[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า

ตอนที่71 สมบัติที่ได้รับ

“วิ้ง วิ้ง วิ้ง”เทียนถางในตอนนี้ราวกับจ้าวแห่งปัญญาทั้งความเร็วและพลังในการที่ใช้ในการสร้างรูปแบแก้ไขรูปแบบป้องกันนี้ทำให้มันดูยิ่งใหญ่มากและมินานก็รูปแบบป้องกันทั้งหมดก็สลายหายไปอย่างรวดเร็ว

“บางอย่างที่อยู่ด้านในมันดูทรงพลังยิ่งนัก”แต่เมื่อรูปแบบป้องกันสลายหายไปปรากฏคลื่นพลังที่รุนแรงพุ่งออกมากระแทกร่างกายของเทียนถางอย่างบ้าคลั่งเทียนถางแสดงออกถึงความเย็นชาพร้อมกับที่ครุ่นคิดเล็กน้อย

เทียนถางเมื่อเห็นว่ามันมีบางอย่างที่น่าสนใจอยู่ด้านในมันจึงได้เดินเข้าไปภายในวิหารและจ้องมองทุกอย่างด้วยดวงตาราชันย์ปีศาจแต่ด้วยรูปแบบพลังบางอย่างทำให้เทียนถางมิสามารถที่จะมองทุกกำแพงของวิหารนี้ได้เลย

“ฟุม ฟุม”เมื่อเทียนถางเดินเข้ามาตามทางปรากฏรูปปั้นที่ถูกสร้างขึ้นจากทองคำจำนวนมากและยังมีรูปแบบพลังกับบางสิ่งที่เต็มไปด้วยพลังด้านในของรูปปั้นแต่ตอนนี้เทียนถางมิต้องการที่จะไปยุ่งกับมันเทียนถางรู้ว่ามีบางสิ่งที่สำคัญกว่าอยู่ด้านในสุดของทางเดินที่ยาวไกลนี้แต่ระหว่างที่การเดินทางของเทียนถางปรากฏคลื่นพลังที่รุนแรงพุ่งเข้าใส่มันเป็นละลอกคลื่น

“นี้มันคือสิ่งใดกัน”เทียนถางคิดก่อนที่จะเร่งพลังปราณตัวร่างกายเพื่อเสริมพลังกายและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วทั่วร่างกายปรากฏลวดลายสีฟ้าและเปลวเพลิงสีฟ้าก็ห่อหุ้มขาของมันตอนนี้เทียนถางเคลื่อนไหวไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูงสุดที่มันมีมินานมันก็มาถึงยังด้านในสุดด้วยทักษะท่าเท้าเพลิงเผาผลาญ ของเทียนถางการเดินทางจึงง่ายดายมาก

“ตูมมม”เทียนถางจ้องมองไปล้อมรอบด้านในคือพื้นที่ที่ราวกับห้องโถงที่มีแสงสีทองห่อหุ้มบางอย่างเอาไว้ใจกลางพื้นที่และยังมีรูปปั้นทองคำจำนวนมากอยู่ล้อมรอบพื้นที่เหล่านี้ด้วยเทียนถางตรวจสอบอย่างระเอียดแต่ก็มิพบสิ่งใดมันจึงได้เดินเข้าไปด้านในเมื่อเท้าของเทียนถางทั้งสองข้างก้าวเข้ามาพลังที่รุนแรงก็กดทับเทียนถางทันที

“เจ้าผู้บุกรุกเจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครจึงกล้าเข้ามาในราชันย์เช่นเรา”เสียงที่ดุร้ายดังออกมาจากรูปปั้นทุกตัวเทียนถางประหลาดใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้นมันมิสามารถที่จะตรวจพบกับสิ่งมีชีวิตได้เลยเทียนถางจึงได้ปลดปล่อยพลังที่รุนแรงออกมาจากร่างกายเพื่อลดน้ำหนักที่กดทับมันลง

“ข้าเทียนถางมิได้ต้องการที่จะมายังที่แห่งนี้เพียงแค่บังเอิญเท่านั้น”เทียนถางกล่าวออกไปตามความจริงเพราะที่จริงมันก็มิได้อย่างมาที่นี้อยู่แล้วแค่คุนจินให้มันมาและมันก็เดินเข้ามาด้านในนี้เท่านั้นเสียงนั้นมิได้ตอบเทียนถางกลับมาแต่พลังที่รุนแรงกับเพิ่มมากขึ้น

