ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        ผืนทะเลกลับคืนสู่ความสงบยามค่ำคืนมีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างอย่างอ่อนโยน

        “ชายชุดดำ เมื่อเราได้พบกันอีกครั้งนั่นจะเป็นเวลาที่แกจะไม่มีซากศพเหลือ!”

        นี่คือประโยคสุดท้ายที่ซ่างกวนหลานเอ่ยก่อนจะเลิกไล่ล่าแล้วจากไป

        เวลาในโลกใบนี้ย้อนกลับไปหนึ่งนาทีเต็มๆด้วยอิทธิพลของพลังมังกร

        เซี่ยวซิงอวี่ใช้เวลาหนึ่งนาทีนั้นสร้างปาฏิหาริย์ที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์เขากับไต้ลู่และเมดูซ่าได้หลบหนีมาถึงช่องแคบสัตว์อสูรสำเร็จ

        กล่าวคือ ในเส้นเวลาใหม่นี้ซ่างกวนหลานยังไม่เคยเห็นชายชุดดำด้วยตาตัวเองเลยแม้แต่น้อย

        แต่เธอกลับพูดว่า“เมื่อเราได้พบกันอีกครั้ง”

        คำว่า “อีกครั้ง”นี้ ช่างน่ากลัวเสียจริง!

        คำพูดนี้ไม่ยากที่จะเข้าใจการย้อนเวลาของน้ำตามังกรมีผลกระทบต่อซ่างกวนหลาน แต่ผลกระทบนั้นไม่สมบูรณ์

        ซ่างกวนหลานยังคงมีความทรงจำก่อนการย้อนเวลาเหลืออยู่!

        ผู้หญิงคนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนักตัวตนที่แท้จริงของเธอ พลังสูงสุดของเธอ ล้วนเป็นปริศนาที่ยากจะหยั่งถึง

        ช่องแคบสัตว์อสูร

        บนโขดหินแห่งหนึ่ง

        ไต้ลู่แบกเซี่ยวซิงอวี่ที่อ่อนแรงขึ้นไปบนโขดหินใบหน้าของเธอก็ซีดเซียวไม่ต่างกัน

        งูยักษ์ในทะเลคืนร่างเป็นมนุษย์เมดูซ่าที่เต็มไปด้วยบาดแผลก็ปีนขึ้นไปบนโขดหินเช่นกันเลือดไหลซึมจากมุมปากไม่หยุด

        เมดูซ่ายังไม่ผ่อนคลายความระมัดระวังมองซ้ายมองขวา

        “ยัยนั่นไม่น่าจะตามมาแล้วนะ”

        เซี่ยวซิงอวี่เสียงแหบแห้งแต่พูดด้วยความมั่นใจ “วางใจเถอะที่นี่คือช่องแคบสัตว์อสูรแม้ซ่างกวนหลานจะเป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในหลงกั๋วก็ไม่มีทางหาตำแหน่งที่แน่นอนของเราเจอหรอก”

        ช่องแคบสัตว์อสูรคือพื้นที่ที่มีกลิ่นอายสับสนวุ่นวายที่สุดในโลก

        ตราบใดที่ผู้หลบหนีมาถึงที่นี่ไม่ว่าผู้ไล่ล่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้องยอมแพ้

        ไต้ลู่ถามด้วยความสงสัย“นายรู้ได้ยังไงว่าซ่างกวนหลานจะไล่ตามเรามา?”

        สำหรับไต้ลู่และเมดูซ่าพวกเธอได้รับผลกระทบจากน้ำตามังกรอย่างสมบูรณ์จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อหนึ่งนาทีก่อนหน้านี้เลย

        “ลู่ลู่ เธอรอให้ฉันหายใจให้เต็มปอดก่อนนะ”

        เซี่ยวซิงอวี่หายใจเฮือกใหญ่เมื่อการหายใจเริ่มปกติ เขาพยายามนั่งตัวตรงบนโขดหิน

        “นายกำลังทำอะไร...”

        ไต้ลู่ตะลึง

        จู่ๆเซี่ยวซิงอวี่ก็อ้าแขนออกแล้วกอดไต้ลู่แน่น

        แม้ทั้งคู่จะเคยใกล้ชิดกันมาก่อนแต่การกระทำที่สนิทสนมต่อหน้าเมดูซ่าเช่นนี้ ทำให้ไต้ลู่หน้าแดงก่ำและรู้สึกเขินอายอย่างหนัก

        “เซี่ยวซิงอวี่ นายทำอะไรเนี่ย? ปล่อยฉันนะ!”

        “เมดูซ่ามองดูเหตุการณ์พลางคิดในใจ“หืม จิ้งจอกตัวนี้หน้าแดงด้วยเหรอ? ฮ่าๆความสัมพันธ์ระหว่างจิ้งจอกตัวนี้กับไอ้หนุ่มนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่!”

