Episode
| 3 |
อาจารย์คนใหม่
สิ้นคำอธิบายของขนมผิงที่ยืนหน้าแดงก่ำ เ้าของัตามชื่อก็ได้ก้มลงมองเบื้องล่างของตัวเอง ก่อนเขาจะเห็นว่าเ้าน้องชายขนาดใหญ่มันได้ขยับเขยื้อนตัวตื่น แถมหัวที่มีสีชมพูระเรื่อยังชี้ไปหาร่างบางในชุดเดรสน่ารัก
“ฮึ่มมม.. ต้องขอโทษด้วยแล้วกันครับ พอดีน้องชายผมเขาเป็คนตื่นง่าย ยิ่งเวลาเจอผู้หญิงที่ตรงสเปคด้วยแล้วเนี่ย มันก็ยิ่งตอบรับอารมณ์ของผมได้ดีเลยล่ะ”
ัว่าแบบนั้นโดยที่ไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านหรือเขินอาย เพราะเขาค่อนข้างที่จะมั่นใจกับขนาดของตัวเอง แถมเขายังยืนอกผายไหล่ผึ่งโชว์ของลับอีกต่างหาก
ทั้งรอยสักบริเวณลำคอด้านหน้า ตรงเนินอกด้านขวาลามไปถึงต้นแขน สิ่งนี้ก็ยิ่งทำให้ขนมผิงลอบกลืนน้ำลายลงคอ เธอพยายามหลบหลีกสายตาของตัวเองออกไปอีกทาง
“ฉ..ฉันแค่จะมาขอโทษที่อ้วกใส่หน้าคุณค่ะ แล้วก็อยากจะมาเจรจาเื่ของแฟนเก่าฉันด้วย แต่ก่อนอื่นคุณไปใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนเถอะค่ะ คุยแบบนี้มันคงไม่ดี”
“หึๆ แล้วจะใส่ทำไมล่ะครับ เสียเวลาเปล่า”
“คะ!?”
“ไหนๆคุณก็เข้ามาแล้ว เราก็มาเจรจากันบนเตียงเลยสิ”
ว่าไงนะ..
พึ่บ!!!
ว๊ายยย!!
คนที่ค่อนข้างที่จะหื่นกามและใจร้อนไม่ว่าเปล่า เขากระชากร่างบางให้นอนลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างหนาอันแข็งแรงจะโถมขึ้นคร่อมตามมา สองมือหนาล็อกข้อมือของเธอไว้ให้ขึ้นไปอยู่้า
“นี่คุณจะทำบ้าอะไรคะ!! ปล่อยฉันนะ!! ฉันไม่ได้เต็มใจจะถูกขายให้ใครทั้งนั้น! หนี้ของแฟนเก่าฉันคุณก็ไปสะสางกันเองสิ ฉันไม่เกี่ยวค่ะ เพราะฉันเลิกกับเขาแล้ว! เราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันทั้งนั้น!!”
ขนมผิงรีบตะคอกเสียงใส่คน้าด้วยความโมโห แม้เธอจะมีความหวาดกลัวอยู่ลึกๆ แต่ในใจของเธอก็ยังคงเ็ปกับวาโย ผู้ชายสารเลวที่เธอเคยมอบความรักให้
“ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจผมผิดไปหน่อยนะครับคุณขนมผิง”
“ฮึก..”
“ถึงผมจะชอบเซ็กซ์ที่มันรุนแรง และก็.. มีตัวช่วยเสริมเจ๋งๆเนี่ย ผมไม่ชอบมีอะไรกับผู้หญิงด้วยความกดดันครับ ยิ่งขัดขืนผมก็ยิ่งไม่ชอบเลย”
แต่คำอธิบายของัก็ทำให้หญิงสาวที่เบ่งน้ำตาถึงกับชะงัก เธอจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อที่โน้มลงมา ปลายนิ้วหนาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน แววตาที่เต็มไปด้วยความสนใจจ้องมองขนมผิงไม่ลดละ เขารู้สึกเอ็นดูที่เห็นว่าเธอกลัวจนตัวสั่นขนาดนี้
“ฮะฮึก.. แล้วทำไมคุณถึงล็อกแขนฉันไว้คะ ปล่อยฉันสิ”
“งั้นเราก็มาคุยกันดีๆก่อน ถ้าคุณสัญญาว่าไม่ดิ้น ผมจะปล่อยคุณให้เป็อิสระ โอเคไหม?”
“…..”