“คิดจะโกหกเราผู้เป็นราชันย์หรือข้าคือราชันย์ความทรงจำของเจ้าข้าจะดูมันเอง”เสียงนั้นดังออกมาอีกครั้งและก็ปรากฏลำแสงจำนวนมากพุ่งเข้ามาภายในหัวของเทียนถางและมันพยายามที่จะตรวจสอบความทรงจำของเทียนถาง แต่กับปรากฏเฟรย่าที่มิยอมให้ทำเช่นนั้น

“เจ้าวิญญาณชั้นต่ำ”เสียงที่ดุร้ายดังขึ้นวิญญาณของราชันย์ตกตะลึงมาเมื่อมันหันไปมองปรากฏว่าตอนนี้ราชันย์ปีศาจอมตะและราชามังกรบรรพกาลได้ล้อมมันเอาไว้แล้วอีกทั้งตอนนี้พลังอำนาจของมันกำลังถูกเฟรย่าทำลายอย่างช้าๆ เมื่อเจอกับสิ่งเช่นนี้มันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและพยายามที่จะหนี

“เทียนถางดูดซับพลังจากวิญญาณของมันเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก”ราชันย์ปีศาจอมตะสะบัดมือเรียกดาบสีดำหลายพันเล่มออกมาล้อมรอบตัวของวิญญาณแห่งราชันย์เอาไว้และราชามังกรบรรพกาลก็ได้สร้างรูปแบบพลังขังมันเอาไว้อีกด้วยราชันย์ปีศาจอมตะกล่าวออกมาอย่างจริงจังเทียนถางมิได้ตอบแต่เริ่มดูดซับพลังจากวิญญาณแห่งราชันย์อย่างช้าๆ

“อ้ากกกก”วิญญาณแห่งราชันย์มิสามารถที่จะทำสิ่งใดได้เลยเมื่อพบเจ้ากับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งถึงสามตนเช่นนี้ทั้งที่มันยังมิได้เจอกับดวงจิตของเทพสมุทรเลยด้วยซ้ำ เมื่อเทียนถางเริ่มดูดซับพลังจากมันวิญญาณราชันย์ก็กรีดร้องออกมาอย่างทุกข์ทรมาน

“โปรดเถอะนายท่านโปรดอย่างทำลายข้า”วิญญาณแห่งราชันย์กรีดร้องและร้องขอความเมตตาจากเทียนถางแต่เทียนถางกับมิได้สนใจและดูดซับพลังจากมาเพิ่มขึ้นไปอีกมันโคจรพลังจากทะเลเพลิงฟ้าของมันเพื่อดึงพลังทั้งหมดของวิญญาณราชันย์เข้าสู่ร่างกาย

“อ้ากกกเจ้าเดรัจฉานข้าขอสาปแช่งเจ้าให้ตายอย่างทรมาน”วิญญาณราชันย์รู้แล้วว่าตอนนี้มันได้เข้ามายุ่งกับคนผิดคนมันกรีดร้องออกมาและคำรามออกมาอย่างดุร้ายและมันก็แตกสลายหายไปตอนนี้พลังทั้งหมดของมันเข้าสู่ร่างกายของเทียนถางอย่างรวดเร็วและมันยังทำให้ตอนนี้เทียนถางเข้าสู่ระดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นกลางได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย

เทียนถางลืมตาขึ้นและลุกขึ้นยืนเมื่อวิญญาณแห่งราชันย์สลายหายไปแล้วตอนนี้พลังที่รุนแรงที่กดทับร่างกายของมันก็สลายหายไปเช่นกันมันจ้องมองไปที่บางสิ่งที่ถูกแสงสีทองห่อหุ้มอยู่ภายนอก เทียนถางเต็มไปด้วยความสนใจจึงได้เดินไปดูปรากฏว่ามันมิสามารถที่จะเปิดได้อีกทั้งสิ่งนี้ยังมิได้ถูกสร้างจากรูปแบบพลังอีกด้วย

