@รัฐชิคาโก้
เช้าวันใหม่ในฤดูหนาวของเดือนพฤศจิกายน ดูเหมือนว่าอากาศภายในตัวบ้านแม้จะอบอุ่นด้วยเครื่องฮีตเตอร์ทำความร้อนแต่ทว่าอุณหภูมิข้างนอกนั้นแตกต่างเหมือนอยู่กันคนละทวีปเพียงแค่ลมพัดแ่เบาก็หนาวเหน็บจนชาถึงกระดูก
"กูโทรไปเป็ชาติเพิ่งจะรับสาย"
"นอน" คนถูกขัดจังหวะการนอนตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายเมื่อเหลือบมองดูนาฬิกาที่วางไว้บนโต๊ะโคมไฟข้างเตียงนอนบอกเวลาตี
ห้า
"พรุ่งนี้กลับไทย"
"เพื่อ?"
"ไม่มี" เสียงปลายสายตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไร้เหตุผลและเอาแต่ใจซ้ำยังกดวางสายโดยไม่มีคำอธิบาย และไม่รอคำตอบรับหรือปฏิเสธ ความจริงเขาควรจะชินเพราะคำว่าเหตุผลไม่เคยอยู่ในหัวของผู้ชายชื่อคาลอส ทำได้เพียงถอนหายใจยาวก่อนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ก๊อก ก๊อก!!!!!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นปลุกให้คนที่กำลังนอนหลับฝันดีอยู่ในเตียงอุ่น ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาท่ามกลางความมืด
"เปิดไฟ" พูดจบทั่วทั้งห้องก็สว่างจ้า คนที่เพิ่งตื่นหรี่ตาปรับแสงก่อนจะจ้องประตูห้องตาขวางด้วยความหงุดหงิดเมื่อมองดูนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างเตียงนอนสีขาวขนาดใหญ่และเรียบหรู
แกร็ก!! เ้าของห้องกระชากประตูออกพรวดด้วยใบหน้าบึ้งตึง
"เกรงใจสะกดเป็ไหม?" แอรอนตวัดมองชายที่ยืนคิ้วขมวดผูกกันเป็ปมด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่คนถูกถามเพียงแค่ยักไหล่หนึ่งทีแล้วเดินผ่านเ้าของห้องไปหน้าตาเฉย
ก่อนทิ้งตัวนั่งลงพิงพนักแล้วไขว่ห้างยังโซฟาตัวใหญ่ ยกมือขึ้น
เสยผมที่ปรกหน้าผากลวกๆ
"ปากดีน่ะมึง ทีตอนเด็กมึงอึใส่กางเกงกูยัง" เลออนเหลือบตามองเ้าของห้องที่เดินหน้าตึงมาตามหลังอย่างไม่สบอารมณ์
"หุบปาก เื่ผ่านมาเป็ชาติขุดมาทวงบุญคุณอยู่ได้ ถ้ารู้ว่าจะต้องเกิดมาเป็น้องมึงกูจะกลั้นใจตายั้แ่เป็สเปิร์มโน่น" คนถูกทวงบุญคุณสวนขวับไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ
"ถ้าจะมาพล่ามไร้สาระ เชิญ" แอรอนชี้นิ้วไปที่ประตูบานใหญ่ที่คนมีบุญคุณเพิ่งก้าวเข้ามา
"พรุ่งนี้กูต้องกลับไทย อยู่ ๆ"
"เื่ของมึง" เ้าของห้องตอบหน้าตายทำเอาคนพี่คิ้วกระตุกถ้ามันไม่เกิดมาเป็น้องนะ สาบานเลยว่าเขานี่แหละจะเป็คนเลาะฟันมันให้หมดปากเลยจะได้ไม่มาลอยหน้าลอยตาพูดกวนส้นอยู่แบบนี้
"เออ" กระแทกเสียงจบก็เดินพรวด ๆ ออกจากห้องส่วนเื่ที่จะพูดก่อนหน้านี้โยนมันทิ้งไปได้เลย
"ปิดประตูด้วย!"
