เธอนะใจร้าย heartless

กลับมาปัจจุบันตอนนี้ที่ผมกำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับคนใจร้ายผู้ชายที่ผมรักสุดหัวใจ

“รักหนูบ้างไหมเคยรักหนูบ้างหรือเปล่า…… "

“หึ หึหืออ คุณเคยรักกันบ้างไหม " ไม่มีเสียงตอบกลับมาให้ได้ใจชื่น ความเงียบที่เฮียเป็๲คนส่งมาให้มันคือคำตอบ

“หืออ หืออ” น้ำตาไม่ทำให้ความอัดอั้นภายในใจของผมเบาบางไปเลย กลับกันมันกลับทำใจผมเจ็บ 

มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาตัวเองด้วยความเสียใจ มองคนรักอย่างผิดหวังไม่อยากคุยกับคนใจร้ายคนนี้อีกแล้ว ก็ถ้าเราไม่ต้องเจอกันอีกก็คงจะดีกว่านี้

เมื่อคนร่างเล็กจะลุกหนีแต่กลับทำอย่างใจคิดไม่ได้ เมื่อถูกมือใหญ่รวบเอาคนน้องมากอดเอาไว้ จากนั่นก็ใช้มืออีกข้างยกคนร่างเล็กขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งเอาไว้

“ปล่อยหนู นี่ปล่อยหนูหือ หืออ คุณปล่อยหนูซิว๊ะ หนูบอกให้ปล่อยไงเล่า…..” มือเล็กทุบไปบนอกคนพี่

“หนูพูดไม่เพาะกับเฮีย”สองมือใหญ่รวบเอามือเล็กมาจับเอาไว้แน่น

  รู้ตัวว่าพูดไม่เพราะแต่ตอนนี้ใครมันจะทนได้กันละ ได้แต่หลบตาคนตัวโตที่เอาแต่มองหน้ากันอยู่

“ก็หนูบอกให้ปล่อย หึก …คุณ หือ…คุณก็ไม่ยอมปล่อยหนูลง" คนบนตักยังคงดิ้นทั้งที่ดิ้นเท่าไหร่ก็ดิ้นไม่หลุดจากการโอบกอบ

“เฮียจะปล่อย.. ก็ต่อเมื่อหนูหยุดแล้วฟังเฮีย” คนบนตักสะอื่นไห้ออกมาเรื่อยๆ  ได้แต่คิดในใจว่า

‘มันยังมีอะไรให้ยังต้องฟังกันอีกว๊ะ' จะหนีก็หนีไม่ได้ จะดิ้นก็ดิ้นไม่พ้น ได้แต่ปล่อยให้ความเงียบและเสียงสะอื่นทำหน้าที่ของมันไปช้าๆ เมื่อคนบนตักร้องไห้จนเหนื่อยและสงบลง คนพี่ก็ได้แต่ลูบหลังน้องเบาๆ

“ ฟังเฮียนะครับ "

สองมือหนา ประคองใบหน้าเล็กให้เงยขึ้นมาซบสายตากัน ค่อยๆ๼ั๬๶ั๼ไปบนใบหน้าหวานเกลียน้ำตาออกเบาๆ

“เฮียขอโทษ ที่หนูถามว่าเฮียรักหนูไหม…เฮียจะตอบ”

“ ถึงแม้มันจะไม่ใช่ความรักในแบบที่หนู๻้๵๹๠า๱ แต่เฮียก็รักหนู อยากให้หนูรู้ว่าเฮียรักหนู”

“หึ! ไม่ใช่ความรักในแบบที่หนู๻้๪๫๷า๹งั่นเหรอ หนูเป็๞เมียคุณนะ!!!”ตะคอกออกมาไม่เบานัก

“แล้วคุณมาทำดีกับหนูทำไม มาอยู่ข้างๆ หืออ คอยมาตามใจ มาใส่ใจหนูทำไม มาทำให้หนูรักคุณทำไม หืออ”

“ ตอนหนูบอกรักคุณ ทำไม ทำไมคุณไม่ปฏิเสธหนูว๊ะ” มือเล็กทุบลงบนอกแกร่ง อย่างหมดความอดทน

“ตอนที่หนูจูบคุณ ทำไมถึงไม่ปฏิเสธหนู ทำไมไม่บอก..… ว่าคุณรักพี่รักษ์! อยู่ก่อนแล้ว”

“หือออ ทำไมไม่บอกกัน หือออปล่อยให้หนูเป็๲ไอ้หน้าโงในสายตาทุกคนอะ.... ” มือเล็กกำเสื้อตรงอกแกร่งเอาไว้แน่น สะอื่นจนตัวโยนจากความเสียใจทั้งหมดในตอนนี้มันจบแล้วภาพลักษณ์เด็กดีในสายตาเฮียคิม

