โลกหมื่นมิติ

   ในทุก ๆ วันภายในคฤหาสน์ของตระกูลรัตนโชคมักจะได้ยินเสียงหัวเราะเสียงโวยวายของฟ้าอยู่เสมอและบางครั้งยังสามารถได้ยินเสียงหัวเราะจากเด็กชายผู้เงียบขรึมอย่างเมฆ

   ตั้งแต่ที่เมฆกับฟ้าได้รับจิ้งจอกน้อยมาทั้งสี่ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลาไม่ว่าจะกินจะเล่นหรือเวลานอนทั้งสี่ก็ทักจะเล่นด้วยกันตลอดเวลา มีแค่ช่วงที่เมฆกับฟ้าต้องไปเรียนเท่านั้นถึงไม่ได้นำจิ้งจอกน้อยทั้งสองไปด้วย

   ช่วงเวลาที่ผ่านมารอยยิ้มของไผ่ปรากฏอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา เพราะว่านี้แหละคือวัยเด็กที่เขาต้องการแต่ไม่เคยได้สัมผัสมันเลยสักครั้งในชีวิต

   แต่ถึงอย่างนั้นไผ่ก็ไม่เคยเสียใจเลย การได้เห็นรอยยิ้มได้ฟังเสียงหัวเราะของน้องทั้งสองคนของเขาแล้ว มันทำให้เขารู้สึกว่าความทุ่มเทและพยายามอย่างหนักมาตลอดของเขานั้นคุ้มค่าแล้ว

   “เป็นไงบ้างอยู่ที่นี่ดีไหม” ไผ่เอยขึ้นขณะลูบหัวจิ้งจอกน้อยทั้งสองอยู่ในห้องนั่งเล่น วันนี้พวกมันมาอยู่กับเขาเพราะว่าเมฆกับฟ้ายังไม่กลับจากโรงเรียน

   จิ้งจอกน้อยทั้งสองได้ยินก็ร้องเบา ๆ พร้อมกับเอาหัวถูหน้าอกของเขาและอีกตัวก็เลียใบหน้าของเขาอย่างสนิทสนม

   “นายน้อยครับที่หน้าประตูมีคนของท่านเจ้าเมืองมาส่งของบ้างอย่างให้โดยบอกว่าเป็นรางวัลจากทางรัฐบาลครับ” อาทิตย์เดินเข้ามาพร้อมกับแหวนมิติหนึ่งวงในมือ

   ไผ่ยืนมือไปรับพร้อมกับเรียกของที่อยู่ภายในออกมา มีของสี่อย่างปรากฏขึ้นบนโต๊ะ มีป้ายหยกแบบเดียวกับที่ใช้เข้าดินแดนลึกลับที่ไผ่พึ่งไปมาสองชิ้น อีกชิ้นเป็นหินปลุกพลังที่ส่องประกายสีส้มสดใสออกมา

   ของอย่างหินปลุกพลังสำหรับไผ่แล้วไม่มีความสนใจเลยแต่ยังมอบเป็นรางวัลให้กับผู้ติดตามได้ แต่ป้ายหยกสำหรับเข้าดินแดนลึกลับนั้นไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่ที่เขาเป็นเจ้าของดินแดนลึกลับแห่งนั้นเขาสามารถเปิดมันตอนไหนก็ได้และไม่จำเป็นต้องใช้ป้ายหยกเหล่านี้อีกด้วย

   พูดถึงดินแดนลึกลับที่พึ่งได้รับมา ไผ่ได้นำมันไปวางไว้ในห้องโถงแล้วและเปิดมันเอาไว้ตลอดเวลาเหมือนกับดินแดนลึกลับแห่งอื่นโดยให้ผู้ติดตามระดับจันทราเฝ้าที่ประตูทางเข้าถึงสองคน

   การจะเข้าเข้าไปฝึกฝนในหอคอยมายาสวรรค์เก้าธาตุนั้นจะต้องใช้คะแนนของตระกูลในการแลกเปลี่ยนเท่านั้น

   เนื่องจากหอคอยมายาสวรรค์เก้าธาตุนั้นจะต้องใช้หินพลังงานจำนวนมากในการทำงานของมัน จึงไม่สามารถให้เข้าไปใช้ได้ตามใจชอบ

   ถึงแม้ว่าใต้หอคอยมายาสวรรค์เก้าธาตุและทั่วทั้งดินแดนลึกลับแห่งนี้จะมีสายแร่หินพลังงานจำนวนมหาศาลที่สามารถเปิดใช้งานหอคอยแห่งนี้ติดต่อกันนับร้อยปีก็ตาม

