ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

แสงอรุณรุ่งของวันใหม่สาดส่องผ่านม่านหมอกสีส้มระยิบระยับของทวีปเพลิงพิโรธ บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ของร้าน "เป่าเป่า ชานมไข่มุก&ของหวานสะท้านภพ สาขา 2" ซึ่งอดีตเคยเป็นภัตตาคารจักรพรรดิอัคคีอันรุ่งเรือง บัดนี้ถูกอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเย็นจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากพื้นหยกและเก้าอี้ไม้ไผ่เย็น ของเหลวสีส้มพาสเทลของชาไทยโบราณที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในโหลแก้วมิติส่งกลิ่นหอมละมุนตัดกับกลิ่นแดดภายนอกอย่างสิ้นเชิง

เสี่ยวเป่า ชายหนุ่มผู้ทะลุมิติมาจากยุค 2026 กำลังนอนเอนกายอยู่บนตั่งไม้ไผ่อย่างสบายอารมณ์ มือข้างหนึ่งลูบพุงกะทิของเจ้า ‘ไอติม’ มหาอสูรหมีขาวกลืนหิมะตัวร้ายที่บัดนี้ลดขนาดร่างกายเหลือเท่าหมีเท็ดดี้แบร์ขนปุยสีขาวสะอาด มันนอนหงายท้องพ่นลมหายใจออกมาเป็นเกล็ดน้ำแข็งเล็ก ๆ อย่างมีความสุขหลังจากที่เพิ่งเลียคราบสลิ่มสามสีถ้วยยักษ์จนเกลี้ยงเกลา

"เฮ้อ... ชีวิตในต่างโลกนี่มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดนะเนี่ย" เสี่ยวเป่าพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกอัปเกรดเสน่ห์ขึ้น 50% จากผ้ากันเปื้อนจักรพรรดิเผยรอยยิ้มกริ่ม "มีตึกหรูใจกลางเมือง มีลูกน้องระฆังทองขาสั้นอย่างถังป้า คอยคุมแถว มีสัตว์เลี้ยงระดับจักรพรรดิไว้หนุนหัวนอน แถมแต้มระบบก็พุ่งเอา ๆ จนเสียงเตือนดังเหมือนเครื่องคิดเงินร้านสะดวกซื้อขาดทุน"

ทว่า ในวินาทีที่เสี่ยวเป่ากำลังจะเคลิ้มหลับไปพร้อมกับความสุข เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมสูงและน่าหนวกหูระดับร้อยเดซิเบลก็ระเบิดขึ้นในหัวสมองของเขาอย่างกะทันหัน!

วิ้ววววว! วิ้ววววว! ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!

[ระบบของหวานสะท้านภพแจ้งเตือนสภาวะวิกฤตการณ์ทางธุรกิจขั้นรุนแรง!] [ตรวจพบดัชนีชี้วัดความพึงพอใจและยอดขายในระบบแฟรนไชส์อัตโนมัติ สาขาที่ 1 ณ หุบเขาอสูรกลืนอัคคี ดิ่งลงเหวอย่างน่าใจหาย ล่าสุดลดลงร้อยละแปดสิบห้าในช่วงเวลาเพียงสามชั่วโมง!] [สาเหตุแห่งวิกฤต: การปรากฏตัวของคู่แข่งที่ไร้ความปรานี มีการเปิดตัวเมนูเลียนแบบขั้นก๊อปปี้เกรดเอชื่อ ‘น้ำแข็งไสกระทะร้อนระเบิดศึก’] [ระบุตัวตนกลุ่มทุนศัตรู: ‘สำนักเพลิงผลาญดารา’ นิกายมหาอำนาจแห่งทวีปแดนใต้ ผู้เชี่ยวชาญศาสตร์อัคคีหลอมศัสตราวุธ]

เสี่ยวเป่าเด้งตัวลุกขึ้นยืนตรงจากตั่งไม้ไผ่ทันทีจนเจ้าหมีน้อยไอติมกลิ้งหล่นลงไปกองกับพื้น มันร้อง โฮกอิ๊ดๆ ด้วยความมึนงง ชายหนุ่มเบิกตากว้าง จ้องมองหน้าจอโปร่งแสงสีแดงกะพริบตรงหน้าด้วยความเดือดดาล "ฮะ?! ของก๊อปปี้โผล่มาแล้วเหรอ? แถมยังเป็นพวกสำนักใหญ่จากแดนใต้ที่บุกมาทำลายสัมปทานของพี่ชายอาป้าถึงในถ้ำ! ไอพวกนี้มันหน้าด้านเกินไปแล้ว! คิดว่ามีเตาหลอมเหล็กแล้วจะมาหลอมน้ำแข็งแข่งกับระบบพระเจ้าของข้าได้หรือไง!"

ไม่ทันที่เสี่ยวเป่าจะหายโมโห ประตูหน้าร้านหยกก็ถูกผลักออกอย่างแรงดัง ปัง!

เสี่ยวเยี่ยน อดีตยอดสายลับสาวที่ปัจจุบันผันตัวมาเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรองสายหวานและคนตักท็อปปิ้ง วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจนผ้าคลุมสีชมพูพาสเทลปลิวไสว ใบหน้าสะสวยของนางเต็มไปด้วยคราบเหงื่อและความตื่นตระหนก ในมือเรียวงามกำจงจดหมายแผ่นหนึ่งที่ทำจากแผ่นทองแดงหนา สลักลวดลายอักขระเปลวไฟสีม่วงเข้มอันเป็นสัญลักษณ์ของแดนใต้

"เถ้าแก่เป่าเจ้าคะ! เกิดเรื่องราวใหญ่โตระดับทวีปแล้วเจ้าค่ะ!" เสี่ยวเยี่ยนเอ่ยเสียงระรัวพลางยื่นแผ่นทองแดงให้เสี่ยวเป่า "สำนักเพลิงผลาญดาราแห่งแดนใต้ ซึ่งเป็นนิกายอันดับหนึ่งในการควบคุมไฟวิเศษหลอมอาวุธ ได้ส่งหนังสือท้าดวลฉบับนี้มาถึงท่านโดยตรง! พวกมันแอบส่งยอดฝีมือสายลับมาสังเกตการณ์ตอนที่รถเข็นหยกของท่านเกิดเหตุไอพ่นขัดข้องและร่วงหล่นในหุบเขาอสูรเมื่อหลายวันก่อน และตอนนี้พวกมันอาศัยพิมพ์เขียวที่ลอกเลียนแบบ สร้าง ‘เครื่องหลอมน้ำแข็งเพลิงทมิฬ’ ขึ้นมาสำเร็จแล้วเจ้าค่ะ!"

เสี่ยวเป่ารับแผ่นทองแดงมาดมดู พลันต้องขมวดคิ้วเพราะมันกลิ่นกำมะถันและไอความร้อนแผ่ซ่านออกมาจนแสบมือ เขาเพ่งมองอักษรโบราณที่ถูกจารึกไว้ ซึ่งระบบได้ทำการแปลเป็นภาษาไทยปัจจุบันให้ในหัวเสร็จสรรพ เนื้อความในจดหมายเต็มไปด้วยความโอหังอวดดีและดูแคลนอย่างถึงที่สุด:

‘ถึง เจ้าพ่อค้าเร่ไร้รากเหง้าเสี่ยวเป่า... ของหวานเยือกแข็งของเจ้าเป็นเพียงแค่เศษน้ำแข็งไร้สาระที่อาศัยโชคช่วยชั่วคราว หาใช่ศาสตร์แห่งความสมดุลที่แท้จริงไม่ สำนักเพลิงผลาญดาราของพวกเราได้ค้นพบแก่นแท้แห่งการใช้ไฟวิเศษมาควบคุมความเย็นแล้ว บัดนี้พวกเราขอท้าทายเจ้าให้เดินทางมาเข้าร่วมมหกรรมประลองยุทธ์ของหวานดับร้อนแห่งแดนใต้ หากเจ้าขลาดกลัวและไม่มาภายในสามวัน กิจการและสาขาของเจ้าในหุบเขาไฟจะถูกพวกเรากวาดล้างจนสิ้นซาก!’

"หนอย... ไอ้พวกหัวขโมยทางปัญญาเอ๊ย!" เสี่ยวเป่ากัดฟันกรอดจนกรามโปน แผ่นทองแดงในมือถูกแรงโทสะกระแทกจนบุ๋ม "ในยุค 2026 ข้าเกลียดที่สุดคือพวกสินค้าก๊อปปี้ไร้ลิขสิทธิ์ ไม่คิดเลยว่ามาต่างโลกยังต้องมาเจอพวกหน้าด้านลอกสูตรน้ำแข็งไสของข้าอีก! ถังป้า! อยู่ไหนโว้ย! ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!"

ถังป้า ที่กำลังนั่งกินบิงซูชาไทยอยู่หลังร้านรีบวิ่งหน้าตั้งออกมาปากยังเลอะครามนมข้น "ครับเถ้าแก่! มีอะไรให้ข้าไปสับไหมครับ?!"

"ไปเติมน้ำมันความเย็นเทอร์โบให้รถเข็นหยกบินได้ด่วนที่สุด! เตรียมอาวุธและถ้วยชามให้พร้อม คราวนี้เถ้าแก่เป่าจะจัดทัพใหญ่ บินทะยานลงใต้ ไปสั่งสอนพวกสำนักเพลิงผลาญดาราให้รู้ซึ้งถึงทรวงว่า ของแท้ระดับพระเจ้ากับของก๊อปปี้เกรดเอข้างถนน มันมีระยะห่างทางรสชาติที่กว้างกว่ามหาสมุทรขนาดไหน!" เสี่ยวเป่าประกาศกร้าว แววตาทอประกายมุ่งมั่นที่จะปกป้องอาณาจักรของหวานของตนเอง