ปั้ง!!
"ค_ย เถอะ!"แอรอนสบถด่าไล่หลังอย่างหัวเสียก่อนจะสั่งปิดไฟ แล้วดึงผ้าปิดตาเนื้อดีมาปิดทับ เพียงครู่ก็หลับใหล
>>>>
@คอนโดหรูย่านใจกลางเมือง
เ้าของั์ตาสีน้ำข้าวยืนกดกริ่งหน้าประตูบานใหญ่ด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์มากนักครู่ต่อมาเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น
แกร็ก!!
สาวผมสั้นสีบลอนด์ทองคลาสสิกประบ่า สวมด้วยชุดนอนสายเดี่ยวสีดำตัวบางแนบเนื้อโชว์เรือนร่างสุดเซ็กซี่พร้อมกับผิวสีแทนเนียนละเอียดจากการอาบแดดเป็ประจำ โผเข้ากอดเอวสอบด้วยความคิดถึงนิ้วมือเรียวเล็กกำลังจะเลื่อนขึ้นลูบไล้อกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการออกกำลังกายเป็ประจำอย่างซุกซน
"พูดธุระมา" เสียงทุ้มต่ำพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งขณะที่คนบอกว่ามีธุระสำคัญกำลังเล่นซุกซนบนตัวเขา
"ไว้คุยทีหลัง ตอนนี้เซน่าอยากกิน...มากกว่าค่ะ" ั์ตาสีน้ำทะเลเหล่มองไปยังแกนกลางลำตัวเล็กน้อยก่อนเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาคมด้วยแววตาเย้ายวน นิ้วมือเรียวไล้ไปยังลำคอชายหนุ่มแ่เบาขณะลูบลูกกระเดือกอย่างอ้อยอิ่ง
"พอ..! เซน่า" พร้อมกับปัดมือเธอทิ้งด้วยท่าทีรำคาญทำเอาสาวผมบลอนด์ชะงักเล็กน้อยกับท่าทีดูไร้เยื่อใยแบบนี้เสมอมา
แต่แทนที่เซน่าจะกลัวกลับลอบยิ้มด้วยความพอใจ เพราะนั่นมันจะทำให้มาเฟียอย่างเขาเสียการควบคุมและปรนเปรอจนเธอแทบจะสำลักความสุขปลายเท้าคู่เรียวเขย่งขึ้นกระซิบที่ข้างใบหูคนที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์
"อย่าเ็านักสิค่ะ เลออน" น้ำเสียงยั่วยวนบวกกับกลิ่นกายสาวที่คุ้นเคยชวนกระตุ้นฮอร์โมนความเป็ชายลมหายใจอุ่นจากริมฝีปากสาวเป่ารดใบหูแ่เบาก่อนขบเม้มเบา ๆ จนใบหูแดงกร่ำวงแขนแกร่งโอบกอดรอบเอวคอดกิ่วแน่น
ขณะเดียวกันแกนกลางลำตัวก็ค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น จนเซน่าััได้ถึงลำกายที่แข็งแกร่งและดุดันชนตรงกลางหน้าท้องสาวริมฝีปากอวบอิ่มยกยิ้มด้วยแววตาเ้าเล่ห์เมื่อคนตรงหน้าดูท่ากำลังสูญเสียการควบคุม
กรามสองข้างขบเข้าหากันแน่นเมื่อรู้สึกปวดหนึบที่แกนกลางแม้จะพยายามข่มกลั้นความ้าบางอย่างยิ่งเมื่อเซน่าเอาท้องน้อยเบียดเสียดน้องชายเขาถูไถไปมา