   แต่ไผ่ก็ไม่คิดจะให้พวกเขาเข้าใช้ฟรี ๆ เนื่องจากไผ่ต้องการให้พวกเขาพยายามไขว่คว้าความแข็งแกร่งมาด้วยมือตนเอง

   ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมรัฐบาลกลางถึงไม่รู้ว่ามีสายแร่หินพลังงานจำนวนมากอยู่ในดินแดนลึกลับแต่ไผ่กลับรู้ว่ามีพวกมันอยู่

   ก็เป็นเพราะว่าไผ่เป็นเจ้าของดินแดนลึกลับแห่งนี้ทำให้รู้สถานการณ์ทั้งหมดภายในดินแดนลึกลับแห่งนี้ไผ่เห็นค่ายกลปกปิดระดับสูงปกคลุมพวกมันเอาไว้เพื่อไม่ให้ถูกค้นพบ จึงมีเพียงแค่เจ้าของดินแดนลึกลับแห่งนี้เท่านั้นที่สามารถค้นพบพวกมันได้

   ไผ่มองไปที่ของชิ้นสุดท้ายซึ่งเป็นของที่ล้ำค่าที่สุดในสายตาของไผ่เพราะมันคือโฉนดที่ดินที่อยู่ในเมืองราชัน ไผ่เผยรอยยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอยขึ้น “ไม่น่าแปลกใจเลยที่เงียบหายไปนานคงจะกำลังตรวจสอบข้อมูลของฉันอยู่สินะเมื่อรู้ว่าฉันทำอะไรถึงได้มอบของสิ่งนี้มาให้ แต่ก็ไม่คิดเช่นกันว่าพวกเขาจะใจกว้างขนาดนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

   แต่เมื่อคิดไปไผ่ก็พอจะเข้าใจได้ว่าของพวกนี้ไม่ได้มีอะไรในสายตารัฐบาลเลย เมื่อเทียบกับข้อมูลที่ไผ่มอบให้พวกเขาแล้วของที่รัฐบาลมอบให้ไผ่ไม่มีค่าอะไรเลย

   เพราะข้อมูลเหล่านั้นที่ไผ่บอกพวกเขาไปมันสำคัญกับพวกเขามากเนื่องจากมันจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับรุ่นเยาว์ของพวกเขาอย่างมาก

   เมื่อลูกหลานในตระกูลของตนเองแข็งแกร่งตระกูลของพวกเขาก็จะยังกุมอำนาจเอาไว้ในมือต่อไปได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาแย่งชิงมันไป

   “ส่งโฉนดที่ดินผืนนี้ไปให้กับมลคงบอกให้มงคลไปดูว่าทะเลของมันเหมาะที่เปิดหอประมูลของเราหรือไม่ ถ้าไม่เหมาะสมก็ปล่อยไปก่อนแล้วให้หาที่ใหม่ แต่ถ้าไปดูแล้วเห็นว่าเป็นทำเลที่ดีก็ให้เริ่มดำเนินการได้เลยและจำเอาไว้ว่าต้องยิ่งใหญ่และงดงามที่สุดไม่ต้องสนใจค่าใช้จ่ายที่จะเสียไปเพราะที่นี่จะเป็นหนึ่งในสาขาที่ใหญ่ที่สุดของเรา” ไผ่ยื่นโฉนดให้อาทิตย์พร้อมกับเอยกำชับ

   อาทิตย์ยื่นมือไปรับด้วยความตื่นเต้น แต่ก็อดสงสัยไม่ได้จึงถามขึ้น “ทำไมนายน้อยถึงเรียกมันว่าหนึ่งในสาขาไม่ใช่ว่ามันจะเป็นสาขาหลักของเราหรอครับ”

   ไผ่มองแววตาสงสัยของอาทิตย์แล้วเอยด้วยรอยยิ้มมั่นใจ “ผมไม่เคยคิดจะหยุดอยู่แค่ในดินแดนแห่งนี้อยู่แล้ว ผมจะพาตระกูลของเราไปยืนหยัดในทวีปกลางซึ่งเป็นดินแดนที่เผ่าพันธุ์นับหมื่นแย่งชิงความเป็นใหญ่แห่งนั้นและที่นั่นแหละคือที่ที่เหมาะสมกับตระกูลรัตรโชคของเรา”

   “เข้าใจแล้วครับนายน้อย ผมจะรีบไปบอกให้มงคลจัดการตามที่นายน้อยสั่งเดียวนี้” อาทิตย์ได้ฟังคำพูดของไผ่เลือดในการก็เดือดพล่านรีบรับปากจากนั้นก็โค้งตัวทำความเคารพไผ่แล้วรีบหันหลังจากไปอย่างรวดเร็ว

   เรื่องนี้จะเก็บไว้คนเดียวไม่ได้จะต้องบอกให้ทุกคนได้รับรู้.