พู่กันเนรมิต

บทที่ 43 

คุกใต้ดินตระกูลเซียว

"ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่สามารถฆ่าผู้ฝึกตนแห่งอาณาจักรถงซวนได้รับ 100 คะแนนประสบการณ์ รับน้ำหมึกดั้งเดิมจำนวน100 หยด"

"ค่าประสบการณ์ปัจจุบันคือ 840/5000 แต้มปัจจุบัน มีน้ำหมึกดั้งเดิมจำนวน 5500 หยด

ใบหน้าของเซียวหลงไร้ความรู้สึก ราวกับยมทูตกำลังจะมารับวิญญาณ เขาสังหารคนสองคน โดยปราศจากคำพูดใด ๆ เมื่อเห็นเช่นนี้เซียวหานก็รีบเอ่ยพูดจาน้ำเสียงเชิงให้คำปรึกษาทันที

"ตุ๊บ... ทันใดนั้นเซียวหานก็คุกเข่าลงทันที ใบหน้าของเขาซีดเผือด และร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง

"ผู้นำตระกูล ท่านได้โปรดอย่าสังหารข้า...ข้าจะพูดทุกอย่าง! ไม่ว่าท่านจะถามคำถามอะไร...ข้าจะตอบตามความเป็นจริง!"

ใบหน้าของเซียวหานเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เขากัดฟันอย่างหนัก และพูดด้วยเสียงสั่นเทา  เขาไม่กล้าที่จะพูดอะไรไร้สาระ เพราะเกรงว่าจะทำให้เซียวหลงไม่พอใจและสังหารเขาโดยตรง

"ลุกขึ้น!" เซียวหลงเอาดาบเขี้ยวพยัคฆ์กลับ และน้ำเสียงของเขายังคงเย็นชามาก: "บอกมา อาวุโสรองอยู่ที่ใด...ตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่?"

ตอนนี้เซียวหานนั้นทีท่าทีเชื่อฟังมาก หลังจากได้ยินคำสั่งของเซียวหลง เขาก็ยืนตัวสั่น ในขณะนี้เป้ากางเกงของเขาเปียกโชกไปแล้ว อุจจาระ ปัสสาวะ และกลิ่นเหม็นก็ค่อยๆฟุ้งกระจาย

"วันนี้อาวุโสใหญ่กำลังจะสังหารผู้อาวุโสสาม เพื่อป้องกันไม่ให้อาวุโสรองขัดขืน จึงให้อาวุโสห้านำผู้บัญชาการห้าไปก่อตั้ง" ค่ายกลกับดักปิดผนึก "เพื่อป้องกันมิให้ผู้อาวุโสรองออกมาจากห้อง เซียวหานกล่าวอย่างเร่งรีบ และกล่าวโดยละเอียด

เขารู้สึกหวาดกลัวเซียวหลง จึงไม่กล้าหลอกลวงเขา เพียงไม่กี่คำ เขาอธิบายเรื่องราวทั้งหมดอย่างชัดเจน

เซียวหลงขมวดคิ้วและถามต่อไป "เจ้ารู้ข้อมูลนี้ได้อย่างไร? แล้วผู้อาวุโสใหญ่ล่ะ"

เซียวหานกล่าวว่า“ เซียวหลิงเป็นหลานชายคนโปรดของผู้อาวุโสใหญ่ ดังนั้นเรื่องทั้งหมด ผู้อาวุโสใหญ่ไม่ได้ปิดบังเขา แต่เซียวหลิงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับข้า ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยเรื่องนี้ให้ข้าทราบ ในส่วนของผู้อาวุโสใหญ่ ข้าได้ยินมาจากเซียวกู่ว่า วันนี้เขาไปเยี่ยมเยียนตระกูลหลี่! เขาบอกว่าเขาจะเชิญ นายใหญ่จากตระกูลหลี่ เพื่อมาจัดการกับผู้อาวุโสรองด้วยกัน! " เมื่อได้ยินเช่นนี้ดวงตาของเซียวหลงก็ตกตะลึง

"อืม เซียวฟ่าง เพื่ออำนาจ เจ้ากล้าสมรู้ร่วมคิดกับคนนอก และทำร้ายตระกูลของเจ้าเอง นี่มันสมควรตาย!" เซียวหลงกัดฟันของเขา เจตนาสังหารในใจของเขาเดือดพล่านทันที

ตอนนี้เซียวหลงรู้แล้วว่า เหตุใดพวกเขาถึงเรียกเซียวฟ่างว่า "สุนัขขายตัว" เมื่อเขาได้พบกับเซียวกัง และคนอื่น ๆ

สิ่งที่เขาทำตอนนี้ ไม่ใช่เพียงแค่หมาบ้า ที่แสวงหาเกียรติ แต่ยังนำตนเองไปขายให้ผู้อื่นด้วย!

