หนิงเทียน จักรพรรดิเซียนพฤกษา (จบ)

        ใต้ท้องนภายามราตรี รัศมีสว่างไสวส่องขึ้นสู่สวรรค์โดยมีต้นกำเนิดจากยอดเขาหมิงเฟิง

        ภาพตรงหน้างดงามประดุจดอกไม้ไฟบานสะพรั่งมวลพลังอัดแน่นเป็นรากบ่มเพาะแห่งรัตติกาลพร้อมหยั่งรากลึกลงในฟ้าดินราวเถาวัลย์เซียนตามกิ่งก้านมีหงส์เพลิงเกาะอยู่ ทั้งยังมีน้ำเต้าเจ็ดสีแขวนประดับอย่างสวยงาม

        ฉากแสนตระการตานี้ใช้เวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้นก่อนที่เงาและแสงจะแตกสลายกระจายไปตามสายลม

        ลัวเซวียน เยี่ยอวิ่น และจางเหว่ยยังคงวิ่งไปข้างหน้าโดยไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นขณะที่หนิงเทียนซึ่งตามหลังพวกเขาเพียงหนึ่งก้าวมองเห็นเหตุการณ์ต่างๆ อย่างชัดเจนเพราะพลังของกล้วยไม้เซียนเก้าชีวิต

        ครู่ต่อมาหนิงเทียนก็รีบวิ่งเข้าประตูมิติเช่นกัน ทันทีที่ผ่านเข้าไป เขาก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง

        ภายในม่านโปร่งแสงเต็มไปด้วยความผันผวนอันทรงพลังหนิงเทียนมองเห็นรากอสูรและรากพฤกษาอย่างละสองชิ้น ทั้งหมดล้วนมีพลังมหาศาลเนื่องจากมันคือรากบ่มเพาะระดับนิลกาฬขั้นสูง

        ทันใดนั้นก็มีกระบี่ยาวแวววาวลอยขึ้นกลางอากาศและผนึกหินโบราณก็ส่องระยิบระยับในความว่างเปล่า

        “กระบี่วิญญาณ!” ดวงตาเยี่ยอวิ่นเปล่งประกายเขามองกระบี่แล้วโห่ร้องอย่างตื่นเต้น

        ลัวเซวียนจับจ้องผนึกหินก่อนจะโพล่งออกมา“สมบัติวิญญาณ! เยี่ยมเหลือเกิน”

        ส่วนจางเหว่ยก็มองต้นไม้ทั้งสี่ต้นเขากวาดสายตาไปมาระหว่างกระบี่วิญญาณและสมบัติวิญญาณ จากนั้นก็มองที่เสาหินทั้งสาม

        หนิงเทียนหันมองไปรอบๆ ก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างตื่นเต้น“ของข้า! ทั้งหมดนี้เป็นของข้า”

        เมื่อได้ยินดังนั้น เยี่ยอวิ่นก็แผดเสียงทันที“เจ้าโง่! กระบี่วิญญาณเป็นของข้า”

        ลัวเซวียนรีบวิ่งไปยังผนึกหินโดยไม่เสียเวลาสนใจสิ่งอื่นใด

        รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายขึ้นในแววตาของจางเหว่ยแทนที่จะแย่งชิงกระบี่หรือสมบัติวิญญาณกับเยี่ยอวิ่นและลัวเซวียน เขากลับมุ่งไปคว้ารากบ่มเพาะ

        กล้วยไม้เซียนเก้าชีวิตในร่างของหนิงเทียนสั่นไหวไม่รู้จบทั้งยังปลดปล่อยความคิดอันหนักแน่นและชี้ตรงไปยังเสาหิน

        หนิงเทียนรู้สึกสับสนเขาสังเกตเสาหินสามต้นอย่างระมัดระวัง มันมีลักษณะเป็นทรงกระบอกสูงประมาณสามจั้ง เส้นผ่านศูนย์กลางหกจั้งพื้นผิวภายนอกผุกร่อนอย่างยิ่ง ส่วนบนของเสาปล่อยลำแสงสีเขียวเข้ม สีม่วงอมดำและสีฟ้าอ่อน ซึ่งยึดโยงกันจนกลายเป็นม่านโปร่งแสง