ในที่สุดความอดทนของคนเ็าก็ขาดผึ่ง เมื่อเสียงประตูถูกถีบปิดดังปั้ง! เซน่ายกยิ้มด้วยความพอใจเมื่อสะโพกผายรับกับเอวคอดกิ่วถูกบีบเค้นตามความกระหายของชายหนุ่มวัยฉกรรณ์เข้าไปในห้องที่แสงไฟสลัวจากเปลวเทียนกลิ่นวนิลาที่วางบนหัวเตียงลอยมาแตะจมูกของคนทั้งคู่ ยิ่งกระตุกเร้าอารมณ์ความใคร่ให้คุกรุ่น
เลออนนั่งบนที่นอนตามมาด้วยร่างสาวผมบลอนด์ขึ้นคร่อมบนตักแกร่งสองมือเล็กฉีกกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวด้วยความรีบร้อนก่อนจะโยนมันทิ้งไปให้พ้นเขาถูกผลักนอนราบไปกับเตียงนอน โดยมีร่างของเซน่านั่งถูไถความเป็ชายขึ้นลงจนจีสตริงลูกไม้ชื้นแฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่น
"อ๊าส์" เสียงคนขึ้นคร่อมครางเสียวซ่านจนเผลอกัดริมฝีปากไว้แน่นเมื่อลำกายแท่งเหล็กกล้ารูดกับกลีบสาวขึ้นลงด้วยจังหวะที่เร็วขึ้นเรียวปากอวบอิ่มยกยิ้มอย่างหลงใหลเมื่อมองเห็นความมหึมาของลำกายที่ตั้งชัน
ริมฝีปากบางขบเม้มหนักสลับเบาไปตามอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามไล้ต่ำลงมาจนถึงแกนกลางของลำตัว ขณะที่มืออีกข้างนวดคลึงัที่แข็งสู้มือ ก่อนปากอวบอิ่มงับเข้าที่แท่งร้อนเต็มแรงจนเลออนต้องขบกรามเข้าหากันแน่นด้วยความกระสันจนกายหนุ่มร้อนผ่าว
ทันทีที่ลิ้นอุ่นชื้นของเซน่าลากไล้หยอกล้อั้แ่โคนยันปลายดอกเห็ดััแ่เบาสลับหนักหน่วง
"ซี๊ดส์..อ่าส์~"เสียงแหบพร่าครางลอดผ่านไรฟันเมื่อแท่งร้อนถูกดูดกลืนจนมิดลำขณะเข้าออกจนลำกายแกร่งเกร็งแน่น มือหนาบีบสะโพกจนขึ้นริ้วแดงด้วยความเสียวสยิวเมื่อัถูกดูดกลืนจนมิดลำ เลออนใบหน้าแดงกร่ำลามไปจนถึงแผงอกแกร่ง อุณหภูมิในห้องร้อนฉ่าตัดกับอากาศภายนอกที่เหน็บหนาว
ทันใดนั้นเส้นผมสีบลอนด์ก็ถูกกระชากแล้วเหวี่ยงตัวเธอฟุบลงกับเตียงนอนกว้างเต็มแรงเซน่าแสยะยิ้มอย่างพอใจ การกระทำที่ดุดันและป่าเถื่อน มันยิ่งกระตุ้นความร่านในกายเหมือนเสพติดความรุนแรงจากเ้าของดวงตาน้ำข้าวคู่นี้จนยากจะถอนตัว
บราจิ๋วและจีสตริงที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นถูกถลกทิ้งอย่างไม่ไยดีพร้อมทั้งหน้าอกคับซีอล่างฉ่างตั้งชูชันท้าสายตาชายที่นอนคร่อมตัวเธอเอาไว้
เซน่าบีบเค้นซาลาเปาลูกกลม พลางบิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนให้มาเฟียบนร่างมาัักายสาว
"ไม่ใส่ไม่ได้เหรอค่ะ?" เซน่าจับไปที่มือของเลออนขณะกำลังสวมใส่เครื่องป้องกันที่กำไม่มิดด้วยท่าทางออดอ้อน
หมับ!
