พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด จ้าวเกาชี้กวางเป็นม้า

    ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด จ้าวเกาชี้กวางเป็นม้า

    จ้าวเกาชี้กวางเป็นม้า

    คือหลักการของขุนนางกังฉินที่พยายามจะคัดคนที่เป็นชายชาตรีเห็นฮ่องเต้ทำผิดตักเตือนตามหน้าที่ของขุนนางออกมาจากคนที่ประจบสอหลอหรือไหลลื่นไปตามลมดั่งใบหลิวต้นไผ่

    ทางอดีตสายลับของล้อชั๊วะให้แนวคิดไว้น่าสนใจว่า

    จุดสูงสุดของโฆษณาชวนเชื่อไม่ใช่การบิดเบือนความจริงแต่คือการโกหกขนานใหญ่จนไม่น่าเชื่อถืออย่างยิ่งแต่ก็ไม่มีใครต่อต้านได้

    มองในแง่หนึ่งจ้าวเกาประสบความสำเร็จในข้อนี้แล้ว

    สามารถเก็บกวาดคนในราชสำนักที่ต่อต้านตนเองได้จนเกือบจะนั่งบัลลังก์แต่ด้วยความเป้นขันทีมีข้อด้อยทางด้านร่างกายและทางจิตใจที่ถูกปลุกฝังมาทำให้ไม่กล้านั่งบัลลังก์

    ซึ่งเราก้ต้องย้อนกลับมากล่าวกันอีกครั้งว่า

    จ้าวเกาไม่ได้แพ้ในเกมการเมืองของราชสำนัก

    ว่าการยืนฎีกาฟ้องร้องอะไรนั้นมันไร้สาระ

    การโดนสังหารโดยดาบไวกระบี่คมนั้นสำคัญกว่าแผนการในราชสำนักมากนัก

    มีคนแซวในเรื่องซีรี่ย์ Breaking Bad เอาไว้ว่า

    พอมาดูว่าใน Better Call saul แก๊งมาเฟียวางแผนการอย่างดีไว้อย่างไรยิ่งมองว่าคุณไวท์นั้นคือคนไร้หัวคิดที่เข้ามาทำลายทุกสิ่งที่ทุกคนสร้างเอาไว้

    อาจจะมีการมองอย่างตำหนิคุณวอลเตอร์ไวท์หรือไฮเซนเบิร์ก แต่ผมมองต่างไป

    เราจะทำตามกติกาที่พวกนี้เขียนเอาไว้ทำไม

    ผมไม่มีความเชี่ยวชาญการเมืองสงครามอย่างโจโฉ

    เป็นชายชาตรีอย่างติ้งกง เต๊งหงวนที่กล้าด่าว่าผู้มีอำนาจที่กระทำบาปหยาบช้าอย่างตั๋งโต๊ะ

    “ระ-เราจะแต่งตั้งให้ท่านผู้บัญชาการตั๋งเป็นแม่ทัพปีกขวาของราชวังพร้อมถือของตราพยัคฆ์มีสิทธิเคลื่อนทัพมีใครจะคัดค้านหรือไม่”

    ฮ่องเต้หองจูเปียนกล่าวอย่างหวาดกลัวที่ต้องอาศัยขันทีที่รอดชีวิตมาได้กล่าวกระซิบอยู่ด้านข้างว่าต้องทำพิธีกรรมอะไรบ้าง

    นอกจากเสียงที่คนยังเจ็บปวดจากการดับไฟที่ไหม้ตนเองก็ไม่มีใครกล้ามาคัดค้าน

    แม้แต่เต๊งหงวนที่เป็นชายชาตรีก็ไหม้เกรียมอยู่กับพื้น

    ที่ตั๋งฮวงฉวยเอาจังหวะนั้นสั่งให้ทหารเสเหลียงมาลากตัวพวกVVIP พวกนั้นออกไปโดยจะใช้ข้ออ้างว่าพาพวกไปรักษาตัวที่บรรยากาศดีเมหาะกับการรักษาตนเอง

    เรื่องงานราชสำนักอย่าเป็นห่วงให้คนมาทำงานตอบแทนได้

    พระราชทานที่ดิน ทรัพย์สินเงินทองม้าหยก อานทองคำฯลฯ

    อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่อำนาจราชสำนักให้พวกนี้ที่บาดเจ็บเกษียณกลับไปที่เกาะอี้โจวที่ผมเตรียมไว้เพื่อพวกเขาโดยเฉพาะ

    อ้องอุ้นที่หน้าซีดขาวเมื่อเห็นผมส่งสายตาไปหาก็ได้ตะโกนขึ้นว่า

    “ฝ่าบาททรงพระปรีชายิ่งแล้ว”

    ขุนนางที่ผมเตรียมไว้เป็นลูกคู่ที่ไม่โดนฟ้าผ่าก็ส่งเสียงสนับสนุนทันที

    “ฝ่าบาททรงพระปรีชาสามารถราชสำนักได้ขุนนางดี ประชาราษฏร์เป็นสุขแล้ว”

    ทุกคนมักจะลืมว่าแผนชี้กวางเป็นม้านั้นได้ผลส่วนข้อผิดพลาดที่จ้าวเกาโดนจื่ออิงสังหารตายนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับแผนการชี้กวางเป็นม้าแค่การรักษาความปลอดภัยไม่ดีพอเท่านั้นเอง

    โดนฮ่องเต้เรียกมาหาที่ห้องใครจะป้องกันได้

    ดังนั้นผมส่งสายตามองไปทางหองจูเปียนและตัดสินใจว่าตนเองจะไม่ไปงานเลี้ยงบ้าบอที่ไหนเด็ดขาด

    คล้ายกับเรื่องพลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง ที่คุณอ่าน