เมื่อมาถึงคลาวเห็นหอคอยสูงตระหง่านสีขาวบริสุทธ์ดูสูงส่งกว่าอันอื่นที่ผ่านๆมา คลาวเห็นคนดูแลหอคอยเป็นชายสูงอายุที่ดูเหมือนกับคุณลุงใจดีคนนึง
"ค่าเข้า 1000เหรียญทองนะพ่อหนุ่ม?"ผู้ดูแลพูดขึ้น
"ข้าเตรียมมาไว้แล้ว"คลาวตอบ
ในตอนนี้คลาวมีเหรียญทองติดตัวทั้งหมดแค่ 1พันเหรียญสุดท้ายเพื่อเอาไว้เข้าบททดสอบหอคอยหลักโดยเฉพาะ
'ถ้าไม่ได้ของที่มีราคาละก็.. เลิกฝันจะเข้าหอคอยหน้าได้เลย'คลาวคิดในใจและเอ่ยถามผู้ดูแลไป
"ท่านเป็นเจ้าหอคอยแห่งนี้เหรอ?"คลาวถามขึ้นอย่างสงสัย
"ไม่ใช่ข้าหรอก เรียกข้าว่าอัลเบิรต์ก็ได้ ข้าเป็นพ่อบ้านส่วนตัวของเจ้าหอคอยข้าได้รับคำสั่งมาจากเจ้าหอคอยโดยตรงว่าน่าจะมีคนมาเข้าบททดสอบเร็วๆนี้ แต่ไม่คิดว่าจะมาวันนี้เลยจริงๆ"อัลเบิรต์พูดขึ้นพร้อมกับหยิบชาขึ้นมาจิบหลังจากจิบชาเสร็จอัลเบิรต์กล่าวต่อว่า
"ตอนนี้มีแต่คนตามหาเจ้ากันวุ่นไปหมด ข้าแปลกใจจริงๆที่เจ้ายังอยู่ในนคร?"
"ข้ายังมีสิ่งที่ต้องทำในเมือง ในตอนนี้ข้ายังออกไปไม่ได้"คลาวตอบ
"งั้นเหรอ.. ในตอนนี้ข้าก็ขอให้เจ้าโชคดีก็แล้วกันเขียนลงชื่อตรงนี้แล้วก็เดินตามเวทย์นำทางไป มันจะพาเจ้าเข้าประตูของบททดสอบ"อัลเบิรต์พูดพร้อมกับยิ้มขึ้นมา
"กาบัน เป็นชื่อที่ดี"อัลเบิรต์พูดขึ้น
การจะผ่านทั้ง20ชั้นภายในวันเดียวนั้นเป็นไปไม่ได้ สำหรับคลาวที่เคยมีประสบการ์ณในหอคอยหลักมาก่อนนั้นรู้ดี การจะผ่านทั้งหมด 20ชั้นจะต้องใช้เวลาเกือบอาทิตย์ การจะผ่านแต่ละชั้นทำให้คลาวแทบลากเลือดในรอบก่อน แต่รอบนี้ไม่เหมือนกันคลาวแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อ2เดือนก่อนอย่างมาก
เมื่อคลาวเดินมาถึงประตูเป็นประตูสีน้ำเงินตัดขาวดูแปลกตาเมื่อคลาวเข้าไปพบห้องสีขาวทั้งห้อง คล้ายกับว่าตอนที่คลาวเลือกตัวครั้งแรก หลังจากมองไปรอบๆห้องสักพักนึงคลาวก็ได้ยินเสียง
"ยินดีต้อนรับผู้ทดสอบ ข้าคาริน่าเป็นร่างแยกของเจ้าหอคอยแห่งนี้.."เสียงผู้หญิงดังขึ้นทั้วทั้งห้องสีขาว จู่ๆก็เริ่มปรากฏรูปร่างของแสงสีขาวที่ลักษณะเหมือนมนุษย์ไม่มีหน้าตาเป็นแค่รูปร่างเท่านั้น
