นักสำรวจดาวตกอสูรสุดหล่อ

โทบี้ยืนอยู่บนลานปล่อยยาน มองท้องฟ้าสีดำที่เต็มไปด้วยดวงดาวด้วยความตื่นเต้นปนประหม่า

"พร้อมนะ ดาวรุ่ง?" แม็กซ์๻ะโ๷๞ผ่านหูฟัง เขายืนอยู่ในห้องควบคุมพร้อมกับลูน่า

"ผม... ผมว่าผมพร้อมแล้วล่ะมั้ง" โทบี้ตอบกลับเสียงสั่น

"ไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า" เสียงของเอวาดังขึ้นจาก Starlight Brace "ฉันจะคอยช่วยคุณเอง แค่ทำตามที่ฉันบอก แล้วคุณจะไม่ตกลงไปตายอย่างน่าอนาถหรอก... มั้ง"

"นั่นไม่ช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลย" โทบี้บ่น

ลูน่าหัวเราะเบาๆ "โทบี้ จำไว้ พลังอยู่ในตัวคุณแล้ว แค่ปล่อยให้มันไหลออกมา"

โทบี้สูดหายใจลึก แล้วก้าวออกไปยังขอบลานปล่อยยาน เขามองลงไปเห็นโลกสีฟ้าครามอยู่เบื้องล่าง

"เอาล่ะ" เขาพูดกับตัวเอง "แค่ปล่อยให้มันไหลออกมา..."

ทันใดนั้น Starlight Brace ก็เรืองแสง พลังงานสีฟ้าอ่อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างของโทบี้ เขารู้สึกเบาราวกับขนนก

"ว้าว!" โทบี้อุทานเมื่อร่างของเขาลอยขึ้นจากพื้น

"เยี่ยมมาก!" ลูน่าร้องอย่างตื่นเต้น "ตอนนี้ลองเคลื่อนที่ดูสิ"

โทบี้พยายามควบคุมร่างของตัวเอง เขาค่อยๆ เคลื่อนที่ไปข้างหน้า แล้วเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

"ฮ่าๆ! ผมทำได้แล้ว!" เขาร้องอย่างดีใจ พุ่งตัวไปรอบๆ สถานีอวกาศ

แต่แล้วสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น

"โทบี้! ระวัง!" แม็กซ์๻ะโ๠๲ "มีดาวตกอสูรกำลังพุ่งเข้ามา!"

โทบี้หันไปเห็นวัตถุสีม่วงวาบขนาดใหญ่พุ่งตรงมาที่เขา

"ทำไงดี!?" เขาร้องถามอย่างตื่นตระหนก

"ใช้ Starlight Cannon!" ลูน่าบอก "นึกถึงแสงดาวและปล่อยพลังออกมา!"

โทบี้ยกแขนขึ้น พยายามรวบรวมสมาธิ เขารู้สึกถึงพลังที่พุ่งขึ้นมาจากภายใน

"Starlight Cannon!" เขา๻ะโ๷๞

ลำแสงสีฟ้าสว่างจ้าพุ่งออกจากมือของโทบี้ พุ่งชนเข้ากับดาวตกอสูร เกิดการ๱ะเ๤ิ๪กลางอวกาศ

เมื่อแสงจ้าจางลง ดาวตกอสูรก็สลายไปแล้ว

"เยี่ยมมาก นายทำได้แล้ว!" แม็กซ์ร้องอย่างตื่นเต้น

"ไม่เลวสำหรับมือใหม่" เอวาเสริม "แต่อย่าเพิ่งดีใจไป นั่นแค่ลูกเล็กๆ เท่านั้น"

โทบี้หอบหายใจ มองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตระหนก "นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่?"

ลูน่าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง "นี่เพิ่งเป็๞แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น โทบี้ เตรียมตัวให้พร้อม การทดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว"

โทบี้กลืนน้ำลาย มองไปยังความมืดมิดของอวกาศ เขารู้ว่าชีวิตของเขาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป