ตอนที่ 1 ระบบสุดสวย
"ไอ้จี!!..วันๆ เองเอาแต่เที่ยว ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้างไม่ได้หรือไง กูล่ะโคตรเบื่อจริงๆ
เอาแต่หาเื่ทะเลาะเบาะแว้งกับเขาไปทั่ว ปากไม่เจ่อตาไม่เขียวไม่ถึงบ้าน"
เสียงยายทิพย์แม่ไอ้จี หรือชื่อเต็มๆ นายเนรมิต หรือชื่อเล่นไอ้จีวอน เพราะแม่ของมันชอบดูการ์ตูนเกาหลีจำพวกมังฮาวา
กับนิยายอีโรติกที่มีพระเอกรูปร่างสูงใหญ่หล่อเหลาเหมือนพวกยุโรปเลยรวมกันซะ เป็จีวร แต่ทุกคนต่างเรียกมันว่าไอ้จีวร
นี่คือบทสรุปชาติกำเนิดของไอ้จี วัยรุ่นสายห้าวประจำหมู่บ้าน ในชนบทแห่งหนึ่งของประเทศไทย แต่เพื่อนๆ ของมันในหมู่บ้านเรียกมันว่า
ไอ้จีวรตีนชอบหาเื่เขาไปทั่ว ห้าวแบบสุดๆ อย่างเดียวที่มันยังไม่ทำคือกัดกับหมาในวัดเท่านั้นเอง เพราะมันเกิดมาไม่เคยกลัวใคร
"แม่จะบ่นอะไรนักหนา ไม่รำคาญตัวเองบ้างหรือไง!"
ไอ้จีตอบกลับแม่ของมันทันควัน แบบเด็กห้าวชนิดพวกหมูไม่กลัวน้ำร้อน ขึ้นเสียงตอบเพียงแค่นั้น
สายเืความห้าวเป็ต้นแบบของไอ้จีก็สำแดงเดชดุจพายุถล่ม ข้าวของขว้างใส่มันชนิดว่า วัยรุ่นสายห้าว ต้องะโหลบแบบดิจิตอล
"ไอ้ลูกเวร..? (ฉอดๆๆ) " เอิ๊กๆ ..ไปสรรหาคำด่าเอาเองแล้วกัน
"โอ๊ย!..โคตรเจ็บหัวสัสๆ ..ถูกอะไรวะเนี่ยแม่งเอ้ย..ถ้าไม่ใช่แม่..พ่อจะจัดให้คว่ำ"
ไอ้จีีบ่นอย่างหัวเสีย ขณะที่ะโลงชานหน้าบ้าน หลบสากกะเบือยายทิพย์
แต่อนิจจาก็ไม่พ้นโดนเข้าไปเต็มๆ หัวทิ่มลงกลางลานบ้าน
"ไอ้ลูกเวรเอ็งจะตบแม่เองเลยเหรอ..ขึ้นมาตบสิวะ เดี๋ยวแม่จะเอาปังตอฟันหัวให้แปะเลย..แน่จริงเองอย่าหนีสิ
ถ้าวันนี้ เองไม่ไปเลี้ยงไก่ให้แม่ แม่จะแช่งให้ฟ้าผ่าตาย..? (ฉอดๆๆ) "
ยายทิพย์ด่าไอ้จีเป็ชุดๆ ตามฉายายายทิพย์ปากปลาร้า ด่าแบบไม่ซ้ำชนิดว่าฟังแล้วหูชาไปตามๆ กัน
"บ้าชิบ!..เอาแต่ด่า เล่นเอาซะกรูหูชาเลย ทำไม? แม่กรูไม่เหมือนคนอื่นเลยวะ ฟ้าที่ไหนจะมาผ่ากลางวัน แดดเปรี้ยงๆ ขนาดนี้"
ไอ้จีีบ่นอีกนิดหน่อย ก่อนจะเอามือลูบคลำหัวที่ปูดบวม ริบเดินไปที่เล้าไก่ด้านหลังบ้านอย่างรวดเร็ว
"บ้าเอ้ย..ข้าวไก่ก็หมด..อยู่ไหนวะเนี่ย..ต้องยกกระสอบใหม่เลยหรือว่ะ..หนักก็หนัก หัวก็เจ็บไอ้ไก่บ้าพวกเอ็งทำให้ข้าเจ็บหัว"
ไอ้จีบ่นอย่างหัวเสีย ก่อนจะเทข้าวลงใส่กะละมังเก่าๆ
"กะต๊ากๆๆ "
แม่ไก่ะโลงมาจากรังของมัน เฉี่ยวหัวไอ้จีีไป เล็บของมันตะกุยที่ท้ายทอยชายหนุ่ม เืกระฉูดออกมาทันที
"โอ๊ย!!..ไอ้ไก่บ้า..เลี้ยงแล้วยังเนรคุณ พ่อจะต่อยลังแม่งให้พังเลย"
ไอ้จีง้างหมักต่อยรังไข่อย่างเดือดดาล หลังจากที่มันไล่เตะแม่ไก่ไม่ทัน เพราะความโมโห มันจึงจัดการรังไข่ที่เป็เป้านิ่งทันที
เปรี้ยงงงง!
