ฟรอสต์มองเสื้อผ้าชุดใหม่ของตัวเองเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นแล้วได้แต่ปลงตกเขาเลือกส่วนผ้าที่ยังคงสะอาดดี ฉีกออกมาเพื่อใช้ทำความสะอาดาแเป็เพราะไม่มีน้ำสะอาดทำให้สภาพาแเล็ก ๆตามร่างกายไม่ได้รับการดูแลที่ดีเท่าไรนักแต่อย่างน้อยก็พอปัดฝุ่นดินบางส่วนออกไปได้บ้าง
“นี่แกเป็ระบบเพาะปลูก ทำไมไม่มีน้ำหน่อยล่ะ อย่างน้อยการปลูกมันต้องใช้น้ำไม่ใช่เรอะ”
“การปลูกสรรพสิ่งไม่จำเป็ต้องใช้น้ำหรือปุ๋ยใช้แค่เวลาเท่านั้น” ระบบตอบกลับมา
“แล้วถ้าข้าอยากได้น้ำล่ะต้องปลูกน้ำออกมาเหรอไง”
คราวนี้ระบบไม่ตอบฟรอสต์ขมวดคิ้ว
หรือว่าเขาจะต้องปลูกน้ำจริงๆ ...แต่ว่าที่นี่ไม่มีน้ำ
ฟรอสต์กวาดสายตามองไปรอบๆ นอกจากความรู้สึกอับชื้นแล้ว เขาก็ไม่เห็นแหล่งน้ำใดในสถานที่แห่งนี้ “ข้าปลูกอากาศได้ไหม”
เขาสงสัยจริงๆ นะ หากเขาไปอยู่ในที่ที่ไม่มีอากาศ เขาสามารถปลูกขึ้นมาได้ไหมอย่างเช่น...อยู่ในน้ำหรือนอกอวกาศ
“หากท่านสามารถจับอากาศได้ท่านก็ปลูกได้” ครั้งนี้ระบบไม่ได้เงียบใส่เหมือนอย่างเคยปกติคำถามไร้สาระของฟรอสต์จะไม่ได้รับการตอบกลับนี่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่พอคิดตามคำพูดระบบดี ๆ เขาก็รู้สึกว่าเ้าระบบตั้งใจกวนบาทาเขาเพราะการจับอากาศมันคงจะไม่ง่ายเพียงแค่ยื่นมือออกไปก็จับได้แล้ว
“...แล้วถ้าเกิดอุบัติเหตุทำให้ข้ามือขาดล่ะ”
“เ้านายท่านไม่ฉลาดเลย” ระบบหลอกด่า ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน ฟรอสต์เลยได้แต่คาใจกับคำถามนี้ต่อไป
ตอนแรกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นกับการมีระบบที่สามารถปลูกทุกอย่างได้แต่ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่ามันก็ไม่ได้วิเศษเท่าไรแล้ว...เพราะสิ่งที่เขา้าที่สุดในตอนนี้อย่างน้ำกับไฟนั้นกลับไม่สามารถปลูกออกมาได้ไม่สิ อาจจะปลูกได้ แต่เขาจะไปหาน้ำกับไฟจากที่ไหนกันล่ะ?
ฟรอสต์ครุ่นคิดกับตัวเองครั้งนี้ระบบกลับไม่รบกวนความคิดของเขา ทั้งที่ในใจฟรอสต์เพิ่งหลอกด่ามันไปแท้ ๆ
น้ำ...เอ๊ะ
ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบผ่านเข้ามา“ร่างกายมนุษย์ประกอบด้วยน้ำเืก็เป็น้ำ...ถ้าข้าปลูกเืหรือน้ำลายตัวเองล่ะ”อากาศตอนนี้ค่อนข้างหนาว แล้วเขาก็ไม่ได้อยากออกกำลังกายให้เสียเหงื่อหรือทำให้ตัวเองน้ำตาไหลอีกทั้งเขายังไม่ได้ปวดปัสสาวะ ดังนั้นการทดลองด้วยเืกับน้ำลายน่าจะดีที่สุด
“เ้านายสามารถลองได้”
นั่นสินะเขาสามารถลองได้นี่นา ดีกว่าปล่อยให้เวลาเสียเปล่า!