"คำถามสุดท้ายคือ ผู้อาวุโสสาม อยู่ในคุกใต้ดิน และตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?" เมื่อถามคำถามสุดท้ายสิ้นลง เสียงของเซียวหลงเริ่มสั่นเทา

เขากังวลว่าจะได้รับคำตอบที่น่าเศร้ามาก อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินคำถามสุดท้ายของเซียวหลง เซียวหานก็วิ่งหนีไป

"วิ่งไปกับข้า ข้าจะพาเจ้าไปที่คุกใต้ดินของพวกเขา! เมื่อตอนที่เราพบเหลียนเอ๋อ ก่อนหน้านี้ผู้คุมกฎเพิ่งเดินผ่านไป หลังจากนั้นไม่นาน ข้าเกรงว่ามันจะสายเกินไป  ในที่สุดเซียวหานก็กัดฟันและพูดว่า "ถ้าข้าทำเช่นนี้ เจ้าจะไม่สังหารข้าใช่หรือไม่?"

เซียวหลงกล่าวอย่างเคร่งขรึมทันที "ตราบใดที่เจ้าสามารถช่วยข้า เพื่อช่วยที่เหลือคนอยู่ในคุกได้ ข้าจะไม่มีวันสังหารเจ้า!" ด้วยเหตุนี้เซียวหลงจึงคว้าเหลียนเอ๋อขึ้นมา และวิ่งไปกับเซียวหานโดยไม่ลังเล

ในจวนของตระกูลเซียว มีคุกใต้ดินสี่แห่ง ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และตะวันตกเฉียงเหนือ ในขณะนี้กลุ่มคนในชุดคลุมสีดำ ก็มาถึงประตูคุกใต้ดิน ทางตอนเหนือของจวนของตระกูลเซียว

คนในชุดคลุมสีดำกลุ่มนี้ทั้งสิ้นห้าคน พวกเขาแต่ละคน มีปราณพลังการฝึกฝนที่แข็งแกร่ง ระดับการฝึกฝนของพวกเขาล้วนอยู่ในระดับกงหวู่! โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความสำเร็จของผู้นำนั้น สูงถึงระดับ 8 ซึ่งน่ากลัวมาก

เมื่อเห็นชายทั้งห้าคนนี้ พบกับทหารยามหลายคนที่เฝ้าคุกใต้ดิน ใบหน้าพวกเขาก็ซีดเผือด  ราวกับมองเห็นปีศาจกินคนในรูปร่างของมนุษย์  ดวงตาของพวกเขาหวาดผวาตกใจอย่างรุนแรง

"ผู้คุมกฎ! นายทหารยามหลายคนรีบคุกเข่า ตัวสั่นและคำนับผู้มาเยือน 

ชายผู้ถูกเรียกว่า "หัวหน้าผู้คุมกฎ" ใบหน้าไร้ความรู้สึก และมองไปที่ประตูเหล็กสนิม ขนาดใหญ่ตรงหน้าแล้วพูดว่า "ประตูนี้เคยเปิดออกหรือไม่?"

"ไม่...ไม่เคยขอรับ! เนื่องจากท่านล็อกประตูนี้ด้วยตัวเอง ไม่มีผู้ใดเข้าหรือออกมากว่าครึ่งปี นายทหารคนหนึ่งกล่าวด้วยความกลัว

"ดี!" ผู้คุมกฎพยักหน้า จากนั้นก็หยิบกุญแจสีดำออกมา และโยนมันต่อหน้าผู้คุม: "เปิดมันออก!"

