ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

    สายตาเชื้อเชิญ?

    “สัญญาครับ สัญญา⁓ พี่ไม่ได้ผิดหวังหนูเลยนะคะ ฟอด!!! ” ซอว์มั่นเขี้ยวหอมแก้มไปหนึ่งที ปุ๊ง! พลอยหน้าแดงก่ำทำตัวไม่ถูก เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งเด็กที่ชอบคิดอกุศลนี่พร้อมยี้หัวไปมาแต่หล่อนก็ไม่ได้สติ
    “ตัวเล็ก…คนอื่นเขาไปกันหมดแล้ว เรารีบตามไปเถอะ” ซอว์คว้ามือนุ่ม ๆ ของหญิงสาวมาถือ ก่อนจะเดินฉุดกระชากลากถูธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่สติไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว แม้เขาจะเดารีแอคของเธอออกแต่ก็ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ ชายหนุ่มอดบ่นเบา ๆ ไม่ได้
    “ถ้าพี่จูบเรา เราคงไม่หัวใจวายตายใช่ไหม?” แม้เขาจะบ่นเบา ๆ แต่พลอยก็ได้ยินเธอแทบล้มทั้งยืน ชายหนุ่มที่เห็นก็ถอนหายใจกับอาการที่หนักยิ่งกว่าพวกคลั่งไอดอล แม้ใจจริงจะอยากอุ้มเหมือนตอนเด็ก ๆ ที่ทำ แต่เขาเดาว่าหากทำตอนนี้มีหวังได้ลงโลงเฝ้ายมบาลก่อนที่จะโดนเขาจูบแน่
    “งั้นก็พักที่นี่ก่อนล่ะกัน”
    เขาประคองหญิงสาวนั่งลง โน้มตัวลงนอนข้าง ๆ เอามือวางท้ายทอยหลับตา
    ‘ความสงบก่อนพายุเข้าสินพ’ ซอว์แอบยิ้มนิด ๆ สูดลมหายใจที่มีกลิ่นกายของพลอย เขาก็รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก มันยิ่งกว่าหมอนที่บ้านเขาที่อัดแน่นไปด้วยยานอนหลับระดับสูงที่สามารถล้มควายทั้งตัวภายในเสี้ยววิ แต่กลิ่นนี้รุนแรงชนิดที่ว่าหากโลกเป็นสิ่งมีชีวิต มันก็คงหลับทันที
    แม้จะเปรียบเปรยมากขนาดนั้น แต่เอาง่าย ๆ ก็คือซอว์ได้หลับไปแล้ว
    “…” หญิงสาวที่ได้สติก็มองอีกฝ่าย เธอมั่นใจได้ว่าอาการแบบนี้คงเป็นการหลับสนิทยิ่งกว่าคนตายก็แอบหัวเราะเบา ๆ เธอยังจำได้ดีว่าพี่ซอว์ชอบกลิ่นของเธอ เพราะมันน่าผ่อนคลายยิ่งกว่าหมอนที่มากซะอีก ตอนแรกเธอก็คิดว่าเอาใจเธอไปงั้น แต่หลัง ๆ ที่พี่ซอว์มารอรับพี่สาวเธอโดยมีเธอนั่งอยู่ข้าง ๆ พี่ซอว์ก็จะหลับเป็นตายและโทษว่ามันเป็นความผิดของเธอนั่นเอง
    “ฝันดีนะคะพี่ซอว์” จุ๊บ⁓ และนี่ก็คือธรรมเนียมที่เธอแอบทำมาตลอดที่แอบชอบพี่ซอว์
    “คิ ๆ ๆ เขินจัง งื้อออ⁓” พลอยยกมือปิดหน้าส่ายตัวไปมา หลังจากใช้เวลาหลายนาทีเธอก็สูดลมหายใจลึก ๆ ใช้มือแตะริมฝีปากพลางเลียอย่างโหยหา เธอแทบอดใจรอจนถึงตอนเย็นไม่ไหวเลย เธอจะได้กินข้าวกับพี่ซอว์แล้ว! ทานมื้อเย็นกับคนที่แอบชอบ แถมหลังจากที่พี่สาวเธอไปได้แฟนใหม่ก็ย้ายไปอยู่นู้นด้วยเลย ส่งผลให้เธอไม่ต้องมาเสล่อเจอหน้าพี่สาวเลว ๆ นั้น
    “ป่านนี้พี่แป้งถึงเดินทางไปถึงครึ่งทางแล้ว แต่…” พี่ซอว์พึ่งหลับไปเอง หญิงสาวแอบยิ้ม
    “ไว้ผ่านไปสักชั่วโมงค่อยไปหาล่ะกัน” พลอยโน้มตัวลงนอนใกล้ ๆ พลางใช้แขนอีกฝ่ายเป็นหมอนหนุน แน่นอนว่าเส้นทางใหม่ที่พี่ซอว์ทำให้ มันจึงกลายเป็นเส้นทางเดียวที่ไม่มีใครรู้มาก่อนเลย ดังนั้นเธอไม่ต้องกังวลด้วยซ้ำว่าจะมีคนเสล่อมาแตะต้องตัวเธอระหว่างที่นอนหลับได้ ถึงแม้จะมีแต่เธอก็มีเขตแดนเฝ้าระวังภัย หากมีอะไรเข้ามาใกล้เดี๋ยวก็แจ้งเตือนเอง
    “ฝันดีนะคะพี่ซอว์…” ไม่ว่าเปล่าหญิงสาวก็หลับตานอนไปทันที
    เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ อสูรลวงตาก็ทนไม่ไหว เธอสั่งให้ทุกคนเก็บเวลอยู่ตรงนี้ก่อน ก่อนจะรีบวิ่งกลับมา ใช่เวลาไม่นานด้วยระดับลมปราณของเธอ แป้งก็เห็นชายหนุ่มที่แต่งตัวเป็นชาวบ้านกากหนึ่งหลับ พร้อมกับหญิงสาวสุดสวยที่ตอนนี้ยกขามาพาดตัวซอว์ น้ำลายไหลย้อยหมดแล้ว
