ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 78

        ข้อเสนอให้กับนายพล

        “ นายบอกว่าจะช่วยคนจากโลกของพวกเราเดินทางกลับมาที่สถานที่แห่งนี้อย่างนั้นหรอ” นายพลที่อยู่บริเวณด้านหน้าพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย

        เดย์พยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็ว “ใช่แล้วครับผมจะช่วยคนอื่นๆให้เดินทางกลับมาที่สถานที่แห่งนี้ ”

        “ แต่ว่าไงก็มีข้อเสนอเช่นเดียวกันผมอยากจะขอให้พวกคุณหยุดทุกหลายหมู่บ้านที่อยู่ข้างข้างได้หรือเปล่า”

        นายพลที่นั่งอยู่บริเวณด้านหน้าแสดงใบหน้าจริงจังฝ่ามือทั้งสองข้างยกขึ้นมาประสานกันแล้วก็อยู่ในท่าทางขมักเขม้นจ้องมองตรงมาที่เดย์“ ขอถามหน่อยว่าทำไมตัวของนายถึงปกป้องคนพวกนี้ ”

        เดย์ตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล “เพราะว่าพวกเขาไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังไงล่ะ ”

        “ ไม่ว่ามองอย่างไรพวกเขาเองก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อยการที่พวกคุณจะทำการรุกรานหมู่บ้านของเขาที่อยู่อย่างสงบสุขมาเป็นเวลานานมันเองก็เป็นเรื่องที่ไม่สมควรไม่ใช่หรอ”

        “ จริงอยู่ที่ว่าโลกใบนี้นั้นแตกต่างจากโลกของพวกเราแต่ถ้ากฎระเบียบของโลกของพวกเราพวกเราจะยึดถือความเท่าเทียมเป็นอันดับแรก ”

        “ ขอให้ท่านในพลเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้และยอมรับข้อตกลงที่ตัวของผมเสนอไปด้วย”

        “ ตอนนี้ผมเองก็อยู่ในฐานะนักประจญภัยของอาณาจักรแห่งนี้ท่านนายพลคงจะไม่รู้ว่าตอนนี้โลกภายนอกเป็นอย่างไรก็คงจะตั้งมั่นอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้มาเป็นเวลานาน”

        “ แต่ตัของผมที่เดินทางไปที่สถานที่ต่างๆมาซักพักใหญ่ใหญ่แล้วทำให้ได้รู้ความจริงหลายหลายอย่างที่เกิดขึ้น”

        “ ความจริงมากมายที่ตัวของผมได้รู้มันเองก็มีทั้งเรื่องที่น่าตกตะลึงแล้วก็เรื่องที่น่าสงสัยเช่นเดียวกัน ”

        “ ในตอนนี้ตัวของผมกำลังเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆเพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้”

        “ หลังจากที่โลกของพวกเรานั้นถูกเคลื่อนย้ายมาที่สถานที่แห่งนี้และเกิดการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ในวันนั้นท่านนายพลเองก็น่าจะรู้ดี”

        “ การกระทำของมนุษย์ในโลกของพวกเราที่สร้างมาเป็นเวลาหลายยุคหลายสมัยในตอนนี้แต่ละประเทศรัฐบาลที่บริหารต่างการกระจัดกระจายไปตามสถานที่ต่างๆ ”

        “ เนื่องด้วยว่าตอนนี้ถ้าอยากจะพึ่งพาผู้ใดก็คงจะต้องพึ่งพาท่านนายพลและพวกทหารที่รวมตัวอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้”

        “ เพราะแบบนั้นนี่คือข้อเสนอที่ตัวของผมจะทำการยื่นให้ผมจะตามหาพวกคนภายในโลกของพวกเราแล้วก็นำพาพวกเขากลับมาภายในสถานที่แห่งนี้เพื่อแลกกับการที่ท่านในพลจำเป็นจะต้องไปผูกมิตรกับคนภายในหมู่บ้านข้างข้าง”

        “ อันที่จริงแล้วผมเองก็เชื่อว่าถ้าต้องสองฝ่ายช่วยเหลือซึ่งกันและกันคงจะสามารถสร้างประโยชน์ให้กับทั้งสองฝ่ายได้อย่างแน่นอน” เดย์เริ่มทำการเจรจา

        มันเป็นเพราะว่าเขานั้นไม่อยากจะสู้รบการที่เดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ภารกิจของเขามันคือการจัดการกับพวกคนเหล่านี้ที่รุกรานหมู่บ้าน

        แต่ถ้าสามารถสนทนากันได้ด้วยเหตุผลและทุกอย่างจบลงได้ด้วยดีมันเองก็คงจะไม่ต้องมีการฆ่าฟันเกิดขึ้น

        แถมผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็ไม่ได้ดูมีจุดประสงค์ที่จะทำการรุกรานตั้งแต่ในตอนแรกแล้ว

        คนที่นั่งอยู่บริเวณด้านหน้าขมักเขม้นตัดสินใจอยู่ภายในใจของตนเอง

        เดย์ที่นั่งอยู่ก็เฝ้ารอคำตอบที่จะหลุดออกมาจากปากของอีกฝ่าย

        อีกฝ่ายใช้เวลาคิดอยู่ประมาณสามถึงสี่ลมหายใจก่อนที่ตัวของมันนั้นจะพูดออกมา“ ได้ตัวของฉันจะทำตามข้อตกลงของนาย ”

        “ แต่ว่าก่อนที่พวกเราที่เป็นทหารยอมทำข้อตกลงเรื่องนี้มันเองก็จำเป็นจะต้องมีของยืนยันเช่นเดียวกัน”

        “ เราพบเจอกันครั้งแรกในตอนนี้เองก็เป็นการสนทนากันครั้งแรกเช่นเดียวกันเพราะแบบนั้นนายจำเป็นจะต้องยืนยันตัวตนของตนเองว่าเป็นใครกันแน่ ”แน่นอนว่าอีกฝ่ายยังมีความระแวงอยู่ภายในใจ

        เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องที่แปลกที่อีกฝ่ายจะมีความระแวงอยู่ภายในใจ

        เป็นเพราะว่าพวกเขานั้นเพิ่งพบเจอกันในครั้งแรกการที่อีกฝ่ายนั้นจะลงแปลงเขามันเองก็ไม่ใช่เรื่องที่แปลกประหลาดอะไร

        เดย์ยกยิ้มหลังจากนั้นก็เริ่มทำการเปิดอกพูดคุยกับอีกฝ่ายอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องราวทุกอย่าง

        เขาทำการสำรวจภายในสถานที่แห่งนี้มาก่อนแล้ว

        แล้วก็เชื่อมั่นว่าค่ายทหารแห่งนี้น่าจะเป็นที่หลบภัยให้กับผู้คนภายในโลกของเขาได้เป็นอย่างดี

        เพราะแบบนั้นเลยยอมเล่าเกี่ยวกับข้อมูลที่ตนเองมีอยู่ในตอนนี้ให้อีกฝ่ายได้ฟัง

        แถมทหารยศนายพลที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็ดูเป็นคนที่ไม่น่าจะบ้าอำนาจเพราะถ้าตัวของมันบ้านแหลมหน้าของตนเองคงจะไม่ยอมปล่อยให้เขาเข้ามานั่งพูดคุยแบบนี้อย่างแน่นอน

        เพราะแบบนั้นเค้าจึงขายได้ในระดับหนึ่งว่าสถานที่แห่งนี้มันจะเป็นสถานที่รับฝากผู้คนได้เป็นอย่างดี

        “ นายจะบอกว่าตอนนี้สถานที่ที่พวกเราอยู่ก็คือโลกของพวกเราอย่างนั้นหรอ”

        “ ตามข้อมูลที่ตัวของผมรวบรวมมาเป็นเวลานานถามความคิดเห็นภายในสถานที่แห่งนี้เองก็น่าจะเป็นโลกของพวกเราและในขณะเดียวกันก็เป็นโลกของพวกเขาเช่นเดียวกัน”

        “ โลกทั้งสองใบมันเกิดทำการหลอมรวมขึ้นมาภายในโลกใบนี้ที่มีโครงสร้างมั่นคงมากกว่าจึงทำให้มันกลายเป็นรากฐานและโลกพวกเราก็กลายเป็นสิ่งที่แทรกแซงเข้ามา”

        “ นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่ตัวของผมนั้นรู้ในตอนนี้”

