“จะเอาแบบนี้จริงๆเหรอคะคุณลุง” แอนนาหันหน้ามาถามสตีฟอย่างไม่มั่นใจ
“ใช่เอาแบบที่ลุงว่านั่นล่ะ” สตีฟพยักหน้าเขาและแอนนานั้นตามร่องรอยของเจ้าแมลงปอพวกนี้จนมาถึงรังของพวกมันซึ่งรังของพวกมันนั้นเป็นหนองน้ำแห่งหนึ่งภายในป่าอเมซอนแห่งนี้
ก่อนหน้านี้
ถึงเราจะบอกว่าจะจับมันแต่จะจับยังไงนี่สิปัญหา สตีฟหลังจากพูดออกไปก็พยายามคิดหาทางจับพวกมันมา
“ถ้าหายตัวได้ก็ดีสิจะได้จับมันได้ง่ายๆ” สตีฟพูดออกมาเบาๆทันใดนั้นเองเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ก่อนจะมองไปที่แอนนาที่นั่งอยู่ข้างๆ
จริงสิถ้าให้หนูแอนนาแอบย่องเข้าไปในรังมันแอบขโมยไข่พวกมันมาแบบนั้นก็ได้นี่นาแต่นี่เป็นแผนการที่เสี่ยงมากถ้าหนูแอนนาทำพลาดอาจจะโดนโจมตีทำให้เราต้องลงมือฆ่าพวกมันถ้าเป็นแบบนั้นเราคงอดได้ปีกสวยๆของมันมา สตีฟคิด
“มีอะไรเหรอคะคุณลุง” แอนนาถามหลังจากเห็นสตีฟมองเธอ
“คือแบบนี้นะหนูแอนนาลุงมีเรื่องขอให้ช่วยหน่อยพอดีลุงอยากจะให้หนู............” สตีฟพูดพลางซุบซิบบอกแผนให้แอนนาฟัง
“ว้าวยอดไปเลยคุณลุงจะจับพวกมันไปเลี้ยงจริงๆด้วย” แอนนาอุทานออกมาหลังจากได้ฟังแผนของสตีฟ
“ใช่แต่ลุงต้องพึ่งหนูแอนนานะเพราะแมลงปอมันเป็นสัตว์ที่ขี้ตกใจมากถ้าลุงเข้าไปจับพวกมันเองมันคงหนีกันหมดเราก็จะไม่ได้แมลงปอมาเลี้ยงยังไงล่ะ” สตีฟเริ่มพูดหลอกล่อ
“หนูเข้าใจแล้วค่ะ” แอนนาพยักหน้าจากนั้นสตีฟก็รีบตามร่องรอยของแมลงปอพวกนั้นไปโดยมีแอนนาตามไปด้วย
กลับมาปัจจุบัน
วู่บ !! ร่างของแอนนาที่เคยนั่งอยู่ข้างๆสตีฟหายไปจากสายตาของเขาในเสี้ยววินาที
“เริ่มแล้วสินะเห็นกี่ครั้งๆก็เป็นสกิลที่สุดยอดมากไม่รู้สึกตัวเลยว่าหนูแอนนาหายไป” สตีฟพูดหลังจากเห็นแอนนาหายไปต่อหน้าต่อตาอีกครั้ง
สตีฟมองดูเหล่าแมลงปอที่อยู่ที่หนองน้ำพวกมันยังไม่มีปฏิกิริยาอะไรสักนิดจนผ่านไปหลายนาทีสตีฟเริ่มร้อนใจเพราะแอนนาไม่กลับมาสักที
“เอายังไงดีถ้าอีกหนึ่งนาทีไม่กลับมาเราฆ่ามันทั้งหมดเลยดีมั้ยเนี่ย” สตีฟพูดกับตัวเองเขากลัวแอนนาทำพลาด
“ไม่สิเราโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ถ้าพลาดไปโดนหนูแอนนาจะยุ่งเอา” สตีฟคิดได้ว่าถ้าโจมตีใส่พวกแมลงปอตอนนี้ถ้าเกิดไปโดนแอนนาเข้าล่ะไม่เป็นเรื่องยุ่งกว่าเดิมงั้นเหรอ
ทันใดนั้นเองเสียงของแอนนาก็ดังขึ้นข้างๆตัวสตีฟ
