เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบหก ไม่ใช่โลกปราณยุทธ

เรื่องที่ไม่คาดคิดของพวกเราทุกคนคือ

กองโจรหรือกองทัพศัตรูต่างๆที่เราจินตนาการไว้นั้น

ทางเทคนิคก็คือมนุษย์เหมือนกับเรา

หากเราค้นพบว่า ในคอมพิวเตอร์ของบินลาเด้นนั้นมีการ์ตูนอนิเมะกับเกมส์ยิงปืน

ที่สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นที่ลูกๆบินลาเด้นน่าจะใช้คอมพิวเตอร์เพื่อเล่นเกมส์

เราคงจะหมดอารมณ์เป็นอย่างมาก

เราชอบสร้างแนวคิดมนต์ขลังเรื่องราวต่างๆมากจนเกินไป

จนความเป็นจริงไม่เป็นอย่างที่เราคิดนั้นทำให้เราไม่สามารถรับได้

อย่างที่แนวเรื่องราวปราณยุทธ

ต้องให้ท่านบรรพบุรุษเก่งกาจสามารถสะบัดมือคราเดียวก็เรียกลมเรียกฝนท้องปฐพีสั่นสะเทือนได้

แต่ในโลกความเป็นจริง

บิน ลาเด้นคือคนแก่วัยกลางคนคนหนึ่ง

โดนยิงก็ตาย

ไม่สามารถลุกขึ้นมากลายร่างเป็นปีศาจร่างสองที่มีพลังมากกว่าเดิมแบบในเกมส์แอคชั่นอาร์พีจีได้

ท่านนายพลผู้ยิ่งใหญ่สามารถสั่งการได้สามเหล่าทัพ อยู่ในวงการมาหลายสิบปี

คือคนแก่เป็นโรคเบาหวาน หัวเข่าไม่ดีจะไปไหนมาไหนต้องให้คนคอยช่วยพยุง

นั่นคือสิ่งที่

“สมจริง”

แต่ไม่น่าใช่สิ่งที่คนอ่านนิยายหรือดูภาพยนตร์ต้องการชมแน่ๆ

หึหึหึเจ้าเอาชนะ อิวานเดอะไจแอนท์ จอมพลังและแบล็กวิโดว์สายลับสาวอันตรายได้แต่ว่าเจ้าจะเอาชนะมิสเตอร์สมิธ คนแก่นักธุรกิจผิวขาว วัยกลางคนได้หรือไม่?

เราคงเซ็งสุดๆหากปราบอิวานเดอะไจแอนท์ที่สามารถงอเหล็กได้ด้วยมือเปล่าได้อย่างยากลำบากแล้วพบว่าศัตรูของเราคนสุดท้ายคือคนแก่วัยกลางคน

แต่นั่นล่ะชีวิตจริงล่ะ

มันไม่มีความเท่แบบในหนังหากเราพยายามตั้งสติดีดี

ว่ากว่าจะเป็นท่านนายพลที่คุมสามเหล่าทัพได้เราต้องมาทำงานหลายสิบปีในวงการทหาร

กว่าจะถึงจุดนั้นก็แก่ใกล้เกษียณพอดี

ใครจะมาชกสู้กับคนหนุ่มได้ฟะ?

ดังนั้นคนที่มีอำนาจในชุมโจนเสือดำจึงเป็นคนแก่คนเฒ่าที่เป็นญาติผู้ใหญ่ของเสือดำและพวกโจรต่างๆ

“ยินดีต้อนรับเน้อพ่อหนุ่ม”

พวกปู่ยาตายายหลายคนก็มาต้อนรับ

ทำเอาเจิดรู้สึกกร่อยๆที่ได้มาพบเจอคนแก่

ต้องตั้งสติว่าที่นี่ไม่ใช่โลกปราณยุทธ

คนแก่ชราคือคนที่หลังโก่งงองุ้มและไขข้ออักเสบ

ไม่ใช่ท่านบรรพชนที่สามารถทำลายภูเขาได้ด้วยการดีดนิ้วคราเดียว