ตอนแรกเขาคิดอยากได้ไฟเพื่อหาวิธีกลั่นไอน้ำออกมาแต่แถวนี้ไม่มีเครื่องมืออะไรให้ใช้สอยเลยพับเก็บความคิดนั้นไปนอกจากนี้ความทรงจำเขาก็ไม่สมบูรณ์ ข้อมูลหลาย ๆ อย่างไม่ครบถ้วนเขาเลยไม่แน่ใจว่าด้วยความสามารถในตอนนี้จะสามารถกลั่นไอน้ำออกมาได้หรือไม่ โชคดีที่ยังนึกได้ว่าในร่างกายของเขาก็มีน้ำเช่นกัน
ไหนๆ ตอนนี้เขาก็เืออกแล้ว ทดลองจากเืก่อนก็ไม่เสียหาย
ไม่รอช้าฟรอสต์ทำการขุดดินแล้วหยดเืจากปากแผลที่ยังปิดไม่สนิทลงไปก่อนจะทำการกลบหลุมเมื่อตั้งสมาธิเพ่งมองก็พบข้อมูล เป็การบ่งบอกว่าการปลูกครั้งนี้สามารถทำได้จริง
ระดับเมล็ดพันธุ์: ทั่วไป ขั้นสูง
ระยะเวลาเติบโต: 30 นาที 45 วินาที
โอกาสปลูกสำเร็จ: 20 %
เร่งการเจริญเติบโต: 35 ไซธ์
“ขั้นสูงเหรอ!” ฟรอสต์คาดไม่ถึงว่เืของเขาจะมีจะดับสูงขนาดนี้ทำให้เขามีโอกาสปลูกสำเร็จแค่ 20% คิดง่าย ๆก็ในห้าครั้งมีโอกาสสำเร็จแค่ครั้งเดียว
“จริงสิพื้นที่เพาะปลูกส่วนตัว”เขาลืมไปเสียสนิทว่ายังมีพื้นที่เพาะปลูกส่วนตัวอีกตอนนี้เขาอยากได้น้ำมาทำความสะอาดแผล ยังไม่ได้หิวเท่าไรนักจึงไม่ได้คิดจะควานหา‘อาหาร’ ในสุสานแห่งนี้
ฟรอสต์นิ่งไปพักหนึ่งเขารู้สึกรับไม่ค่อยได้กับการจะถุยน้ำลายออกมาเพื่อเรียกให้มันเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกที่จริงเขาก็รู้สึกสะอิดสะเอียนเล็กน้อยกับการทดลองทำอะไรแบบนี้แต่เพราะไม่มีทางเลือกอื่นเขาเลยได้แต่ทดลองทำแบบนี้
ดังนั้นเขาจึงลองตั้งสมาธิคิดให้น้ำลายในปากเข้าไปพื้นที่พิเศษเพื่อทำการปลูกมันจากนั้นข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่เขาปลูกก็ปรากฏขึ้นโดยไม่ต้องเพ่งสมาธิมองเหมือนกับในเกมที่เขาเคยเล่นไม่มีผิด แสดงให้เห็นว่าเขาไม่จำเป็ต้องให้ ‘เมล็ดพันธุ์’อยู่ในมือก็สามารถเรียกเข้าไปปลูกในพื้นที่พิเศษได้
ระดับเมล็ดพันธุ์: ทั่วไป ขั้นสูง
ระยะเวลาเติบโต: 5 นาที 37วินาที
โอกาสปลูกสำเร็จ: 25 %
เร่งการเจริญเติบโต: 7 ไซธ์
“เอ๋ทำไมเวลากับเงินที่ต้องใช้ถึงลดลงล่ะ โอกาสสำเร็จก็เพิ่มขึ้นด้วย” ลดลงไปประมาณ5เท่าจากเดิม ทั้ง ๆที่ไม่ว่าน้ำลายหรือเืก็อยู่ในระดับทั่วไปขั้นสูงทั้งคู่หรือว่าพื้นที่ส่วนตัวจะช่วยให้เขาสามารถปลูกได้ไวขึ้นกันระบบไม่ได้บอกเื่นี้กับเขา
“เ้านายไม่ได้ถาม” ระบบตอบกลับความคิดของฟรอสต์ทันที
“มันใช่ความผิดของข้าที่ไหนเ้าเป็ผู้ช่วยก็ต้องบอกข้าสิ”ฟรอสต์ถลึงตาใส่อากาศว่างเปล่า จินตนาการว่าระบบอยู่ตรงหน้าเขา
“พื้นที่เพาะปลูกส่วนตัวจะลดเวลาและเงินที่ใช้เร่งการเจริญเติบโตลง5เท่าจากเดิมค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะเพิ่มขึ้นเป็จำนวน5เท่าและอัตราการปลูกสำเร็จจะเพิ่มขึ้น5%” ระบบบอกข้อมูลออกมาแต่ฟรอสต์รับรู้ได้เลยว่ามันกำลังกวนบาทาเขาอยู่ที่ให้ข้อมูลครบเพราะเขาเพิ่งพูดไปว่า ‘เป็ผู้ช่วยก็ต้องบอก’ มันถึงได้พ่นข้อมูลออกมาราวกับประชดแบบนี้