    'บัดโถ่!!' ที่แท้สองพี่น้องนี้ก็แอบมานอนอู้กัน แป้งแทบตัวสั่นด้วยความโกรธ
    เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ พร้อมกับอุ้มเสี่ยวเสียสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
    .
    .
    “เว้ย!!! ตื่นได้แล้วเฮ้ย!!!!” พรึบ! ซอว์ลืมตาขึ้นยกยิ้มเล็กน้อยราวกับไม่ได้หลับ เขาปรายตามองอสูรลวงตาด้วยยิ้มเจ้าเล่ห์ ขณะที่พลอยเด้งตัวขึ้นราวกับตื่นตระหนกหันไปมาอย่างสะลึมสะลือ แป้งที่เห็นยิ้มเจ้าเล่ห์ของซอว์ก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่าจะตื่นแล้วแต่เกรงทำเป็นนอนต่อให้น้องสาวสุดที่รักของเธอกอดทั้ง ๆ แบบนั้น
    “ซอว์…นายอย่ายั่วโมโหฉันนะ” ชายหนุ่มยักคิ้วเค้นเสียง
    “หึ! มารพจญจริง ๆ ” เขาลุกขึ้นมองเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยน้ำลายของหญิงสาว ก็แอบหัวเราะเบา ๆ ยี้หัวเด็กขี้เซาทำให้พลอยทำหน้ามุ่นลุกขึ้นรีบจัดทรงผมรังนกของตนให้นุ่มสลวยสวยเก๋เหมือนเดิม พริบตาจากสาวยาจกไร้มารยาทก็กลายเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ แป้งที่เห็นก็ตกตะลึงแทบตามความสามารถอีกฝ่ายไม่ทัน
    อสูรลวงตาถอนหายใจกล่าว
    “รีบไปเก็บเวลได้แล้ว คนอื่น ๆ เขาก็พยายามไต่ระดับอยู่เหมือนกัน” พลอยพยักหน้า
    “ส่วนนายก็มาเข้าตี้ด้วยสิ…” ซอว์ที่ได้ยินก็ประหลาดใจเล็กน้อยแต่ก็ส่ายหน้า
    “ฉันไม่ชอบขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงน่ะ โดยเฉพาะคนที่พลอยให้ความสำคัญยิ่งแล้วใหญ่”
    อสูรลวงตายิ้มถูกใจก่อนจะยักไหล่กล่าว
    “แล้วแต่นายนะ…ถ้าเผลอโดนลมปราณตายขึ้นมาก็อย่ามาโทษล่ะว่าพวกฉันทำหน้าที่ไม่ดี” ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาเข้าใจดีกว่าหล่อนไม่ได้พูดขึ้นระบบปาร์ตี้แต่ความหมายแฝงคือ เขามีโอกาสตายได้ง่าย ๆ หากยังไม่เพิ่มระดับลมปราณให้มากกว่านี้นั่นเอง
    “ขอบคุณที่เตือนคร้บ ระหว่างนั้นผมคงเดินเล่นจนเผลอฆ่าใครไปสักคนสองคนนะ” ซอว์เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
    “ระวังตัวไว้ด้วยล่ะคุณแป้ง…” อสูรลวงตายิ้มถูกใจมากกว่าเดิม
    “หึ! ถ้านายมีความสามารถอะนะ” พริบตาร่างของหล่อนก็หายไป พลอยที่เห็นสายตาพี่แป้งก็รู้สึกไม่ชอบขึ้นมาเฉยเลย สายตานั้นราวกับเชื้อเชิญและแสดงความสนใจที่มีให้กับพี่ซอว์ได้เห็นทันที บังอาจนัก! บังอาจมาทำตัวต่อหน้าสาวสวยบริสุทธิ์อย่างเธอเห็น!?
    “รีบไปกันเถอะพี่ซอว์…” ฟูม⁓ พลอยพุ่งหายไป เขามองตามยิ้ม ๆ รู้สึกว่าช่วงเวลานี้ค่อนข้างที่จะสงบราวกับสรวงสวรรค์ ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องวางแผนอะไร มันเหมือนกับวันว่าง ๆ ของราชาซอมบี้เท่านั้น ซอว์เปลี่ยนร่างกายเป็นซอมบี้กลืนวิญญาณพร้อมใช้ความสามารถพิเศษของมันให้เขากลายเป็นซอมบี้ที่ถูกปลอมแปลงในรูปแบบของซอว์ในร่างมนุษย์
    เหตุผลก็คือปราณปีศาจที่เขาได้รับจากความรู้ของฝ่ามือราชาปีศาจมันสามารถรักษาบาดแผลได้ แถมยังสามารถสร้างความแข็งแกร่งกว่าระดับลมปราณของตัวเอง แม้ไม่เท่าความพิศดารของฝ่ามือก็ตามแต่ก็ขอยอมรับว่าในร่างนี้ของเขา เขาสามารถสร้างผลกระทบหลาย ๆ อย่างได้สบายเพียงแค่ระวังไม่ให้เกิดบาดแผลจนเหล่าสาว ๆ สังเกตุได้


    คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน