มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

    ตอนที่ 48 ยั่วผมทำไม

            คุณนายสาวยอมรับว่าตกใจสุดขีด  เพราะจู่ๆจิตรกรโรคจิตก็ดันหันมองเธอหลัง  แถมก่อนจะส่งสายตา  เขายังก้มลงไปสำรวจเจ้าโลกของตัวเองหนึ่งครั้ง 


    “ เอ๊ะ!  หมอนี่คิดจะทำอะไร  ทำไมถึงมองเราสลับไอ้นั่น…  หรือว่ามันจะ……” 

             


        ไม่ทันได้พบคำตอบ  โต้งก็ตรงเข้ามาเคาะกระจก  พร้อมพยักหน้าเบาๆ  และฉีกยิ้ม  ประมาณจะบอกให้คุณนายสาวเปิดกระจกมาคุยกัน 

               


         ศรีสมรรู้สึกลังเล  ใจนึงอยากออกรถ  เพื่อเผ่นหนีจากที่นี่  ด้วยไม่อยากเผชิญหน้ากับจิตรกรโรคจิต  แต่จิตลึกๆกลับฉุดรั้งให้เปิดกระจก  แต่พอสาวเจ้าขบคิดอยู่ชั่วครู่  เธอก็ทนประกายตาเว้าวอนของบุรุษร่างผอมสูงไม่ไหว 


    “ เอาน่า  ลองคุยกับเขาซักทีก็แล้วกัน  จะได้ดูรู้ว่าต้องการอะไร  เพราะถึงอย่างไร  นายคนนี้ก็เป็นผัวของเพื่อนสนิทเรา ” 


    “ วื้ด……” กระจกอัตโนมัติลดตัวช้าๆ  เพราะคุณนายสาวกำลังกดปุ่มเปิด  และพอมันเลื่อนลงจนสุด  เจ้าหล่อนก็ร้องถามสั้นๆว่า….. 


    “ เอ่อ…..มะ…มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ ” 

             


          แม้โต้งจะมีไอคิวที่ไม่สูงนัก  แต่ก็รู้ว่าศรีสมรน่าจะนึกรังเกียจ  และอยากตีจาก  เพราะสีหน้าของเจ้าหล่อนฟ้องว่าอย่างงั้น  แต่จิตรกรหนุ่มไม่สนใจ  แถมยังยื่นมือมาเท้าขอบกระจกรถ  เพื่อร้องขอสิ่งที่ต้องการ 


    “ ผมอยากได้ทิชชู่ซักหน่อย  ไม่ทราบว่าคุณหมอนพอจะมีให้ยืมมั้ยครับ ” 

             


          ศรีสมรแอบโล่งอก  เพราะการขอเพียงแค่นี้  เป็นสิ่งที่พอรับได้  เลยหันไปเปิดลิ้นชักหน้าคอนโซล  เพื่อค้นหากระดาษชำระให้จิตรกรหนุ่ม 


    “ ฟู่……ค่อยยังชั่ว  นึกว่ามันจะขอให้เราปลุกเร้าอารมณ์ด้วยการรูดท่อนลำซะอีก ” 

             


           และในระหว่างที่ศรีสมรกำลังยุ่งอยู่นั้นเอง  โต้งก็ได้เพ่งมองคุณนายสาว  ทำให้ประจักษ์กับเรือนร่างอวบอัดที่ชวนขยี้  ในใจจึงรู้สึกคึกคักขึ้นมาทันที 


    “ โอ้ว…..แต่จะว่าไป  เรือนร่างของคุณหมอนก็ไม่เบาเลยทีเดียว  ดูสิ  ช่วงบนแทบจะล้นทะลักเกราะอกที่สวมใส่  ส่วนท่อนขาที่โผล่พ้นชายกระโปรงสั้นรัดรูปก็ทั้งขาวทั้งแน่น  น่าฟัดชะมัด ” พออารมณ์หื่นเริ่มก่อตัว  เจ้าโลกก็กลับมาแข็งเกร็ง  เขาจึงเลื่อนมือลงไปลูบคลำสลับบดบี้เบาๆ  เพื่อปลุกเร้ามันให้พร้อมทำศึก  ส่วนดวงตาก็จ้องมองคุณนายสาวอยู่ตลอด 

