บทที่ 51 ภารกิจสำเร็จ
หลังจากการสืบสวนหลายวัน และการเสียสละของนักผจญภัยอาชีพนับหมื่นคน ในที่สุดสมาคมนักผจญภัยก็สามารถค้นพบตำแหน่งปัจจุบันของมังกรดำได้
นักล่ามังกรได้รับข้อมูลแล้ว จึงรีบเรียกผู้ใช้พลังลมมาทันที
พวกเขาพุ่งออกจากเมืองตัวหลง มุ่งหน้าไปโจมตีที่อยู่ของมังกรดำโดยตรง
ฮั่นหวู่กำลังฝึกฝนทักษะอยู่ ก็รู้สึกถึงลมพายุอันบ้าคลั่งที่พัดผ่านเหนือศีรษะ
ทันใดนั้น นักล่ามังกรและผู้ใช้พลังลมก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา มังกรดำรู้สึกถึงพลังอำนาจอันทรงพลังจากทั้งสองคน มันลุกขึ้นยืนและส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ
นั่นคือกลิ่นของวีรบุรุษแห่งเมืองตัวหลง และยังเป็นกลิ่นของความเกลียดชัง
เมื่อนักล่ามังกรเห็นมังกรดำ มีใบหน้าก็เต็มไปด้วยความยินดี
"สมกับเป็นมังกรดำสายพันธุ์แท้ การล่าแกจะทำให้อาชีพนักล่ามังกรของฉันก้าวขึ้นไปอีกระดับแน่นอน!" นักล่ามังกรตะโกนออกมา
จากนั้น เขาหันไปสั่งผู้ใช้พลังลมว่า "ช่วยปิดกั้นบริเวณรอบ ๆ ให้ฉันหน่อย อย่าให้ปีศาจตนอื่นมารบกวนฉัน!"
ผู้ใช้พลังลมกล่าวอย่างเคารพนับถือ "พี่ใหญ่นักล่ามังกร คุณวางใจได้เลย ผมจะไม่ยอมให้ปีศาจตนไหนมารบกวนคุณอย่างเด็ดขาด"
พูดจบ ผู้ใช้พลังลมก็ยกมือขึ้นปลดปล่อยทักษะ
ศาสตร์ลับของวีรบุรุษ : กำแพงพายุ!
พายุอันรุนแรงรวมตัวกัน กลายเป็นกำแพงที่ทอดยาวไปถึงท้องฟ้า ล้อมรอบพื้นที่รัศมีสิบกิโลเมตรเอาไว้ พายุอันบ้าคลั่งกลายเป็นกำแพงที่ทรงพลัง กั้นขวางปีศาจทั้งหมดที่รีบมาช่วยเหลือไว้ด้านนอก
ในชั่วขณะนี้ พวกมันไม่สามารถทะลวงผ่านเข้ามาได้เลย
ภายในกำแพงวายุ มังกรดำและนักล่ามังกรเผชิญหน้ากัน กระแสพลังงานอันบ้าคลั่งปะทะกันอย่างรุนแรง
ปีศาจที่อ่อนแอไม่มีทางรอดชีวิตจากผลกระทบของพลังอำนาจทั้งสองฝ่ายได้เลย แต่ก็มีข้อยกเว้น นั่นคือฮั่นหวู่และผู้ใช้พลังลม
ทั้งสองคนมีระดับที่สูงมาก จึงสามารถต้านทานพลังที่เหลืออยู่ได้
ผู้ใช้พลังลมจ้องมองฮั่นหวู่ ในดวงตาของเขาสะท้อนภาพร่างมนุษย์ตั๊กแตนขนาดใหญ่
ฮั่นหวู่รู้สึกตัวว่า ผู้ใช้พลังลมกำลังสืบค้นข้อมูลของตน
"ราชาตั๊กแตนปีศาจระดับ 125 ไม่คิดเลยว่านอกเมืองตัวหลงจะมีปีศาจที่แข็งแกร่งขนาดนี้!" ผู้ใช้พลังลมอุทานด้วยความประหลาดใจ
"แต่ฉันจะไม่ยอมให้นายขัดขวางการต่อสู้ของพี่ชายนักล่ามังกรเด็ดขาด!"