“สลายไปซะ”เทียนถางจึงได้ครุ่นคิดบางอย่างมันยิ้มพร้อมคำรามออกมาปลดปล่อยพลังของทักษะเสียงคำรามเปลี่ยนพิภพ เมื่อพลังของทักษะนี้สำแดงเดชพลังทุกอย่างที่อยู่ล้อมรอบตัวของเทียนถางทั้งหมดกลายเป็นหินทั้งรูปปั้นทองและตอนนี้ก้อนแสงก็หลายเป็นกินเช่นกัน เทียนถางเพื่อเห็นเช่นนั้นมันรีบทำลายส่วนที่เป็นหินทันที

“เข็มทิศหรือ”เมื่อทำลายได้ปรากฏของที่อยู่ตรงกลางเทียนถางจ้องมองไปปรากฏว่ามันคือเข็มเทียนถางเมื่อเห็นเช่นนั้นเทียนถางเริ่มสนใจมันจึงได้เริ่มตรวจสอบปรากฏว่าเข็มทิศนี้มันมีรูปแบบผนึกและป้องกันจำนวนมหาศาลนับล้านล้านรูปแบบเทียนถางรูปว่ามันสร้างมาเพื่อบางอย่างแน่

“นี้มัน”เทียนถางเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อมันสามารถที่จะรู้ว่าเข็มทิศนี้มิจำเป็นต้องทำลายรูปแบบป้องกันและผนึกนับล้านๆเลยมันทำเพียงแค่ควบคุมรูปแบบให้ตรงจุดเท่านั้น เทียนถางสะบัดมือสร้างรูปแบบเพื่อควบคุมได้อย่างง่ายดาย

มินานเทียนถางก็สามารถที่จะทำได้ตอนนี้เข็มที่สีทองภายในมือของมันก็ส่องแสงออกมาและสลายหายไปในพริบตาตอนนี้กรอบรอบนอกยังเป็นสีทองอยู่แต่ด้านในกลายเป็นสีน้ำเงินและตรงมีเข็มสีทองขนาดเล็กอยู่สามชิ้นเทียนถางเริ่มสนใจมากเข้าไปอีกมันจึงได้ลองส่งพลังปราณเข้าไปเข็มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วทันที

“ที่นี้มีสิ่งในหรือ”มินานหลังจากที่เข็มทั้งสามได้เคลื่อนไหวสองเข็มชิ้นไปที่ภายในวิหารอีกเข็มยังหมุนมิหยุดเลยเทียนถางจึงได้ครุ่นคิดและเดินออกไปตามทางของเข็มทิศมันมาถึงด้านหน้าของขนาดใหญ่ที่หนึ่งในเข็มทิศได้ชี้มา

“นี้มัน”เทียนถางสะบัดมือทำลายประตูเข้าไปอย่างรวดเร็วรูปแบบป้องกันระดับนี้มิสามารถที่จะทดต่อพลังของเทียนถางได้อย่างแน่นอนเมื่อเข้ามาด้านในปรากฏสมบัติจำนนวนมหาศาลมันคือเหรียญทองหยกสมุนไพรและโอสถจำนวนมาก

“เข็มทิศนี้จะนำพาข้าไปหาสมบัติเช่นนั้นหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงเมื่อมันจ้องมองไปที่เข็มทิศของมันแต่แล้วก็ปรากฏรอยยิ้มตอนนี้เทียนถางเต็มไปด้วยความยินดีมันเก็บสมบัติทั้งหมดเข้าไปภายในเข็มขัดอย่างรวดเร็วและก็เดินตามเข็มทิศที่ชี้ไปอีกที่ที่อยู่ภายในวิหารนี้

“กำแพงหรือ”เมื่อเดินมามินานตอนนี้ก็มาถึงยังกำแพงของวิหารด้านหลังเทียนถางประหลาดใจเล็กน้อยเพราะว่ามันมิสามารถที่จะเข้าใจได้มันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสับสนและได้เริ่มจ้องมองเข้าไปภายในกำแพงแต่มันทำมิได้มีรูปแบบป้องกันเยอะเกินไป

เทียนถางสะบัดมือและเริ่มวาดรูปแบบพร้อมทำลายรูปแบบป้องกันทั้งหมดด้วยความเร็วสูงมินานกำแพงก็พังทลายลง มินานเทียนถางก็สามารถที่จะทำลายกำแพงได้ภายในเป็นห้องลับเป็นบันไดเดินลงไปด้านล่าง