        แน่นอนว่าเรื่องทฤษฎีโลกทั้งสองใบที่หลอมรวมเข้าหากันและถึงวันล่มสลายมันเองก็เป็นเพียงแค่ทฤษฎีที่ไม่มีอะไรรองรับ

        เป็นเพียงแค่ความคิดของเขาเท่านั้นแต่มองดูแล้วความคิดนี้น่าจะมีโอกาสที่เป็นไปได้มากที่สุด

        ในขณะที่กำลังพูดคุยเกี่ยวกับธุระแล้วก็ข้อตกลงอย่างจริงจังกันอยู่นั่นเอง

        อยู่อยู่พลังเวทรั่วไหลออกมาจากบริเวณด้านนอก

        เดย์ที่กำลังนั่งอยู่ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเขาหันไปมองบริเวณด้านหลังอย่างรวดเร็ว

        เขาทำการหันไปมองบริเวณด้านหลังของตนเองในตอนนี้สามารถสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์ที่หลังไหลออกมาคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันอย่างจริงจัง “อะไรกันพลังเวทย์แบบนี้มอนสเตอร์งั้นเหรอ? ”

        เขากำลังแสดงแซ็งสงสัยเป็นเพราะว่าพลังเวทในตอนนี้ที่ตัวเองสัมผัสได้มันไม่ใช่ธรรมดา

        ในขณะที่กำลังสงสัยกับพลังเวทย์จำนวนมากที่แผ่ซ่านเข้ามาจนถึงบริเวณนี้

        ทหารที่เฝ้ารักษาการอยู่บริเวณด้านนอกรีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เพื่อรายงานกับสิ่งที่เกิดขึ้น

        มันวิ่งเข้ามาอย่างทุลักทุเลมันมาหยุดลงบริเวณด้านหน้าด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ

        ขาทั้งสองข้างของมันหยุดนิ่งยืนตรงในท่าทางทำความเคารพแล้วก็พูดออกมาด้วยความรีบร้อน“ แย่แล้วครับท่านในพลในตอนนี้มีสัตว์ประหลาดกำลังมุ่งตรงผ่านค่ายทหารของพวกเรา ”

        เมื่อได้ยินแบบนั้นนายพลที่กำลังนั่งอยู่รีบลุกขึ้นด้วยท่าทางตื่นตระหนกตกใจ“ ว่าอย่างไงนะ!!! ”

        ในตอนนี้บริเวณด้านนอกกำลังมีมอนสตอร์ฝูงขนาดใหญ่กำลังมุ่งตรงผ่านสถานที่แห่งนี้

        พวกทหารทำการเตรียมอาวุธของตนเองอย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับพวกมอนสตอร์ที่ไม่รู้เจตนา

        คนภายในค่ายถูกอพยพลงไปบริเวณใต้ดินที่เป็นสถานที่อพยพที่พวกมันสร้างขึ้นมา

        ด้านบนมีเพียงแค่ทหารทำการเตรียมพร้อมอาวุธและยุทโธปกรณ์มากมายเพื่อรับมือกับเหตุการณ์นี้

        เดย์เดินทางออกมาบริเวณด้านนอกพร้อมกับคนของนายพล

        ในตอนนี้เห็นพวกทหารกำลังเตรียมการกันอย่างขมักเขม้นเดย์แสดงใบหน้าที่จริงจังแหงนมองขึ้นบนท้องฟ้าและพูดกับตัวเองภายในใจ “ความรู้สึกแบบนี้มันพลังเวทย์จำนวนมากแต่ว่าไม่ได้มีเพียงแค่นั้น”

        “ ต้นสายของพลังแบบนี้มัน ” 

        ในขณะกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสียงดนตรีบางอย่างดังขึ้นมาขายเสียงดนตรียามราตรีที่เขาได้ยินภายในหมู่บ้านสายลม

        “ เสียงนี่อีกแล้ว? ”

        [ ระบบ : เควสเสียงดนตรีแห่งความตาย ระดับ สกิลระดับโกลด์ [Gold] ]

        [ เงื่อนไขเควสหยุดเสียงดนตรีแห่งความตาย   ]

        [ ของรางวัลได้รับค่าSP 500 หน่วย ]

        [ ถ้าทำไม่สำเร็จ--- ]
 

        จบบท