ฮั่นหวู่หัวเราะเยาะ เขาตั้งใจจะฝึกฝนทักษะให้ชำนาญก่อน แล้วค่อยไปที่เมืองตัวหลงเพื่อหาวีรบุรุษมาฆ่าสักคน
แต่ไม่คิดว่าจะมีวีรบุรุษมาส่งตัวถึงที่เสียเอง
ฮั่นหวู่ก็ได้ตรวจสอบข้อมูลบางส่วนของผู้ใช้พลังลมผ่านดวงตาสำรวจเช่นกัน
ชื่อ : คาร์ล สมิธ
ระดับ : 131
อาชีพ : ผู้ใช้พลังลม (อาชีพขั้นที่สี่)
อุปกรณ์ : ใบมีดแห่งเทพลม (อาวุธเทพระดับ 1)...
คุณสมบัติเทพ : ???
พรสวรรค์ : ความเชี่ยวชาญด้านมีดสั้น ความสนิทสนมกับสายลม ร่างกายเบาหวิว ร่างกายแห่งพายุ
ทักษะ : ศาสตร์ลับของวีรบุรุษ กำแพงพายุ แทงหลัง การตัดด้วยใบมีดลม
…
แม้ว่าจะไม่สามารถเห็นข้อมูลทั้งหมดของผู้ใช้พลังลมได้ แต่ฮั่นหวู่มั่นใจอย่างยิ่งว่าผู้ใช้พลังลมนั้นแข็งแกร่งมาก
ทันใดนั้น การต่อสู้ระหว่างทั้งสองก็เริ่มขึ้น
ฮั่นหวู่ใช้ทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาทันที : การแปลงร่างเป็นมังกรดำ
เขาแปลงร่างเป็นมังกรดำในรูปแบบมนุษย์ ถือดาบยักษ์สองมือที่เป็นอาวุธพลังศักดิ์สิทธิ์ ฟาดฟันใส่ผู้ใช้พลังลม
ร่างของผู้ใช้พลังลมมีลักษณะประหลาด ร่างที่ประกอบด้วยพายุรุนแรงปรากฏขึ้นข้างกายเขา
นั่นคือพรสวรรค์การแปลงร่างเป็นพายุของเขา
การแปลงร่างเป็นพายุนี้มีทักษะทั้งหมดของผู้ใช้พลังลม ยกเว้นศาสตร์ลับของวีรบุรุษ และยังเป็นร่างที่ประกอบด้วยธาตุ ไม่กลัวความเสียหายใด ๆ
ตราบใดที่ผู้ใช้พลังลมยังมีชีวิตอยู่ ร่างอวตารพายุก็จะโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน
ด้วยการผสานพลังระหว่างผู้ใช้พลังลมและร่างอวตารพายุ ฮั่นหวู่จึงตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่ฮั่นหวู่มีเกล็ดมังกรดำที่แข็งแกร่งปกคลุมร่างกาย ทำให้มีความต้านทานธาตุสูง จึงสามารถทนรับการโจมตีได้หลายครั้ง แต่นี่ก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาในระยะยาว
ในขณะที่ถูกทำร้าย ฮั่นหวู่ได้แอบส่งคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ไปยังบริวารตั๊กแตนที่อยู่นอกกำแพงพายุ ให้หาทางทำลายกำแพงและมาช่วยเหลือ
อีกด้านหนึ่ง สถานการณ์ของมังกรดำดูย่ำแย่กว่าฮั่นหวู่เสียอีก
ศาสตร์ลับของนักล่ามังกร - อาณาเขตสังหารมังกร สามารถต่อกรกับเผ่าพันธุ์มังกรได้อย่างยอดเยี่ยม เมื่อขอบเขตแผ่ขยายออก ทุกมังกรที่เขาสังหารจะถูกเรียกออกมาเพื่อต่อสู้เพื่อเขา
ในตอนนี้ มังกรดำกำลังถูกโจมตีโดยมังกรน้อยนับสิบตัว มังกรเขียวซึ่งเป็นสายพันธุ์มังกรยักษ์เช่นเดียวกันกำลังพ่นใบมีดลมอันทรงพลังใส่มัน
