ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่ 78 แนวคิดริเริ่มร้านขายของชำ

     ถ้าเป็นเมื่อก่อนเย่จื่อเฉินคงไม่กล้าโผล่ออกมาในกลุ่มอย่างเปิดเผยแบบนี้แน่นอนแต่วันนี้มันต่างออกไป

     ไอดีเซียน บัตรเซียน แม้แต่วิหารที่อยู่เขาก็มีแล้วยังจะกลัวอะไรอีก

     แค่เย่จื่อเฉินปรากฏตัวออกมา ก็ดึงดูดทั้งกลุ่มให้วุ่นวายขึ้นมาทันทีชื่อว่าปราชญ์จิตวิทยาคำนี้ สามารถกล่าวได้ว่าเป็นตำนานของกลุ่มเลยทีเดียว

     ไท่ไป๋จินซิงเคยแอดเขามาแล้ว ยี่หนึงจินกุนก็เคยทะเลาะกับเขามาแล้ว

      ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง : องค์เง็กเซียนออกมาแล้ว

      นางฟ้าลูกท้อ : ไอดอล (สติกเกอร์ดวงตาเป็นรูปหัวใจหลายอัน)

      เทพสายฟ้า : องค์เง็กเซียนชอบซุ่มไม่ใช่เหรอ

      เจ้าแม่สายฟ้า : ว้าว! เกิดอะไรขึ้น ขนาดองค์เง็กเซียนก็ยังออกมา

     คนในกลุ่มเปลี่ยนความสนใจมาที่เย่จื่อเฉินทันทีมองดูประวัติการแชทที่เลื่อนขึ้นไปไม่หยุด เย่จื่อเฉินถึงกับเหงื่อตกไปชั่วขณะ

      เย่จื่อเฉิน : อะแฮ่ม สนใจประเด็นสำคัญหน่อย ข้ามาขออั่งเปานะ

      เทพสายฟ้า : จริงด้วย ราชามังกร แจกอั่งเปา

      เจ้าแม่สายฟ้า : แจกอั่งเปา แจกอั่งเปา แจกอั่งเปา

      เง็กเซียนเท้าเปลือย : ข้ามาขอร่วมวงด้วย

      เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพา : ไม่ทราบว่าเง็กเซียนผู้นี้คือ…

     อยู่บนสวรรค์มาตั้งนานเพิ่งจะเป็นครั้งแรกที่เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพาได้เห็นเง็กเซียนที่ชื่อเย่จื่อเฉินผู้นี้

     คนอื่นในกลุ่มก็ไม่ได้ตอบกลับมาบอกตามตรงว่าพวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวตนที่แท้จริงของเย่จื่อเฉินนั้นเป็นใครกันแน่

     เย่จื่อเฉินส่งไอดีเซียน บัตรเซียน และวิหารที่อยู่ไปโดยที่ไม่แม้แต่จะคิด

     อันที่จริงไอดีเซียนกับบัตรเซียนนั้นไม่ได้สำคัญเลย ที่สำคัญคือตำแหน่งของวิหาร

     สวนท้อสวรรค์ชั้นสามสิบเจ็ด หมายเลขที่ 137

     ภายในกลุ่มวุ่นวายขึ้นมาทันที

     ในบรรดาคนที่อาศัยอยู่บนสวรรค์ของกลุ่มพวกเขาส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นที่สิบแปดลงไปส่วนสวรรค์ที่สิบเก้าไปจนถึงชั้นที่สามสิบหกก็จะเป็นเหล่าเง็กเซียน

     สวรรค์ชั้นที่สามสิบเจ็ดก็แปลว่าได้อยู่ชั้นเดียวกันกับเง็กเซียนไท่ไป๋จินซิง

      นางฟ้าลูกท้อ : ขออภัยท่านเง็กเซียน

      เทพสายฟ้า : ขออภัยท่านเง็กเซียน

      เจ้าแม่สายฟ้า : ขออภัยท่านเง็กเซียน

     เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพาก็อึ้งไปเหมือนกันไม่คิดเลยว่าเมื่อครู่นี้จะได้รับเกียรติจากเง็กเซียนระดับสูงขนาดนี้ในการแอดมาหา

     เขาอดที่จะแอบแคปรูปเอาไว้ไม่ได้ หลักฐานชิ้นนี้สามารถเอากลับไปคุยอวดคนในครอบครัวได้แน่นอน

      เย่จื่อเฉิน : อะแฮ่ม หยุดเลยหยุด ที่ข้ามาเพื่อมาเอาอั่งเปานะ

      ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง : @เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพา @เจ้ามังกรสมุทรทิศประจิม @เจ้ามังกรสมุทรทิศอุดร @เจ้ามังกรสมุทรทิศทักษิณ ท่านเง็กเซียนให้พวกเจ้าแจกอั่งเปา

      เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพา : จะแจกเดี๋ยวนี้แหละ

     เดิมทีเขาก็ไม่อยากแจกหรอก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะท่านเง็กเซียนแอดเขามาแล้ว เขาจะหนีก็ไม่ได้

     กัดฟันพร้อมกระทืบเท้า

     ส่ง

     ติ๊ง!

     โทรศัพท์ของเย่จื่อเฉินสั่นขึ้นอย่างแรง

     กด

     ช้าไปแล้ว อั่งเปาโดนแย่งไปหมดแล้ว

     ให้ตายเถอะ เทพเซียนพวกนี้เป็นจอมวายร้ายกันทั้งนั้นเลย

     มองดูจำนวนของอั่งเปา ตั้งห้าสิบซอง แค่ไม่กี่วินาทีก็หมดแล้ว

      เจ้ามังกรสมุทรทิศบูรพา : ข้าส่งไปแล้วนะ

      เจ้ามังกรสมุทรทิศประจิม : ข้าส่งบ้าง

     หลังจากที่เห็นข้อความของเจ้ามังกรสมุทรทิศประจิมเย่จื่อเฉินก็จ้องหน้าจอโทรศัพท์เขม็ง เมื่อครู่นี้เขาอาจจะเหม่อไปหน่อยครั้งนี้เขาต้องแย่งมาให้ได้

     ติ๊ง!

     กด

     คุณได้รับอั่งเปาของเจ้ามังกรสมุทรทิศประจิม

     เศษลูกแก้ววิญญาณ ×1

     ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เจ้ามังกรสมุทรทิศทักษิณก็ส่งอั่งเปามาอีก

     เย่จื่อเฉินรีบกดทันที

     Double Kill!

     คุณได้รับอั่งเปาของเจ้ามังกรสมุทรทิศทักษิณ

     เศษลูกแก้ววิญญาณ ×1

     ติ๊ง!

     อั่งเปาของเจ้ามังกรสมุทรทิศอุดรก็ปรากฏออกมาติดๆ

     Triple Kill!

     คุณได้รับอั่งเปาของเจ้ามังกรสมุทรทิศประจิม

     เศษลูกแก้ววิญญาณ ×1

     หลังจากที่แย่งอั่งเปามาได้หมดแล้ว เย่จื่อเฉินก็เริ่มรู้สึกงุนงง

     อั่งเปาทั้งสามอันที่แย่งมาได้คือเศษลูกแก้ววิญญาณทั้งหมดเลย

     แล้วลูกแก้ววิญญาณนี้มันเอาไว้ใช้ทำอะไร

      ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง : ท่านเง็กเซียนโชคดีจังเลย @ไม่มีชื่อ

      เทพสายฟ้า : แม่เจ้า ท่านเง็กเซียนแย่งเศษลูกแก้ววิญญาณไปได้ตั้งสามชิ้น

      นางฟ้าลูกท้อ : ทำไมข้าแย่งได้แต่ปะการังสีเลือด ไม่ยุติธรรม!

     ดูจากท่าทางของคนในกลุ่มแล้ว เศษลูกแก้ววิญญาณน่าจะเป็นของดีอยู่

     กดเปิดหีบสมบัติในแอปวีแชท

     เศษลูกแก้ววิญญาณสามชิ้นวางอยู่ภายในหีบ

     เศษลูกแก้ววิญญาณ : ชิ้นส่วนของวัตถุโบราณที่จักรพรรดิเหลืองพกติดตัวตอนศึกสงครามปราบชือโหยว

     จำนวนเศษลูกแก้ววิญญาณที่มีอยู่ในปัจจุบันคือ 3 ชิ้น

     วัตถุโบราณ แต่ถึงมันจะเป็นวัตถุโบราณแต่มันก็เป็นเศษชิ้นส่วนมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับตัวเขาสักนิด

     ทุกคนในกลุ่มต่างพากันบอกว่าเย่จื่อเฉินโชคดีเง็กเซียนยังไงก็คือเง็กเซียน ยิ่งใหญ่คับฟ้าอะไรทำนองนั้น

     แต่แล้วจู่ๆ เทพสายฟ้าจอมงกก็ได้ส่งข้อความมาหนึ่งข้อความ

      เทพสายฟ้า : ดูเหมือนว่าตอนที่ท่านเง็กเซียนนิรนามเข้ากลุ่มมาก็ไม่ได้แจกอั่งเปาเหมือนกันนะ

      เจ้าแม่สายฟ้า : เหมือนว่าจะเป็นแบบนั้น

      ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง :@ไม่มีชื่อ ท่านเง็กเซียน ท่านจะทำผิดกฎไม่ได้นะ

     เจ้ามังกรสี่สมุทรที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พากันประท้วงขึ้นมาติดๆ กันเมื่อครู่นี้พวกเขาก็เพิ่งจะให้ไป ก็ต้องได้รับกลับมาด้วยถึงจะถูก

     มองดูข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์ที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดเย่จื่อเฉินถึงกับหมดคำพูด

     เริ่มเล่นงานเขาแล้ว

     แล้วทันใดนั้น ตาของเย่จื่อเฉินก็ลุกวาว

     ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขานะ

     เขากำลังคิดว่าจะดันกิจการร้านขายของชำบนสวรรค์ของตัวเองอยู่พอดีแบบนี้ก็เข้าทางเข้าเลยน่ะสิ

      เย่จื่อเฉิน : รอเดี๋ยว

     เมื่อส่งข้อความไปแล้วก็หันไปหาเรียกหลิวฉิง

     “หลิวฉิง เธอลงไปขโมยน้ำอัดลมข้างล่างตึกมาให้ฉันหน่อยสักสองสามแพ็ก

     “หา?”