        เสาต้นที่แผ่รังสีม่วงอมดำ มีลวดลายโบราณสลักไว้ด้านบน

        เมื่อหนิงเทียนตั้งสมาธิและใช้ทักษะยุทธศาสตร์ครองสวรรค์ทันใดนั้นก็มีเงาบงกชสีมรกตปรากฏขึ้นในเส้นลมปราณแรก

        กล้วยไม้เซียนเก้าชีวิตสั่นระรัวการเปลี่ยนแปลงของบงกชสีมรกตในเส้นลมปราณดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหลอมรวมเข้าด้วยกันและช่วยให้หนิงเทียนเห็นว่าด้านในเสาหินมีรอยประทับคล้ายดอกบัวนูนขึ้นมา

        ความคิดลึกลับหลั่งไหลเข้าสู่หัวใจจนเขาแทบจะควบคุมไม่ได้สุดท้ายเขาก็พุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วตัดสินใจเตะเท้าซ้ายใส่เสาหิน เพราะเป็นข้างที่ได้รับการปลุกเส้นลมปราณและมีความลึกลับขั้นสุดยอดทั้งยังกำลังรวบรวมพลังและพัฒนาทักษะอย่างต่อเนื่อง

        ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงภัยพิบัติก่อนหน้านี้เหตุการณ์ที่บงกชสีมรกตต่อต้านทัณฑ์สวรรค์

        นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้หรือเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ?

        ระหว่างที่หนิงเทียนกำลังสับสนเขาก็ส่งแรงเตะออกไปอย่างไม่ลังเล และเท้าของเขาก็กระแทกตรงกลางเสาหินเต็มกำลัง

        พลังวิญญาณพุ่งออกมาจากฝ่าเท้าของหนิงเทียนราวกับรากบัวทิ่มแทงเสาหินการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณทั้งเก้าในบงกชสีมรกตกระตุ้นพลังอันแข็งแกร่งไร้ผู้เทียบเทียมจากนั้นก็ทะลุผ่านชั้นเสาหินที่ขวางกั้นแล้วตรงไปยังจุดที่ลึกที่สุด

        มีพลังดั้งเดิมแฝงอยู่ภายในซึ่งสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณในบงกชสีมรกต

        ยุทธศาสตร์ครองสวรรค์สั่นสะเทือนเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังดั้งเดิมอีกทั้งยังอยากกลืนกินพลังนั้นด้วย

        ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ กล้วยไม้เซียนเก้าชีวิตก็ช่วยเหลือหนิงเทียนด้วยปล่อยให้การเปลี่ยนแปลงของวิญญาณทั้งเก้าในเส้นลมปราณแรกทำการหลอมรวมจนเสร็จสิ้น

        หลังจากนั้น พลังเหนือจินตนาการก็หลั่งไหลเข้าสู่เส้นลมปราณแรกทันทีทั้งยังขยายเส้นลมปราณและไขความลับสุดยอดของการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณทั้งเก้าในบงกชสีมรกตก่อนจะก่อเกิดเป็นรอยประทับ

        หนิงเทียนสับสนอย่างมากเขาไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เลยสักนิด ในขณะที่กล้วยไม้เซียนเก้าชีวิตเปิดเผยข้อมูลอย่างต่อเนื่องการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดค่อยๆ จารึกลงในจิตใจของเขา ผ่านไปครู่หนึ่งจึงได้รู้ว่ามันคือตราประทับจิตหยั่งลึก

        ตราประทับนี้ต่างจากรากจิตวิญญาณที่ผู้บำเพ็ญทั่วไปต้องรวบรวมเพื่อผ่านเข้าสู่ขอบเขตจิตหยั่งลึกอย่างสิ้นเชิง

        หากผู้ใดต้องการเข้าสู่ขอบเขตจิตหยั่งลึกผู้นั้นจำเป็นต้องรวบรวมรากจิตวิญญาณในเส้นลมปราณ ซึ่งจะเป็นไปตามคุณลักษณะของรากบ่มเพาะที่พวกเขามีอยู่ในร่างกาย

        การรวบรวมรากจิตวิญญาณมีอยู่หลายวิธีและการเปลี่ยนแปลงของรากจิตวิญญาณโดยทั่วไปจะแบ่งออกเป็นสามสิบหกกระบวนท่าเจ็ดสิบสองกระบวนท่า และหนึ่งร้อยแปดกระบวนท่า

        ยิ่งกระบวนท่าเปลี่ยนแปลงมากเพียงใดคนทั่วไปก็ยิ่งห่างไกลจากความสำเร็จมากเท่านั้น

        รอยประทับลึกลับในเส้นลมปราณแรกของหนิงเทียนเป็นการเปลี่ยนแปลงเหนือจินตนาการทั้งยังอยู่นอกเหนือขอบเขตของรากจิตวิญญาณไปไกลแล้ว ซึ่งกล้วยไม้เซียนเก้าชีวิตเรียกสิ่งนี้ว่า“แผนที่จิตวิญญาณ”

        มันพัฒนาจากความซับซ้อนไปสู่ความเรียบง่ายจากเก้ากระบวนท่ากลับคืนสู่หนึ่ง โดยระหว่างการพัฒนาจนถึงขีดสุดนั้นเสาหินก็แตกสลายและพลังดั้งเดิมทั้งหมดก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของหนิงเทียนทำให้พลังบำเพ็ญของเขาพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งจนสามารถบรรลุขอบเขตรวบรวมขั้นเก้าในคราวเดียวและเข้าสู่ขอบเขตจิตหยั่งลึกขั้นแรกทันที

        บงกชสีมรกตปรากฏอยู่ด้านหลังหนิงเทียนพร้อมหยั่งรากในความว่างเปล่าพร้อมกลืนกินกลิ่นอายแห่งฟ้าดินด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิมถึงสิบหกเท่า

        ปรากฏการณ์นี้คล้ายกับการปลดปล่อยจิตวิญญาณของถังจิ้นอวี่อย่างมากซึ่งเหล่าจื๋อซิวเรียกสิ่งนี้ว่า “เจตภูตรากบ่มเพาะ”

        หลังจากเข้าสู่ขอบเขตจิตหยั่งลึกแล้วผู้บำเพ็ญสามารถเรียกภาพมายาของรากบ่มเพาะออกมานอกร่างได้ และการทำเช่นนี้ยังนำมาซึ่งความสามารถของรากบ่มเพาะอีกด้วย

        แม้พลังของหนิงเทียนจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนน่าเกรงขามแต่สถานการณ์ของเขาก็แตกต่างจากผู้บำเพ็ญคนอื่น

        การพังทลายของเสาหินก่อให้เกิดอาเพศต่างๆตามมา ไม่ว่าจะเป็นการสั่นสะเทือนของยอดเขาหมิงเฟิง หรือฝูงนก ฝูงสัตว์รวมถึงแมลงจำนวนนับไม่ถ้วนร้องระงมไปทั่ว ตลอดจนต้นไม้สูงใหญ่นับพันก็ช่วยกันประสานเสียงอึกทึกครึกโครม

        เสาหินอีกสองต้นล้วนได้รับผลกระทบอย่างหนักเมื่อความสมดุลของเสาทั้งสามพังลง การทับซ้อนของลำแสงจึงเหลือเพียงสองเส้น พลันรอยแตกร้าวก็เริ่มลามไปทั่วม่านโปร่งแสง

        “เจ้าเด็กบ้า! เจ้าทำอะไรลงไป?”

        จางเหว่ยและเยี่ยอวิ่นคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวพวกเขาอยากสับหนิงเทียนเป็นชิ้นๆ เหลือเกิน ส่วนสีหน้าของลัวเซวียนก็ไม่ค่อยน่ามองนักเขาใกล้จะได้ผนึกหินแล้ว ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันจนความพยายามก่อนหน้านี้ต้องสูญเปล่า

        ทางด้านหนิงเทียนที่กำลังเพลินเพลินไปกับความแตกต่างระหว่างขอบเขตจิตหยั่งลึกและขอบเขตรวบรวมก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงก่นด่า

        “จะเรียกทำบ้าอะไร!ไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังฝึกฝนอยู่?” หนิงเทียนเหลือบมองอย่างเย็นชาบงกชสีมรกตด้านหลังก็ปลดปล่อยพลังอำมหิตออกมาจนจางเหว่ยและเยี่ยอวิ่นต้องก้มหน้างุดทั้งยังรู้สึกสั่นสะเทือนไปถึงหัวใจ

        สายตาของชายผู้นี้ช่างน่ากลัวเสียจริงเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้

        ลัวเซวียนไม่พอใจอย่างมากและกำลังจะเปิดปากพูดทว่าพวกเขาสังเกตเห็นแสงสว่างที่เอ่อล้นออกมาจากรอยร้าวของเสาหินอีกสองต้นเสียก่อน

        “นะ...นี่คือ?”