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ยอมปล่อยมือแขนทั้งสองข้างเหมือนก้ามปู หนีบร่างกายอันอ่อนนุ่มของไต้ลู่ไว้แน่น

        ไต้ลู่ไม่กล้าดิ้นรนเพราะเซี่ยวซิงอวี่เต็มไปด้วยบาดแผล ถ้าเธอผลักเขาออกไปแรงๆอาจจะทำให้บาดแผลฉีกขาดได้

        “ลู่ลู่ ฉันขาดเธอไม่ได้ความเจ็บปวดแบบนั้น ฉันไม่อยากรับมันเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว”

        น้ำเสียงของเซี่ยวซิงอวี่ไม่ได้พูดเล่นมันเต็มไปด้วยความจริงใจและความรู้สึกที่ลึกซึ้ง

        “นาย...นายกำลังพูดเหลวไหลอะไร...”

        ไต้ลู่รู้สึกว่าการกระทำของเซี่ยวซิงอวี่แปลกประหลาดแต่ในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

        “เมดูซ่าอดไม่ได้ที่จะแทรกขึ้นมานายกำลังบอกรักจิ้งจอกเหรอ?”

        เซี่ยวซิงอวี่จึงปล่อยไต้ลู่แล้วหยิบน้ำตามังกรออกมาจากอก

        “ลู่ลู่ ซาซ่าพวกเธอไม่ได้สงสัยเหรอว่าทำไมฉันถึงรู้ล่วงหน้าว่าซ่างกวนหลานจะไล่ตามมา?”

        สาวงามสัตว์อสูรทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน

        “เชิญชม VCR”

        เซี่ยวซิงอวี่ถือน้ำตามังกรด้วยสองมือลูกแก้วคริสตัลนี้สะท้อนภาพวิดีโอที่เหมือนจริงราวกับมีชีวิต

        ทุกครั้งที่น้ำตามังกรย้อนเวลามันจะดูดซับภาพเหตุการณ์ก่อนการย้อนเวลาทั้งหมดและจัดเก็บไว้เป็นภาพยนตร์ที่สมบูรณ์

        ไต้ลู่และเมดูซ่าตั้งใจจ้องมองน้ำตามังกรภาพเหตุการณ์เมื่อหนึ่งนาทีก่อนปรากฏขึ้นตรงหน้า

        โดยเฉพาะภาพที่ซ่างกวนหลานสังหารไต้ลู่สร้างแรงกระแทกทางสายตาอย่างรุนแรงให้กับตัวไต้ลู่เอง

        จนกระทั่งเรื่องราวดำเนินมาถึงตอนที่เซี่ยวซิงอวี่หยิบน้ำตามังกรออกมาใช้เลือดของไต้ลู่กระตุ้นการย้อนเวลา เปลี่ยนประวัติศาสตร์และช่วยชีวิตเธอไว้ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงจบลง

        แม้จะเป็นเพียงภาพยนตร์และไต้ลู่ไม่ได้มีความทรงจำนี้ แต่เธอก็สามารถรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวด

        ตอนที่เธอถูกซ่างกวนหลานสังหารเซี่ยวซิงอวี่ก็เหมือนสุนัขที่ไร้บ้าน น้ำตาไหลอาบแก้ม

        ภาพเหล่านี้กระตุ้นจิตวิญญาณของไต้ลู่ครั้งแล้วครั้งเล่า

        “ลู่ลู่ เธอร้องไห้ทำไม?”

        “ฉัน...ฉันไม่ได้ร้อง”

        “โกหกน่ะสิ เธอมีน้ำตาที่หางตา”

        “ก็แค่ทรายเข้าตาน่ะ”

        ไต้ลู่เป็นพวกปากแข็งใจอ่อนตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเซี่ยวซิงอวี่ถึงกอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อยและพูดคำเหล่านั้นออกมาอย่างแปลกประหลาด

        เซี่ยวซิงอวี่พ่นลมหายใจออกช้าๆใช้แขนซ้ายโอบไต้ลู่ และวางมือขวาบนไหล่ของเมดูซ่า

        “พวกเราถือว่ามีมิตรภาพที่เอาชีวิตรอดมาด้วยกันถ้าไม่มีน้ำตามังกร พวกเราคงถูกซ่างกวนหลานฆ่าตายไปแล้ว”

        เซี่ยวซิงอวี่มองไปทางเมดูซ่าด้วยสายตาโศกเศร้า“ซาซ่า เธอรู้ไหมว่าครั้งนี้ฉันเสี่ยงตายเพื่อช่วยเธอเลยนะเธอต้องตั้งใจทำงานดีๆ นะ ห้ามทรยศหรือจากฉันไปไหนเด็ดขาด!”