"รับทราบ!" ทหารยามหยิบกุญแจและเปิดประตูอย่างทุลักทุเล

"แคร๊ก!" เมื่อประตูคุกที่ปิดสนิทถูกเปิดออก กลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงมากก็พวยพุ่งมาด้านหน้า ทหารยามหลายคนสูดลมหายใจเข้า และรู้สึกถึงกลิ่นเน่าเสียจำนวนมากทันที ลำไส้และกระเพาะอาหารของพวกเขาบีบรัดตัว และแทบจะอาเจียนออกมา

อย่างไรก็ตาม "หัวหน้าผู้คุมกฎ" และ "เหล่าผู้คุมกฎ" ทั้งสี่คน ดูเหมือนจะไร้ความรู้สึกใด ๆ และใบหน้าของพวกเขาเฉยชา พวกเขาก้าวเข้าไปในประตูคุก 

เดินไปตามบันไดหินแคบ ๆ และเดินลงไปกว่าสิบเมตร ก่อนที่พวกเขาจะเปิดออก ทันใดนั้นคุกใต้ดินขนาด 10 เมตรก็ปรากฏขึ้น บริเวณทางเข้ามีทางออกเดียวคือประตูใหญ่

หากประตูคุกถูกปิดตาย บรรยากาศภายในจะมืดมิด และไร้ซึ่งอากาศถ่ายเท

บริเวณที่ด้านล่างของคุกใต้ดิน มีแอ่งน้ำลึกสีมืดดำสนิท น่าหวาดผวา กลางแอ่งน้ำ มีแมลงพิษทุกชนิดว่ายน้ำเข้ามา จำนวนมากมายหนาแน่น และดูราวกับว่าไม่ใช่ของจริง

ชายที่พลังชีวิตอ่อนแอทั้งหกคน ถูกล่ามด้วยโซ่เหล็ก และเหล็กแหลมคมเจาะทะลุกระดูกและทั้งร่างถูกแช่ ในสระน้ำสีดำ มีเพียงศีรษะเท่านั้นที่โผล่พ้นน้ำและยังพอหายใจได้

แมลงมีพิษเหล่านั้น คลานไปทั่วร่างกาย และกัดแทะผิวหนัง พลางดูดเลือดของพวกเขา ทั้งหกคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากแมลงพิษ

พวกเขาไม่ได้ดื่มน้ำมาครึ่งปีแล้ว และก็ไม่มีอาหารตกถึงท้อง การลงโทษที่ไร้มนุษยธรรมเหล่านี้ได้ ทรมานพวกเขาให้แปรเปลี่ยนจาก เด็กหนุ่ม จนคล้ายศพที่เหี่ยวแห้ง

ในเวลานี้ประตูคุกเปิดออก และในที่สุด ดวงอาทิตย์ที่ไม่ได้เห็นมานานก็สาดส่องมายังใบหน้าของพวกเขา ..

มีคนสองคนลืมตาขึ้นเล็กน้อย

“ เซียวผิง เจ้ายังอยู่อีกหรือ?” หนึ่งในนั้นมองไปที่ "หัวหน้าผู้คุมกฎ" และกล่าวอย่างอ่อนแรง ใบหน้าของเขาไร้ความรู้สึก ไม่มีความเจ็บปวดหรือความสิ้นหวัง ในดวงตาของเขา

ดูเหมือนว่า หลังจากครึ่งปีของความทุกข์ทรมาน ทำให้ประสาทสัมผัสของพวกเขา ล้วนมึนงงไปหมด

“ เจ้าเป็นผู้อาวุโสสี่?” หัวหน้าผู้คุมขมวดคิ้ว และไม่สามารถจดจำใบหน้าของคนเหล่านี้ได้

"เขาคือผู้อาวุโสสาม  ข้าคืออาวุโสสี่!" ชายอีกคนอ้าปากพูดเยาะเย้ยกับตนเองว่า“ ตอนนี้ดูเหมือนว่า เราจะไม่ใช่ทั้งมนุษย์หรือผีร้ายอีกต่อไปแล้ว แม้แต่หัวหน้าผู้คุมกฎก็ยังจดจำไม่ได้ว่าเราเป็นใคร? ในที่สุดก็มาสังหารเราแล้วหรือ?

"ไม่จำเป็น." เซียวผิงส่ายหัวเบา ๆ และพูดว่า "ถ้าเจ้าลงนามคำสัตย์วิญญาณ และปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีต่อผู้อาวุโสใหญ่ เจ้าจะไม่ตาย!"

“ เช่นนั้นก็สังหารเราดีกว่า!” ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสสี่ ทั้งสองคนกล่าวอย่างเย็นชา