ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“เมาแล้วหรือ?”ทางตอนเหนือของเมืองนู่ลั่ง ภายในร้านช่างตีเหล็กถังฮวนอดหัวเราะและร้องไห้ไม่ได้ที่เห็นเสี่ยวเป่านอนท้องป่อง กรนเสียงดังลั่นดูท่ามันจะติดเหล้าซะแล้วสิ
“แปลกจัง เหล้าที่บ้านข้าหมดแล้ว มันยังจะไปหาที่ไหนมาดื่มได้อีกหรือ? เจ้าไม่ได้พามันออกไปไหนใช่มั้ย?” ถังฮวนเหล่มองซานซานด้วยความสงสัย
“ข้าจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ? บางทีเจ้าอาจจะยังไม่ได้ตรวจทั่วบ้านก็ได้”ซานซานรีบปฏิเสธและถามทันทีอย่างรู้ทัน
“จริงสิ คราวนี้เจ้าได้ที่เท่าไหร่ ได้อะไรติดมือมาบ้างล่ะ? รางวัลคืออะไร?”
ถังฮวนเพียงแค่ตอบออกไปลอยๆ และแฝงไว้ด้วยรอยยิ้มเมื่อกล่าวคำว่า“ที่หนึ่ง!”
“ว้าว, เยี่ยมมาก!”ซานซานถึงกับอุทาน “ว่าแล้วเจ้าต้องได้ที่หนึ่งในการแข่งขันจริงๆ!”
เมื่อเห็นท่าทางดีใจยกยอใหญ่โตนั่น ถังฮวนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหลุบมองหน้าท้องที่ป่องขึ้นมาเล็กน้อยนั้นก็คิดอะไรบางอย่างออก กล่าวอย่างสุภาพว่า “เอาล่ะ ไม่ต้องเสแสร้งแล้ว การแสดงของเจ้ามันแย่มาก ตอนที่มีการแข่งขันในเมืองเจ้าคงได้ดูตั้งแต่ต้นจนจบแล้วสินะ”
“เจ้ารู้ได้ยังไงกันเนี่ย?” ซานซานไม่อาจทำอะไรได้ ได้แต่มองไปที่ถังฮวน
“ถ้าเจ้าไม่ได้ไปจะรู้ว่าข้าชนะเลิศได้ยังไง แล้วก็คำที่เจ้าชื่นชมข้าจะต้องเปลี่ยนไป เช่น ที่หนึ่งของการแข่งขันนักหลอม ข้าสุดยอด ข้ามีความสามารถที่จะเป็นที่หนึ่ง!”ถังฮวนส่งเสียงอย่างเย็นชา เลียนแบบท่าทางแสดงออกของซานซาน และหลังจากที่พูดอย่างนั้นรอยยิ้มที่มั่นใจก็ปรากฏบนใบหน้าของถังฮวนอีกครั้ง
“ผู้นำของการแข่งขันนักหลอม เป็นเพียงขั้นแรกเท่านั้น จากนั้นอีกสองปี ข้าอยากจะบอกว่าบางทีข้าอาจจะไปที่เมืองเทียนจู้ เพื่อเป็นผู้นำของ ‘วิหารศักดิ์สิทธิ์’ ”
“เจ้าไม่กลัวว่าจะทำให้เรื่องพังงั้นรึ?” ซานซานไม่คิดเสแสร้งอีกต่อไป นางเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที เหมือนกับที่ถังฮวนเพิ่งแสดงออกมา
“ก็ต้องรอดูกันต่อไป”ถังฮวนยิ้มแล้วเปลี่ยนเรื่อง
“ซานซาน เจ้ารู้จักไฟแห่งจิตวิญญาณทั้งห้าหรือไม่ ช่วยบอกข้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับมันได้ไหม?”
