ย้อนเวลากลับสู้วันโลกาวินาศ

ตอนที่ 52 หรืออาจจะมีพลังงานอะไรบางอย่าง …ก็!เป็น!ได้!

ณ โดมจัดงานคอนเสิร์ต

หลินฟานเดินทางมาที่นี่ทันทีหลังจากจัดการเรื่องของพวกทรยศจบ เมื่อมาถึง หลินฟานก็ได้รับรายงานต่างๆ จากเจียงเป่า และในตอนนี้ หลินฟานก็ได้รู้ว่าทหารได้รับแหวนวิญญาณระดับ 1 ไปแล้วจำนวน 1,000 คน

และกว่าจะได้มาขนาดนี้ กองทัพตระกูลหลินก็ต้องหมดผลึกไปกว่า 50,000 ชิ้น

เมื่อได้ยินผลรายงาน หลินฟานก็รู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจของเขา

50,000 ชิ้น ได้ของที่ต้องการเพียง 1,000 ชิ้น การหมุนรูเล็ต 1 ครั้ง ต้องใช้ผลึกจำนวน 5 ชิ้น สิ่งนี้เท่ากับว่า แหวนวิญญาณออกมาเพียง  1 ใน 10 ครั้ง เท่านั้น จำนวนการดรอปของแบบนี้มันโหดร้ายจริงๆ

แต่หลินฟานก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดของเจียงเป่าหรือทหารคนไหนที่ไปหมุน เพราะรูเล็ตมันก็เป็นแบบนี้ ต่อให้หลินฟานไปหมุนเองเขาก็กำหนดไม่ได้เหมือนกัน เพราะงั้นเรื่องนี้จึงไม่มีใครผิด

“ ตอนนี้มีพวกทหารพร้อมต่อสู้กันกี่คน? หน่วยระยะประชิดพร้อมกี่หน่วย? “

หลินฟานถามเจียงเป่า

จุดที่หลินฟานยืนอยู่ตอนนี้มีเจียงเป่า จางหยาน และก็ตัวหลินฟานเอง พวกเขาทั้งสามกำลังยืนอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าโดมจัดงานคอนเสิร์ต โดยประตูทางเข้าของโดมก็มีรถถังขนาดใหญ่ 2 คัน ขวางทางเข้าออกเอาไว้

เจียงเป่าตอบว่า

“ 1 และ 2 ครับ มีจำนวนอยู่ทั้งหมด 1,134 คน ส่วน 3 และ 4 อยู่ในระหว่างการพักผ่อน และมีคำสั่งให้มารวมตัวกันตอนเที่ยงของวันนี้ เพราะเมื่อวานพวกนั้นอยู่เคลียร์พื้นที่เกือบถึงช่วงเช้า ข้ารับใช้คนนี้เลยคิดว่า ควรให้พวกนั้นพักผ่อนกันก่อน “

“ ดี! “

หลินฟานพยักหน้าเห็นด้วย

ก็จริงอยู่ที่มนุษย์ตอนนี้เรื่องนอนไม่จำเป็นอีกต่อไป หากสู้จริงๆ มนุษย์ที่มีระบบคงสู้ได้ประมาณ 3 – 7 วัน แบบไม่ต้องพัก แต่! การนอนพักเพื่อเพิ่มพลังค่าต่างๆ ก็เป็นเรื่องที่จำเป็นเช่นกัน ด้วยการต่อสู้เมื่อวานนี้ พวกทหารคงค่าพลังลดลงไปเยอะ ให้ไปนอนพักจึงถือว่าเป็นความคิดที่ดี

หลินฟานถามต่ออีกว่า

“ เมื่อวานพวกเราเสียทหารไปบ้างไหม? “

“ เสียครับ!! พวกเราเสียไป 19 คน “

เจียงเป่าตอบตามความจริง

หลินฟานไม่พูดอะไร คนตายในสนามรบเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่พวกทหารที่ตายไปในการต่อสู้ครั้งนี้ ในสายตาของหลินฟาน หลินฟานมองว่าพวกนั้นโง่มากๆ ซอมบี้นอนให้แทงอยู่กับพื้นแท้ๆ ยังโดนซอมบี้กัดหรือซอมบี้ข่วนกันอีก