        เมดูซ่ามีนิสัยเย็นชา เธอไม่พูดคำหวานแต่บุญคุณของเซี่ยวซิงอวี่ เธอจดจำไว้ในใจ

        ถ้าไม่มีเซี่ยวซิงอวี่ไต้ลู่และเมดูซ่าคงไม่มีที่ฝังศพไปแล้ว

        ชายคนหนึ่งกับสัตว์อสูรสองตัวนอนเคียงข้างกันบนโขดหินที่เปียกชื้นจากคลื่นทะเลมองดูพระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้ายามค่ำคืนพลางเพลิดเพลินกับความสงบสุขชั่วขณะหลังจากการหนีรอดจากความตาย

        “ติ๊ง~”

        “ยินดีด้วยท่านโฮสต์!คุณได้ช่วยเมดูซ่าสำเร็จแล้ว”

        การรอดพ้นจากอันตรายโดยสิ้นเชิงหมายถึงภารกิจระบบสำเร็จ

        “รางวัลภารกิจ : ไข่มังกร 1 ฟอง + 10,000 แต้ม!”

        “รางวัลถูกจัดส่งแล้ว โปรดตรวจสอบ”

        ในคลังระบบมีไข่มังกรสีทองฟ้าหนึ่งฟองเพิ่มเข้ามา

        ยอดคงเหลือในบัญชีเพิ่มขึ้น 10000แต้ม

        “เสี่ยงสูง รางวัลก็สูง!แม้จะเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ครั้งนี้ก็กำไรมหาศาล!”

        “ฮื้อ~ เจ็บ...”

        เซี่ยวซิงอวี่ยกมุมปากขึ้นแต่เพราะความดีใจมากเกินไป ทำให้บาดแผลฉีกขาดรอยยิ้มจึงกลายเป็นอาการเจ็บปวดในทันที

        การเดินทางครั้งนี้เซี่ยวซิงอวี่เกือบเอาชีวิตไม่รอดจริงๆ

        แต่ในเมื่อเขารอดชีวิตมาได้ด้วยโชคเขาก็ย่อมได้รับผลตอบแทนมากมาย

        ในยุคที่มังกรสูญพันธุ์ไปหมดแล้วมูลค่าของไข่มังกรหนึ่งฟองนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเลย

        10000 แต้มเต็มๆไม่รู้จะซื้อวัตถุดิบวิวัฒนาการและโอสถสวรรค์ที่มีฤทธิ์มหัศจรรย์ได้เท่าไร

        ยิ่งไปกว่านั้น การทำพันธสัญญากับเมดูซ่าสัตว์อสูรระดับเทพอสูรที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดทำให้เซี่ยวซิงอวี่ได้ผลกำไรอย่างงามใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขราวกับฝันกลางวันแล้วตื่นมาก็ยังยิ้มได้

        นอกจากผลตอบแทนที่เป็นรูปธรรมเหล่านี้เซี่ยวซิงอวี่ยังให้ความสำคัญกับอีกเรื่องหนึ่ง

        หลังจากความเงียบงันชั่วครู่เซี่ยวซิงอวี่ก็จริงจังขึ้นมา

        “ซาซ่าฉันได้ยินลู่ลู่บอกว่าเธอรู้ความลับเกี่ยวกับสงครามสังหารมังกรเมื่อ 200 ปีก่อน ตอนนี้ถึงเวลาบอกแล้ว”

        ความลับคือข้อมูลที่มีค่าที่สุด

        เมดูซ่าเข้าสู่ห้วงความคิด เมื่อนึกถึงอดีตนัยน์ตาของเธอก็ฉายแววหวาดกลัว ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความหวาดผวา

        “เจ้านายภาพในน้ำตามังกรคือประสบการณ์จริงของนายเมื่อครู่”

        “ถูกต้อง”

        “ถ้าอย่างนั้นนายคงเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของซ่างกวนหลานแล้วใช่ไหม?”

        เซี่ยวซิงอวี่พยักหน้าอย่างแรงเขาจะไม่มีวันลืมภาพที่ซ่างกวนหลานมีเขามังกรงอกออกมาจากศีรษะร่างกายถูกปกคลุมด้วยเกล็ดมังกร และมีปีกมังกรงอกออกมาจากด้านหลัง

        “ซาซ่า ซ่างกวนหลานคนนั้นเป็นมนุษย์หรือว่าเป็น...”

        “เจ้านายที่ฉันอยากจะบอกคือ...หญิงสาวผู้เคยล่ามังกร ได้กลายเป็นมังกรชั่วร้ายไปแล้ว!”