     “หาอะไรเล่า? ไปขโมยมาให้หน่อยตอนนี้ฉันไม่สะดวก”

     “ก็ได้”

     ไม่นาน หลิวฉิงก็ขนเอาน้ำอัดลมมากองไว้ตรงหน้าเขา

     สแกน

     ส่งไป

     ติ๊ง!

     ติ๊ง!

     ติ๊ง!

     ข้อความที่แจ้งว่าใครได้รับอั่งเปาของเขาบ้างปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ทันทีความเร็วนั้นทำให้โทรศัพท์ของเขาแทบจะค้าง

      ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง : สไปรท์คืออะไร?

      นางฟ้าลูกท้อ :@ไม่มีชื่อ ท่านเง็กเซียน ซวงเปิงเปิง (ยี่ห้อนมเปรี้ยว) คืออะไร

      เทพสายฟ้า : เป๊ปซี่คืออะไร?

      เย่จื่อเฉิน : นี่เป็นของที่ข้าพบในดินแดนลึกลับลองดูสิ

     เมื่อส่งข้อความเสร็จ ยี่หนึงจินกุน ราชาวานร ผู้เฒ่าจันทรา และไท่ไป๋จินซิงก็พากันโผล่ออกมา

      ยี่หนึงจินกุน :@ไม่มีชื่อ ศิษย์น้อง เจ้าแจกอั่งเปาแล้วทำไมถึงไม่เรียกข้า

      ราชาวานร :@ไม่มีชื่อ ทำไมไม่แอดข้า

      ผู้เฒ่าจันทรา : ดูท่าว่าจะพลาดไปซะแล้ว

      ไท่ไป๋จินซิง : มาช้าไปก้าวเดียว หมดแล้ว

     คนในกลุ่มโวยวายขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าทั้งสี่คนปรากฏตัวออกมามิหนำซ้ำยังรู้จักเย่จื่อเฉินอีกด้วย ทั้งสี่ท่านนี้คือเง็กเซียนบนสวรรค์

     ทันใดนั้น ตำแหน่งของเย่จื่อเฉินก็สูงขึ้นมาอีกหลายระดับภายในใจของพวกเขา

     ติ๊ง!

     ติ๊ง!

     รายชื่อเพื่อนในวีแชทเด้งขึ้นมาพอเย่จื่อเฉินเปิดดูก็เห็นว่าไท่ไป๋จินซิงได้ส่งข้อความมาหาเขา

      ไท่ไป๋จินซิง : ใครให้เจ้าส่งขยะพวกนี้เข้ามาในกลุ่ม?

      ไท่ไป๋จินซิง : ใครให้สิทธิ์เจ้าทำแบบนี้ก่อนหน้านี้ข้าเห็นว่าผู้เฒ่าจันทรากับไท่ซางเหล่าจวินมีบุหรี่เจ้าเป็นคนส่งให้ใช่ไหม

     หือ?

     ผู้เฒ่าไท่ไป๋รู้จักของพวกนี้ด้วยเหรอ

     แต่เมื่อลองคิดย้อนกลับไป อีกฝ่ายก็รู้จักตัวตนของเขานับประสาอะไรกับอีแค่ของพวกนี้

     เย่จื่อเฉินแกล้งทำไก๋ เขาตอบกลับไปเหมือนว่าไม่รู้ไม่เข้าใจ

      เย่จื่อเฉิน : อ๋า

      ไท่ไป๋จินซิง : เจ้ายังจะมาอ๋าอีก เจ้ารู้หรือเปล่าว่า…

     ติ๊ง!

     ไท่ไป๋จินซิงยังพูดไม่จบ เย่จื่อเฉินก็ทำการส่งอั่งเปาไปให้

       "อย่าหาว่าเซียนผู้น้อยไม่รู้ความเลยบุหรี่จงฮวาแบบนิ่ม 650 วิทยายุทธิ์ต่อหนึ่งซอง ข้าส่งให้ท่านแล้ว"

     พอส่งข้อความนี้ไปแล้ว เย่จื่อเฉินก็ไม่สนใจเขาอีกจะพูดเยอะแยะขนาดนั้นไปทำไม

     ตอนนี้ให้เขาได้แสดงอำนาจไปก่อน

     ผู้ใดจะเป็นใหญ่บนสวรรค์ก็ยังไม่มีใครไม่รู้!