เลเวลอัพ

ทุกครั้งที่ออกพลังดาบ ระบบก็จะส่งเสียงแจ้งเตือนออกมา
แจ้งเตือนพลังที่เก็บสะสมของดาบ
เพลงดาบพิฆาตมังกรเมื่อได้ออกดาบแต่ละกระบวน ท่าล้วนโหดเหี้ยมแข็งแกร่ง เพียงแค่กระบวนท่าที่สามของดาบพิชิตปฐพีที่หลงเฟยฟาดลงไปก็สามารถสลายกลุ่มควันดําของหลงต้าเย่าไปจนหมดสิ้น สี่กระบวนท่าสุดท้ายยิ่งบีบบังคับให้มันจนมุม ผมเผ้ายุ่งเหยิง บาดแผลจากดาบเต็มตัวไปหมด เหมือนกับโดนฉีกเนื้อเป็นชิ้นๆ ดูน่าสมเพชเป็นที่สุด
และในตอนนั้นเอง
เสียงเกรี้ยดกราดของหลงจ้านอู่ดังมาจากนอกถ้ำ “หลงเฟย! ข้าสั่งให้เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้"
หลงอ้าวได้ทีก็รีบผสมโรงอย่างลําพอง "เจ้าเศษสวะ รีบออกมารับความตายซะ ฮ่า ๆ ๆ"
"ฮ่า ๆ ๆ"
หลงต้าเย่าเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก เขาคาดไม่ถึงว่าหลงเฟยจะเก่งกาจถึงระดับนี้ได้ ใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งปีเท่านั้น ก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดจริง ๆ
พลังฝึกฌานของนักรบจ้านซือระดับ 8 เช่นเขากลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลงเฟยเสียแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น
อานุภาพของสองศาสตร์วิชาที่หลงเฟยฝึกฝนนั้นช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน เขาไม่เคยพบเจอมาก่อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาเพลงดาบในช่วงหลัง ต้านรับเพียงสามกระบวนท่าก็ถือว่าสุดขีดจํากัดของเขาแล้ว
สี่กระบวนท่าสุดท้ายยิ่งหนักหน่วง อานุภาพทําลายล้างนั้นทําลายไปถึงกําลังภายในและจิตวิญญาณของเขาเจ็บปวดทรมานอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
อย่างไรก็ดี
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจ้านอู่ เขาก็ดีใจอย่างมากรีบตะโกนเรียก "พี่ใหญ่! หลงเฟยบ้าไปแล้ว มันจะฆ่าข้า รีบมาช่วยข้าเร็ว!"
แทบจะในทันทีนั้นเอง
หลงต้าเย่าพูดกับหลงเฟยอย่างลําพองใจว่า "หลงเฟย อย่างเจ้าน่ะหรืออยากจะฆ่าข้า? ฮ่า ๆ ๆ อีกสักครูเมื่อหลงจ้านอู่เข้ามา เขาก็จะเห็นเพียงแต่ว่าเจ้าต้องการจะฆ่าข้า เขาไม่มีทางรู้ว่าข้าคือคนของนิกายปีศาจ ที่นี้เจ้าต่างหากที่จะเป็นฝ่ายตายอยู่ใต้เงื้อมมือเขา ในตระกูลหลงมีแต่คนอยากได้ตัว เจ้าก็เป็นเพราะคําสั่งของเขาทั้งนั้น ฮ่า ๆ ๆ"
"เพียงเจ้าตาย ข้าก็บรรลุเป้าหมายแล้ว"
"ฮ่า ๆ ๆ"
"เพลงดาบที่เจ้าใช้เมื่อครู่กระบวนท่าก็ใช้ไปจนหมดแล้ว จะใช้สู้อีกรอบก็ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะไม่มีเวลา ฮ่า ๆ ๆ หลงเฟยเอ๋ย อยากฆ่าข้าหรือ? เจ้าทําได้ ฮ่า ๆ ๆ "
ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้
หลงต้าเย่ายิ้มอย่างสะใจ จากที่เขาดูหลงเฟยไม่มีทางที่จะฆ่าเขาได้เลย
หลงจ้านอู่ก็ไม่มีทางรู้แน่ว่าเขาคือคนของนิกายปีศาจ โทษความผิดฐานสังหารพ่อบ้านใหญ่ตระกูลหลงก็ไม่ใช่น้อย ๆ อีกทั้งตระกูลหลงทุกคนยังเย้ยหยันรังเกียจหลงเฟย ไม่มีทางเลยที่มันจะรอดไปได้
เช่นนี้เขาก็สามารถมีชีวิตอยู่ต่ออย่างสบายใจแล้ว
ทุกอย่างช่างสมบูรณ์แบบ
แต่ทว่า...