ใบมีดลมที่เปี่ยมด้วยพลังมังกรสามารถทำลายเกล็ดของมังกรดำได้อย่างง่ายดาย
นักล่ามังกรถือดาบใหญ่สีเขียวมรกตสองเล่ม ทั้งคู่ถูกสร้างขึ้นจากฟันมังกร และมีความสามารถในการทำลายเกราะเกล็ดมังกรได้เช่นกัน
เมื่อฟันลงบนร่างของมังกรดำ ทุกครั้งที่ดาบสัมผัสก็เกิดการโจมตีแบบคริติคอล
มังกรดำเพิ่งถูกปลดผนึกไม่นาน จึงยังไม่ได้ฟื้นฟูพลังถึงจุดสูงสุด ตอนนี้มันถูกคุณสมบัติของนักล่ามังกรต้านทาน ไม่นานก็ถูกทำร้ายสาหัสและพ่ายแพ้
นักล่ามังกรถือดาบใหญ่สีเขียวไว้ในมือ เหยียบบนหัวของมังกรดำ ในใจเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มยินดี
หากสามารถดูดซับวิญญาณของมังกรดำได้ ศาสตร์ลับของวีรบุรุษ อาณาเขตสังหารมังกรของเขาจะได้รับการยกระดับ
อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้จำเป็นต้องใช้พิธีกรรมเฉพาะจึงจะสำเร็จได้
เกี่ยวกับเรื่องนี้ นักล่ามังกรได้คิดไว้ล่วงหน้าแล้ว
เขาสั่งการวิญญาณมังกรในอาณาเขตการสังหารมังกร ให้ยกร่างมังกรดำขึ้นมา แล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เตรียมพาร่างกลับไปยังเมืองตัวหลง
เขาต้องการจัดพิธีสังหารมังกรต่อหน้านักผจญภัยอาชีพทั้งหมดในเมืองตัวหลง เพื่อประกาศความแข็งแกร่งของตนเอง
ก่อนจากไป นักล่ามังกรมองไปทางผู้ใช้พลังลมที่ยังคงต่อสู้กับฮั่นหวู่ แล้วถามว่า "ต้องการให้ฉันช่วยไหม?"
"ไม่ต้องหรอก ผมจัดการเองได้ พี่ชายนักล่ามังกร คุณไปก่อนเถอะ ผมจะตามไปในไม่ช้า" ผู้ใช้พลังลมตอบอย่างมั่นใจ พร้อมกับเปิดช่องว่างบนกำแพงพายุเพื่อให้นักล่ามังกรออกไปได้
ขณะมองนักล่ามังกรจากไป ผู้ใช้พลังลมยังคงโจมตีฮั่นหวู่ต่อไป พลางพูดอย่างอิจฉาว่า "ถ้าฉันแข็งแกร่งเหมือนพี่ชายนักล่ามังกรก็คงจะดี"
ฮั่นหวู่เห็นมังกรดำถูกพาตัวไป ในใจยิ่งรู้สึกกระวนกระวาย จึงออกคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ให้กับบริวารตั๊กแตน
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ต้องทำลายกำแพงพายุให้ได้!
เขาจำเป็นต้องหลุดพ้นจากสถานการณ์อันตรายนี้ และรีบคิดหาวิธีไปช่วยมังกรดำกลับมาให้เร็วที่สุด!
นอกกำแพงพายุ แมลงนับไม่ถ้วนบินมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว
ปีศาจอื่น ๆ ที่มาถึงไม่กล้าแตะต้องกำแพงพายุ เพราะกลัวว่าจะถูกพลังกระแสลมอันบ้าคลั่งบดขยี้
แต่ฝูงตั๊กแตนที่ได้รับคำสั่งศักดิ์สิทธิ์จากฮั่นหวู่กลับพุ่งเข้าไปในกำแพงพายุโดยไม่ลังเล ฝูงตั๊กแตนใช้ร่างกายและเลือดของพวกมันทำลายพลังงานของกำแพงพายุ
หนึ่งล้าน สามล้าน ห้าล้าน สิบล้าน สามสิบล้าน...