“แน่นอน ข้ารู้ว่าเจ้าถามสิ่งนี้เพื่ออะไร?” ซานซานพูดออกมาครู่หนึ่ง แต่กล่าวต่อไปว่า 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' เป็นเปลวไฟที่ทรงพลังยิ่งกว่า 'อัคคีพิสุทธิ์' ”
“เราให้เกียรติทุกทวีปรวมถึงทวีปต้นกำเนิด (หรือทวีปจี่หยวน) 'อัคคีพิสุทธิ์' ที่หลอมรวมมาแต่เดิมนั้นมาจากบ่ออัคคีพิสุทธิ์ของการหลอมกระบี่”
“บ่ออัคคีพิสุทธิ์นั้นมีมานานหลายปี ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปอย่างไรเปลวไฟก็ไม่เคยดับลง ว่ากันว่าเป็นเพราะมีผู้แข็งแกร่งที่ไร้ที่เปรียบได้บ่มเพาะเชื้อไฟขนาดใหญ่ในสมัยโบราณเอาไว้ จนทำให้มี 'อัคคีพิสุทธิ์' ที่ไม่มีวันดับ”
“แต่ 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' นั้นแตกต่างออกไป มันเป็นเปลวไฟตามธรรมชาติ”
“ 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' ที่แตกต่างย่อมมีคุณลักษณะที่แตกต่างไปด้วย เมื่อหลอมอาวุธขึ้นมาคุณลักษณะบางอย่างของอาวุธสามารถนำไปสู่ระดับที่น่ากลัวยิ่งกว่า ไฟแห่งจิตวิญญาณแต่ละดวงในโลกนี้มีมานานแล้ว และมีประวัติยาวนานมากนัก หลายปีมานี้พวกเขาได้พัฒนาจิตวิญญาณทั้งหมดให้แข็งแกร่งขึ้น”
“ด้วยเหตุนี้ การรวม 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' จึงยากกว่าที่คิด ตั้งแต่โบราณมามีนักหลอมนับไม่ถ้วนที่พยายามรวม 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' แต่พวกเขาโดยมากได้แต่หยุดอยู่กลางคัน เพราะมีเพียงไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จได้ กิตติศัพท์ของมันไม่ได้มีเพียงความเก่าแก่และหายากเพียงเท่านั้น”
“อย่างนั้นเองเหรอ” ถังฮวนพยักหน้าช้าๆ จากนั้นอดไม่ได้ที่จะถามต่อว่า “ในร้อยปีที่ผ่านมามีนักหลอมคนใดที่ประสบความสำเร็จในการรวม 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' หรือไม่?”
“ไม่มีเลย”ซานซานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายศีรษะแล้วพูดว่า “ไฟแห่งจิตวิญญาณ” แตกต่างจาก 'อัคคีพิสุทธิ์' ใน ‘บ่ออัคคีพิสุทธิ์’ เนื่องจากมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง มันจึงไม่อาจดำรงอยู่ที่เดิมๆ ถึงพันปี สถานที่เดิมนั้นไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ให้สืบสาวต่อไปอีกแล้ว ดังนั้นที่อยู่ของมันจึงไม่แน่นอน มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถหาที่อยู่ของพวกมันได้ นักหลอมอาวุธชั้นสูงทุกคน ต่างใฝ่ฝันที่จะได้ค้นพบมันสักครั้งในชีวิต”
“แล้วในโลกของเราปัจจุบันนี้ มีอยู่กี่คนที่ครอบครอง ‘ไฟแห่งจิตวิญญาณ’ ?” ถังฮวนยังสงสัย
“มีเพียงห้าคนเท่านั้น”ซานซานยิ้มและกล่าวว่า “นับแต่สมัยโบราณ แม้ว่าจะมีนักหลอมจำนวนน้อยที่จะหลอมรวม 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' ได้สำเร็จ แต่หลังจากพวกเขาตายไป 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' จะหลุดออกจากร่าง กลับไปสู่สวรรค์และโลก ดังนั้นจำนวน 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' ทั้งหมดที่เคยมีจึงไม่เคยเปลี่ยนแปลง”
ซานซานพูดไปยิ้มไปด้วยความใคร่รู้ “ถังฮวน ทำไมเจ้าถึงได้โง่เขลาถึงขนาดไปสนใจไฟแห่งจิตวิญญาณนี้ได้ล่ะ?”
ถังฮวนเงียบไปครู่หนึ่ง และในที่สุดก็มองไปที่ซานซานแล้วพูดว่า“ข้ามีแผนที่ของ 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' แห่ง 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์'!”
“ว่าไงนะ?”ซานซานถึงกับผงะ แต่แล้วเธอก็ได้สติ “ข้าเข้าใจแล้ว นั่นเป็นรางวัลพิเศษสำหรับผู้ชนะเลิศของการแข่งขันสินะ!”