เขากลับลืมไปว่าหลงเฟยในตอนนี้ไม่ใช่หลงเฟยคนเดิมอีกต่อไปแล้ว
เพียงแค่หลงเฟยโมโห แม้ว่าจะอยู่ต่อหน้าหลงจ้านอู่ เขาก็จะฆ่ามันอย่างแน่นอน!
หลงเฟยยิ้ม "คิดว่าข้าทําอะไรเจ้าไม่ได้ใช่หรือไม่?"
หลงต้าเย่ายิ้มเยาะ "เพลงดาบของเจ้าถือว่าเก่งกาจนัก แต่ก็ฆ่าข้าไม่สําเร็จ อีกประเดี๋ยวหลงจ้านอู่ก็จะเข้ามาถึงแล้ว เจ้าก็รอให้ศาลผู้รักษากฎหมายมาจับตัวเจ้าไปเถอะ ฮ่า ๆ ๆ"
"หัวเราะหรือ?"
แขนของหลงเฟยสั่นเทา ดาบพิชิตปฐพี่สั่นสะท้านจาก การรับพลังดาบที่รุนแรงดุจเหล็กกล้าเช่นวิชาเพลงดาบพิฆาตมังกร แม้แต่อากาศโดยรอบก็เกิดการบิดเบือนถ้ำก็กําลังสั่นไหว
หลงต้าเย่าตกใจสุดขีดหน้าซีดเผือด "หลงเฟย เจ้าคิดจะทําอะไร?"
"ทําอะไรนะหรือ?"
หลงเฟยเผยให้เห็นรอยยิ้มของมัจจุราช "เอาชีวิตเจ้า ยังไงล่ะ!"
"พิฆาตมังกรโหมกระหน่ำ!"
"ครืนนน....ครืนนน...ครืนนน..."
พลังดาบเจ็ดชั้นควบแน่นรวมตัวเป็นหนึ่ง พลังดาบที่ก่อตัวเป็นเวลาครึ่งเดือนถูกปลดปล่อยออกมา 'ซ่า ๆ ๆ' ชั่ว ขณะนั้นเองลมพายุพัดกวาดทุกสิ่งบนพื้นดินไปจนหมด
การฟาดฟันอย่างบ้าคลั่งถูกปลดปล่อยแล้ว
ไม่ใช่แค่พลังดาบอันบ้าคลั่งแค่ส่วนเดียว แต่เป็นพลังดาบอันบ้าคลั่งกว่าร้อยส่วนที่ถูกปลดปล่อยออกไป
เหมือนกับลมในฤดูใบไม้ร่วงที่กวาดใบไม้ทุกใบที่ร่วงโรย
“เปรี้ยง!"
หนึ่งดาบฟาดลงมาที่ตัวหลงต้าเย่า เขาขาดใจตายทันที แม้แต่ป้องกันตัวก็ยังทําไม่ได้
ดาบที่สองฟาดลงมาติด ๆ กัน
ดาบที่สาม...ดาบที่สี่...ดาบที่ห้า...ถูกปลดปล่อยออกมา อย่างต่อเนื่อง ภายในถ้ำเต็มไปด้วยไอพิโรธอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ของพลังดาบ ในสถานที่นั้นมีหลายอย่างที่น่าตกตะลึง เกิดขึ้น
“เปรี้ยงงง!"
เสียงหนึ่งดังขึ้น
ดาบที่หนึ่งร้อยถูกปลดปล่อยออกมา
ในตอนนั้นเองร่างกายของหลงต้าเย่าไม่เหลือแม้แต่เศษชิ้นเนื้อใด ๆ ทุกส่วนล้วนกลายเป็นเพียงเศษฝุ่นเท่านั้น
เพลงดาบพิฆาตมังกรบ้าคลั่งเหนืออื่นใด
เพลงดาบพิฆาตมังกรโหมกระหน่ําที่รวมพลังดาบเจ็ดชั้นเป็นหนึ่งเดียวกันนี้ช่างเป็นการออกดาบที่ร้ายกาจที่สุด
"ไม่กล้าฆ่าเจ้า? ฆ่าเจ้าไม่ได้? ตอนนี้สะใจหรือยังละ?" หลงเฟยผ่อนลมหายใจพร้อมใช้จิตสั่งการอย่างตื่นเต้น "ระเบิดมันเลย!”
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น...
โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 พิฆาตมังกรโหมกระหน่ำ (2)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 พิฆาตมังกรโหมกระหน่ำ (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้