"จะไปไหนค่ะ" คนพูดรีบคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเืขอดพันรอบแขนทันทีที่เขาหันหลังลุกออกจากที่นอน
"ไม่เจียมตัว?" เลออนหันมาพูดทั้งใบหน้าและน้ำเสียงที่ตำหนิเมื่อ
ดูท่าอีกฝ่ายจะไม่รู้จักสถานะตัวเอง
"เซน่าขอโทษค่ะ" เธอรีบพูดขึ้นพร้อมกับจับถุงยางอนามัยวางบนดอกเห็ดดอกใหญ่ขณะที่คนไม่เจียมตัวกำลังจะใช้มือรูดถุงยางไปตามลำกาย
"อ๊าส์" ชายหนุ่มขบกรามเข้าหากันแน่นด้วยความกระสันจนเผลอครางลอดไรฟันเมื่อมือหนากดหัวเธอไว้แน่น แล้วขยับเอวสอบดันเข้าไปในโพรงปากสาวลึกจนเซน่าตาเบิกค้างแทบสำลักความมหึมาของแท่งร้อนที่กระแทกโพรงปากสาวจนมิดลำ
"นี่คือวิธีการสวมอย่างถูกต้อง จำไว้..! " เลออนพูดขณะถอนลำกายออกจากปากอวบอิ่ม
"หึ! อยากมากจนเกือบติดคอตายไหมล่ะ" มาเฟียแสยะยิ้มเมื่อหญิงสาวอ้าขาตั้งฉากรอท่อนเอ็นขนาดเจ็ดนิ้วดันพรวดครั้งเดียวจนมิดลำ ั์ตาสีฟ้าน้ำทะเลเบิกกว้างด้วยความรู้สึกจุกไปถึงท้องน้อยผสมกับความเสียวซ่านก่อนจะหลับตาลงรอรับแรงกระแทกที่เธอปรารถนาไม่รู้เบื่อ
แต่จู่ ๆ เซน่าก็ปรือตามองอย่างขัดใจเมื่อเลออนจงใจเสียบคาไว้เฉย ๆสะโพกผายกำลังจะขยับขึ้น เธอก็หน้าเหยเก ต เมื่อเอวสอบกดสะโพกเข้าจนมิดลำ ก่อนขยับสะโพกเข้าออกรัว
"อ๊าาาส์..ฟัคมีพลีส..ฟัคมี" ปากอวบอิ่มร้องครางไม่เป็จังหวะผมสีบลอนด์กระเซอะกระเซิงไม่เป็ทรง เมื่อแรงกระแทกโหมกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่า อกอวบอิ่มแอ่นอกรอรับมือร้อนบีบขย้ำจนแดงเถือกลิ้นสากร้อนเหมือนเปลวไฟขบกัดเข้าที่ซอกคอเนียนเป็รอยแดงช้ำจนคนถูกกัดแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ
"อ๊าส์"ท่อนเอ็นลำใหญ่ขยับเข้าออกแต่ละครั้งนั้นทั้งหนักหน่วงและรุนแรงจนเธอแทบสำลักไฟแห่งตันหาปะทุไปทั่วทั้งห้องยากที่จะมอดดับ
"อื้มมมส์...ซี๊ดดดส์."เสียงร้องครางกระเส่าของสองร่างประสานพร้อมกันขณที่เตียงนอนก็ขยับสั่นไหวเป็จังหวะกับเอวสอบที่เด้งรัวจนเซน่าหัวสั่นคลอนตามแรงกระแทก
"อ๊าส์...อ้าาส์ "เสียงครางกระเส่าแทบจะจับใจความไม่ได้เมื่อใบหน้าสวยแนบไปกับหมอนสีขาว ก้นงามโก่งโค้งเป็รอยแดงจากมือใหญ่แท่งเอ็นลำใหญ่กระเด้ารัวยิ่งกว่าเสียงกลองขยับเข้าออกถี่เมื่อกลีบสาวขมิบเข้าออกเป็จังหวะ
ใบหน้าคมขบกรามแน่น เอวสอบซอยสะโพกรัวแรงกระแทกจากท่อนเอ็นร้อนทั้งอึดและถึกจนคนโดนกระเด้าเสียวสะท้านไปทั่วกายสาว ขณะแอ่นสะโพกเด้งรับแรงกระแทกตามจังหวะแรงดันที่โหมกระหน่ำรัวจนขาสั่นระริกจากแรงกระแทกและซอยถี่จน...