เมื่อไม่มีอะไรให้ทำอีกฟรอสต์จึงเริ่มเดินสำรวจสุสาน จมูกของเขายังคงได้กลิ่นเหม็นเน่าในอากาศทว่าก็เริ่มปรับตัวได้บ้างแล้วทำให้เขาไม่รู้สึกอยากอาเจียนออกมาเหมือนตอนแรกอีกแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะเอาเสื้อขึ้นมาปิดจมูกระหว่างเดิน
อาการเ็ปจากการตกบันไดทุเลาลงเล็กน้อยหากไม่ได้คิดไปเอง ฟรอสต์คิดว่าร่างกายเขากำลังฟื้นตัวขึ้นทีละนิด เหมือนกับว่าต่อให้เขาไม่ทำการรักษา าแทั้งหมดก็จะหายไปเองโดยไม่ต้องรักษาเป็เพียงแค่ความรู้สึกเท่านั้น เขายังไม่สามารถยืนยันได้ชัดเจน
หืม?นั่นอะไรน่ะ
เมื่อเดินลึกเข้าไปในสุสานบริเวณค่อนข้างห่างจากโลงศพที่เขาเพิ่งลุกออกมานั้น ฟรอสต์ก็เห็นแท่นหินจำนวนหนึ่งตั้งอยู่ด้านในชิดริมผนังนอกจากนี้เขาก็เพิ่งสังเกตว่าโลงศพบางโลงจะมีแท่นหินตั้งอยู่ด้านข้างในขณะที่โลงอื่นอีกหลายโลงไม่มี
ตอนแรกเขาไม่ได้ให้ความสนใจแท่นหินเหล่านี้เท่าไรนักเพราะด้วยจำนวนของโลงศพที่มากกว่าหนึ่งพันและเขาก็มัวแต่มองหาป้ายชื่อกับเศษผ้าเพื่อปลูกอยู่ในบริเวณอื่นห่างจากจุดนี้พอสมควร
แท่นหินเหล่านี้สภาพผุพังไม่ต่างจากโลงศพแต่เพราะเหตุนี้จึงทำให้ฟรอสต์รู้ว่าภายในแท่นหินนั้นมีสิ่งของอยู่ด้านใน ไม่รอช้าฟรอสต์ทำการรื้อค้นออกมา ของข้างในค่อนข้างรก มีเศษผ้าปกคลุมแต่เมื่อชายหนุ่มหยิบของข้างในออกมา ดวงตาเขาก็เบิกกว้าง
“รวยแล้ว!” ชายหนุ่มอุทานอย่างดีใจเขายังเคยแอบกังวลว่าจะไม่มีเงินใช้ตอนออกไปข้างนอกเพราะรู้ว่าเงินไซธ์ของระบบไม่สามารถใช้กับโลกภายนอกได้แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลแล้ว เพราะของข้างในนี้ล้วนเป็ของมีค่าทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็ทองคำ เครื่องประดับหรูหรา ทุกอย่างล้วนสามารถนำไปขายได้
“นี่เป็ของที่ฝังร่วมกับผู้ตายงั้นเหรอ” ฟรอสต์รู้สึกยินดีขึ้นมา ถ้าหากเขานำของพวกนี้ไปปลูกเขาก็ไม่ต้องกลัวว่าตัวเองจะไม่มีเงินใช้จ่ายอีกต่อไป!
ทว่าพอเขาเพ่งสมาธิสำรวจระดับสิ่งของเหล่านี้ความรู้สึกยินดีพลันสลายไปทันที
หายากขั้นกลาง
ด้วยระดับทักษะในตอนนี้เขามีโอกาสปลูกสำเร็จเพียงแค่0.03% เท่านั้น!
“เฮ้อช่างเถอะ ต่อให้ยังปลูกไม่ได้ก็ต้องขายได้บ้างแหละน่า” ฟรอสต์ปลอบใจตัวเองก่อนจะทำการเก็บของเ่าั้ไว้ในพื้นที่เพาะปลูกส่วนตัวทันที
ยังไม่ทันที่เขาจะค้นแท่นหินอื่นต่อเสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้น “ขอแสดงความเสียใจด้วยต้นน้ำลาย ปลูกล้มเหลว”
ฟรอสต์มุ่นคิ้วเพ่งสมาธิมองพื้นที่เพาะปลูก เห็นลำต้นที่มีขนาดไม่ต่างจากตอนเขาปลูกเสื้อผ้าตั้งตระหง่านอยู่ทว่าสีของลำต้นเป็สีดำสนิท ดูแห้งเหี่ยวไร้ชีวิตชีวา
โดยไม่ต้องให้ระบบเตือนฟรอสต์ก็เลือกจะถอนมันทิ้งทันทีก่อนจะทำการปลูกใหม่อีกรอบ
4K
