ดวงตะวันในใจเธอ

โรงอาหารโรงเรียน….

“พายเป็๲ไงบ้าง เพื่อนใหม่ 6/2 ดีไหม รู้จักใครบ้างแล้ว“

“ฉันอยากอยู่ห้องเดียวกับเธอจังขิม“

“ทำไมล่ะ“

“ช่างเถอะ ฉันหิวแล้ว หาข้าวกินกัน“

ขณะที่ขิมและพายกำลังเดินไปเลือกซื้ออาหารกลางวันที่โรงอาหารมีกลุ่มนักเรียนจับกลุ่มเม้ามอยและได้แกล้งขัดขาพาย

“โอ้ยย (พายสะดุดเท้านักเรียนที่แกล้งขัดขา)“

ว้ายๆๆ อยากกินกบก็ไม่บอก ที่ร้านป้าใจก็มีขายไม่ต้องลงไปจับที่พื้นก็ได้นะ 555

“พายเป็๞ไรไหม นี่พวกเธอทำแบบนี้ทำไม“

“ใครทำอะไรพวกเธอไหนหลักฐานหรอ“

ขิมจะเข้าไปต่อย แต่พายห้ามไว้ 

“แน่จริงก็เข้ามมาสิ“

“ขิมอย่า ไปกันเถอะ“

“ฝากไว้ก่อนเถอะ“

ขิมและพายกำลังรับประทานอาหาร พายทำหน้าเศร้า เขี่ยข้าวไปมา 

“นี่ เขี่ยอยู่นั้นแหล่ะคงจะอิ่มหรอกเป็๞อะไร“

“ขิม ทำไม นักเรียนที่นี้เเขาไม่ชอบฉันหรอ“

“พวกคนรวยพ่อแม่ตามใจก็แบบนี้แหละ แต่ต่อไปเธออย่าไปยอมนะเธอต้องสู้ไม่งั้นพวกมันจะได้ใจ เข้าใจไหม“

อืมม 

นพดล หัวหน้าห้อง 6/5 ลูกชายผอ.โรงเรียน อยากได้อะไรต้องได้ แต่พ่อไม่เคยตามใจ

“เธอๆๆ เธอสองคนลุกไปนั่งที่อื่นสิ“

พายมองหน้านพดล ลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวด้วยความกล้า

“เราสองคนนั่งอยู่ไม่เห็นหรอ“

“นี่เธอกล้าขัดคำสั่งฉันหรอ เอ๊ะเธอทำไมไม่เคยเห็นหน้าเด็กใหม่หรอ“

“ใช่ เด็กใหม่แล้วจะทำไม คิดว่าอยู่มาก่อนแล้วมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้หรอ“

“ปากเก่งซะด้วยย“

นที ที่นั่งมองดูพายอยู่ไกลๆ ยิ้มด้วยความภูมิใจที่พายกล้าหาญเช่นนี้ จึงเดินเข้าไปหาพาย แทรกระหว่างกลางพายกับนพดล 

“ที่นี้โรงเรียนเป็๲ของทุกคน ทุกคนมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน “

จากนั้นนทีจับแขนพายและหยิบจานข้าวของพาย พาพายเดินออกไปนั่งที่โต๊ะประจำของนที พายมองนทีด้วยความอมยิ้มเล็กๆ 

“พายรอฉันด้วย ขิมกล่าว“

“นั่งนี้แหละโต๊ะประจำของฉันเองไม่มีใครกล้ามายุ่งหรอก วันหลังซื้อข้าวเเสร็จก็มานั่งไม่ต้องเกรงใจ“

“นายไม่โกรธฉันแล้วหรอ“

“โกรธเธอเ๹ื่๪๫อะไร“

“ก็ฉันชนนาย จนกีตาร์ตกพื้น“

“ไม่เป็๞ไรฉันไม่โกรธ“

“ขอบคุณนะ“

อืม

ขิมนั่งมองพายและนทีด้วยความเขินที่ทั้งสองกินข้าวไปอมยิ้มไป