
ตำนานแห่งสุสานบรรพชน
มองดวงจันทร์ยามค่ำนั้นสงัด สัมผัสลมผืนทรายผ่านผิวหนัง เสียงเงียบเฉียบไร้แววสัตว์น้อยใหญ่ มีเพียงทรายกรวดดินล้อมรอบกาย พร้อมกองไฟกองหนึ่งส่องแสงจ้า กับบุรุษรูปงามอิงขอนไม้ เอียนกายพักผ่อนกายา
ณ ทะเลทรายนามโกบี ในยามค่ำคืนมีหนึ่งบุรุษรูปงามปานเทพธิดา มีรูปร่างสูงโปร่งสมส่วน ใบหน้าขาวซีดสงบนิ่ง ริมฝีปากสวยสีสดได้รูป ผมสีเงินยาวสรวยเปียกไปด้วยหยดน้ำ หลังจากชำระร่างกายเสร็จสิ้นแล้ว จึงสวมอาภรณ์ที่ท่อมาจากผ้าชั้นดี ทว่าไร้ลวดลายราบเรียบสีดำแซมแดง เดินตรงไปนั่งอิงแอบพิงหลังตนกับท่อนไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ โดยมีผ้าปูพื้นสีครามรองอยู่ ณ บริเวณใต้ต้นไม้ริมแหล่งน้ำขนาดเล็กในทะเลทรายยามราตรี เพื่อพักผ่อนหย่นใจ เตรียมออกเดินทางจากทะเลทรายแห่งนี้ตอนเช้าตรู่ ในวันพรุ่ง