“ได้มาแล้วค่ะคุณลุง !!” แอนนาพูดทำให้สตีฟรีบหันไปมองเธอก่อนจะเห็นเธอนั่งยองๆอยู่มือทั้งสองของเธอประกบกันเอาไว้ก่อนจะค่อยๆกางออกโชว์ให้สตีฟดู
“ว้าวนี่มันหนูแอนนาทำสำเร็จจริงๆด้วยไข่ของแมลงปอเต็มเลย ไหนดูซิครบทุกสีมั้ย” สตีฟพูดอย่างตื่นเต้นหลังจากเห็นไข่หลากสีเต็มไปหมด
“ครบค่ะหนูเก็บมาทั้งเจ็ดสีเลย” แอนนาพูดพลางฉีกยิ้มยิงฟันให้สตีฟดูอย่างน่ารัก
หน้าต่างไข่ของแมลงปอสีรุ้ง Level : 0เป็นไข่ที่รอวันฟักเป็นตัวอ่อน
“เลเวลศูนย์งั้นเหรอน่าเสียดายถ้าไม่ใช่เลเวลศูนย์นี่ให้หนูแอนนาฆ่ามันเก็บเลเวลไปแล้ว” สตีฟพูดอย่างเสียดายเพราะค่าสถานะของแอนนานั้นจะฆ่าไก่สักตัวยังยากเลย
“แล้วจะเอายังไงกับพวกมันคะคุณลุง” แอนนาถามหลังจากไม่เห็นสตีฟบอกอะไรเธอ
“เอามาใส่ไว้ในนี้ก่อนแล้วกัน” สตีฟพูดพลางรีบหยิบกระติกน้ำออกมาจากกระเป๋ามิติก่อนจะเปิดฝาและให้แอนนาเทไข่ทั้งหมดลงไปในกระติกทันทีสตีฟกะดูด้วยสายตาไข่พวกนี้มีเป็นร้อยๆใบ
“พอมันฟักตัวแล้วคุณลุงต้องเอามาให้หนูเลี้ยงด้วยนะคะ” แอนนาพูด
“อือ..” สตีฟพยักหน้าพลางคิดในใจ
เหอะๆพอมันฟักลุงก็ฆ่ามันแล้วล่ะหนูแอนนาขอโทษที่ต้องโกหกนะแถมเจ้าตัวนี้มันเลี้ยงในอเมริกาไม่ได้หรอกสภาพอากาศไม่เหมาะแต่ถ้าจะให้เลี้ยงมันจริงๆพอมันโตขึ้นเลเวลมันคงสูงลิบถ้าไม่รีบฆ่ามีหวังทำคนอื่นเดือดร้อนอีก สตีฟคิด
“ถ้าอย่างนั้นเมื่อเสร็จแล้วเราไปกันเถอะออกตามหาแมลงตัวอื่นกันต่อ” สตีฟพูดพลางลุกขึ้นเขาเหน็บกระติกนั่นเอาไว้ที่ข้างเอวเพราะด้านในมันมีไข่ของแมลงปออยู่ซึ่งมันถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตจึงเก็บเข้ากระเป๋ามิติไม่ได้
“ค่ะ...ว่าแต่คุณลุงหนูอยากกินไอศครีมจังเลยค่ะ” แอนนาพูด
ไอศครีมงั้นเหรอลำบากแล้วสิตรูไม่ได้เตรียมเอาไว้เครื่องทำไอศรีมก็ไม่ได้เอามาที่ติดมาด้วยก็มีแค่เตาอบพลังงานแสงอาทิตย์ สตีฟคิดในใจตอนนั้นเองเขาก็คิดอะไรบางอย่างออก
“ไอศครีมลุงไม่ได้เตรียมวัตถุดิบเอาไว้ถ้ายังไงเอาเป็นพุดดิ้งแทนได้มั้ย” สตีฟถามเพราะตอนที่กำลังติดตามเจ้าแมลงปอนี่มาเขาเห็นมีรังนกอยู่บนต้นไม้ที่ผ่านมาหลายรังแถมเขายังมีน้ำตาล นมสดและเนยติดกระเป๋าอยู่เขากะเอาไว้ว่าจะเอาไว้หมักเนื้อสัตว์กลายพันธ์ย่างในป่าเอาบรรยากาศคล้ายๆเดินทางไกลแต่นึกไม่ถึงว่าจะได้มาใช้ทำพุดดิ้งแบบนี้
“พุดดิ้งเหรอคะ มันอร่อยหรือเปล่า” แอนนายกมือขึ้นพลางดูดนิ้วก่อนจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวด
“หือหนูแอนนาไม่เคยกินพุดดิ้งเหรอ” สตีฟถาม
“ไม่เคยเลยค่ะปกติที่บ้านได้กินแต่ไอศครีม” แอนนาส่ายหน้า
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวคุณลุงจะทำพุดดิ้งที่อร่อยที่สุดในโลกให้หนูแอนนากินเองรับรองเลย” สตีฟพูดอย่างมั่นอกมั่นใจก่อนเขาจะพาแอนนาเดินกลับไปทางเก่าเพื่อไปเก็บไข่บนรังนก
“ว้าวต้นไม้สูงจังเลยแถมยังมีหนามเต็มไปหมดเลย” แอนนาร้องเสียงสูงพลางมองไปด้านบนต้นไม้ที่สตีฟเห็นรังนกอยู่ข้างบนนั้นมันสูงมากราวๆสองร้อยเมตรจากระดับพื้น
“เอาล่ะรอตรงนี้นะลุงขอปีกขึ้นไปเก็บไข่ด้านบนก่อน” สตีฟพูดพลางมองดูหนามของต้นไม้ที่ยื่นออกมา
ว่าแต่ต้นไม้นี่มันคือต้นอะไรฟระ สตีฟคิดพลางใช้ระบบตรวจสอบดู
หน้าต่างต้นงิ้วป่าเป็นต้นไม้ที่มีหนามแหลมทั้งลำต้นว่ากันว่ามันเป็นต้นไม้จากขุมนรก
ต้นไม้จากนรกนี่เรากำลังปีนต้นอะไรแปลกๆอยู่หรือเปล่า สตีฟคิดในใจเขารู้สึกว่ามันไม่ควรปีนไอ้เจ้าต้นไม้นี่ยังไงก็ไม่รู้แต่ก็นะเพื่อพุดดิ้งของแอนนาสตีฟทำได้
ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! สตีฟปีนขึ้นไปบนต้นงิ้วอย่างคล่องแคล่วอย่างกับเคยปีนมันมาก่อน
“ว้าวคุณลุงปีนเร็วจังเลย” เสียงแอนนาร้องออกมาอย่างตื่นเต้นหลังจากเห็นความเร็วที่สตีฟปีนเพียงไม่กี่วินาทีสตีฟก็ปีนมันมาได้ครึ่งทางแล้วทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงนกร้องออกมา
ก้า !! ก้า !! ก้า !! เสียงร้องของนกบางชนิดร้องดังไปทั่วบริเวณสตีฟพยายามมองหามันก่อนจะเห็นนกตัวสีดำกำลังบินพุ่งมาหาเขาจากด้านบน
หน้าต่างกาปากเหล็ก Level : 282เป็นอีกาที่อาศัยอยู่กับต้นงิ้วมันมีนิสัยหวงต้นงิ้วเป็นอย่างมาก
“กาปากเหล็กงั้นเหรอแปลกดีแฮะไม่เคยเห็น” สตีฟพูดพลางมองดูมันที่กำลังจะโจมตีเข้า
ฟิ้ว !! ร่างของกาปากเหล็กพุ่งตรงลงมาหาสตีฟก่อนมันจะพยายามใช้ปีกและปากของมันโจมตีใส่สตีฟ
พั่บๆๆๆ !! มันพยายามใช้ปีกของมันตีใส่สตีฟแต่แน่นอนด้วยค่าสถานะของสตีฟอีกาปากเหล็กนี่มันทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิดแต่ทว่าเมื่อมันใช้ปากของมันจิกเข้าที่แขนของสตีฟเขาก็ต้องร้องออกมา
โอ๊ย !! เสียงสตีฟร้องออกมาหลังจากโดนมันจิกแทงเข้าไปที่แขนทำให้เลือดเขาไหลออกมาถึงมันจะเข้าไปไม่ลึกแต่ก็ทำให้เขาบาดเจ็บได้
