ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 38

เตรียมตัวเข้าสู่ชั้นที่ 10 

ณ  บาที่ตั้งอยู่ภายในเมืองเวลตันชั้นที่ 5 ของหอคอย

ท้องนภาที่มืดมิดผู้คนที่นั่งดื่มอยู่ภายในบาร์เล็กๆที่ตั้งอยู่มุมถนน เอ็กซ์มาพบกับเวเลนภายในบาร์พร้อมกับนั่งดื่ม

“ สุดยอดไปเลยครับหัวหน้าหลังจากที่ผมรู้วิธีการล่ามอนสเตอร์”

“ ในตอนนี้ก็สามารถล่ามอนสเตอร์ได้อย่างสบายๆเลย ”

“ อย่าเพิ่งมั่นใจนะตอนนี้ยังไงนายเองก็จำเป็นจะต้องฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง เพียงแค่นี้มันยังไม่พอหรอกจริงอยู่ที่ว่านายนั้นพอจะมีความสามารถในการป้องกันเพิ่มขึ้นหลายเท่า ”

“ แต่ว่ามันเองก็ยังไม่ถึงกับจุดที่ฉันนั้นคาดหวังเอาไว้ ” 

“ เข้าใจแล้วครับ ” ในช่วงที่ผ่านมาเวเลนเขาพัฒนาขึ้นมากในฐานะนักผจญภัย เขาสามารถล่าพวกมอนสเตอร์ได้อย่างสบายๆ 

ประสบการณ์ล่านั้นเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้ภายในชั้นที่ 5 เรียกว่าเขาอยู่ในระดับปรมาจารย์ 

“ ว่าแต่การฝึกควบคุมมานานายสามารถทำได้อยู่ในระดับไหนแล้ว ” เอ็กซ์ถามออกไป 

“ การฝึกควบคุมมานาอย่างนั้นหรอครับ ตอนนี้ผมสามารถใช้มานาเข้าไปภายในพวกอาวุธหรือว่าชุดเกราะได้แล้วตามที่หัวหน้านั้นเคยบอก ”

“ จะบอกให้นะว่าสำหรับพวกฮันเตอร์แล้วมานานั้นเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมากเพราะมันคือพลังที่ส่งเสริมร่างกายและจิตวิญญาณ ”  

“ สำหรับตัวของฉันเองแล้วฉันคิดว่ามานามันถูกแบ่งแยกออกเป็นระดับต่างๆตามระดับ นายจะสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้มากกว่านี้ถ้าเกิดว่านายเรียนรู้วิธีการใช้มานาที่มันมากขึ้น ”

“ อันที่จริงแล้วพวกนักรบที่อยู่ในการอเวคในรูปแบบเดียวกับนาย พวกที่ใช้ร่างกายเป็นอาวุธ พวกที่มีพลังป้องกันสูงสิ่งที่พวกเขาจะด้อยกว่าก็คือการที่พวกเขานั้นมีมานาภายในร่างกายที่น้อยกว่านักเวทย์ ”

“ ถึงแม้แบบนั้นมันเองก็มีกรณีพิเศษอยู่ อย่างเช่นตัวของนายในตอนนี้ได้เป็นนักรบสายป้องกัน แต่ว่าตัวของนายกับมีพลังมานาเยอะเป็นอย่างมากถ้าเกิดว่าใช้มันให้เป็นประโยชน์แล้วก็นายจะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้เรื่อยๆ ”

“ เข้าใจแล้วครับ แล้วถ้าแบบนั้นในตอนนี้พวกเราจะเดินทางไปที่ชั้น 10 หรือยังครับ ”

“ นั่นสินะเอาเป็นว่าอีกสัก 2 วันพวกเราจะเดินทางไปที่ชั้น 10 ก็แล้วกัน ” 

สำหรับในตอนนี้พวกแนวหน้าพิชิตชั้นอย่างต่อเนื่อง พวกเขาบุกเบิกชั้นใหม่ตอนนี้ไปถึงประมาณชั้นที่ 15 เรียบร้อยแล้ว 

ถ้าพูดตามความเป็นจริงฉันสิทธิ์มันเองก็เป็นเขตธรรมดาที่สามารถเปิดให้นักผจญภัยเข้าไปได้ 

“ ตอนนี้พวกนักผจญภัยส่วนใหญ่ที่มีความสามารถเข้าไปแนวหน้ากันหมด”