ข้อเสนอที่ไร้ซึ่งทางเลือกสร้างความเงียบงันเพียงชั่วครู่ ขนมผิงไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไปทั้งนั้น เธอได้แต่พยักหน้าทั้งน้ำตาเพื่อเป็สัญญาให้กับเขา
เพียงไม่นานมือหนาก็คลายออกจากข้อแขนเล็กเรียว ดวงตาแดงก่ำของขนมผิงทำให้มาเฟียหนุ่มไม่กล้าทำรุนแรงด้วย เขาเพียงแค่อยากจะแกล้งผู้หญิงน่ารักอย่างเธอก็เท่านั้นเอง
“ข้อเสนอของผมก็คือว่า.. ตอนนี้พ่อของผมเขาอยากให้ผมมีเมียมีลูกสักที เพราะตอนนี้ผมก็อายุมากแล้ว เฮ้อ.. แต่ติดอยู่ที่ว่าผมไม่อยากมีพันธะกับใคร”
“ล..แล้วมันมาเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยคะ” ขนมผิงกัดปากถามออกไปด้วยความหวาดกลัว
“เฮ้อ.. ผมก็จะให้คุณมาคลอดลูกให้ผมไงครับ เดี๋ยวผมให้ค่าตอบแทน จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา แต่ถ้าคลอดเด็กออกมาแล้วก็แยกย้ายกันไป ไม่มีความรัก ไม่มีเื่ปวดหัวอะไรทั้งนั้น คุณก็จะได้เป็อิสระด้วย”
กึก
“ส่วนเื่ของแฟนเก่าคุณเนี่ย ผมก็จะไม่คิดอะไร หนี้ที่ไอ้เวรนั่นติดไว้ผมก็จะถือว่าเป็โมฆะ ผมแค่อยากจะขอร้องคุณดีๆเท่านั้นเอง ยังไงเราก็วินวินด้วยกันทั้งคู่ ผมก็ได้ คุณก็ได้”
ัเอ่ยพลางก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เขาไม่อยากจะทำแบบนี้เลยสักนิด แต่ด้วยคำสั่งอันเด็ดขาดของคนเป็พ่อ เขาก็อยากจะทำให้ตระกูลผาเกล้าหาญได้มีทายาท หากจะจ้างผู้หญิงสักคนมารับหน้าที่นี้.. เขาก็อยากจะรู้สึกถูกชะตากับใครคนนั้น
และัก็ถูกชะตากับขนมผิงั้แ่แรกเจอ..
“นี่คุณกำลังบังคับฉันอยู่หรือเปล่าคะ?”
หญิงสาวที่อยู่ภายใต้กล้ามหน้าอกใหญ่หรี่ตาถามเขา ตอนนี้หลายอารมณ์มันถาโถมใส่เธอจนทำให้สับสนไปหมด
“ไม่ได้บังคับหรอกครับ ผมกำลังขอร้องคุณอยู่ แต่ถ้าคุณปฏิเสธ.. ผมก็ไม่มั่นใจนะครับว่าครอบครัวของคุณจะปลอดภัยหรือเปล่า โดยเฉพาะน้องชายของคุณ ได้ข่าวว่าเพิ่งเข้ามอปลายนี่”
“นี่คุณ!”
“ทำไมล่ะ”
“…..”
“เป็เมียผมแค่ชั่วคราวก็สบายดีออก มีเงินใช้ มีทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณอยากได้ ชีวิตคุณจะสุขสบายมากเลยนะ ้าเซ็กซ์อ่อนโยนหรือรุนแรงก็บอกผม”
“กึ่ด.. นี่มันจะมากไปแล้วนะคะ คุณเห็นผู้หญิงเป็ตัวอะไร”
ขนมผิงที่เริ่มทนไม่ไหวกับนิสัยหยาบช้าเอ่ยเสียงแข็งกร้าวออกมา เธอจ้องมองคน้าที่กำลังโชว์ความมั่นใจอย่างล้นเหลือ
“ผมก็เห็นว่าผู้หญิงคือเพศแม่ไงครับ แม่ของลูกผมน่ะ”
มาเฟียหนุ่มเอ่ยพลางก็กระตุกยิ้มอย่างมีเลศนัย เขาไม่ได้สนใจหญิงสาวที่กำลังหัวเสียอยู่เลยสักนิดเดียว ก่อนที่ขนมผิงจะอดรนทนไม่ไหวกับคำพูดต่ำทรามนั่น เธอก็ออกแรงทำอะไรบางอย่างบริเวณเบื้องล่าง
“แล้วถามผู้หญิงสักคำหรือยังคะว่าเขาอยากเป็เมียคุณไหม!? ไอ้คนโรคจิต!!!”
ปึ่ก!!!!
สิ้นประโยคนั้นเองเข่าของขนมผิงก็เลื่อนขึ้นมากระแทกัน้อยอย่างแรง ส่งผลทำให้ร่างแกร่งที่กำลังคร่อมตัวเธอหลวมๆต้องหยุดชะงัก จากใบหน้าหล่ออันขาวกระจ่าง ในตอนนี้มันกลับถูกแทนที่ด้วยสีแดงจากเืในร่างกาย
“โอ๊ยยยยยยยย ซี๊ดดดดด!! น..นี่คุณ!! อึ่ก!!”
ร่างล่ำในสภาพเปลือยเปล่าสบถเสียงหลงจนดังลั่นห้อง จู่ๆเรี่ยวแรงมหาศาลที่เคยมีก็สูญสิ้น เขาถูกขนมผิงผลักลงสู่พื้นด้านล่างเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หญิงสาวจะสับขาวิ่งหนีออกไปจากห้องกว้าง เธอไม่อยู่ฟังคำร้องขอความช่วยเหลือสักนิดเดียว
“อึ่กกก ก..กลับมาก่อน..”
ท่อนเอ็นที่เหมือนถูกค้อนทุบปวดหน่วงจนชาไปทั้งแถบ ขาทั้งสองข้างเกร็งโดยอัตโนมัติ สองมือหนาจึงได้แต่เอื้อมลงไปจับมันเพื่อบรรเทาความร้าวราน
“ไอ้เหี้ยเอ้ย.. ซี๊ดดดด ทั้งอ้วกทั้งเตะไข่กูเลย กึ่ด.. อย่าให้เจอตัวอีกครั้งนะขนมผิง เธอไม่รอดแน่”
ตึกๆๆๆๆ
“แฮ่กๆๆๆ!!”
หญิงสาวที่ตั้งสติแล้ววิ่งหนีออกไปนอกห้องหันมองซ้ายขวา ก่อนที่เธอจะเร่งความเร็วให้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเป็เท่าตัว แต่โชคร้ายที่ตรงระหว่างทางบันไดกลับมีร่างของหนุ่มสูงวัยปรากฏ
กึก!
เขาคือคุณเมษ เศรษฐีใหญ่ที่เป็พ่อเลี้ยงเดี่ยวของั หลังจากภรรยาตายไปหลายสิบปีก่อน เขาก็อยู่กับลูกชายเพียงคนเดียวในคฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้ โดยมีสาวสวยคอยแวะเวียนเข้ามาเล่นจ้ำจี้อยู่เป็ประจำ
“นี่หนู..?”
“แฮ่กๆๆ เอ่อ ค..คือว่า..”
ชายหนุ่มที่อายุมากแล้วแต่ยังคงความหล่อค่อนข้างจะใเมื่อได้เห็นขนมผิง เขายืนอยู่ข้างหน้าเธอตรงบันไดด้านล่าง ก่อนจะเบิกตาโพลงพลางจ้องมองร่างบางที่ยืนตัวสั่นเทา จังหวะนั้นเองเสียงฝีเท้าของลูกน้องัก็วิ่งตามเธอมาด้านหลัง
“สวัสดีค่ะคุณลุง! เอ่อ หนูเป็เพื่อนคุณัเขาค่ะ”
“ห๊ะ”
“น..หนูต้องกลับบ้านแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ”
เธอใช้โอกาสนี้หนีเอาตัวรอดจากสถานการณ์บ้าระห่ำ ขนมผิงจึงรีบวิ่งลงบันไดไปอย่างไม่คิดชีวิต ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จับจ้องเธอแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะทุกคนต่างก็เกรงใจเ้าของคฤหาสน์อย่างเมษกันหมด
“ไอ้ัมันเอาผู้หญิงมานอนอีกแล้วเหรอ ไหนมันบอกว่าจะไม่ให้ผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านอีกไงวะ ครั้งที่แล้วมีผู้หญิงทำรองพื้นเปื้อนที่นอนมันหนิ ไอ้ควายตัวไหนมันบอกว่ามันเข็ด?”
เมษขมวดคิ้วกับภาพที่เห็นอยู่ทนโท่ คนเป็พ่อหันหลังกลับไปมองหญิงสาวที่วิ่งสยายผมสวยงาม ดูยังไงแล้วผู้หญิงคนนั้นก็น่าจะเป็สาวในสต๊อกของไอ้ัมันแหงๆ
“ว่าไง! นี่พวกมึงอยู่ที่นี่กันไม่ใช่เหรอ! ตอบกูมาสิ ผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร”
“เอ่อ..”