ตอนที่ 5 : สายลับ
ณ คฤหาสน์เ้าเมืองแห่งเมคานิก้า
เสียงเฟืองโลหะหมุนช้า ๆ ดังสะท้อนอยู่ในโถงกว้าง กลิ่นน้ำมันเครื่องจักรลอยปะปนกับความเงียบที่ผิดปกติ
เดลริคยืนอยู่เบื้องหน้าเ้าเมือง สีหน้าของอีกฝ่ายเคร่งเครียดกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น
“เสาส่งสัญญาณวิทยุกลางคฤหาสน์…” เ้าเมืองกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มันคือหัวใจของเมืองนี้ สัญญาณทั้งหมดที่ใช้ติดต่อผู้พิทักษ์…ถูกส่งออกจากที่นี่”
เดลริคหรี่ตาลงเล็กน้อย
“หมายความว่า ถ้ามันหยุดทำงาน…”
“ทั้งเมืองจะกลายเป็คนตาบอดและหูหนวกในทันที”
บรรยากาศเงียบลงทันที
“และตอนนี้…มันกำลังขัดข้อง”
—
เสาสัญญาณตั้งตระหง่านอยู่กลางลานด้านในของคฤหาสน์ โครงสร้างเหล็กสูงหลายสิบเมตรเต็มไปด้วยขดลวดและแกนพลังงานที่เปล่งแสงสลัว
แต่วันนี้…แสงนั้นริบหรี่ผิดปกติ
เดลริคก้าวเข้าไปใกล้ ขณะที่พ่อบ้านยืนรออยู่ก่อนแล้ว
ชายชราก้มศีรษะเล็กน้อย “ท่านเดลริค ก่อนหน้านี้…มีเหตุบางอย่างเกิดขึ้น”
“อะไร?”
“มีศพถูกพบในเขตชั้นในของเมือง…สภาพผิดปกติ” เขาหยุดเล็กน้อย “และมีคนหายตัวไป…โดยไม่เหลือร่องรอย”
เดลริคขมวดคิ้ว
“ทางวังประกาศว่าเป็ฝีมือของสัตว์กลายพันธุ์…เพื่อไม่ให้ประชาชนตื่นตระหนก”
“แต่คุณไม่เชื่อ?”
พ่อบ้านเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเบา ๆ
“ข้าไม่คิดว่าสัตว์จะทำให้คน ‘หายไป’ ได้อย่างสมบูรณ์แบบขนาดนั้น”
สายลมพัดผ่านเสาสัญญาณ เสียงโลหะสั่นเบา ๆ ราวกับกำลังเตือนบางอย่าง
“และพอดีกับ่ที่เสาสัญญาณเริ่มขัดข้อง…” พ่อบ้านกล่าวต่อ “ช่างหลวงเองก็ไม่สามารถมาซ่อมได้ทันเวลา”
เดลริคพยักหน้าเล็กน้อย
“งั้นผมจะตรวจสอบเอง”
—
เขายกมือขึ้นช้า ๆ
“ทักษะ — เส้นทางช่างซ่อม ระดับที่ 1… การตรวจสอบด้วยอนุภาคแม่เหล็ก”
ในพริบตาเดียว สนามพลังบางเบาแผ่กระจายออกจากฝ่ามือของเขา
โลกในสายตาของเดลริคเปลี่ยนไป
โครงสร้างภายในของเสาสัญญาณถูกเปิดเผยออกมา—เส้นลวด แกนพลังงาน จุดเชื่อมต่อ ทุกอย่างปรากฏชัดราวกับถูกผ่าออก
แต่แล้ว—
“...นี่มันอะไร”
บางสิ่งแปลกปลอม
อนุภาคสีดำ…เล็กจิ๋วเหมือนฝุ่น กำลังเกาะตัวอยู่ภายในระบบ
ไม่ใช่แค่เกาะ
แต่มันกำลัง “กลืนกิน” การไหลของพลังงาน
“ตัวขัดขวาง…” เดลริคพึมพำ
เขาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหันไปทางพ่อบ้าน
“ผมเจอสาเหตุแล้ว”
—
เมื่อได้ยินคำอธิบาย สีหน้าของพ่อบ้านเปลี่ยนไปทันที
“อนุภาคสีดำ…งั้นหรือ…”
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงต่ำ
“นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะทำได้”
เดลริคมองเขา
“หมายความว่า?”
“พลังลักษณะนี้…” พ่อบ้านเงยหน้าขึ้นช้า ๆ “เป็ของ ‘ผู้วิเศษ’ เท่านั้น”
ลมเย็นพัดผ่านอีกครั้ง
“และตอนนี้…” ชายชราพึมพำ “ข้าก็เข้าใจแล้วว่าทำไมช่างธรรมดาถึงแก้ไม่ได้”
—
เดลริคไม่พูดอะไรต่อ
เขาเพียงก้าวเข้าไปใกล้เสาสัญญาณอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้น…ผมจะเอามันออกเอง”
เขายกมือขึ้น
“ทักษะ — เส้นทางช่างซ่อม ระดับที่ 2… นักประดิษฐ์”
แสงบางอย่างรวมตัวที่ปลายนิ้วของเขา
“หัตถ์แห่งผู้สร้าง”
ฝ่ามือของเดลริคแตะลงบนผิวโลหะภายนอกของเสา
ทันใดนั้น—
พลังบางอย่างถูกดึงออกมา
เหมือนเงาที่ถูกฉุดกระชากออกจากความเป็จริง
อนุภาคสีดำไหลรวมกันเป็สาย…ถูกดูดออกผ่านฝ่ามือของเขา
พ่อบ้านเบิกตากว้าง
“นั่นมัน…!”
เงาสีดำบิดเบี้ยวราวกับมีชีวิต มันพยายามดิ้นรน แต่ไม่อาจหลุดพ้นจากแรงดึงดูดนั้นได้
ภายในไม่กี่วินาที—
มันก็ถูกรวบรวมจนหมด
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
—
พ่อบ้านจ้องสิ่งที่เดลริคเพิ่งทำ สีหน้าของเขาไม่ใช่แค่ใ
แต่เป็ “ตระหนัก”
“พลังนั้น…” เขาพึมพำ “ข้าเคยเห็นมาก่อน”
เดลริคหันไปมอง
“มันคือพลังของ ‘เส้นทางปีศาจ’”
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศเย็นะเืลงในทันที
“ถ้าเป็แบบนี้…” พ่อบ้านกำหมัดแน่น “แปลว่า…มีใครบางคนในคฤหาสน์แห่งนี้”
“เป็สายลับ”
—
ความเงียบปกคลุมทั้งสองคน
สุดท้าย พ่อบ้านก็สูดลมหายใจลึก
“ท่านเดลริค…ไปพักที่ห้องรับแขกก่อนเถอะ”
“แล้วคุณล่ะ?”
“ข้าต้องจัดการบางอย่าง”
น้ำเสียงของเขาเรียบ…แต่แฝงด้วยความเร่งรีบ
เดลริคมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
“เข้าใจแล้ว”
—
ไม่กี่นาทีต่อมา
เดลริคนั่งอยู่ในห้องรับแขก เงาของโคมไฟสั่นไหวไปตามแรงลม
คฤหาสน์…เงียบผิดปกติ
เงียบเกินไป
และแล้ว—
ตู้มมมม!!
เสียงะเิดังสนั่นะเืทั้งคฤหาสน์
พื้นสั่นะเือย่างรุนแรง
เดลริคลุกขึ้นทันที ดวงตาคมกริบ
“เริ่มแล้วสินะ…”
...
19K