"อ๊าคคค!"
เสียงเปรี้ยงดังสนั่น ร่างของไอ้จีสะท้านขึ้นมาทันที ฟ้าผ่าไอ้จีกลางวันแสกๆ ตามคำของยายทิพย์
เฮือกๆ!
แสงสว่างจ้า ความเ็ปหายไปอย่างรวดเร็ว ไอ้จีสะดุ้งเฮือกๆ มันใช้มือกุมที่หัวใจอันเ็ป ที่ผ่านไปสักครู่อย่างใ
'ยินดีต้อนรับเ้าของระบบ ชีวิตท่านได้รับพรแห่งจักรวาลครั้งยิ่งใหญ่ รับโบนัสเป็เ้าของระบบสุดปังเวอร์ชันใหม่ ท่านจะเปิดระบบเลยหรือไม่'
เสียงดังขึ้นเข้าไปในหัวไอ้จีี
'ระบบอะไร? เราโดนฟ้าผ่าตายแล้วไม่ใช่หรือ! อะไรขาวๆ นุ่มๆ'
ไอ้จีใช้มือลูบคลำแล้วบีบแรงๆ กับก้อนขาวๆ นุ่มๆ ที่อยู่ตรงหน้า สายตามันค่อยๆ กระจ่างขึ้น น้ำลายไหลย้อยลงมุมปาก
"แอ๊ะ!..นมนี่หว่า"
ไอ้จีตกตะลึงมือกำหน้าอกของสาวสวย ที่ใส่ชุดแปลกๆ นุ่งน้อยห่มน้อย เหมือนกับนางฟ้าการ์ตูนแขก
หยำๆ!
"เอาหมัดข้าไปกินซะ! ไอ้เ้าของระบบลามก"
เปรี้ยง!
"โอ๊ยยย!"
สาวน้อยที่มีเต้าระดับซาลาเปาลูกใหญ่ ซึ่งแน่นอยู่เต็มอก ต่อยไอ้จีอย่างโมโห
"เ้าทำไม? ต่อยข้า ข้าเจ็บนะเนี่ย"
ไอ้จีลูบปากที่เจ็บของตัวเองก่อนจะบ่นออกมาเล็กน้อย ถ้าเป็เมื่อก่อนมันคงจะะโสู้สุดใจ
แต่นี่เป็ผู้หญิงสวยระดับนางฟ้า มันจึงใจอ่อนระทวยลงต่อหน้าเธอ
"กรอด!!..เ้าลามก ตกลงเ้าจะเปิดระบบหรือไม่!..ถ้าไม่เปิด ข้าจะปิดระบบและหนีไป ให้เ้าตายซะ"
หญิงสาว กัดฟันพูดอย่างโมโห ก่อนที่จะถลึงตาใส่ ใช้มือกระชับเต้านมที่ปลิ้นออกมา เพราะมือเ้าจีีขยำจนเสื้อในเธอแทบขาด
"แหมๆ!!..ข้าขอโทษ ข้าใเผลอขยำนิดหน่อยเอง เ้าจะโกรธไปทำไมมากมาย เปิดๆ ระบบอะไร? ข้าก็เปิดหมดแหละ"
ชายหนุ่มรู้สึกใที่คำพูดของตัวเอง เปลี่ยนไปมันเป็ภาษาโบราณแปลกๆ
'ทำไม? เราพูดภาษาแบบนี้ หรือว่ามันเป็ภาษาโลกิญญา'
จีวรพยายามคิดถึงเื่แปลกๆ ที่เกิดขึ้นกับเขาในขณะนี้
"ระบบเปิดแล้ว ระบบยินดีต้อนรับเ้านายคนใหม่"
'เ้าของระบบ จีวร
พลังระดับ F
พลังจิต มนุษย์ 0/100
สกิลช่องที่ 1 ไม่มี
ิญญาสัตว์เลี้ยง ไม่มี
กระเป๋ามิติ สถานะปิด'
สภาพดวงจิตของจีวรเปิดออก เขาเห็นอักษรระบบ สร้างความงุนงงให้กับชายหนุ่ม