“ ทำให้พื้นที่บริเวณชั้น 10 มันพอจะว่างให้พวกเราบ้าง ”

“ แต่ว่าชั้น 10 ไม่มีเมืองพักอาศัยอยู่พวกเราก็จำเป็นจะต้องเข้าไปพักอยู่ ภายในนั้นการจะเข้าไปภายในชั้น 10 คงจะต้องใช้เวลาหลายวันกว่าที่จะออกมา นายเองก็เตรียมตัวเอาไว้ด้วย ”

“ เข้าใจแล้วครับ ” 

หอคอยแต่ละชั้นมันเองก็มีพื้นที่ไม่เหมือนกัน แน่นอนว่าบางพื้นที่มันเองก็ไม่มีเมืองอยู่ 

อย่างเช่นชั้นที่ 10 มันเป็นสถานที่ที่เป็นพื้นที่ที่ไม่มีเมืองหรือว่าจุดพักอาศัย เรียกง่ายๆก็คือเป็นที่ที่มีแต่พวกมอนสเตอร์จำนวนมาก 

ถ้าพวกเขาเข้าไปภายในนั้นก็คงจะไม่มีสถานที่พักผ่อน การล่าเองก็จำเป็นจะต้องพักอยู่ภายในนั้นเป็นเวลาหลายวัน 

เพราะแบบนั้นจำเป็นจะต้องเตรียมตัวด้วยเช่นเดียวกัน 

…

ภายในห้องของภพหลังจากที่พูดกับเวเลนเรียบร้อยแล้ว ภพได้มานั่งอ่านข่าวในออนไลน์เขากำลังเลื่อนหน้าจอคอมของตนเองพร้อมกับขมวดคิ้วอย่างจริงจัง 

“ ตอนนี้พวกกิลต่างๆเองก็กำลังเผชิญหน้ากับพวกมอนสเตอร์ภายในชั้นที่สิบห้า ”

“ พื้นที่ชั้นที่ 10 ที่ฉันกำลังจะไปมันเป็นสถานที่ที่สามารถเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์ได้จำนวนมหาศาล ไม่เพียงเท่านั้นพวกของที่ได้จากภายในนั้นอาจจะขายได้ราคาดี ”

“ แต่ว่าชั้น 10 มันเองก็อันตรายถือว่าเป็นพื้นที่ที่ไม่มีจุดพักผ่อนสามารถโดนมอนสเตอร์เข้ามาโจมตีได้ทุกเมื่อ ” 

“ คงจะต้องเตรียมตัวสักหน่อย ”

“ และอีกอย่างสิทธิ์การเข้าถึงของผู้ควบคุมนี่มัน เราเองก็ไม่สามารถใช้ได้อย่างสมบูรณ์  ”

ตั้งแต่ตัวละครของเขามาถึงระดับ 50 แน่นอนว่าฟังก์ชันใหม่ที่เปิดมามันมีประโยชน์เป็นอย่างมาก เขาสามารถเพิ่มกำลังลบของตนเองได้ 

ทว่าหลังจากที่ทำความเข้าใจไปเรื่อยๆ ภพก็ได้รู้อีกหลายๆอย่างที่เป็นสิ่งที่เขานั้นไม่รู้ในตอนแรก 

การ์ดที่ตัวของเขาเรียกออกมาเมื่อพวกมันตายเขาจะไม่สามารถเรียกพวกมันออกมาใหม่ได้ ง่ายๆก็คือพวกมันมีเพียงแค่ชีวิตเดียวเท่านั้น 

เพราะแบบนั้นการใช้งานพวกมันถ้าเกิดเจอกับมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งแล้วโดนฆ่า ก็แสดงว่าตัวของเขาจะสูญเสียครั้งสำคัญไปเลย

และไม่เพียงเท่านั้น1 ข้อสำคัญที่ตัวของเขานั้นรู้หลังจากที่ได้ลองใช้ระบบควบคุมเพื่ออัญเชิญมอนสเตอร์ออกมา 

ตัวของเขาเองก็ได้พบความจริงบางอย่าง มันดูเหมือนว่าเป็นความสามารถที่ไม่สูญเสียอะไรเลย แต่ว่าไม่ใช่เลยสักนิด 

การที่ต้องใช้งานความสามารถในการอัญเชิญ เวลาในการอัญเชิญหรือว่าพลังงานที่พวกมันใช้ไปมันจะถูกแปรเปลี่ยนมากลายเป็นความเหนื่อยล้าของร่างกายของเขาเอง