             


           ด้วยความที่มนุษย์ล้วนมีเซ็นท์ที่สามารถสัมผัสได้  ถ้ามีใครลอบมอง  ครั้งนี้ก็เหมือนกัน  ศรีสมรรับรู้ถึงรังสีหฤหื่นที่พุ่งเข้ามา  ราวกับมีใครบางคนอยากขย้ำเธอเสียเต็มประดา  และคุณนายสาวมั่นใจว่าตนคิดไม่ผิด  เพราะที่ผ่านมา  เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วหลายครั้ง 


    “ เอ๊ะ!  มีความรู้สึกเหมือนถูกใครจ้องอยู่  สถานการณ์คล้ายกับตอนที่เราเข้าไปตรวจงานในโรงสีที่มีพวกกรรมกรกลัดมันแบกกระสอบอยู่เลย  หรือว่า……” แม้ศรีสมรจะมั่นใจในสัญชาตญาณ  แต่เธอก็ไม่หันไปมองในทันที  พร้อมทำทีควานหากระดาษชำระต่อ  หางตาเหลือบไปยังกระจกรถฝั่งตรงข้าม  เพื่อชมเหตุการณ์ผ่านเงาสะท้อน 

             


           และเมื่อสาวเจ้าได้พินิจอยู่ชั่วครู่  ก็พบกับนายโต้งที่แทบยื่นหน้าเข้ามาในรถ  แขนขวากับกายช่วงบนสั่นดึ้กๆอย่างน่าอัศจรรย์ 


    “ ว้าย!  ตายแล้ว  ทำไมนายโต้งถึงทำท่าประหลาดแบบนั้น  ไม่สิ  บางทีเขาอาจลุ้นให้เราหาทิชชู่เจอเร็วๆ  และที่กระตุกแปลกๆ  น่าจะเป็นเพราะกำลังหนาวสั่น ” แม้ศรีสมรจะตื่นตระหนก  แต่คุณนายสาวก็พยายามโลกสวย  มือไม้ที่ปาดป่ายในลิ้นชักก็แลสั่นเทาเหลือประมาณ  หัวใจเต้นตูมตามจนหยุดไม่อยู่ 

               


         เหมือนคุณนายสาวจะมีโชคอยู่บ้าง  เลยเลื่อนสายตาไปเห็นห่อทิชชู่เล็กๆที่ส่วนลึกสุดของลิ้นชัก  เจ้าหล่อนเลยหยิบมันออกมา  พร้อมยื่นให้นายโต้งโดยเร็ว 


    “ เอ้า….นี่จ้ะ  โต้ง  เอาไปเลยนะ  ไม่ต้องคืน  ชั้นจะรีบไปแล้ว ” 

              


           โต้งรับมาเงียบๆ  แต่จิตรกรรหนุ่มดูไม่สนใจว่าอีกฝ่ายคิดตีจาก  มือซ้ายยังคงเท้าขอบกระจกรถ  สองตาเพ่งมองคุณนายสาวแน่วนิ่ง  แถมกายช่วงบนกับมือขวายังสั่นยึกๆอย่างต่อเนื่อง  ทว่าศรีสมรไม่เห็นว่าเขากำลังทำอะไร  เพราะมีประตูรถบดบัง 


    “ เอ่อ…..โต้งได้ทิชชู่แล้วนี่นา  เราไปได้หรือยัง ” พอเห็นจิตรกรหนุ่มยืนแบบนั้นอยู่นานสองนาน  คุณนายสาวก็ร้องเตือน  พร้อมเหล่มองนายโต้งที่ยืนเท้าขอบกระจกรถ  ประมาณว่าอยากให้ปล่อยมือจากจุดนี้ซักที 


    “ เอ๊ะ!  เออ….ใช่สิ  เราได้ทิชชู่แล้วนี่หว่า  แต่คุณหมอนไม่อยากรู้เหรอว่าผมเอามันไปใช้ทำอะไร ” โต้งแสร้งสะดุ้งนิดนึง  ก่อนจะหยอดคำถามแบบมีนัยยะ 

               


          ศรีสมรยอมรับว่าไม่อยากรู้  เพราะมันชัดว่านายโต้งน่าจะเอาไปเช็ดเจ้าโลกที่กำลังเปรอะเปื้อน  แต่ส่วนลึกของจิตใจก็แอบว้าวุ่นอยู่เหมือนกัน  ด้วยเกมกามที่จิตรกรหนุ่มมอบให้เมื่อวาน  เป็นอะไรที่ลุ้นระทึกจนลืมไม่ลง 

              


          แต่ไม่ทันจะได้คำตอบ  จิตรกรหนุ่มก็เอื้อมมือซ้ายมากดปุ่มเปิดประตู  พร้อมแง้มมันออกมา  เพื่อเฉลยว่าตนกำลังทำอะไร  และเมื่อคุณนายสาวได้เห็น  เธอก็กรีดร้องเสียงดัง 


    “ ว้าย……..โต้งทำอะไรน่ะ ” 

               


           เหตุที่ทำให้คุณนายสาวตกใจถึงเพียงนี้  เป็นเพราะโต้งได้ใช้ทิชชู่เช็ดอาวุธร้ายที่มันแผล็บ 


    “ ยี้….อยากจะกรี๊ดเป็นภาษาอังกฤษ  ตานี่เล่นโชว์ของลับให้เราดูอีกแล้ว  แถมท่วงท่าทำความสะอาดก็แปลกประหลาด ” ศรีสมรอึ้งไปในบัดดล  สองมือยกขึ้นปิดปาก 

             


          ถึงศรีสมรจะแสดงอาการรังเกียจอย่างชัดเจน  แต่โต้งไม่สนใจ  แถมยังสอดส่ายสายตาหื่นๆไปทั่วเรือนกายอวบอัด  ไม่ว่าจะเป็นทรวงอกคัพ D ที่ซ่อนอยู่ในเกาะอก  โคนขาอ่อนขาวอวบ  สะโพกผายที่ถูกกระโปรงทรงเอบดบัง  ล้วนตกอยู่ในโฟกัสของจิตรกรหนุ่ม 


    “ เหอ  เหอ  เหอ…..” 

              


          ศรีสมรเองก็รู้ชัดว่าตนตกเป็นเป้าสายตา  แต่ไม่รู้ทำไม  กายอวบอัดจึงไม่ยอมขยับหนี  แถมยังเพ่งมองมือขวาของจิตรกรหนุ่มที่กำลังทำร้ายตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย  หัวใจเต้นรัวเป็นกลองเพล 


    “ โอ้……ไอ้โรคจิตนี่คลั่งอีกแล้ว  จะทำยังไงดีนะ ” 

               


           ก่อนที่ศรีสมรจะได้คำตอบ  โต้งก็ตรงเข้ามาประชิด  เธอเลยเอียงหน้าหลบ  ปากก็ออกคำสั่งเสียงแผ่ว 


    “ โต้ง…..เธอจะทำอะไรน่ะ  ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะ ” 


    “ เหอ  เหอ  เหอ  ไม่มีอะไรมาก  ผมแค่อยากให้คุณหมอนช่วยทำความสะอาดให้ก็เท่านั้น ” กระนั้นโต้งก็ไม่ยอมถอย  แถมยังส่ายเอวไปมาในระยะประชิด 


    “ ก็แล้วทำไม  แกไม่ทำเองล่ะ   ว้าย….ตายแล้ว ” ศรีสมรเริ่มขุ่นนิดๆ  เพราะถูกบุรุษร่างสูงยียวน  แต่พอจะตวาด  โต้งก็ยื่นมือมาแตะริมฝีปากอวบอิ่ม  เธอเลยกรีดร้อง  พร้อมสะบัดหน้าหนีด้วยความขยะแขยง 


    “ ก็ผมเมื่อยมือแล้วน่ะสิ  และถ้าคุณหมอนไม่ทำให้  ผมคงต้องเอามาถูใบหน้าสวยๆและริมฝีปากของคุณจนกว่ามันจะสะอาดเอื่ยม ” โต้งยื่นข้อเสนอใหม่  อันเป็นการบีบบังคับกันอยู่กลายๆ     

              


           ศรีสมรอยากตอบกลับไปว่า….แล้วชั้นไปเกี่ยวอะไรด้วย  แกถึงเอาใบหน้าของชั้นมาใช้แทนกระดาษชำระ  แต่พอตึกตรองอยู่อึดใจ  ก็ได้คิดว่า…การโต้เถียงกับคนโรคจิต  น่าจะไร้ประโยชน์  เพราะสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ไม่รับฟังความคิดเห็นของผู้ใดแน่  จึงตัดสินใจเล่นตามน้ำ 


    “ โอเค…..แค่ชั้นเช็ดทำความสะอาดให้นาย  ก็พอแล้ว  ใช่มั้ย ” พอพูดจบ  ศรีสมรก็หยิบทิชชู่ผืนใหม่มาห่ออุ้งมือ  แล้วขยับไปทำตามความต้องการ  ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนโต้งตั้งตัวไม่ทัน  เลยร้องครวญเบาๆเสียหนึ่งที 


    " อู้ว…..ใช่แล้ว  อย่างงั้นล่ะ  เช็ดช้าๆก่อนนะ  คุณหมอน ” 

             


           แม้เมื่อวานศรีสมรจะเพิ่งมีอะไรกับโต้งมาหมาดๆ  แต่เจ้าหล่อนก็ยอมรับว่าจิตตกหน่อยๆ  เพราะยังไงชายผู้นี้ก็เป็นเพียงคนแปลกหน้า  แต่เพื่อให้เรื่องจบ  คุณนายสาวจึงกัดฟันทน  พร้อมใช้กระดาษทิชชู่ที่อยู่ในอุ้งมือเช็ดคราบไคล 

              


           ศรีสมรรู้สึกร้อนผ่าว  โดยเฉพาะใบหน้าที่แดงก่ำดูจะเป็นจุดที่ระอุขั้นสุด  เหตุเพราะเลือดสาวกำลังวิ่งพล่านไปทั่วร่าง  มือบางลากทิชชู่ไล่ทำความสะอาดไปเรื่อยๆ  และการกระทำดังกล่าวได้เรียกเสียงครางของจิตรกรหนุ่ม 


    “ อู้ว…..”  

            


           คุณนายสาวใช้ทิชชู่ผืนบางเช็ดไปทั่วดุ้นท่อนโตอยู่สองนาที  แต่ไม่รู้สึกว่ามันจะสะอาดขึ้นเลยซักนิด  ตรงกันข้าม  กลับดูเปียกแฉะยิ่งกว่าเดิม 


    “ เอ….ทำไมยิ่งทำ  เหมือนรู้สึกว่ามันยิ่งเละเทะ  แถมขนาดของมันยังทำท่าจะใหญ่ขึ้นไปอีก  แล้วเมื่อวานเราทนรับของแบบนี้ได้ยังไง ” 

             


           ในขณะที่คุณนายสาวกำลังวนเวียนอยู่ในความสงสัย  โต้งก็ฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายเหม่อ  เอื้อมมือไปลูบไล้เรือนกายช่วงบน 


    “ อู้ย…….” ศรีสมรสะดุ้งโหยง  แต่กายอวบอัดกลับไม่ขยับหนี  แถมยังแอ่นอกขึ้นเล็กน้อย  เพื่อรับรสสัมผัสของบุรุษ  ใบหน้าสวยคมแลเหยเกด้วยความเจ็บเสียว 

              


           พอเห็นว่าสาวสวยวัยสะคราญไม่ตำหนิคำใด  โต้งก็เริ่มได้ใจ  เลยเล่นงานต่อด้วยสองมือ  พอสัมผัสผิวกายภายนอกจนหนำใจ  เขาก็ล้วงเข้าไปในเกาะอกสีดำ  และหมากเกมนี้ก็ส่งผลให้กายอวบอัดของศรีสมรกระตุกแรงด้วยอารมณ์สยิว 


    “ อ้า……”



    สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

    https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2


    คล้ายกับเรื่องมนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์) ที่คุณอ่าน