ซากศพของตั๊กแตนที่ตายถูกพายุบดขยี้จนแหลกละเอียด ชิ้นส่วนร่างกายกระจัดกระจายปูพื้นเป็นชั้นหนา แต่ฝูงตั๊กแตนที่เหลืออยู่ยังคงบุกเข้าไปในกำแพงพายุอย่างบ้าบิ่นไม่กลัวตาย
เพียงเพราะว่า เทพเจ้าของพวกมันกำลังเรียกหาพวกมัน
จนกระทั่งตั๊กแตนตัวที่หนึ่งพันสามร้อยล้านพุ่งชนเข้ากับกำแพงพายุ กำแพงส่งเสียงแตกร้าวดังกร๊อบ แล้วแตกสลายไป เผยให้เห็นผู้ใช้พลังลมและฮั่นหวู่ที่อยู่ด้านใน
ในตอนนี้ ฮั่นหวู่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด แต่ยังคงยืนหยัดอย่างแข็งแกร่ง
ฝูงตั๊กแตนส่งเสียงดังหึ่ง ๆ พวกมันกรูกันบินเข้ามา
การทำร้ายเทพเจ้าถือเป็นการท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกมัน
ในทันใดนั้น ตั๊กแตนนับไม่ถ้วนก็เริ่มทำการระเบิดตัวเอง พุ่งเข้าใส่ผู้ใช้พลังลมที่ทำให้ฮั่นหวู่บาดเจ็บ
ทั้งพุ่งชน ยิงธนู ใช้ทักษะ ระเบิดตัวเอง...
ทุกวิธีที่สามารถสร้างความเสียหายได้ ฝูงตั๊กแตนจะลองทำทั้งหมด แม้ว่าจะต้องสละชีวิตเพื่อสิ่งนี้ พวกมันก็ไม่ลังเลที่จะทำ
ตอนแรก ผู้ใช้พลังลมไม่ได้สนใจตั๊กแตนที่อ่อนแอเหล่านี้เลย แต่เมื่อฝูงตั๊กแตนที่โจมตีเข้ามามีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ พลังงานในร่างกายของเขาก็ถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว เขาก็เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา
เขาอยากจะหนี แต่ก็ไม่สามารถหนีไปได้
ฝูงตั๊กแตนนับไม่ถ้วนได้ปิดกั้นเส้นทางหนีของเขาไว้
"ตาย ตาย ตาย พวกแกตายให้หมดเลย!" ผู้ใช้พลังลมคำรามด้วยความโกรธพลางโบกดาบเทพแห่งสายลมในมือ พลังงานในร่างกายของเขาถูกใช้จนหมด ร่างกายอ่อนล้า เขาได้มาถึงจุดที่หมดเรี่ยวแรงอย่างสิ้นเชิงแล้ว
แม้ตั๊กแตนจะยังคงโจมตีไม่หยุดหย่อน พวกมันค่อย ๆ กัดกินร่างกายของผู้ใช้พลังลมทีละน้อย จนกระทั่งเนื้อและเลือดของผู้ใช้พลังลมถูกกัดกินจนหมดสิ้น
ในกระบวนการนี้ ตั๊กแตนอีก 2,400 ล้านตัวต้องสละชีวิต
เมื่อผู้ใช้พลังลมเสียชีวิต ฮั่นหวู่ได้ยินเสียงของอาจารย์ฝ่ายสมัครดังขึ้นข้างหู "นักเรียนฮั่นหวู่ ขอแสดงความยินดีด้วย ภารกิจสำเร็จแล้ว ตอนนี้ฉันจะเปิดช่องทางการเดินทางกลับให้นาย"
"รอก่อน"
ฮั่นหวู่กุมบาดแผล ลุกขึ้นยืน พูดอย่างจริงจังว่า "ตอนนี้ผมยังกลับไปไม่ได้"