“เวรเอ้ยประมาทไปหน่อยนึกไม่ถึงปากมันจะแทงเราเข้า !!” สตีฟสบถออกมาพลางพยายามโจมตีมันกลับแต่เนื่องจากมือข้างหนึ่งต้องเกาะหนามของต้นงิ้วเอาไว้ทำให้เขาโจมตีได้ไม่ถนัดนักจึงโจมตีมันไม่โดน สตีฟจึงเปลี่ยนแผนเป็นหลบการโจมตีของมันแทน
ฉึก !! ฉึก !! อีกาปากเหล็กโจมตีพลาดแทงไปถูกต้นงิ้วเข้าหลังจากสตีฟหลบ
ก้า !!! มันร้องออกมาด้วยความโกรธเพราะมันเผลอโจมตีต้นงิ้วที่มันรัก
ก้า !! ก้า !! ก้า !! สตีฟได้ยินเสียงอีกาอีกสามตัวมาจากทางด้านบน
“เวรเอ้ยนี่มันร้องเรียกพวกงั้นเหรอบ้าจริง” สตีฟพูดออกมาอย่างหัวเสียเพราะแค่ตัวเดียวเขาก็หลบลำบากแล้ว
จะลงไปข้างล่างแล้วโค่นต้นไม้นี่คงไม่ง่ายเพราะต้นไม้ในป่าอเมซอนแข็งแรงมากค่าสถานะเราตอนนี้คงโค่นมันไม่ไหว สตีฟคิดเขาในตอนนี้ได้แต่พยายามปีกขึ้นไปและหลบการโจมตีของอีกาปากเหล็กพวกนี้ไปด้วยแต่ทว่าเมื่ออีกาอีกสามตัวลงมาสมทบสตีฟก็เริ่มหลบได้ลำบากขึ้นทำให้เขาพลาดโดนปากมันจิกเข้าไปหลายครั้ง
“อ๊ากเจ็บว้อย !!!” สตีฟร้องออกมาหลังจากโดนแทงมันจิกเข้าไปที่หลัง
“เอิ๊ก !! น่าสนุกจังเลยคุณลุงกำลังเล่นกับคุณอีกาตั้งหลายตัว” เสียงแอนนาหัวเราะอย่างสนุกสนามอยู่ด้านล่างหลังจากเข้าใจผิดว่าสตีฟกำลังเล่นกับอีกาอยู่
“โธ่เว้ยจิกตรูจังเอาแบบนี้แล้วกัน” สตีฟตัดสินใจหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ามิติมันคือเชือกยาวเส้นหนึ่ง
จึก !! จึก !! จึก !! อีกาทั้งสี่ตัวหลังจากเห็นสตีฟไม่หลบมันมันก็รุมจิกหลังสตีฟกันใหญ่สตีฟกัดฟันทนกับความเจ็บก่อนจะรีบใช้เชือกผูกร่างของตัวเองเอาไว้กับต้นงิ้วและเมื่อเขาผูกตัวเองเสร็จแล้วเขาก็รีบหันกลับไปโจมตีใส่อีกาปากเหล็กพวกนั้นทันทีโดยใช้หนามของต้นงิ้วเป็นที่พักเท้า
ตู้ม !! สตีฟต่อยใส่อีกาปากเหล็กเต็มแรง
ก้า !! อีกาที่โดนต่อยร้องออกมาก่อนร่างของมันจะปลิวไปชนกับต้นไม้ที่ห่างออกไปกว่าสิบเมตร
ตู้ม !! เสียงร่างของมันชนเข้ากับต้นไม้อย่างแรงก่อนร่างของมันจะร่วงลงสู่พื้นดินทันที
“เข้ามาไอ้อีกาเวรตรูใช้มือสองข้างได้แล้วเข้ามา” สตีฟตะโกนใส่เหล่าอีกาอย่างท้าทาย
ก้า !!! อีกาปากเหล็กที่เหลือเมื่อเห็นว่าพวกพ้องของมันโดนจัดการไปมันก็ยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีสตีฟอย่างไม่คิดชีวิตแต่มีเหรอพวกมันจะเอาชนะสตีฟได้สตีฟใช้เวลาจัดการพวกมันไม่นานก่อนจะปีนต้นงิ้วต่อเพื่อเอาไข่ลงมาให้สำเร็จ
ห้านาทีต่อมา