ง่ายๆก็คือถ้าเกิดว่าทำการอัญเชิญพวกมันออกมาใช้งาน ร่างกายของเขาเองก็จะเหนื่อยล้าลงไปด้วยเช่นเดียวกัน 

ภพลองทดลองอยู่หลายอย่าง ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาลองให้บรูคที่เป็นนักรบเกราะมังกรของเขาไปล่าดู ปรากฏพบว่าสามารถใช้มันได้เพียงแค่ประมาณวันละ 4 ชั่วโมงเท่านั้น 

เพียงแค่ 4 ชั่วโมงมันก็ทำให้ร่างกายของเขานั้นเหนื่อยล้าแล้ว นี่เพียงแค่ใช้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น

ถ้าเกิดว่าใช้ความสามารถในการอัญเชิญพวกมันออกมาทั้งหมด ร่างกายของเขาคงจะแบกรับภาระมหาศาลและในวันถัดไปคงจะลุกไม่ขึ้นจากเตียงอย่างแน่นอน

“ ก็นะก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นระบบที่ไร้เทียมทานขนาดนั้น ”

“ เป็นยังไงซะมันเองก็มีขีดจำกัดบ้าง”

“ แต่ถ้าตัวของฉันพัฒนาความแข็งแกร่งของร่างกาย จากการออกกำลังกายไปอีกจะสามารถเรียกใช้พวกมันได้นานขึ้น ” 

ภพในตอนแรกก็คิดว่าร่างกายของระบบแข็งแกร่ง โดยที่เขาไม่จำเป็นก็ต้องออกกำลังกาย แต่ในตอนนี้ตัวของเขาจำเป็นจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายของเขาด้วยไม่ใช่เพียงแค่ความแข็งแกร่งของตัวละคร 

เพื่อที่ว่าตัวของเขานั้นจะสามารถใช้พลังได้นานขึ้น มันเองก็จะเป็นประโยชน์ในระยะยาวเช่นเดียวกัน 

….

2 วันถัดมา 

วันที่ 25 มิถุนายน 2030

เอ็กซ์เตรียมตัวพร้อมแล้วก็เดินทางเข้าไปที่ชั้นที่ 10 พร้อมกับเวเลน ผ่านประตูวาร์ปเข้ามาภายในชั้นที่ 10

บรรยากาศที่อบชื้นป่าสูงที่ล้อมรอบร่างกายของพวกเขา พื้นดินที่เปียกแฉะภายในป่าแห่งนี้มีความกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา

สายฝนบางๆโปรยปรายจากด้านบน มันเป็นเหมือนกับป่าชื้นภายในสถานที่ที่พวกเขานั้นไม่รู้จัก เมื่อลองมองถึงทัศนียภาพรอบร่าง และก็ภูมิศาสตร์พื้นที่แล้วสถานที่แห่งนี้ดูโขดหินกว่าป่านอกเมืองเวลตันหลายเท่า

“  ฝนตกด้วย ” เวเลนเงยหน้ามองด้านบน 

“ สถานที่แห่งนี้คือชั้นที่ 10 ของหอคอยป่าสายฝน ”

“ ระวังตัวด้วยล่ะภายในสถานที่แห่งนี้เป็นชั้นที่ 10 เพราะแบบนั้นมอนสเตอร์ที่อยู่ภายในนี้ก็ต่างจากชั้นที่ 5 อย่างชัดเจน ”

พวกเขาอยู่ที่ชั้น 5 มาโดยตลอด การที่ก้าวกระโดดมาที่ชั้นที่ 10 เลยถือว่าความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ก็จะก้าวกระโดดด้วยเช่นเดียวกัน 

สำหรับพวกมือใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้  คงจะตื่นเต้นไม่น้อยแต่สำหรับตัวของเอ็กซ์มันต่างกันออกไป 

ภายในหอคอยแห่งนี้มีสถานที่ที่มีสภาพอากาศที่ย่ำแย่กว่านี้หลายเท่า  เพราะแบบนั้นภายในป่าสายฝนแห่งนี้จึงกลายเป็นสถานที่ที่เหมือนกับสนามเด็กเล่นสำหรับเขา 

“ ไปกันเถอะพวกเราจำเป็นจะต้องหาที่พักที่มันเหมาะกับพวกเรา ” เอ็กซ์เดินนำไปอย่างรวดเร็ว  

จบบท