'นี่มันคืออะไร?!..เหมือนกับสถานะในเกมเลย'
เขาคิดในใจ ขณะที่มองดูสถานะของตัวเองที่ระบบเปิดขึ้น
'โอ้แม่เ้า!..นี่เรากำลังจะไปเกิดในโลกใหม่เหรอมันเหมือนระบบในโลกแฟนตาซี ดีโคตรๆ เลย '
"จีวรเ้าเป็อะไรหรือเปล่า เ้าอย่าตายนะไม่งั้นพวกข้าหมดตัวแน่"
ใครบางคนร้องเสียงดังขึ้น แสงจ้าในยามบ่ายถูกตาจีวรพร่ามัวไปชั่วขณะ สักพักหนึ่งจึงกระจ่างขึ้น
"พวกเ้าเป็ใครกัน? "
จีวรพูดขึ้นอย่างงงๆ ก่อนจะมองไปรอบบริเวณเห็นไอ้คนตัวอ้วนกับไอ้คนตัวผอม 2 คนกำลังพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง
ในความทรงจำของร่างนี้บอกว่าคนตัวอ้วนคือพันมาและนาวาคือไอ้คนตัวผอม
"เ้าโดนเตะจนประสาทกลับแล้วเหรอ พวกเรากำลังเดิมพันกับไอ้มันจงอยู่
ถ้าเ้าแพ้พวกเราเสียเงินหมดแน่ เย็นนี้จะเอาอะไรกินกัน ลุกขึ้นสู้หน่อยสิวะเพื่อน"
พันมาพูดกับจีวรขณะใช้มือชี้ไปที่หนุ่มร่างใหญ่กล้ามเนื้อเป็มัดๆ วัยประมาณ 18 ปี
"ไอ้ร่างนี้มันห้าวเกิ๊น..อายุเพียงสิบห้าดันอยากไปวัดกับคนอายุสิบแปด มีหวังตายแน่ๆ เราเข้าร่างใหม่ทั้งที ทำไมไม่ให้มันดีๆ กว่านี้
เหมือนในการ์ตูนมังงะพวกกลับชาติไปเกิด เป็ขยะนอนป่วยอยู่บนเตียงอะไรแบบนั้น นี้เกิดมาทั้งทีก็โดนกระทืบเลยดวงอะไรมันจะซวยขนาดนี้"
จีวรบ่นในใจขณะที่เขา เริ่มมีความทรงจำของร่างนี้เพิ่มขึ้นทีละน้อย และกำลังจะโดนกระทืบรอบ 2 เพราะเพื่อนไม่ยอมให้มันแพ้
"ไหนเ้าคุยว่าสู้มันได้อย่างสบายชนะใสๆ นี่กับโดนถลุงเป็กระสอบทราย เงินเดิมพันของข้าหมดแน่..โอ๊ย!..ปวดหัว"
เสียงไอ้คนตัวเล็กร้องอย่างเ็ปในใจ ที่เงินขาวๆ ของมันกำลังละลายไปต่อหน้า เพราะไอ้เพื่อนตัวแสบจอมกร่าง
"ไอ้เพื่อนบ้า! ตกลงพวกเ้าไม่ห่วงชีวิตข้าบ้างเลยหรือไง"
จีวรด่าเพื่อนขณะที่พยายามพยุงตัวลุกขึ้น ความเ็ปแล่นไปสู่แขนขาและร่างกาย มันบอบช้ำขนาดที่เขาขยับตัวยาก
'ภารกิจทำร้ายคู่ต่อสู้ 1 ครั้ง
ภารกิจสำเร็จ
จะได้รับพลังมนุษย์ +1
โบนัสสกิลกำปั้นเหล็กระดับที่ 1
ภารกิจล้มเหลว ไม่มีบทลงโทษ
รับหรือไม่'
รายการภารกิจของจีวร ก็ปรากฏขึ้นในสมองของชายหนุ่ม
'รับสิรับ!!..ขอสกิลอะไรก็ได้ เอามาสู้มันหน่อย ข้าาเ็ปวดร่างกาย จะตายอยู่แล้ว'
จีวรคิดในใจแล้วรีบตอบรับภารกิจทันที
'ภารกิจเปิดทำการแล้ว ขอให้ท่านโชคดี'
"ไอ้สวะบ้านนอกเอ๋ย! บังอาจมาท้าสู้กับลูกชายนายทหารมันก็มีสภาพเช่นนี้แหละ แกจะเอาอะไรมาสู้ข้าจีวร"
เสียงไอ้คนตัวใหญ่ดังขึ้น มันเดินมาจับคอชายหนุ่มยกขึ้นเหนือพื้นซึ่งกองเหมือนผักเน่าๆ ก่อนที่เพื่อนของเขาทั้งสอง
จะะโหลบออกจากลานดินวงกลม ที่ขีดเป็สนามการต่อสู้ เพราะกลัวลูกหลงจากการต่อสู้ของทั้งสอง
"ไอ้มันจง! เ้าคิดว่าเ้าตัวใหญ่แล้วจะชนะข้าได้ง่ายๆหรอ ยังไงข้าก็ไม่ยอมเสียเดิมพันแน่ อย่าให้ข้ามีโอกาสทำร้ายเ้าก็แล้วกัน ..ถุย!"
จีวรอ้าปากด่าไอ้คนตัวใหญ่ ก่อนจะพ่นเืออกจากปากใส่หน้ามัน หวังยั่วยุให้มันเปิดโอกาสให้เขาทำร้ายสักครั้ง
เพื่อภารกิจจะสำเร็จ เพราะตอนนี้เรี่ยวแรงแขนขาของเขาแทบจะไม่มีพลังใดๆ เหลืออยู่เลย
"ฮ่าๆๆ ..จีวรเอ๋ยจีวร..เ้าเศษสวะ กล้าบังอาจถุยเืใส่ข้าเลยเหรอ ข้าจะบีบปากเ้าให้กรามหักเลย"
มันจง ใช้มือซ้ายของมันบีบไปที่ปากของจีวรหมายจะบีบกรามเขาให้หัก ลงโทษให้สาสมกับความปากดีของชายหนุ่ม
'เอิ๊กๆ มันจง!..เ้าเสร็จข้าแน่'
จีวรคิดในใจก่อนจะขยับหัว ที่มีพลังเล็กน้อย
กัดงับเข้าไปที่นิ้วมือไอ้คนตัวใหญ่เต็มแรง ชนิดว่าไม่ตายไม่ยอมปล่อย
งับ! เฮือก!
"ไอ้บ้าจีวรเ้ากล้ากัดข้า"
ปักๆๆ!
มันจง เดือดดาลปล่อยมือขวาออกจากคอเสื้อชายหนุ่ม แล้วยกกำปั้นอัดเข้าไปใบหน้าจีวรรัวๆ อย่างโมโห จับหน้าเขาสะบัดไปมา
ปากที่งับนิ้วมือหลุดออกมาพร้อมกับเืพุ่งกระฉูด จากาแที่ชายหนุ่มกัดเนื้อนิ้วมือของชายตัวใหญ่ขาดติดฟัน
'ภารกิจเสร็จสิ้นทำร้ายคู่ต่อสู้าเ็ โบนัสสกิล กำปั้นเหล็กทลายดิน พลังจิต +1’
‘เ้าของระบบ จีวร
พลังระดับ F
พลังจิต มนุษย์ 1/100
สกิล กำปั้นเหล็กทลายดิน
ิญญาสัตว์เลี้ยง ไม่มี
กระเป๋ามิติ สถานะปิด'
วาบๆๆ!
ฉับพลันร่างกายของชายหนุ่มที่อยู่ด้านใน ก็เหมือนมีสายฟ้าวิ่งผ่านไปทั่วร่างของเขา มันะเิเข้าไปในหัวใจ
พลังของจีวรยกระดับขึ้นทันที อาการาเ็หายเป็ปลิดทิ้ง ในห้วงจิตของชายหนุ่มปรากฏอักษรกำปั้นเหล็ก ลอยอยู่กลางอากาศตรงหน้าเขา
'เรียนรู้สกิลหรือไม่'
'เรียนรู้สิข้าต้องเอามันจัดการไอ้บ้านี่'
'ท่านได้เรียนรู้สกิลกำปั้นเหล็กทลายดิน สำเร็จ'
ฉับพลันเงากำปั้นสีเหล็ก ก็พุ่งเข้าสู่มือขวาของชายหนุ่ม
"เป็ยังไงบ้างไอ้จีวรบังอาจกัดมือข้าจนเืสาดวันนี้เ้าตายแน่ ที่จริงแล้วข้าตั้งใจไว้ชีวิตเ้า
แต่เ้าทำร้ายร่างกายของข้า เ้าอย่าหวังว่าจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป"
"ไม่นะมันจง!!..ฆ่าเขาไม่ได้ พวกเรายอมเสียเงินให้เ้า เดิมพันข้ายกให้เ้า
อย่าฆ่าไอ้จีเลยนะ ครอบครัวเขามีลูกชายคนเดียว ถ้าเขาตายแม่หม้ายวารีต้องลำบากแน่"
เสียงพันมา ไอ้คนตัวอ้วนร้องดัง ห้ามอย่างใ มันตัวแข็งทื่อไป
เพราะเห็นสายตาของมันจง ที่กำลังจ้องมองจีวรอย่างเคียดแค้น
"สายไปเสียแล้วไอ้พวกกากไอ้บ้านนอก ข้าจะะเิหัวมันด้วยฝ่ามือดาวตกของข้า"
วาบๆๆ!!
เสียงมันจงคำรามออก ก่อนจะะเิพลังของเขาใส่เข้าไปในฝ่ามือดาวตกของมัน แม้ว่าร่างกายของเขาจะอยู่แค่ระดับหิน
แต่ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตตามธรรมชาติ ความแข็งแกร่งจึงมีมาก และได้ฝึกฝนมาจากบิดาที่เป็บิดาเป็ทหาร
จึงสามารถเรียนรู้ฝ่ามือนี้ได้ แสงเงาสีขาวเริ่มเข้มข้นขึ้นจากมือชายหนุ่ม มันเตรียมะเิสมองจีวรให้แตกในฝ่ามือเดียว
ตูมมมม!
เสียงตูมสนั่นเมื่อฝ่ามือของนำจงฟาดลงบนหัวของจีวร เกิดแสงสะท้อนสว่างจ้าไปรอบบริเวณ
วาบๆๆ!
!
"หึๆๆ ..มันจง..พลังของเ้ามีเพียงแค่นี้หรอ ช่างอ่อนด้อยเสียเหลือเกิน ลองดูพลังของข้าบ้าง"
เสียงของจีวรหัวเราะดังขึ้นเบาๆ ร่างกายของเขาปรากฏแสงสีดำจางๆ กระจายไปทั่วตัว พร้อมกับมือของเขาปรากฏแสงสีดำ
ออร่าเข้มข้นปกครุมมือขอชายหนุ่ม คล้ายถุงมือเหล็กขนาดใหญ่ขยายออกเรื่อยๆ จนมีพลังคล้ายพระสุธาถล่ม
..............................................................................................................................................................................................................
806