แล้วหลินฟานมั่นใจว่า พวกที่ตายทั้ง 19 คน ก็คงไม่พ้นติดเชื้อซอมบี้อีกตามเดิม เพราะด้วยสถานการณ์ที่ได้เปรียบของกองทัพตระกูลหลิน ไม่มีทางที่ทหารจะโดนซอมบี้รุมกินได้แน่นอน หากมีคนโดนพวกซอมบี้รุมขึ้นมา พวกทหารที่อยู่บนรถหุ้มเกราะก็คงจะช่วยทันที

หลินฟานยืนคิดอยู่สักพัก จากนั้นก็ออกคำสั่งว่า

“ เรียกทหารหน่วยรบระยะประชิดทั้ง 2 หน่วย มารวมตัวที่นี่ก่อน และบอกให้ทหารหน่วยเฮลิคอปเตอร์โจมตีเตรียมตัวเอาไว้ เราจะใช้แผนเดิมเพื่อดึงความสนใจพวกซอมบี้ “

“ ครับ! “

เจียงเป่าตอบรับ

…

หลังจากหลินฟานออกคำสั่งได้ไม่นาน ทหารจำนวน 1,134 คน ก็มารวมตัวต่อหน้าของหลินฟานอย่างรวดเร็ว ทหารถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ด้านซ้ายเป็นหน่วยรบระยะประชิดที่ 1 ด้านขวาเป็นหน่วยรบระยะประชิดที่ 2

ทหารที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ ทุกคนต่างก็มีสีหน้าที่ไม่จริงจังกันเท่าไหร่นัก ต่างจากก่อนเริ่มสู้เมื่อวานอย่างลิบลับ ดูเหมือนว่า พวกทหารเหล่านี้จะสามารถปรับตัวเข้ากับการต่อสู้ได้แล้ว

หลินฟานกวาดตามองใบหน้าของพวกทหารด้วยใบหน้าจริงจัง การแสดงออกของพวกทหารทำให้หลินฟานไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ปรับตัวได้มันก็เป็นเรื่องที่ดี แต่การไม่กลัวแล้วคิดว่าตัวเองแน่มันคือหนทางไปสู่ความตาย

เพียงแค่มองหน้าของพวกทหารด้านหน้า หลินฟานก็สามารถรู้ได้ทันทีว่ามีทหารหลายคนคิดว่าการต่อสู้กับซอมบี้เป็นเรื่องง่ายๆ และมีทหารหลายคนใจร้อนอยากฆ่าซอมบี้ ใบหน้าที่พวกทหารแสดงออกมาตอนนี้ ใบหน้าพวกนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ

‘ ดูเหมือนว่า พวกนี้จะลืมเรื่องสำคัญไปสินะ! ‘

หลินฟานคิดในใจระหว่างมองพวกทหาร

หลินฟานเริ่มพูดขึ้นว่า

“ ฉันจะไม่ถามพวกนายว่าเมื่อวานเป็นยังไง! เมื่อวานฆ่าซอมบี้ได้กี่ตัว! หรืออยากฆ่าซอมบี้ต่ออีกไหม! เพราะเรื่องพวกนั้นมันไม่จำเป็น

“ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า เมื่อวานมีทหาร 19 คน ตายไปจากการต่อสู้ และวันนี้ทหารก็จะตายเพิ่มขึ้นอีก

“ ส่วนเหตุผลมันก็แน่นอน เหตุผลที่ทหารจะตายก็เพราะซอมบี้ ดูจากสีหน้าของพวกนายทุกคนที่กำลังแสดงออกมา พวกนายคงกำลังคิดว่า ซอมบี้เป็นพวกที่ฆ่าง่ายๆ แต่เปล่าเลย พวกมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

“ พวกนายรู้ไหมว่าเมื่อวานพวกเราหมดกระสุนไปกี่นัด 100,000 นัด ประมาณจำนวนพวกซอมบี้งั้นเหรอ ไม่เลย!!  หรือจะเป็น 200,000 นัด งั้นเหรอ ไม่เลย!! กระสุนที่พวกเราใช้ไปเมื่อวานมีจำนวนทั้งสิ้น 564,072 นัด!!!

“ รู้ไหมว่านี่หมายความว่าอะไร?

