บทที่ 107: ลงทะเบียน
เช้าวันรุ่งขึ้น หลิงเซียวตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น หลังจากจัดการอาหารเช้าชั้นเลิศเรียบร้อยแล้ว เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังใจกลางนครเมฆา สถานที่จัดงาน "ศึกชิงเจ้ายุทธภพ"
ลานประลองหลวงแห่งนครเมฆานั้นยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือ มันคือสนามกีฬาขนาดมหึมาที่จุคนได้นับแสน สร้างจากหินศิลาขาวและประดับประดาด้วยทองคำและหยก รอบนอกลานประลองในวันนี้เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนมหาศาล ทั้งผู้เข้าแข่งขันจากเมืองต่างๆ และผู้มาชมการประลอง
แถวสำหรับการลงทะเบียนนั้นยาวเหยียดคดเคี้ยวไปมาหลายตลบ ผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวนับพันคนต่างยืนรอด้วยความกระวนกระวายและตื่นเต้น
หลิงเซียวกวาดสายตามอง ความวุ่นวายนี้ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ถ้าต้องไปต่อแถว คงเสียเวลาทั้งวัน"
สายตาของเขาเหลือบไปเห็นช่องทางพิเศษทางด้านขวา ซึ่งปูด้วยพรมแดงและมีทหารองครักษ์สวมเกราะเงินยืนเฝ้าอยู่อย่างเข้มงวด ช่องทางนี้ว่างเปล่า ไม่มีใครกล้าเดินเข้าไป
"ช่องทางพิเศษสำหรับผู้มีบัตรเชิญหรือป้ายผ่านทางสินะ"
หลิงเซียวเดินแยกตัวออกจากฝูงชน มุ่งหน้าตรงไปยังช่องทางพิเศษนั้นทันที ท่ามกลางสายตาประหลาดใจและเสียงซุบซิบของผู้คนที่ต่อแถวอยู่
"เฮ้ ดูเจ้านั่นสิ มันจะเดินไปช่องทางพิเศษ!"
"แต่งตัวบ้านนอกขนาดนั้น คงไม่รู้กฎกติกาแน่ๆ เดี๋ยวก็โดนทหารโยนออกมาหรอก"
"น่าขำชะมัด คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน"
เมื่อหลิงเซียวเดินมาถึงหน้าช่องทาง ทหารองครักษ์สองนายก็ไขว้หอกขวางทางทันที
"หยุด! ช่องทางนี้สำหรับผู้มีป้ายคำสั่งพิเศษจากเจ้าเมืองหรือนิกายใหญ่เท่านั้น คนทั่วไปกรุณาไปต่อแถวด้านโน้น!" ทหารนายหนึ่งกล่าวเสียงเข้ม รังสีอำมหิตแผ่ออกมาข่มขวัญ
หลิงเซียวไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ และหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา
วิ้ง!
แสงสีทองอร่ามส่องประกายออกมาเมื่อวัตถุนั้นต้องแสงอาทิตย์ มันคือ "ป้ายคำสั่งทองคำ" ที่สลักลวดลายมังกรเหิน ซึ่งเขาได้รับมาจากเจ้าเมืองระฟ้านั่นเอง!
ทันทีที่เห็นป้าย ท่าทีของทหารองครักษ์ทั้งสองก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ! ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบเก็บหอกและคุกเข่าลงข้างหนึ่งประสานมือคำนับทันที
"ขะ... ขออภัยที่ล่วงเกินขอรับใต้เท้า! ไม่ทราบว่าท่านมีป้ายทองคำแห่งเจ้าเมือง!"
เสียงของทหารทำให้ฝูงชนที่กำลังรอดูเรื่องตลกต้องเงียบกริบ! ป้ายทองคำ! นั่นคือสัญลักษณ์ของผู้เข้าแข่งขันระดับ "เมล็ดพันธุ์" ที่ได้รับการรับรองโดยตรงจากเจ้าเมืองใหญ่! ในแคว้นเมฆาครามนี้ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะครอบครองมันได้!
"ข้าเข้าไปได้หรือยัง?" หลิงเซียวถามเรียบๆ
"เชิญขอรับ! เชิญทางนี้เลยขอรับ!"
ทหารรีบผายมือเชิญอย่างนอบน้อมที่สุด หลิงเซียวเดินผ่านพรมแดงเข้าไปอย่างสง่างาม ทิ้งความตกตะลึงไว้เบื้องหลัง
เมื่อเข้าไปด้านใน เขาถูกพาไปยังห้องรับรองพิเศษที่มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงรออยู่ ชายชราหนวดขาวผู้ดูแลการลงทะเบียนรับป้ายทองคำไปตรวจสอบ ก่อนจะเงยหน้ามองหลิงเซียวด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์
"ป้ายทองคำจากเมืองระฟ้า... เจ้าเมืองหลิงเทียนไม่ได้ส่งใครมาร่วมงานหลายปีแล้ว ปีนี้กลับส่งมา... แถมยังให้ป้ายทองคำอีกด้วย" ชายชราพึมพำ "เจ้าหนุ่ม นามของเจ้าคือ?"
"หลิงเซียว"
"หลิงเซียว..." ชายชราจดบันทึกลงในสมุดรายชื่อเล่มสีทอง "เรียบร้อยแล้ว ด้วยป้ายนี้ เจ้าจะได้ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกพิเศษโดยไม่ต้องไปแย่งชิงกับคนนับหมื่นข้างนอก นี่คือป้ายประจำตัวผู้เข้าแข่งขันของเจ้า"
เขายื่นป้ายหยกสีดำที่สลักหมายเลข [ 009 ] ให้แก่หลิงเซียว
"หมายเลขหลักเดียว..." หลิงเซียวรับป้ายมา "แสดงว่าข้าเป็นคนที่ 9 ที่มาลงทะเบียนในระดับนี้สินะ"
"ถูกต้อง" ชายชรายิ้มอย่างมีความหมาย "คู่แข่งของเจ้าในปีนี้... ล้วนเป็นสัตว์ประหลาดทั้งสิ้น จงเตรียมตัวให้ดีเถอะ"
หลิงเซียวเก็บป้ายหยกและเดินออกจากห้องรับรอง แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความท้าทาย
"สัตว์ประหลาดงั้นรึ? ดี... ข้าชอบล่าสัตว์ประหลาด"