"กรี๊ดส์!" หญิงสาวกรี๊ดร้องเมื่อกายสาวเกร็งก่อนร่องสวาทจะกระตุกตอดรัดลำกายรัวจนน้ำรักแทบพุ่งกระฉูด
"อ๊าส์" ชายหนุ่มขบกรามเข้าหากันแน่น เอวสอบซอยกระเด้าขยับเข้าออกถี่ยิบสิ้นเสียงครางน้ำกามก็พุ่งทะลักออกมาจากลำกายทอนาโด
และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ภายในห้องนอนที่แสงเทียนส่องสลัวไฟอารมณ์ที่เพิ่งดับลง มีเงาของสองร่างโยกขยับไฟแห่งอารมณ์เริ่มคุกกรุ่นอีกครั้งและอีกครั้งเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ยังแว่วดังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักแม้ว่าข้างนอกฟ้าจะเหลืองแล้วก็ตาม
เที่ยงวันใหม่ เมื่อดวงอาทิตย์ตั้งฉากตรงกลาง ร่างเย้ายวนของสาวผมบลอนด์กำลังงัวเงียตื่นด้วยขอบตาที่เริ่มช้ำจากการเคี่ยวกร่ำทั้งคืนของคนที่กำลังนั่งหันหลังคุยโทรศัพท์ใบหน้าสาวลูกครึ่งอเมริกันผสมเอเชีย ซบที่แผ่นหลังกว้างโอบกอดรอบเอวสอบแน่นด้วยความรักและคิดถึงสุดดวงใจ
แม้ว่าในหนึ่งปีระหว่างเขาและเธอนั้นแทบจะนับครั้งได้ในการพบกัน แต่เธอก็ยินดีที่จะอยู่ในสถานะนี้สถานะที่ผู้หญิงทั้งโลกไม่มีวันได้มันมาเพราะมีเพียงเธอเท่านั้นที่ได้ผู้ชายที่แสนจะเพอร์เฟค... เธอคนเดียวเท่านั้น..ทำไมนะเหรอ? เพราะพวกผู้หญิงหน้าไม่อายพวกนั้นมันไม่สมควรมีลมหายใจนะสิ
"พูดธุระของเธอมา ฉันมีเวลาไม่มาก"
"เลออนจะไปไหนเหรอค่ะ"
"มีสิทธิ์อะไรมาเรียกชื่อฉัน"เสียงทุ้มเต็มไปด้วยน้ำเสียงและแววตาไม่พอใจเขาเกลียดที่สุดคือผู้หญิงที่...พยายามแสดงความเป็เ้าของ
"เซน่ารู้ค่ะ ว่าเซน่าอยู่ในสถานะอะไร" แสร้งก้มหน้างุดเพื่อบีบน้ำเสียงให้ดูเจียมตัวสุดๆ ก่อนจะช้อนดวงตาสีฟ้าทะเลรับกับแพขนตาชุ่มไปด้วยหยาดน้ำกำลังจะเอ่อล้น แต่แววตาอีกฝ่ายกลับมีแต่ความเ็า
"เซน่าแค่เป็ห่วงคุณ ไม่ได้เหรอค่ะ"
"ฉันจะกลับไทย"
"ทำไมต้องกลับค่ะ" เธอสวนถามขึ้นทันที
"ไม่ใช่เื่ของเธอ "
"แต่พรุ่งนี้เป็วันสำคัญของเรานะคะ"
"ไว้วันหลัง"
"ไม่ได้!!..โอ๊ยย...เซน่าเจ็บนะคะ"
6K