“ สิ่งนี้หมายความว่า หากพวกเรายังใช้แผนเดิมอยู่ ซอมบี้อีกประมาณ 400,000 ตัว ก็จะกินกระสุนของพวกเราไป 2,000,000 นัด หรือมากกว่านั้น ซึ่งฉันจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น

“ หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมฉันถึงขี้งกแบบนี้ ตระกูลหลินมีกระสุนตั้งสองร้อยล้านกว่านัดในครอบครอง ใช้กระสุน 2,000,000 นัด มันจะทำไม? “

พวกทหารเริ่มทำสีหน้าจริงจังทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของหลินฟาน ทหารหลานคนพอคิดได้แล้วว่าหลินฟานต้องการจะสื่ออะไร แต่หลายคนก็ยังสงสัยว่าหลินฟานพูดทำไม

หลินฟานพูดต่ออีกว่า

“ ก่อนอื่นต้องมาทำความเข้าใจกันก่อนว่า ประชากรของประเทศเรามีจำนวน 1,400 ล้านคน มณฑลหลินหนาตั้งอยู่ภูมิภาคทางใต้ ซึ่งจำนวนคนภูมิภาคทางใต้ของประเทศจีนมีอยู่ทั้งหมด 700 ล้านคน

“ หากคิดตามตัวเลขกลมๆ 350 ล้านคน ก็ได้กลายเป็นซอมบี้ทันทีเมื่อหมุนรูเล็ตกลายพันธุ์ แล้วก็คงกัดคนที่ไม่เป็นซอมบี้ไปเรื่อยๆ ตามการคาดการณ์ของฉัน ซอมบี้ในภูมิภาคทางใต้คงมีประมาณ 500 ล้านตัว เข้าไปแล้ว

“ ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ภูมิภาคทางใต้หลายมณฑลเป็นเขตที่เต็มไปด้วยป่า สัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากต่างก็อยู่ในป่า การที่พวกเรามีกระสุนเพียงสองร้อยล้านกว่านัด มันจึงไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่อะไรเลย

“ หลายคนอาจคิดว่า ตอนนี้กระสุนยังสามารถผลิตได้อยู่ แต่ไม่เลย! พวกนายคิดผิดแล้ว! ตอนนี้มนุษย์ไม่สามารถผลิตกระสุนด้วยวิธีเดิมได้อีกแล้ว พวกนายอาจจะไม่เชื่อแต่พวกนายก็ต้องเชื่อ หลังจากเกิดการหยุดเพื่อเปลี่ยนแปลง วิธีผลิตกระสุนแบบเดิมของมนุษย์ก็ไม่สามารถใช้ได้

“ ถึงมันเป็นเรื่องเหลือเชื่อแต่มันก็คือเรื่องจริง เพราะงั้น กระสุนทุกนัดจึงถือได้มีค่าเป็นอย่างมาก ครั้งนี้พวกเราจะไม่ใช้กระสุนในการจัดการกับพวกซอมบี้ 400,000 ตัว ครั้งนี้พวกนายต้องสู้ด้วยตัวเอง นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการจะบอก!! เตรียมตัวกันได้!! “

“ ครับ!! “

ทหารทุกคนตอบรับ

อาวุธวิญญาณเริ่มแจกจ่ายทันทีหลังหลินฟานพูดจบ บางคนได้โล่ บางคนก็ได้ดาบเหมือนเดิม

ส่วนเรื่องกระสุนปืน สิ่งที่หลินฟานพูดไม่ใช่เรื่องโกหกแต่เขาก็ไม่ได้บอกข้อมูลบางส่วนไปด้วยเช่นกัน หลังจากวันโลกาวินาศ หรือพูดให้แคบลงไปอีกก็คือหลังจากการหยุดเพื่อเปลี่ยนแปลง 3 ชั่วโมง เหตุการณ์ที่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดหยุดไป สิ่งที่ใช้ไม่ได้ ไม่ได้มีเพียงของบางชนิดเท่านั้น

แต่เรื่องแปลกๆ ก็เกิดขึ้นมาด้วยเช่นกัน

ตามสิ่งที่หลินฟานรู้มาในชาติก่อน ความรู้ของมนุษย์ในการผลิตกระสุนไม่ได้หายไป เพียงแต่กฎการผลิตมันเปลี่ยนไป มนุษย์ยังมีข้อมูลและสิ่งต่างๆ ให้อ่านและทำตาม แต่หากไม่มีสิ่งที่เรียกว่าพิมพ์เขียว ต่อให้คนคนนั้นพยายามทำเท่าไหร่ คนคนนั้นก็ไม่สามารถผลิตกระสุนปืนขึ้นมาได้

ทำไมถึงเป็นแบบนั้น?

ที่ว่าทำไม่ได้คือมันผิดตรงไหน?

เรื่องพวกนี้ไม่มีใครรู้ ไม่ได้ก็คือไม่ได้ นี่คือสิ่งที่มนุษย์ต้องยอมรับหลังเกิดวันโลกาวินาศ บางครั้งหลินฟานก็เคยคิดว่า หรือมนุษย์ในสมัยก่อนจะโดนจำกัดเอาไว้แบบนี้เหมือนกัน

เพราะมันไม่แปลกไปหน่อยเหรอที่มนุษย์อยู่มาตั้งหลายล้านปี แต่กลับมาพัฒนาในช่วงสั้นๆ แต่หลินฟานก็โยนเรื่องพวกนั้นทิ้งไปจากหัว ตอนนั้นเขาอยู่ในยุคของวันโลกาวินาศ ทำไมเขาต้องเอาหัวมาปวดกับเรื่องอดีตให้เสียเวลาด้วย

ส่วนสิ่งที่หลินฟานบอกพวกทหารไม่หมดก็คือเรื่องของพิมพ์เขียว หากมีพิมพ์เขียวก็ยังสามารถผลิตกระสุนได้อยู่ ทว่า พิมพ์เขียวมันก็เป็นเหมือนใบอนุญาต หากคนที่ใช้พิมพ์เขียวผลิตกระสุน ผลิตกระสุนออกมา กระสุนก็จะสามารถใช้งานได้

แต่หากไม่ใช้พิมพ์เขียว ต่อให้ทำตามกัน ทำเหมือนกัน ใช้ของเหมือนกัน กระสุนที่ผลิตออกมาก็จะไม่สามารถยิงได้

เหตุผลนะหรือ ใครมันจะไปรู้

รู้แค่ว่ายิงไม่ได้ก็เท่านั้น บางที… บางทีมันอาจจะมีพลังลึกลับอะไรบางอย่างก็เป็นได้ ที่ทำให้เกิดเรื่องแปลกๆ แบบนี้

หลายคนเคยพยายามตรวจสอบเรื่องความลึกลับของพิมพ์เขียว ทำไมมีพิมพ์เขียวผลิตมาใช้งานได้ แต่ทำไมไม่มีพิมพ์เขียวผลิตมาใช้งานไม่ได้ แต่ทุกคนที่พยายามตรวจสอบในชาติก่อนของหลินฟาน ทุกคนก็ได้คำตอบแบบเดียวกันทั้งหมด นั่นก็คือ ไม่รู้!

แต่! ใช่ว่ามีพิมพ์เขียวแล้วจะสามารถผลิตกระสุนได้ไม่จำกัด เพราะพิมพ์เขียวหนึ่งแผนจะสามารถใช้ได้ทีละคนเท่านั้น

หรืออธิบายง่ายๆ มนุษย์จะผลิตกระสุนแบบเป็นระบบโรงงานไม่ได้ และต้องใช้การผลิตกระสุนด้วยมืออย่างเดียว แล้วด้วยแรงงานมนุษย์เพียงคนเดียว ต่อให้อดหลับอดนอนผลิตกระสุนปืนทั้งวันทั้งคืน คนคนหนึ่งก็ผลิตกระสุนปืนไรเฟิลได้ไม่ถึงพันนัดต่อวัน

ส่วนกระสุนปืนชนิดอื่นๆ อย่างกระสุนรถถังนะหรือ แน่นอนว่าผลิตได้ช้ากว่ากระสุนของปืนไรเฟิลมาก หนึ่งวันได้สักนัดก็บุญแล้ว

แต่วิธีได้กระสุนก็ยังมีอีกวิธี ซึ่งเป็นวิธีง่ายๆ นั่นก็คือ รูเล็ต!

รูเล็ตแลกของบางเครื่องมันจะมีกระสุนปืนในช่องของพวกมัน ซึ่งช่วงแรกๆ ของวันโลกาวินาศ หากใครหรือกลุ่มไหนที่ได้ครอบครองรูเล็ตแลกเปลี่ยนที่มีกระสุนปืน คนหรือกลุ่มที่ครอบครองมันก็จะมีอำนาจสูงมาก

ผ่านไปได้สักพักหลังจากหลินฟานออกคำสั่งเตรียมพร้อม เจียงเป่าก็เดินเข้ามาหาหลินฟาน จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า

“ คุณหลิน ตอนนี้ทหารทุกหน่วยเตรียมพร้อมต่อสู้เรียบร้อยแล้วครับ รอเพียงแค่คำสั่งเท่านั้น “

หลินฟานพยักหน้าให้กับเจียงเป่า

จากนั้นหลินฟานก็กดปุ่มวิทยุในมือ ก่อนจะออกคำสั่งว่า

“ เริ่มได้!! “