"ข้าจะอธิบายหอคอยแห่งนี้ให้เจ้าฟังก่อน หอคอยของข้าแปลกกว่าที่อื่น สถานที่ที่เจ้าอยู่จะเรียกว่าห้องโถงเป็นที่ๆเจ้าจะต้องอยู่จนกว่าจะผ่านทุกห้องหรือจนกระทั้งเจ้าเสียชีวิตลง เจ้าสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าบททดสอบอันไหนก่อน อันไหนหลังเว้นแต่ห้องสุดท้าย ห้องที่20แต่เมื่อเจ้าเครียห้องอื่นเรียบร้อยแล้วเจ้าก็จะสามารถเข้าห้องที่ 20ได้ ในประวัติศาสตร์ของนครแห่งนี้ตั้งแต่ก่อตั้งมาจนปัจจุบัน600ปี มีคนผ่านแค่19คนเท่านั้นที่ผ่านมาก่อนเจ้า อาจจะพูดได้ว่าหอคอยแห่งนี้ยากกว่าหอคอยแห่งอื่นก็ได้ ถ้าถามว่าทำไมคนถึงผ่านหอคอยของข้าน้อยเหลือเกิน ก็คงเพราะหอคอยของข้านั้นเป็นการวัดความรู้และไหวพริบทั้งหมด เว้นแค่ห้องที่20เท่านั้น แต่เจ้าไม่ต้องกังวลร่างหลักข้าเห็นเจ้ามานานข้าคิดว่าเจ้าจะสามารถผ่านมันได้ ข้าขอให้เจ้าโชคดี"คาริน่ากล่าว
คลาวได้ยินคำอธิบายของคาริน่าคลาวก็เริ่มคิดในใจ
'วัดความรู้? กับไหวพริบ? เอาเถอะจากคำพูดของคาริน่าได้กล่าวว่าห้องนี้จะเป็นห้องหลักที่จะเชื่อมไปยังห้องต่างๆที่เราเลือกตามบททดสอบ?'
"ท่านเจ้าหอคอยก่อนเราจะเข้าเราจะหาข้อมูลของแต่ละห้องจากไหน?"คลาวถามขึ้น
"หืม.. เรื่องแค่นี้เองแค่เจ้าเดินเข้าไปสักห้องเจ้าก็รู้แล้วว่าห้องนั้นทดสอบเรื่องอะไร"คาริน่าตอบพร้อมกับทำท่าเหมือนจะยิ้มขึ้น แต่คลาวไม่สามารถเห็นได้
'สุดท้ายก็ต้องพึ่งดวงงั้นเหรอ? ไม่ใช่! ยังไงเราก็ต้องผ่านทั้งหมดอยู่ดีถึงจะผ่านหอคอยได้ไม่ว่าจะเลือกห้องไหนในตอนนี้ก็เหมืิอนกัน!'คลาวคิดในใจ
หลังจากที่คลาวตัดสอนใจคลาวเริ่มเตรียมตัวก่อนจะเข้าไปยังห้องแรก บททดสอบทางซ้ายมือสุดเป็นห้องแรกจากทั้งหมด20ห้อง
"เมื่อชั้นจับพลังเวทย์ของนายได้ชั้นรู้สึกคุ้นเคยจริงๆ
กาสคาลคงจะเลี้ยงนายมาดีมาก ถึงกับให้อาชีพประจำตัวของเขามาเลย ข้าขอให้โชคดีลูกศิษย์ของกาสคาล ฮ่าฮ่า!"เสียงคาริน่าดังขึ้นด้านหลังพร้อมกับเสียงหัวเราะ
คลาวสงสัยตั้งแต่ดีออนแล้วที่ดีออนรู้จักกับอาจารย์ของตน
'ถ้าเราเดาไม่ผิดก่อนหน้านี้ตัวอาจารย์เราคงจะเคยใช้ชีวิตอยู่ในนครแห่งนี้มาก่อน แต่ทำไมถึงไปจบที่เมืองไคโรเราก็ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าผ่านหอคอยทั้งหมดได้เราอยากจะไปเจออาจารย์จริงๆ'คลาวคิดในใจ
'หอคอยบ้านี่ค่าเข้าก็แพงมหาศาล!!'
.......