“หวังว่าคงกินได้นะ” สตีฟมองดูไข่อีกาปากเหล็กในมือเขาเก็บมันลงมากว่าสามสิบฟอง
ต๊อก !! ต๊อก !! เสียงสตีฟตอกไข่ก่อนเขาจะเทมันลงใส่ชามที่เตรียมเอาไว้
“อืม..กลิ่นไม่คาวสีก็เหมือนไข่ไก่น่าจะอร่อยอยู่” สตีฟพยักหน้าหลังจากลองดมกลิ่นและเห็นสีของไข่อีกาปากเหล็กที่ตอกออกมา
“พุดดิ้งทำจากไข่เหรอคะ” แอนนาถามอย่างสนใจ
“ใช่แล้วหนูแอนนาพุดดิ้งเป็นของหวานที่ทำมาจากไข่ นม และน้ำตาล” สตีฟพูดก่อนจะหยิบที่ตีไข่ออกมาและตีไข่ในชามอย่างรวดเร็วเมื่อไข่ได้ที่แล้วสตีฟก็รีบก่อไฟก่อนจะหยิบน้ำตาลออกมาทำเป็นคาราเมล
สตีฟก่อกองไฟอีกกองก่อนจะตั้งนมจนเดือดและใส่น้ำตาลลงไป สตีฟค่อยๆทำทุกอย่างไปตามขั้นตอนพุดดิ้งนั้นเป็นขนมชนิดแรกๆที่เขาเคยได้ทำสมัยตอนยังเป็นเด็ก
“ซาร่าเองก็ชอบพุดดิ้งสินะคิดถึงซาร่าจังเลยแฮะ” สตีฟพูดพลางนึกถึงซาร่า
ยี่สิบนาทีต่อมา
ติ๊ง !! เสียงเตาอบพลังงานแสงอาทิตย์ดังขึ้นซึ่งเป็นการบ่งบอกว่ามันได้เวลาที่ตั้งอบเอาไว้แล้ว
“เอาล่ะพุดดิ้งเสร็จแล้ว หนูแอนนาพร้อมหรือยัง” สตีฟหันไปพูดกับแอนนา
“ค่ะคุณลุง” แอนนาพูดพลางเช็ดน้ำลายที่ปากเธออยากจะกินมันจะแย่แล้วเพราะกลิ่นระหว่างอบมันหอมมากๆ
สตีฟรีบเปิดเตาอบก่อนจะหยิบพุดดิ้งชิ้นใหญ่ออกมาให้แอนนาทันทีถ้าถามว่าใหญ่แค่ไหนน่ะเหรอสตีฟอบมันด้วยหม้อหุงข้าวยังไงล่ะสตีฟเตรียมจานใบใหญ่เอาไว้ก่อนจะคว่ำหม้อหุงข้าวที่ด้านในเต็มไปด้วยพุดดิ้งก่อนจะค่อยๆยกหม้อขึ้นอย่างเบามือเพราะถ้ารีบร้อนจะทำให้พุดดิ้งที่ทำแตกเอาได้
ดึ๋ง !! พุดดิ้งชิ้นโตสวยงามปรากฎขึ้นต่อหน้าสตีฟและแอนนา
“ว้าว !!” แอนนาร้องออกมาหลังจากเห็นพุดดิ้งที่ทำเสร็จแล้ว
“เอาล่ะรอแปปนะคะหนูแอนนาคุณลุงขอปูผ้าให้ก่อน ลุงฝากถือหน่อยนะ” สตีฟพูดก่อนจะยื่นจานพุดดิ้งไปให้แอนนา
“ค่ะ” แอนนาพยักหน้าก่อนจะรับจานจากมือสตีฟ
สตีฟรีบหยิบผ้าปูที่ใช้รองนั่งออกมาก่อนจะหันไปปูผ้ารองนั่งให้แอนนาได้นั่งกินสบายๆเมื่อสตีฟปูเสร็จก็หันกลับมาทันที
“เอาล่ะพร้อ.............” สตีฟยังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้างเพราะพุดดิ้งที่ทำเสร็จใหม่ๆมันหายไปแล้ว
“อร่อยจังเลยค่ะคุณลุง” แอนนาพูดออกมาที่ปากเล็กๆของเธอมีคราบคาราเมลติดอยู่เต็มไปหมด
จบ...
พุดดิ้งเป็นอาหารที่ทำกินเองง่ายที่สุดไรท์ชอบทำบ่อยๆฝักวานิลาไม่มีไรท์ใช้ไซรัปวานิลาเอา
3.06M
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)
