App ล่าสวาท

ฝุ่นควันและละอองดินลอยฟุ้งกระจายไปทั่วโถงทางเข้าชั้นล่างของวิลล่าตากอากาศหรูหราเมื่อประตูไม้บานคู่แผ่นหนาถูกพังทลายลงราบคาบ ร่างของ พ.ต.ท. สราวุฒิ หรือผู้พันวุฒิ นายตำรวจคอมมานโดเหล็กแกร่งก้าวเดินฝ่าฝุ่นควันเข้ามาภายในตัวตึกอย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว สองมือกำกระชับปืนพกประจำกายแน่นหนา ท่ามกลางบรรยากาศรอบกายที่อบอวลหนาแน่นไปด้วยมลพิษหมอกสีม่วงเข้มข้นของรังสีราคะ อุปกรณ์เครื่องป้องกันระดับประสาท Anti-Rush V2 ที่เหน็บแน่นหนาอยู่ที่ขมับด้านขวาส่งเสียงวิ้งๆ และไฟ LED สัญญาณสีเขียวส่องกะพริบแจ้งเตือนภัยถี่รัวสะท้อนกับเหงื่อที่ไหลซึมรอบแก้ม

รัชชาในร่างธิดามารราคะยืนทอดสายตามองเหตุการณ์จากระเบียงชั้นบน รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนริมฝีปากราวกับกำลังชมการแสดงที่เธอเป็นผู้กำกับ นิ้วเรียวแตะหน้าจอแดชบอร์ดของ LUST Note อย่างรวดเร็ว ก่อนส่งคำสั่งใหม่ลงสู่ระบบ

ดวงตาของบอดี้การ์ดทั้งสี่—ยอด ไกร เดช และขจร—พลันแข็งกร้าวขึ้นพร้อมกัน ร่างกำยำที่เคยยืนนิ่งเริ่มเคลื่อนไหวราวกับถูกเชิดด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็น พวกเขากระจายกำลังออกเป็นรูปครึ่งวงกลม ปิดทางถอยและบีบพื้นที่ให้ผู้พันวุฒิเหลือเพียงช่องแคบตรงกลางโถงวิลล่า

ยอดเป็นคนเปิดเกมก่อน เขาพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเกินคาด หมัดขวาซัดตรงเข้าหาใบหน้าอย่างแม่นยำ

วุฒิเบี่ยงศีรษะหลบเพียงเสี้ยววินาที หมัดของยอดพุ่งผ่านปลายจมูกไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขาอาศัยจังหวะนั้นใช้สันมือผลักไหล่คู่ต่อสู้ออกเพื่อเสียหลัก แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ไกรก็อ้อมเข้ามาจากด้านข้าง ยกเข่าพุ่งใส่ลำตัวทันที

วุฒิรีบยกแขนขึ้นรับแรงกระแทก ความเจ็บแล่นไปทั่วต้นแขนจนชา เขาถอยหลังสองก้าวก่อนหมุนตัวหลบการไล่ซ้ำ พลางกวาดสายตามองหาทางออก

"หยุด! พวกคุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไร!"

ไม่มีคำตอบ มีเพียงสายตาแข็งกระด้างและสีหน้าว่างเปล่าของชายทั้งสี่ ราวกับสติสัมปชัญญะทั้งหมดถูกช่วงชิงไปจนสิ้น เดชฉวยโอกาสเข้าประชิดจากด้านหลัง พยายามล็อกแขนทั้งสองข้างของผู้พันวุฒิ ขณะที่ขจรเคลื่อนเข้ามาด้านหน้า เตรียมซ้ำเพื่อปิดเกม

วุฒิกัดฟัน สูดลมหายใจลึกก่อนลดจุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย เขาบิดสะโพกอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนแรงดึงของเดชให้กลายเป็นแรงเหวี่ยง ทำให้ทั้งคู่หมุนไปคนละทิศ เดชเสียหลักชนเข้ากับขจรจนทั้งสองสะดุดพร้อมกัน

จังหวะว่างเพียงชั่วครู่เปิดขึ้น

แต่ยอดกับไกรไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ ทั้งสองประสานงานกันอย่างน่ากลัว คนหนึ่งรุก อีกคนตัดทางหนี บีบให้วุฒิต้องถอยหลังทีละก้าว

ผู้พันวุฒิชักปืนพกออกจากซองโดยสัญชาตญาณ ปลายกระบอกปืนเล็งไปยังกลุ่มชายตรงหน้า นิ้วชี้แตะไกปืน...

แต่กลับหยุดนิ่ง เขามองเห็นภาพอดีตตำรวจ รปภ. และพรานป่าที่เคยมีครอบครัว มีชีวิตของตนเอง คนเหล่านี้ไม่ใช่อาชญากร หากเป็นเพียงเหยื่อของเทคโนโลยีบงการจิตใจ

"ฉันจะไม่ยิงพวกนาย..."

วุฒิลดปลายกระบอกปืนลงเพียงเล็กน้อย ก่อนใช้มันเป็นอุปกรณ์ป้องกันตัวแทนการลั่นไก คอยปัดแขน ผลักหมัด และรักษาระยะห่าง การต่อสู้จึงยิ่งเสียเปรียบ เพราะอีกฝ่ายไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ยอดกระโจนเข้ากอดรวบเอวจากด้านหลัง ขณะที่ไกรพุ่งเข้าล็อกแขนซ้าย เดชคว้าข้อมือขวา ส่วนขจรเร่งเข้ามาปิดท้ายเพื่อกดร่างของเขาให้ทรุดลงกับพื้น

วุฒิคำรามเสียงต่ำ รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดก่อนกระแทกส้นเท้าลงกับพื้นหินอ่อนอย่างเต็มแรง ใช้แรงส่งหมุนลำตัวทั้งร่างราวกับสปริงที่ถูกอัดจนสุด แรงเหวี่ยงทำให้ยอดหลุดจากการเกาะเกี่ยว ไกรเสียหลักเซไปด้านข้าง ส่วนเดชกับขจรถูกชนจนจังหวะการประสานงานสะดุด

ช่องว่างเพียงหนึ่งวินาทีปรากฏขึ้นตรงหน้าบันไดเวียน วุฒิไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เขาพุ่งทะยานออกจากวงล้อม วิ่งเต็มกำลังไปยังบันไดเวียน มือจับราวเหล็กก่อนกระโดดข้ามขั้นบันไดทีละหลายขั้น เสียงฝีเท้าของชายทั้งสี่ดังไล่หลังมาติด ๆ สะท้อนก้องไปทั่ววิลล่าหรู

เหนือศีรษะขึ้นไป รัชชายังคงยืนอยู่ที่ระเบียงชั้นสองด้วยท่าทีสงบนิ่ง รอยยิ้มของเธอค่อย ๆ กว้างขึ้น ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้

"ขึ้นมาเลยสิ...ผู้พัน"

เสียงพึมพำแผ่วเบาลอยลงมาจากชั้นบน พร้อมกับนิ้วเรียวที่แตะคำสั่งใหม่ลงบนหน้าจอ LUST Note อีกครั้ง ราวกับกำลังเตรียมกับดักด่านต่อไปไว้ต้อนรับผู้บุกรุกโดยเฉพาะ

ทว่าการก้าวเดินของเขาต้องชะงักลงทันที เมื่อประจุคลื่นเสียงสะกดจิต Sirens Echo ความถี่สูงพิเศษพุ่งแผ่กระจายออกมาจากลำโพงรอบวิลล่า เสียงกรีดร้องหวีดหวิวหวานล้ำและคาวราคะแทรกซึมผ่านระบบประสาทหูโดยตรงบดขยี้สติส่วนควบคุมความคิดของเขาจนสมองเริ่มหูอื้อตาพร่าเลือน

รัชชาเร่งพลังความถี่ V5.0 ความเข้มข้นสูงสุดผ่านแท็บเล็ตสีทองคำขาว ป้อนประจุรังสีราคะขนาดยักษ์จู่โจมสมองส่วนลึกของผู้พันวุฒิโดยตรง ทันใดนั้น ภาพมายากามารมณ์และภาพลวงตาสวาทอันแสนลึกล้ำสั่นสะท้านก็ผุดขึ้นซ้อนทับภาพจริงเต็มสายตาของเขา ภาพของรัชชาและผู้กองเมย์ในร่างเปลือยเปล่าอวบอัดทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงคัพ D ใหญ่โตเบียดเสียดเรือนร่างนุ่มนิ่มร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนและเย้ายวนใจ ปรากฏขึ้นมาราวกับฉากจริงดึงดูดความกระสันของชายหนุ่มให้ปะทุขึ้นในกระแสเลือด

สมองของผู้พันวุฒิหมุนคว้าง ร้อนรุ่มดั่งไฟสุม ความรู้สึกต้องการทางกายพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันจนท่อนเอ็นและแก่นกายหนายาวในกางเกงเครื่องแบบคอมแบตเริ่มแข็งขึงตึงเปรี๊ยะสั่นระริกตามประจุฟีโรโมน เครื่องต้านทาน Anti-Rush V2 ทำงานเกินขีดจำกัดอย่างรวดเร็วจนมีเสียงไฟช็อตสั่นระริกและไฟสัญญาณ LED เปลี่ยนสีจากสีเขียวเป็นสีเหลืองสลัวพร้อมจะไหม้ดับวูบและสูญสลายการป้องกันได้ตลอดเวลา

ผู้พันหนุ่มใหญ่ทรุดตัวลงคุกเข่าราบไปกับพื้นบันไดหินอ่อนอย่างหมดแรง สองมือกุมศีรษะแน่นหนา ร่างกายสั่นเทาเกือบจะยอมจำนนศิโรราบต่อสัมผัสภาพลวงตาและความเสียวซ่านที่แล่นพล่านในช่องท้อง ทว่าในเสี้ยววินาทีแห่งสติสัมปชัญญะสุดท้ายที่ใกล้จะดับมอด วุฒิกัดฟันแน่นจนเลือดซึมตามร่องฟัน สองมือเอื้อมชักมีดพกยุทธวิธีคมกริบออกจากเข็มขัดสนาม แล้วแทงและกรีดลึกลงบนกล้ามเนื้อต้นขาด้านซ้ายของตัวเองอย่างรุนแรงไร้ความปรานี

เลือดสีแดงสดไหลชโลมซึมเปื้อนเสื้อเกราะและกางเกงเดินป่าสีเข้มจนนองพื้นหินอ่อน ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสแผ่ซ่านริ้วเข้าสู่ระบบประสาทสลายหมอกควันสีม่วงและภาพลวงตากามารมณ์ออกไปจนหมดสิ้น สมองของเขากลับมาสว่างวาบเด็ดเดี่ยวและตื่นตัวอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาของเขากลับมาแข็งกร้าว ดุดัน แดงฉานด้วยแรงแค้นและวิชาชีพตำรวจ เขายันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ สบประสานสายตากับรัชชาที่ยืนจ้องมองลงมาจากชั้นระเบียงด้านบนด้วยแววตาตื่นตะลึงและหวาดหวั่นอย่างถึงที่สุดต่อสติอันแข็งแกร่งประดุจเหล็กกล้าของผู้พันหนุ่มใหญ่คนนี้!

บาดแผลลึกที่ต้นขาซ้ายส่งกระแสความปวดร้าวแล่นจู่โจมเข้ากระตุ้นสมองส่วนควบคุมความรู้สึกทุกวินาที เลือดสีแดงเข้มไหลลงตามน่องขาเปื้อนรองเท้าคอมแบตหนังดำเป็นทางยาว ทว่าความเจ็บปวดทางกายภาพนี้เองที่เป็นเกราะป้องกันชั้นเลิศที่หักล้างฤทธิ์ฟีโรโมนและประจุคลื่นราคะของ App LUST V5.0 ลงได้อย่างสิ้นเชิง จิตใต้สำนึกของผู้พันวุฒิไม่ยอมตอบสนองต่ออารมณ์ความใคร่หรือการสะกดจิตอีกต่อไป สติสัมปชัญญะของเขาตื่นตัวเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยแรงขับดันจากปณิธานเกียรติยศและหน้าที่ผู้พิทักษ์กฎหมาย

รัชชาเบิกตาคู่สวยสีอเมทิสต์กว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา ร่างมารในตัวของเธอกำลังสั่นสะท้านอย่างหวั่นไหวเมื่อพบข้าศึกคนสุดท้ายที่ยินยอมกรีดทำลายเนื้อหนังของตนเองเพื่อรักษาสติปัญญาในการต่อสู้ ยอด ไกร และเดช พยายามจะก้าวขึ้นบันไดตามมาล็อกตัวเขาอีกรอบ ทว่าผู้พันวุฒิชี้ปากกระบอกปืนพกตรงไปยังทาสชายเหล่านั้นอย่างเฉียบขาด แววตาของเขาคมกริบดั่งมัจจุราชที่พร้อมจะจบชีวิตทุกคนที่ขัดขวาง

"หลบไป... ถ้าพวกแกไม่อยากตาย" วุฒิเค้นเสียงคำรามต่ำอย่างน่าเกรงขาม การเผชิญหน้าตัดสินศึกสุดท้ายระหว่างผู้พิทักษ์สันติราษฎร์และเทวีมารราคะในห้องทำงานชั้นสองกำลังจะเริ่มต้นขึ้นโดยมีชะตากรรมของ App LUST และเครื่องต้านทาน Anti-Rush V2 เป็นตัวตัดสินผลแพ้ชนะ!

เมื่อก้าวพ้นธรณีประตู ยอดและไกรไม่รอช้าก้าวพุ่งเข้าชาร์จตรงตัวผู้พันวุฒิด้วยความรวดเร็วและพละกำลังที่ได้รับผลจาก Testosterone ตื่นตัว ไกรใช้พรรษากำลังกดแขนขวาของผู้พันวุฒิเพื่อบีบให้ปืนพกหลุดจากมือ ทว่าผู้พันวุฒิใช้กระบวนท่าป้องกันตัวไอคิโด บิดข้อมือของไกรกลับหลังจนไกรร้องคำรามทรุดเข่าล้มลงกับพื้นหินอ่อน ยอดขยับเข้ามาเตะสูงหมายขมับซ้ายหวังทำลายเครื่อง Anti-Rush V2 วุฒิย่อตัวหลบหลีกฉับพลันและสวนกลับด้วยการศอกกระแทกกลางอกของยอดจนลอยกระเด็นชนโซฟาไม้หักเสียหาย

เดชและขจรที่คอยเฝ้าระวังอยู่ท้ายโถงเห็นสถานการณ์เสียเปรียบขยับก้าวเข้ามาร่วมโจมตี วุฒิเห็นท่าไม่ดีเนื่องจากคลื่นความดันในอากาศเริ่มกวนประสาทหนักขึ้น จึงสลัดตัวเตะกล่องเครื่องใช้ใกล้ตัวขัดขาเดช และใช้พละกำลังที่หลงเหลือพุ่งตัวหนีฝ่าฝูงชนมุ่งตรงไปที่บันไดเวียนเพื่อสยบต้นตอสัญญาณสะกดคือตัวรัชชาที่อยู่ด้านบน

เสียงแจ้งเตือนจากเครื่อง Anti-Rush V2 ดังขึ้นก้องหูเป็นจังหวะสัญญาณกะพริบถี่ ตัวประมวลผลโลหะสีดำด้านข้างขมับร้อนจี๋จนรู้สึกเหมือนเนื้อตรงนั้นจะไหม้เกรียม ความร้อนรุนแรงจากกระแส Active Wave Cancellation ทำงานเกินกำลังเนื่องจากประจุคลื่นสะกด V5.0 จากดาวเทียมมีมวลสารพลังงานสูงเกินคาดการณ์ไว้ สติเริ่มครางสั่นในสมองส่งผ่านกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ สะกิดขมับของผู้พันวุฒิเพื่อประคองใจ

ในห้วงความคิดลึกๆ วุฒิระลึกถึงภาพผู้กองเมย์และภาพตนเองในสภาพเปลือยล่อนจ้อนยอมรับใช้ความสุขของมารราคะ ความรู้สึกอับอายขายหน้าในฐานะนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่พัดผ่านสมอง ความทรมานจากการสูญเสียเกียรติยศตำรวจนั้นเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าบาดแผลที่ขาซ้าย เลือดสีแดงสดเปรียบเสมือนน้ำสะอาดชำระล้างความกำหนัดสวาทและภาพลวงตากามของรัชชาออกไป วุฒิเชิดหน้าขึ้นดวงตาที่กลับมาคมกริบสะกดใจก้าวข้ามขีดจำกัดความเจ็บปวดขึ้นบันไดทีละขั้น มุ่งหน้าเผชิญหน้ากับธิดามารราคะอย่างไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด!

วุฒิก้าวขาที่โชกเลือดขึ้นไปหยุดอยู่ที่ชานพักบันไดขั้นสุดท้าย สบประสานสายตาโดยตรงกับรัชชาที่มีแววตาประหลาดใจระคนกลัว เขากระชับปืนพกและเปรยคำพูดผ่านไรฟันด้วยความเย็นชา: "รัชชา... เกมสะกดจิตบ้าๆ ของแกจบลงตรงนี้แล้ว ฉันจะไม่ยอมให้แอปนั่นบิดเบือนสติปัญญาของคนดีๆ อีกต่อไป"

รัชชาที่กุมแท็บเล็ตแน่นหัวเราะเสียงหวานในคออย่างท้าทาย: "คุณตำรวจเหล็ก... บาดแผลที่ขานั่นคงเจ็บมากสินะคะ? แต่คิดเหรอว่าจิตใจของคุณจะแข็งแกร่งต้านประจุพลัง V5.0 ของฉันได้ตลอดรอดฝั่ง ยิ่งคุณดิ้นรน ความเจ็บปวดนั้นจะยิ่งกลายเป็นของหวานที่ปลุกเร้าอารมณ์ของเทวีมารอย่างฉัน!"

วุฒิกระตุกยิ้มดุดัน แววตาของเขาไร้ร่องรอยของความกลัว มีเพียงเกียรติยศและหน้าที่นำทาง ท่ามกลางเสียงหวีดกังวานของ Sirens Echo และหมอกราคะสีม่วงที่อบอวลรอบตัว การปะทะตัดสินรอบสุดท้ายในสมรภูมิหุบเขานอกเมืองกำลังจะเริ่มตัดสินแพ้ชนะในไม่กี่วินาทีนี้!