        จางเหว่ย เยี่ยอวิ่นและหนิงเทียนหันมองเสาหินทั้งสองต้นโดยพร้อมเพรียง แต่พวกเขากลับเห็นสิ่งที่ต่างกันออกไป

        จางเหว่ยและเยี่ยอวิ่นเห็นเพียงแสงที่ส่องสว่างออกมาจากภายในเสาทว่าไม่สามารถมองเห็นแหล่งกำเนิดแสงได้

        ส่วนหนิงเทียนก็จับจ้องเสาหินทั้งสองต้นโดยมีบงกชสีมรกตด้านหลังปล่อยคลื่นพลังลึกลับออกมาเพื่อช่วยให้มองเห็นสถานการณ์ภายในเสาหิน

        ในเสาต้นแรกมีน้ำเต้าเจ็ดสีส่องแสงเรืองรองและเสาต้นที่สองมีหงส์แกะสลักจากหยกแดง

        หนิงเทียนประหลาดใจมาก สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือฉากแสนงดงามละลานตาบนท้องฟ้าก่อนหน้านี้ฉากที่เถาวัลย์เซียนหยั่งรากลงในฟ้าดิน ทั้งยังก่อตัวเป็นน้ำเต้าเจ็ดสีและหงส์เพลิง

        “ของชั้นเลิศ! ทั้งหมดต้องเป็นของข้า”

        หนิงเทียนตื่นเต้นอย่างยิ่งขณะที่เยี่ยอวิ่นซึ่งอยู่ไม่ไกลก็พุ่งเข้าเตะเสาหิน พวกเขาอยากทำลายมันให้สิ้นซาก แต่ก็ต้องถูกดีดจนกระเด็นออกมา

        ทางด้านจางเหว่ยและลัวเซวียนก็ตอบสนองอย่างรวดเร็วทั้งคู่เข้าโจมตีเสาหินและได้ผลลัพธ์ที่น่าพิศวง

        เสาหินที่แตกร้าวราวกับพร้อมสูญสลายเมื่อสัมผัสทว่าการโจมตีอย่างสุดกำลังของยอดฝีมือขอบเขตจิตหยั่งลึกทั้งสามกลับล้มเหลวจนพวกเขายังต้องตกใจ

        “ประหลาดยิ่งนัก!” หนิงเทียนมองไปรอบๆ ด้วยสายตาชั่วร้ายแล้วเล็งไปยังกระบี่วิญญาณ ไม่แน่ว่าสิ่งนี้อาจทำลายเสาหินได้

        ลัวเซวียน เยี่ยอวิ่น และจางเหว่ยก็ไม่ได้ขลาดเขลาทั้งสามคนล้วนนึกถึงกระบี่และสมบัติวิญญาณเช่นกัน พวกเขาหันหลังกลับแล้วรีบพุ่งเข้าหากระบี่และผนึกหินทันที

        หนิงเทียนช้าไปหนึ่งก้าวจึงได้แต่ทำหน้าตาบึ้งตึงก่อนที่บงกชสีมรกตจะปล่อยพลังลึกลับออกมา พร้อมมุ่งไปยังรากบ่มเพาะทั้งสองชิ้น

        ทันใดนั้นหัวใจของหนิงเทียนก็สั่นไหวเขาอยู่ในขอบเขตจิตหยั่งลึกแล้ว เช่นนี้ก็สามารถยึดครองรากบ่มเพาะระดับนิลกาฬขั้นสูงได้แล้วใช่หรือไม่?

