...ปิดเทอมภาคฤดูร้อนเริ่มต้นขึ้นแล้วซินะ มองไปทางไหนจึงดูเงียบเหงาไปหมดเลย... ลดาถือถุงลูกชิ้น ผลไม้ ขนม มากมายเต็มมือเข้ามาในรั้วโรงเรียน เพราะเธอได้ยินว่าไอดินจะมาซ้อมบาสเก็ตบอลเย็นนี้
" พี่ดินเหนื่อยมั๊ยคะ ดื่มน้ำก่อนค่ะ" เสียงแว่ว ๆ นี่มันเป็เสียงใคร มันเป็น้ำเสียงหวาน ๆ เย็น ๆ
เมื่อรินลดาเดินเข้ามาใกล้เสียงนั้น เธอได้พบว่ามีผู้หญิงผมยาวตรงดำมัน ตาหวานเชื่อมคนหนึ่งกำลังยื่นขวดน้ำให้ไอดิน ลดายืนมองจากด้านหลังอยู่พักหนึ่งโดยทั้งสองไม่รู้ตัว
..เธอเป็ใครนะ ทำไมพี่ดินดูสนิทสนมกับผู้หญิงคนนี้ พี่ดินมีแฟนแล้วแต่ไม่บอกเราใช่มั๊ย ถีงว่า ไม่เคยบอกว่ารักลดาเลยซักคำ..
น้ำใส ๆ กำลังล้นออกมาจากในตาของลดาแค่พอสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามเย็นเป็ประกายระยับยามที่เธอกระพริบตา
" ลดา!! "
ไอดินพูดคำเดียวก็มาถึงตัว และ ช้อนร่างของเธอไว้ได้ทันพอดี เพราะรินลดากำลังจะล้มพับลงตรงนั้น
" ลดา เป็อะไรมั๊ยครับ "
ใบหน้าที่ดูวิตกกังวลของไอดิน คือภาพสุดท้ายที่ลดาจำได้ เพราะเธอมารู้สึกตัวอีกครั้งหนึ่งบนเตียงของไอดินที่บ้านของเขา
" ลดามาที่นี่ได้ยังไงคะ พี่ดิน พี่ดินอยู่ไหนคะ "
" ก็พี่ดินอุ้มเธอมาไงล่ะ "
เชอรี่น้องสาวต่างมารดาของไอดินตอบแทนพี่ชาย
ไอดินออกไปซื้ออาหารมาให้ลดา เขาคิดว่าถ้ารินลดาฟื้นขึ้นมาจะได้กินเลย เพราะเขาเข้าใจว่าเธอคงจะหิวจนเป็ลม
" ไม่เป็อะไรมากแล้วใช่มั๊ย เธอน่าจะกลับบ้านเธอได้แล้วนะ นี่ก็มืดแล้ว เดี๋ยวพ่อแม่เธอจะเป็ห่วงนะ มานอนอยู่บ้านผู้ชายแบบนี้ "
" เธอเป็ใคร แล้วเธอไม่ต้องกลับบ้านเธอเหรอ "
"บ้านพี่ดินก็เหมือนบ้านชั้นนั่นแหละ ไม่ต้องถามมากนักหรอก กลับบ้านเธอไปได้แล้ว ไป "
เชอรี่พยายามจูงมือรินลดาให้เดินออกนอกประตูบ้านของไอดิน
"อ้าว! ฟื้นแล้วเหรอครับ ลดา"
ไอดินกลับมาพอดี พร้อมกับอาหารหลายกล่องในมือ
" จะกลับเลยเหรอ ลดาน่าจะทานข้าวก่อนนะครับ จะได้มีแรง "
" เชอร์ก็ชวนให้เธออยู่รอพี่ก่อน แต่ลดาเค้ารีบค่ะ พี่ดิน เค้ากลัวพ่อแม่เค้าเป็ห่วงค่ะ เพราะมันมืดแล้ว "
เชอรี่ตอบแทนเสร็จสรรพ
" อ่อ! งั้นให้พี่เดินไปส่งนะครับ มืดแล้ว มันอันตราย "
" ไม่ต้องก็ได้มั้งคะ พี่ดิน พี่ดินเองก็เดินไปซื้อข้าวเพิ่งกลับมาเหนื่อย ๆ เดี๋ยวเชอร์เดินไปส่งลดาให้ก็ได้ค่ะ "
...เธอเป็ใครกันนะ เชอรี่ ทำไมเธอพูดเองเออเอง และทำยังกับว่าเธอรู้จักชั้นมากอย่างนั้นแหละ... รินลดามองหน้าเชอรี่อย่างงง ๆ
" ไม่เป็ไร เชอรี่ เธอก็เป็ผู้หญิงเหมือนกัน อันตรายมากไม่แพ้กัน เพราะเธอจะต้องเดินกลับมาคนเดียวอีกอยู่ดี "
เชอรี่ยิ้มมุมปากแอบประทับใจที่ไอดินเป็ห่วงเธอ
" ให้พี่เดินไปส่งนะครับ ลดา พี่จะได้รู้จักบ้านลดาด้วย พี่อยากจะเจอคุณพ่อ คุณแม่ลดาด้วยก็ดีนะครับ พี่จะได้ช่วยอธิบายว่าทำไมวันนี้ลดาถึงกลับบ้านมืด "
.... ห๊ะ! ไม่ได้นะ รู้จักบ้านไม่ได้นะคะ พี่ดิน ไม่ได้เด็ดขาด ...
รินลดามัวแต่ยืนงงกับเื่ราวทั้งหมด ทั้งเื่เชอรี่ และ การที่ไอดินจะไปรู้จักพ่อแม่ของเธอ ไอดินจึงคว้าข้อมือของลดาเดินออกมาจากบ้านทันที ลดาจึงเดินออกมาเหมือนคนไม่มีสติ 
1K