เมื่อเห็นเช่นนี้เทียนถางจึงได้เดินตามลงไปเพื่อเข็มทิศมันชี้ไปทางนั้นเทียนถางมุ่งหน้าออกไปอย่างรวดเร็วมินานก็มาถึงชั้นใต้ดินของวิหาร พื้นที่ทั้งหมดของด้านล่างนี้เต็มไปด้วยรูปแบบป้องกันจำนวนมหาศาลอีกทั้งยังแข็งแกร่วกว่ายังพื้นที่ตรงกำแพงเสียอีก

เทียนถางจ้องมองไปที่กลางพื้นที่ที่เต็มไปด้วยรูปแบบป้องกันจำนวนมากนี้ปรากฏว่ามันมีสมบัติบางอย่างอยู่ที่ราวกับผ้าคลุมบางอย่างแต่มันสามรถที่จะสัมผัสได้ว่าผ้าคลุ่มตัวนี้มิใช้ธรรมดามันแข็งแกร่งมากอาจที่จะอยู่ในระดับเดียวกับรองเท้าระดับครึ่งพระเจ้าก็เป็นไปได้

เมื่อคิดเช่นนั้นเทียนถางก็เริ่มวาดรูปแบบแก้รูปแบบป้องกันและผนึกทั้งหมดอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้คามโลภได้ปรากฏขึ้นภายในจิตใจของมันแล้วเทียนถางเคลื่อนไหวมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็วและยังสามารถที่จะผ่านรูปแบบป้องกันและผนึกทั้งหมดเข้ามาที่ผ้าคลุมได้อย่างรวดเร็ว

“เสื้อคลุมนี้มีมันทรงพลังจริงๆ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างยินดีมนสวมใส่อย่างรวดเร็วเมื่อมันสวมใส่ไปปรากฏรูปแบบป้องกันและผนึกทั้งหมดภายในวิหารสลายหายไปเทียนถางรู้ได้ทันทีว่ารูปแบบทั้งหมดถูกสร้างจากผ้าคลุมนี้

เมื่อเทียนถางได้ตรวจสอบชุดคลุมนี้มันก็สามารรถที่จะรู้ได้ว่ารูปแบบนี้จะสร้างรูปแบบป้องกันและผนึกขึ้นมาเองได้และตอนนี้ทั่วร่างกายของเทียนถางเต็มไปด้วยรูปแบบป้องจำนวนมหาศาลที่มิสามารถที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าตอนนี้เทียนถางมิได้ต้องหวาดกลัวกับคนที่อยู่ในระดับเดียวกับมันเรื่องการป้องกันเลย

เทียนถางเมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปได้เพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้นมันจึงได้เดินออกไปที่ด้านนอกของวิหารด้านนอกยังเต็มไปด้วยพลังจำนวนมากอยู่เทียนถางนั่งลงและเริ่มตรวจสอบรองเท้าที่มันได้มา มันทรงพลังมาและสามารถที่จะทำให้เทียนถางได้เร่งความเร็วได้มาอีกด้วยและตำราทักษะระดับสิบทั้งสามเล่มเป้นของธาตุวายุสองเล่มและหนึ่งเล่มเป็นธาตุพิภพ

“กายาเทพพิภพหรือ”เทียนถางเริ่มตรวจสอบทักษะทั้งสามอย่างรวดเร็วและมันก็ได้พบว่าทักษะที่มีนามว่ากายาเทพพิภพนี้แข็งแกร่งกว่าทักษะ เกราะอ่อนเทพสมุทรเป็นอย่างมากอาจจะเรียกได้ว่าทักษะกายาเทพพิภพนี้มันคือทักษะที่สามารถสร้างเกราะหนักได้ถึงเทียนถางจะแข็งแกร่งเพราะมันแต่มันก็มิเคยที่จะเหมาะกับเทียนถางเลย

เมื่อเห็นเช่นนี้เทียนถางจึงได้เริ่มฝึกทักษะเกราะอ่อนเทพสมุทร ต่อเทียนถางเริ่มดูดซับพลังจำนวนมากเข้ามาภายในร่างกายของมันและเพราะชุดคลุมของมันจึงทำให้มันดูดซับพลังทั้งหมดได้รวดเร็วมากขึ้นอีก

สิบวันต่อ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี้เทียนถางได้บรรลุบทที่เจ็ดของทักษะเกราะอ่อนเทพสมุทรได้แล้ว ด้วยพลังที่อยู่ล้อมรอบตัวมันและชุดคลุมทำให้เทียนถางฝึกทักษะนี้ได้รวดเร็วขึ้นมาตอนนี้ทั่วร่างกายของเทียนถางเค็มไปด้วยเกราะอ่อนสีฟ้าขนาดเล็กจำนวนมาก

“ได้เวลาแล้ว”เทียนถางเปลี่ยนรองเท้าและลุกขึ้นยืนตอนนี้สามารถที่จะรู้แล้วว่าถึงเวลาออกไปด้วยรองเท้าสีแดงที่ข้าและชุดคลุมสีดำลวดลายของมังกรสีแดงบนเสื้อคลุมของมันยิ่งทำให้มันดูน่าเกรงขามเป็นอย่างมากเทียนถางออกมาที่ด้านนอกอย่างรวดเร็วมันจ้องมองไปที่ทุกคนที่กำลังรอมันอยู่

เมื่อเห็นเดินออกมาทุกคนต่างเต็มไปด้วยความยินดีแต่เมื่อเห็นเทียนถางในตอนนี้มีความรู้สึกบางอย่างปรากฏภายในหัวใจของทุกคนมันคือความหวาดกลัวเพราะด้วยพลังที่บ้าคลั่งจากตัวของมันที่ถูกปกปิดได้มิหมดจึงทำให้ทุกคนเริ่มหวาดกลัวมันอย่างช้าๆ

“ท่านจินเช่นนั้นพวกข้าขอตัวคุนรินดูแลตนเองด้วย”เทียนถางประสานมือและกล่าวกับคุนจินก่อนที่จะหันมาหาคุนรินและกล่าวออกมาอย่างจริงจังทังสองเต็มไปด้วยความขอบคุณและประสานมือโค้งคำนับเทียนถาง เทียนถางมิได้สนใจทั้งสองอีกและเดินไปจับมูนกับรุยและใช้กำไลข้ามมิติพาทั้งสองกลับมายังนิกายเทพอสูรอย่างรวดเร็ว

“เทียนถางเจ้ากลับมาแล้ว”เมื่อผู้อาวุโสคนหนึ่งที่รู้จักเทียนถางเห็นมันก็กล่าวออกมาเทียนถางประสานมือโค้งคำนับผู้อาวุโสรีบนำทางเทียนถางและกลุ่มไปยังที่บ้านพักตระกุลโป้อย่างรวดเร็วเทียนถางคิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นแน่นอนเลย

“เกิดสิ่งใดขึ้น”เทียนถางกลับมาถึงยังที่บ้านพักของโป้ยโป้ยเมื่อมันเข้ามาด้านในปรากฏว่าตอนนี้คนตระกุลโป้ยบาดเจ็บกันมากมายอีกทั้งยังมีบางคนเสียแขนขาไปเทียนถางกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงเมื่อทุกคนเห็นเทียนถางก็แสดงออกถึงความยินดี เทียนถางจ้องมองไปล้อมรอบมันพบว่าโป้ยอวี่และโป้ยฉิงมิได้บาดเจ็บใดๆแต่โป้ยหมางกับบานเจ็บหนักมันเสียตาไปข้างหนึ่งเลย แต่ก็มิได้ก็ควักออกไปจึงสามารถที่จะช่วยได้อยู่

“ลูกถางมีบางคนมายังที่แห่งนี้และถามหาเจ้าเมื่อพวกเรารู้ว่ามันต้องการบางอย่างแต่พวกเรามิยอมให้เจ้าไปกับพวกมันแน่พวกมันจึงได้ทำเช่นนี้”โป้ยกยางเดินเข้ามาด้านหน้าของเทียนถางด้วยใบหน้าที่ขาวซีดมันกล่าวออกมาอย่างจริงจังเพราะมันรู้ว่ามิสามารถที่จะโกหกคนอย่างเทียนถางได้แน่

“พวกมันมาหาข้าหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงเพราะมันมิคิดว่าที่ทุกคนเป็นเช่นนี้ก็เพราะมันทั้งที่มันแทบจะมิรู้ว่าคนเหล่านั้นมาหามันเพื่อสิ่งใดแต่การทำเช่นนี้ทำให้มันโกรธมากเลยเทียนถางสะบัดมือทั้งสองมีอย่างรวดเร็วสร้างคลื่นพลังธรรมชาติจำนวนมากและสะบัดมืออีกครั้งสร้างรูปแบบรักษาที่แข็งแกร่งขึ้นประสานเข้ากับพลังธรรมขาติ