        เพียงนึกถึงมูลค่าเป็นหินวิญญาณหนึ่งแสนก้อนหัวใจของเขาก็เต้นระรัว

        เมื่อคิดได้ดังนั้นทักษะยุทธศาสตร์ครองสวรรค์ก็ทำหน้าที่อย่างเต็มกำลัง บงกชสีมรกตด้านหลังค่อยๆ ลอยออกไปก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นในห้วงอากาศพลังวิญญาณจากใบและเกสรดอกบัวเกี่ยวพันกันเป็นตาข่ายวิญญาณ และเข้าปกคลุมรากบ่มเพาะทั้งสองทันที

        รากบ่มเพาะทั้งสองชิ้นส่องแสงสว่างขึ้นพร้อมกันเมื่อสัมผัสได้ถึงวิกฤตเผยให้เห็นดอกไม้และต้นหญ้าที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ

        ดอกไม้บานสะพรั่งเริงระบำอยู่บนท้องนภาและมวลอากาศโดยรอบก็บิดเบี้ยวจนน่าสะพรึงกลัว

        ใบสีเขียวของต้นหญ้าพลิ้วไสวก่อนจะเปลี่ยนเป็นแสงกระบี่สลายห้วงอากาศ ทั้งยังพยายามทำลายตาข่ายวิญญาณให้ขาดวิ่น

        หนิงเทียนดวงตาลุกเป็นไฟและแผดเสียงคำรามลั่น“หากผู้ใดคิดต่อต้านต้องถูกปราบให้สิ้น!”

        การเปลี่ยนแปลงทั้งเก้าของบงกชสีมรกตเต็มไปด้วยปริศนาลี้ลับแม้หนิงเทียนจะอยู่เพียงขอบเขตจิตหยั่งลึกขั้นแรกแต่เมื่อทักษะยุทธศาสตร์ครองสวรรค์ผสานกับแผนที่จิตวิญญาณในเส้นลมปราณแรกพลังของเขาจึงสุดจะหยั่งถึง

        การตอบโต้ของรากบ่มเพาะทั้งสองนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังของยอดฝีมือขอบเขตจิตหยั่งลึกแต่ตาข่ายวิญญาณของบงกชสีมรกตก็สามารถยับยั้งการโจมตีทั้งหมดไว้ได้

        รากบ่มเพาะทั้งสองดิ้นไปมาอย่างสิ้นหวังการรุกรานของยุทธศาสตร์ครองสวรรค์ทำให้พวกมันสั่นสะท้าน

        หนิงเทียนชนะศึกแรกและยึดรากบ่มเพาะชั้นเลิศได้ทั้งสองชิ้นเขาจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง ทว่าการเคลื่อนไหวของเขาก็ได้ทำลายสมดุลแห่งฟ้าดินอีกครา

        กระบี่วิญญาณและผนึกหินที่ลอยกลางอากาศหยุดชะงักไปครู่หนึ่งเนื่องจากตรวจพบการรุกรานอย่างกะทันหันซึ่งเป็นเหตุให้ม่านโปร่งแสงแตกสลาย และรากอสูรอีกสองชิ้นก็หายไปท่ามกลางความมืดแห่งราตรีกาล

        ลัวเซวียนคว้าผนึกหิน ส่วนเยี่ยอวิ่นคว้ากระบี่วิญญาณมีแต่จางเหว่ยที่คว้าได้เพียงความว่างเปล่า เขาจึงคำรามด้วยความโมโห “บ้าเอ๊ย!”

        ลัวเซวียนและเยี่ยอวิ่นออกตัวพร้อมกันกระบี่วิญญาณและผนึกหินของพวกเขาโจมตีเสาหินทั้งสองต้นตามลำดับเสียงพังทลายดังก้องพร้อมเสาหินที่แตกสลาย

        น้ำเต้าเจ็ดสีลอยขึ้นสูง หงส์หยกแดงบินพาดผ่านน่านฟ้าและสามารถดึงดูดความสนใจของคนทั้งสี่ได้ทันที

        “หลีกไป!” เยี่ยอวิ่นสะบัดกระบี่วิญญาณเมื่อใบกระบี่แหลมคมตัดห้วงอากาศก็เกิดความรู้สึกเย็นวาบทั่วร่าง ทั้งยังหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