"      "คนตัวโตกว่าเงียบไปเมื่อได้ฟังสิ่งที่น้องพูดระบายออกมา 

สับสนเหลือเกินว่าตอนนี้ผมกำลังรู้สึกแบบไหนกับเด็กคนนี้กันแน่ ไม่รู้ว่าแบบไหนกันแน่ที่เรียกว่าความรักจริงๆ

ระหว่างรักษ์ เพื่อนสนิทที่ผมรักเค้ามาก รักแรกและผมคิดว่าจะเป็๲รักเดียวของผม ถึงแม้ว่ารักษ์ไม่จะเคยยอมรับความรู้สึกที่ผมมอบให้ก็ตาม

หรือกับรินทร์น้องชายของคนที่ผมรัก การได้เข้ามาอยู่ในโลกของน้องทำให้ผมสบายใจ มันทำให้ทุกวันนั่นมีความสุข เผลอแป๊ปเดียวเวลาที่เราอยู่เ้วยกันก็ผ่านมาเป็๲ปีแล้ว ไม่อยากให้อะไรก็ตามมาทำลายรอยยิ้มอันสดใสนี้เลย แต่สุดท้ายก็เป็๲ผมเองนี่แหละที่ทำลายรอยยิ้มนั่นเองกับมือ

“เพราะเฮียแค่ไม่อยากให้หนูเจ็บเหมือนนอนสี้ไงละ ไม่อยากเห็นหนูเสียใจ เฮียไม่อยากให้หนูร้องไห้ เฮียไม่เคยอยากเห็นน้ำตาหนูเลยนะ ที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อหนู …”

 “เพื่อหนูหรือเพื่อตัวเองกันแน่... คุณใจร้ายมากเลยรู้ตัวไหม ไม่รักก็บอกไม่รักซิว๊ะ มาทำให้หนูรักคุณทำไม” มือเล็กค่อยๆ ปล่อยออกจากเสื้อคนตัวโต ก้มหน้าซบลงไปบนอกแกร่ง ร้องไห้  อีกครั้ง ร่างเล็กสั่นไหวจากแรงสะอื่น มือหนาตระกองกอดร่างน้อยเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างห่วงแหน 

“เฮียขอโทษหนูน่ะ ทุกอย่างมันเป็๞เพราะเฮียเอง ทั้งหมดเพราะเฮีย "ร่างเล็กบอบบาง ร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของคนตัวโตจนเหนื่อยกอบ เมื่อคิดว่าร้องออกมาจนพอใจแล้วก็ค่อยๆ พละออกมาจากอ้อมกอดของคนที่ตนรัก ดวงหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตา

 ผมยิ้มให้เฮีย คนที่นั่งร้องไห้มองมาที่ผม คนที่ผมรักอย่างสุดหัวใจ ‘ไม่เป็๞ไรนะรินทร์ขอแค่เฮียมีความสุขแค่นี้ก็พอแล้ว’

มือเล็กค่อยๆประคองใบหน้าคนรักให้อยู่ในระดับเดียวกัน มองสบเข้าไปในดวงตาคมคู่นั่นที่ตนเองแสนหลงไหล “ หนูเข้าใจทุกอย่างแล้ว สัญญาว่าจะไม่กวนใจเฮียอีก จะกลับไปเป็๲น้องชายแบบที่เฮีย๻้๵๹๠า๱ให้ได้ หรือถ้าเฮียจะคบกับพี่รักษ์ ทำได้เลยไม่ต้องห่วงหนูแล้ว หนูโอเค” มือเล็กค่อยๆละออกจากใบหน้าคม แล้วลุกออกจากตักแกร่งของคิมหันษ์

คนน้อง พาตัวเองเดินเข้าไปในห้องนอนใหญ่เก็บของทุกอย่างที่เป็๲ของตัวเองใส่กระเป๋า เงยหน้า มองไปรอบๆห้องเก็บภาพความสุขความทรงจำที่ได้อยู่ด้วยกันเอาไว้ในในควรมทรงจำ เตียงนอนที่เราได้นอนกอดกัน ห้องน้ำที่เราเคยอ่าบน้ำด้วยกัน ตู้เสื้อผ้าที่เราแบ่งกันคนครึ่ง  

ร่างเล็กเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วเก็บเอาเฉพาะเสื้อผ้าของตัวเองออกมาใส่กระเป๋า  คิมหันษ์เดินเข้ามายืนมองภาพคนตัวเล็กที่กำลังเดินลากกระเดินออกมาจากห้องนอน สองคนสบตากันในความเงียบ ดวงตาคู่หวานกวาดมองไปรอบๆห้องคอนโด ก่อนจะเดินลากกระเป๋าออกจากห้องไป โดยมีคิมหันษ์ทำแค่เพียงยืนมองคนตัวเล็กเดินออกไป

'ลาก่อนคับเฮีย'