การละเล่นของพระเจ้า

ตอนที่61 จัดการให้สิ้นซาก

“อ้ากกก”

“ตายสักทีสิวะ”ผมกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดตอนนี้ร่างกายของมันเปลี่ยนแปลงไปจนเกือบจะสมบูรณ์แล้วกิลจอคำรามออกมาอย่างดุร้ายและยิงลูกศรเวทย์เข้าใส่มังกรสิบหัวแต่แล้วมันก็ล้มลงไปที่พื้น

“วี่ วี่”

“ฟุม ตูม”ม็อกกี้กรดีร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อมังกรสิบหัวขย้ำเข้าใส่ขาของมันและผมในตอนนี้ก็พยายามที่จะลุกขึ้นไปช่วยแต่ร่างกายไม่สามารถที่จะขยับได้เลยม็อกกี้ไม่สามารถที่จะทนกลับเอาไปได้แล้วมันจึงได้ระเบิดพลังของไฟที่รุนแรงออกมา

“วี่ วี่”

“ม็อกกี้”ม็อกกี้ถูกเหวี่ยงร่างจนปลิวมากระแทกกับพื้นด้านข้างของผมผมจ้องมองไปที่มันอย่างเจ็บปวดและพยายามที่จะยื่นมือไปจับม็อกกี้ที่เต็มไปด้วยเลือดผมไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยผมกรอดฟันและน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาอย่างเจ็บปวด

“อ้ากกก”

“วี่ วี่”ผมกรีดร้องออกมาอย่างทุกข์ทรมานเพราะว่าตอนนี้ความเจ็บปวดเมื่อได้เห็นเพื่อนและสัตว์เลี้ยงของจะต้องเจ็บปวดและทรมานโดยที่ผมไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยมังกรสิบหัวเดินเข้ามาหาม็อกกี้อย่างช้าๆม็อกกี้เองก็พยายามที่จะขยับเข้ามาหาผมอย่างช้าๆผมยิ่งเจ็บปวดมากเข้าไปอีกที่ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย

“หยุดนะเว้ย หยุด”

“โฮกก”ผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายเพราะว่ามังกรสิบหัวพยายามที่จะเดินเข้ามาหาม็อกกี้และนั้นทำให้มังกรสิบหัวยิ้มออกมาอย่างเย็นชาก่อนที่จะคำรามและพุ่งเข้าหาม็อกกี้อย่างรวดเร็ว

“การเปลี่ยนแปลงร่างกายสมบูรณ์”

“คุณได้รับสกิลติดตัวพิเศษร่างกายแห่งเทพเจ้า”

“ย้ากกก”

“ปัก ตูม”เมื่อข้อความดึงขึ้นนั้นทำให้ผมเต็มไปด้วยความสุขและเปลี่ยนไปเป็นดุร้ายก่อนที่จะพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายและต่อยเข้าใส่เอวของมังกรสิบหัวจนร่างกายของมันปลิวไปกระแทกกับกำแพงอย่างรุนแรงจนเกิดหลุมขนาดใหญ่

“ฉันจะขยี้แกซะ”

“วิ้ง ฟุม”ผมจ้องมองไปที่ร่างกายของผมเล็กน้อยก่อนที่จะจ้องมองไปที่หน้าจอเพื่อตรวจสอบค่าสถานะซึ่งพลังกายของผมตอนนี้เพิ่มค่าพลังกายมาถึง35แต้มจากร่างกายแห่งเทพเจ้าผมเปลี่ยนสีหน้าเป็นดุร้ายและจ้องมองไปที่มังกรสิบหัวก่อนตะโกนออกมาสุดเสียงและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วพื้นที่ผมถีบเพื่อพุ่งออกไปนั้นเกิดระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

“โฮกก”

“ย้ากก”มังกรสิบหัวคำรามออกมาอย่างกดุร้ายและพุ่งเข้าหาผมเหมือนกันผมคำรามตอบอย่าบ้าคลั่งก่อนที่จะซัดเข้าใส่หัวที่พุ่งเข้าหาผมจนมันปลิวกลับไปด้านหลังและกระโดดถีบจนร่างกายของมังกรสิบหัวลอยไปกระแทกกำแพอีกครั้ง

“ตายซะ ตายซะ”

“โฮกกก”ผมคำรามออกมาอีกครั้งพร้อมเรียกดาบมังกรโบราณออกมาห่อหุ้มมันด้วยสกิลเปลวไฟและฟันเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งมังกรสิบหัวกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

“เลเวลอัพ”

“เลเวลอัพ”

“เลเวลอัพ”

“เลเวลอัพ”

“เลเวลอัพ”

“คุณได้รับ10แต้มเพื่อเพิ่มค่าสถานะและ1แต้มเพื่อเพิ่มค่าสกิล”

“แหะ แหะ”

“เพิ่มค่าปัญญาไปเลย10และเพิ่มสกิลคลื่นมังกรทำลายล้าง”ผมหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าก่อนที่จะจ้องมองไปที่หน้าจอและพูดออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาผมเก็บของที่ดรอปทั้งหมดและมุ่งหน้าไปหาม็อกกี้และกิลจอ

“เลเวล60 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี(ผู้พิชิตมังกร)

พลังกาย121(+ได้รับค่าสถานะจากร่างกายแห่งเทพเจ้า 35 แต้ม) ปัญญา 170 จิตใจ 130

สกิล 1 ควบคุมความตาย(สมบูรณ์) 2 พลังจิต(สมบูรณ์)3 สร้างอัศวินแห่งความตาย(สมบูรณ์) สกิลพิเศษคลื่นมังกรทำลายล้าง(2/3)สกิลพิเศษปัญญาแห่งผู้รับรู้(ไม่สามารถเพิ่มระดับได้)สกิลติดตัวพิเศษร่างกายแห่งเทพเจ้า”

“คุณได้รับสกิล เทพแห่งพลังกาย ใช้ปัญญาและจิตใจ 25 แต้มเพื่อใช้สกิล”

“คุณได้รับสกิล อาณาเขตแห่งเปลวไฟ ใช้40 แต้มปัญญาเพื่อใช้งานสกิลนี้”

“โคริไอ้บ้าเอ้ยออกมาช่วยกันสิ”

“เกิดอะไรขึ้นครับเนี้ย”ผมพยุงกิลจอขึ้นได้อย่างง่ายดายด้วยพลังกายของผมตอนนี้และตู้กระจกของโคริก็เปิดออกมามันลืมตาขึ้นและจ้องมองไปล้อมรอบผมตะโกนออกมาอย่างดุร้ายทันทีมันจ้องมองมาที่ผมและถามแต่เมื่อเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย้นชามันจึงรีบวิ่งมาพยุงกิลจอแทนผมจึงได้เดินไปหาม็อกกี้

“ม็อกกี้นายไหวไหม”

“วี่ วี่”ผมพูดออกมาอย่างเสียใจตตอนนี้เลือดของม็อกกี้ไหลออกมามากเหลือเกินผมเต้มไปด้วยความเจ็บปวดและม็อกกี้ก็ร้องตอบอย่างเจ็บปวด ผมทรมานเหลือเกินตอนนี้ผมก็น้ำตาไหลออกมาอีกครั้งและลูบหัวของมันอย่างช้าๆและอ่อนโยน

“หลับให้สบายนะลูกเอ๋ย”

“วี่ วี่”ผมพูดออกมาและหน้าผากของผมก็ว่างลงไปที่หัวของม็อกกี้และมันก็ร้องตอบอย่งอ่อนแรงก่อยที่ดวงตาของมันจะหลับลงช้าๆผมเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและคุกเข่าลงไปที่ด้านหน้าของม็อกกี้

“ฟุม ตูม”

“ม็อกกี้เจ้าบ้าเอ้ย”แต่แล้วร่างกายของม็อกกี้ก็ปลดปล่อยเปลวไฟออกมาจำนวนมากและร่างกายของมันก็ค่อยๆสลายไปอย่างช้าๆนั้นทำให้ผมตกใจมากหลังจากนั้นมันก็กลายเป็นเถ้าธุลีผมสับสนมากและจ้องมองไปที่ธุลี หลังจากนั้นผมก็เต็มไปด้วยความตกใจเมื่อเห็นม็อกกี้ที่กลายเป็นลูกนกไร้ขนและหน้าเกลียดมากผมพูดออกมาอย่างมีความสุขและน้ำตาแห่งความสุขก็ไหลออกมาจำนวนมากผมรีบอุ้มม็อกกี้ขึ้นมาทันที