คณะกรรมการแดนใต้ทั้งห้าท่านที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ตัดสิน ซึ่งล้วนแต่รับเงินสินบนจากสำนักเพลิงผลาญดารามาอย่างหนาแน่น ตอนแรกพวกมันพากันปั้นหน้าเคร่งขรึม พยายามตักเมนู ‘ภูเขาไฟลาวาเยือกแข็ง’ ของเจ้าสำนักชิมก่อน พลางเอ่ยปากชมเชยเกินจริง "อืม... รสชาติร้อนแรงแต่แฝงความเย็น ขับเหงื่อได้ดีเยี่ยม สมเป็นสุดยอดของหวานดับร้อนแห่งแดนใต้!" เจ้าสำนักเพลิงผลาญดารายืนกอดอกยิ้มเยาะ มองเสี่ยวเป่าด้วยสายตาผู้ชนะ
ทว่า เมื่อถึงคราวที่พวกมันต้องตัก ‘ปังเย็นถั่วแดงนมสดมหาเวท’ ของเสี่ยวเป่าเข้าปากพร้อม ๆ กัน...
เปรี้ยงงงงงงงงงง!
ราวกับมีสายฟ้าแห่งความเย็นบริสุทธิ์และแสงธรรมระเบิดออกกลางจิตวิญญาณและสมองของกรรมการทุกท่าน! ความเนียนนุ่มละมุนละไมของเกล็ดหิมะนมสดที่ละลายหายไปบนลิ้นในเสี้ยววินาที ทิ้งไว้เพียงความหอมมันล้ำลึกทะลุเพดานปาก ตามมาด้วยเนื้อสัมผัสของถั่วแดงพันปีที่เคี้ยวหนึบแน่น นุ่มนวล เด้งสู้ฟันอย่างสมบูรณ์แบบ รสชาติขมอมหวานธรรมชาติของถั่ววิเศษพุ่งตรงเข้าเยียวยาจุดชีพจรที่เหนื่อยล้า และที่เด็ดที่สุดคือความกรุบกรอบของขนมปังเนยสดที่ก้นชามซึ่งดูดซับน้ำนมจนฉ่ำวาว ยิ่งเคี้ยวยิ่งสนุกจนหยุดไม่ได้
ค่ายกลสะกดจิต ความโลภ และความเห็นแก่เงินที่เคยเกาะกุมจิตใจของคณะกรรมการ พลันถูกอานุภาพความอร่อยระดับพระเจ้าทุบทำลายจนแตกกระจายสลายหายไปสิ้นในพริบตา! พวกมันลืมสิ้นเรื่องสินบน ลืมภาพลักษณ์ขุนนางผู้สูงศักดิ์ ต่างพากันยื้อแย่งชามหยกยักษ์มาไว้กับตัวแล้วใช้ช้อนตะกุยตักกินปังเย็นถั่วแดงเข้าปากรัว ๆ เหมือนคนบ้า น้ำตาไหลพรากเป็นทางด้วยความตื้นตันใจ
"โอ้สวรรค์! ข้าพระองค์น้ำตาจะไหล! นี่มันไม่ใช่แค่ของหวาน แต่อร่อยจนข้าอยากจะกราบแผ่นดิน!" กรรมการอาวุโสท่านหนึ่งร้องไห้โฮ พลางยกชามซดน้ำนมก้นชามจนหยดสุดท้าย "เนื้อถั่วแดงพันปีนี่มันช่างมหัศจรรย์ล้ำลึกเหลือเกิน มันสมานบาดแผลในจิตใจและดับไฟพิโรธในทรวงอกของข้าจนหมดสิ้น! เจ้าสำนักเพลิงผลาญดารา... ของหวานสีดำของท่านมันก็แค่เศษน้ำแข็งหยาบ ๆ ผสมสีย้อมผ้าเคี้ยวแล้วสากลิ้นสิ้นดี!"
"ใช่! เถ้าแก่เสี่ยวเป่าคือราชาแห่งของหวานดับร้อนที่แท้จริงหนึ่งเดียวในใต้หล้า! พวกเราคณะกรรมการขอตัดสินให้ร้านเป่าเป่าชนะขาดลอยด้วยคะแนนร้อยต่อศูนย์!" กรรมการทุกคนตะโกนประกาศก้องพร้อมกันโดยไม่กลัวเกรงอิทธิพลของเจ้าสำนักอีกต่อไป
"เป็นไปไม่ได้! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! เครื่องจักรศัสตราวุธพันปีของข้า... ต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่ถั่วแดงต้มของไอ้เด็กเร่ร่อนคนนี้งั้นรึ?!" เจ้าสำนักเพลิงผลาญดาราร้องอุทานลั่นด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายสั่นเทาก่อนจะกระอักเลือดปราณสีดำออกมาคำโตด้วยความล้มเหลวและเสียหน้าอย่างรุนแรง ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดินอย่างหมดสภาพ
[ติ๊ง! สำเร็จภารกิจหลักช่วงที่ 3: สยบสำนักก๊อปปี้แห่งทวีปแดนใต้ราบคาบ!] [โฮสต์ได้รับแต้มระบบถล่มทลายจำนวน 7,000 แต้ม! (ยอดสะสมคงเหลือปัจจุบัน: 21,250 แต้ม) ] [ระบบทำการควบรวมกิจการโดยอัตโนมัติ: สำนักเพลิงผลาญดาราถูกแปรสภาพเป็น ‘เป่าเป่า ขนมหวาน&บิงซู แฟรนไชส์สาขาที่ 4’ อย่างถูกต้องตามกฎหมายระบบ] [ของรางวัลโบนัสพิเศษ: ปลดล็อกสุดยอดท็อปปิ้งระดับตำนานฟ้า ‘บัวลอยเผือกหอมเนื้อทองสวรรค์เก้าสี’]
บรรดาผู้ฝึกตนและชาวเมืองแดนใต้นับหมื่นคนที่นั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์ เมื่อเห็นปาฏิหาริย์และคำตัดสิน ต่างพากันโห่ร้องแซ่ซ้องสรรเสริญชื่อของเถ้าแก่เป่าจนดังสนั่นฟ้า พวกมันพากันสลัดเสื้อคลุมนิกายทิ้ง แล้ววิ่งกรูลงมาเข้าแถวต่อคิวหน้ารถเข็นหยกเพื่อขอซื้อปังเย็นภูเขาไฟถั่วแดงนมสดกันอย่างบ้าคลั่ง สงครามน้ำแข็งก๊อปปี้จบลงด้วยชัยชนะอันหอมหวานและน่ายิ่งใหญ่ของพ่อค้าสายป่วนข้ามมิติ!