“ข้าเทียนถางต้องขออภัยที่ทำให้พวกท่านทุกคนต้องเจอกับเรื่องเช่นนี้”ด้วยความสามารถของรูปแบบรักษาที่สุดบอดของเทียนถางมินานทุกคนก็สามารถที่จะกลับมาเป็นเช่นเดิมได้อย่างง่ายดายทั้งแขนขาดหรือขาขาดเมื่อทุกคนกลับมาเป็นเช่นเดิมและเทียนถางก็ประสานมือและโค้งคำนับพร้อมกล่าวออกมาอย่างจริงจัง

“น้องถางมิต้องทำเช่นนี้ทุกคนเต็มใจช่วยเจ้าเพราะพวกเราได้รู้แล้วว่าเจ้าคืออัจฉริยะที่นิกายมิสามารถที่จะขาดไปได้”หนึ่งมนกลุ่มเด็กหนุ่มมี่บาดเจ็บและอายุมากกว่าเทียนถางในตอนนี้ลุกขึ้นเดินเข้ามาตบลงที่ไหล่ของเทียนถางและกล่าวออกมาอย่างจริงจังเมื่อได้ยินเช่นนี้เทียนถางก็สับสนมากขึ้นไปอีก

“ข้าได้ขอหยกความทรงจำจากท่านมังกรเขียวมาและให้ทุกคนในนิกายได้ดูชัยชนะของนิกายที่เจ้าได้สร้างขึ้น”โป้ยกยางกล่าวออกมาอย่างจริงจังอีกครั้งเมื่อเทียนถางได้ยินมันก็ได้เข้าใจและพยักหน้าตอบเท่านั้นตอนนี้มันจึงได้สังเกตว่าโป้ยหมางยังมิตื่นขึ้นมันจึงได้เดินไปดูอย่างรวดเร็วเทียนถางตรวจสอบอย่างรวดเร็วและเสียงท้องของโป้ยหมางก็ดังขึ้น

เมื่อเป็นเช่นนี้เทียนถางสามารถรู้ได้เลยว่าโป้ยหมางเพียงแค่หลับไปเท่านั้นเทียนถางจึงได้ถอยหายใจและมุ่งหน้าไปหาโป้ยฉิงนางสบายดีแต่โป้ยอวี่กับกำลังนอนอยุ่เทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะว่ามันสามารถที่จะรู้ได้ว่าตอนนี้โป้ยอวี่ได้หลับไปหลายสิบวันแล้วยังมิยอมตื่นขึ้นมาเลยเทียนถางสะบัดมือเรียกเข็มออกมาและแทงลงไปที่ร่างกายขอโป้ยอวี่อย่างรวดเร็ว

“ข้าเพียงแค่ทำให้นางเลื่อนระดับได้ราบรื่นขึ้น”เทียนถางกล่าวออกมาเพราะเมื่อมันหันหน้ามาด้านหลังก็ปรากภาพที่ทุกคนกำลังตกตะลึงเมื่อทุกคนได้ยินก็พยักหน้าเท่านั้น ตอนนี้เทียนถางมุ่งหน้าออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็วมันขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงและจ้องมองออกไปอย่างรดวเร็วแต่ก็มิพบคนที่โป้ยกยางกล่าวเลย

“พวกเจ้าจะต้องชดใช้กับสิ่งที่ได้ทำ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างดุร้ายเมื่อคิดถึงภาพที่มันได้เห็นในตอนแรกเมื่อมาถึงยังที่นี้ผู้คนของมันได้รับเจ็บอีกทั้งคนที่มันคิดว่าคือสหายกับบาดเจ็บหนักที่สุดเทียนถางรู้ว่าโป้ยหมางคงต้องการที่จะปกป้องมันอย่างถึงที่สุดเป็นแน่เทียนถางปลดปล่อยจิตสังหารที่ออกแต่มันก็ได้กักพลังเอาไว้มิให้พุ่งออกไปไกลนัก ชุดคลุมสีดำสะบัดไปมาตามแรงลมมันดูยิ่งใหญ่มากและด้วยเส้นผมสีฟ้าอ่อนทำให้มันดูราวผู้ที่เกิดมาเพื่อช่วยเหลือผู้คนแต่ตอนนี้มันราวกับปีศาจร้ายในร่างของนักบุญเลย