ฉับพลันท่าทีของซานซานก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลง“ถังฮวนข้าขอแนะนำเจ้า เจ้าไม่ควรค้นหา 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' แม้ว่ามันจะมีค่ามหาศาลหากแต่ก็อันตรายอย่างยิ่ง หลายปีที่ผ่านมาผู้คนทั้งหลายต่างถูกมันย้อนกลับโดยการหลอมละลายของไฟแห่งจิตวิญญาณ ข้าไม่รู้ว่ามีอัจฉริยะมากเท่าไรที่ถูกทำให้วิญญาณดับสูญไป”
“ถ้าข้าตายเพราะวิญญาณสลายจากการรวบรวมไฟแห่งจิตวิญญาณ ก็นับได้ว่าเป็นการตายที่มีเกียรติอย่างยิ่ง”ถังฮวนพูดพร้อมหัวเราะออกมา
ถ้าเขาได้ยินว่าซานซานมีแผนที่ ‘เพลิงสวรรค์’ ซ่อนไว้ เขาคงขอดูทันที หรือถามว่าแผนที่นั้นนำไปทางใดถังฮวนยังสงสัยในแรงจูงใจของนาง อย่างไรเสียนางก็เป็นคนแรกที่เกลี้ยกล่อมเขาไม่ให้ตามหา ‘เพลิงสวรรค์’ นี่ทำให้เขาไว้วางใจในตัวของซานซานมากขึ้นกว่าเดิม
อย่างไรก็ตามคำแนะนำของซานซานไม่อาจทำให้ถังฮวนหวั่นไหวในแผนการของเขาเลยแน่นอนว่าเขามีความมุ่งมั่นอย่างมาก เนื่องเพราะการมีอยู่ของ “เตาสวรรค์เก้าสุริยัน” ทำให้เขาสามารถควบคุมการรวบรวม ‘เพลิงสวรรค์’ ได้ง่ายขึ้น
“เจ้า...” ใบหน้าของซานซานแสดงถึงความโกรธเคือง แต่ไม่ใช่โกรธในคำตอบของเขา
ถังฮวนส่งยิ้มและพูดช้าๆ “แผนที่นำทางไปที่ภูเขาเฟิงหมิง!”
“ภูเขาเฟิงหมิงหรือ?”เมื่อได้ยินเช่นนี้ซานซานอดจะสนใจไม่ได้ นางอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
“ท่าทางเจ้าดูจะสนใจมากเกินไปหน่อยนะ”ถังฮวนได้แต่หัวเราะเมื่อเห็นกิริยาเช่นนั้น
ซานซานมองไปที่ถังฮวนอย่างรวดเร็วแล้วครวญออกมาว่า “เจ้ารู้ไหม “จ้าววิหคเพลิง” เป็นหนึ่งในแปดของราชาปีศาจ ภายใต้การเสียสละของเทพเจ้า ซึ่งตอนนี้น่าจะซ่อนตัวอยู่ที่เขาเฟิงหมิง “หวังหยิงเฟิง” อาจมีชิ้นส่วนของแผนที่เนรมิตสักหนึ่งหรือสองหน้าก็ได้”
“จ้าววิหคเพลิงหรือ?”ถังฮวนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วดวงตาของเขาก็แจ่มชัดขึ้น “เนื่องจากเจ้ามีชิ้นส่วนแผนที่เนรมิตหลงเหลืออยู่ในร่าง เจ้ายิ่งต้องควรไปเขาเฟิงหมิง”
“ยังไงก็ตาม จ้าววิหคเพลิงก็เหมือนกับราชาหมาป่า อาจมีฝีมือเทียบเท่ากับปรมาจารย์ยุทธ์ระดับแปดของเรา ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้า พอมีความเป็นไปได้ที่จะชิงแผนที่เนรมิตมา ส่วนที่หลงเหลือของเจ้านั้นแทบจะไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว ถ้าบังเอิญอาการกำเริบขึ้นมา ชีวิตของเจ้าจะอยู่ในอันตราย”
ซานซานได้แต่พึมพำ “เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก “จ้าววิหคเพลิง” ได้รับบาดเจ็บสาหัสในศึกครั้งก่อนที่ “สองอาณาจักรของโลก” และกลับไปเขาเฟิงหมิงเพื่อรักษาตัว”
“นางได้รับบาดเจ็บหนักขนาดไหน?”ถังฮวนถามเพื่อความมั่นใจ
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา ซานซานก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรและหัวเราะเยาะ “เจ้าคิดว่า “จ้าววิหคเพลิง” ที่บาดเจ็บจนต้องหนีกลับไปรักษาตัวจะสามารถจัดการได้ง่ายๆ เหรอ? ถ้ามันง่ายอย่างนั้น มนุษย์อย่างพวกเราคงถล่มเขาเฟิงหมิงและสังหารนางไปนานแล้ว!”
“เอ๊ะ เจ้ารู้ได้อย่างไงนะ ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่ข่าวลับของจ้าววิหคเพลิงในเขาเฟิงหมิงก็รู้อยางชัดเจนขนาดนั้น?” ถังฮวนได้แต่หัวเราะ
“ข้าไม่ได้รู้ทุกอย่าง แล้วเจ้าก็อย่าหลงตัวเองเกินไป” ดวงตาของซานซานกะพริบเล็กน้อย แต่เธอก็เก็บงำมันได้อย่างดีเยี่ยมโดยไม่ได้ ไม่สนใจริมฝีปากที่เบะออกแสดงท่าทีรังเกียจ “คราวนี้เจ้าก็รู้เรื่องราวของจ้าววิหคเพลิง และเดาออกแล้วว่าตอนนี้นางอยู่ที่ไหน”
"..."
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 67 ไฟแห่งจิตวิญญาณ

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 67 ไฟแห่งจิตวิญญาณ

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้