        กระบี่วิญญาณนี้มีอานุภาพร้ายแรงยิ่งนักมันสามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตจิตหยั่งลึกได้อย่างง่ายดาย

        ลัวเซวียนเร่งเร้าผนึกหินปล่อยพลังแห่งพายุเพื่อเบี่ยงเบนพลังกระบี่วิญญาณของเยี่ยอวิ่นจากนั้นก็เอื้อมมือคว้าหงส์หยกแดง

        ทางด้านจางเหว่ยก็กระโจนเข้าหาน้ำเต้าเจ็ดสีเงาภาพภูเขาน้ำแข็งปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแขนน้ำแข็งและยื่นออกไปคว้าน้ำเต้า

        “คิดจะแย่งสมบัติของข้าหรือ?หลีกไป!” หนิงเทียนยกแขนโบกใบมีดราวสายรุ้ง บงกชสีมรกตนอกร่างแกว่งไกวตราประทับทางจิตวิญญาณท่ามกลางเกสรก็แปรปรวนจนไม่อาจคาดเดา

        น้ำเต้าเจ็ดสีหลบหลีกแขนน้ำแข็งของจางเหว่ยอย่างว่องไวแต่ขณะที่กำลังจะลอยหนีไปก็เกิดคลื่นผันผวนแสนประหลาดขึ้นอย่างกะทันหัน

        ทันทีที่จางเหว่ยสะบัดหลังมืออากาศเย็นก็รวมตัวกันและพุ่งใส่หน้าอกของหนิงเทียน “ไปลงนรกเสียเถิด! ข้าอยากฆ่าเจ้ามานานแล้ว!”

        จางเหว่ยอยู่ในขอบเขตจิตหยั่งลึกขั้นสองและชีพจรหยวนในร่างของเขาก็ควบแน่นเป็นรากสองหยวนแล้ว ความเร็วในการดูดกลืนพลังวิญญาณของเขาจึงเร็วกว่าขอบเขตรวบรวมขั้นเก้าถึงยี่สิบเท่าพละกำลังของเขาเหนือกว่าถังจิ้นอวี่มาก

        ทว่าหนิงเทียนหากลัวไม่ เขาปล่อยใบมีดแยกอากาศทำลายน้ำแข็งบนฝ่ามือของจางเหว่ยลงในพริบตาจนอีกฝ่ายต้องถอยกลับไปเจ็ดก้าวด้วยความตกใจ

        “บ้าเอ๊ย!”

        จางเหว่ยคำราม ผลลัพธ์เหนือความคาดหมายเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับ

        “กระบี่น้ำแข็งหักกระดูก!”

        จางเหว่ยใช้วิชาต่อสู้ของสำนักหานเทียนเขาใช้มือเป็นดั่งกระบี่แล้วควบแน่นรัศมีน้ำแข็งบนขอบฝ่ามือ พลันกระบี่น้ำแข็งที่ลอยท่ามกลางพายุก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของหนิงเทียน

        “ทะยานหลงเงาตัดผกา!”

        พลังของหนิงเทียนแทบกลืนภูผากินมหาสมุทรทักษะยุทธศาสตร์ครองสวรรค์เดือดพล่าน เส้นลมปราณแรกปล่อยคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาก่อนจะพัฒนาเป็นกระบี่ทำลายล้างเข้าจู่โจมกระบี่น้ำแข็งของจางเหว่ยเสียงดังก้อง

        “ไม่!” ดวงตาของจางเหว่ยเผยความหวาดกลัวคมกระบี่ราวภูเขากำลังเข้ามาใกล้ เขาพยายามอย่างเต็มที่แต่ก็ไม่สามารถต้านทานได้

        “อ๊าก!” เสียงโหยหวนแสดงถึงการต่อสู้ที่สิ้นสุดแขนของจางเหว่ยหักลงพร้อมกับร่างที่ลอยร่วงจากภูเขา

        “เอามานี่” หนิงเทียนกล่าวพลางเอื้อมมือคว้าถุงมิติจากเอวของจางเหว่ย

        ในเวลานี้น้ำเต้าเจ็ดสีกลางอากาศปลดปล่อยพลังประหลาดออกมา ซึ่งมีปฏิกิริยาพิเศษกับบงกชสีมรกตด้านหลังของหนิงเทียน