สำนักเทพเปย์ศิษย์

    สำนักเทพเปย์ศิษย์_55_ทำนายชะตาฟ้าลิขิตผ่านแผนภาพขุนเขาธารา

    บท 55: ทำนายชะตาฟ้าลิขิตผ่านแผนภาพขุนเขาธารา


    เมื่อฮ่องเต้เหยาว่านหลี่ได้ยินว่านิกายเทพกระบี่ลึกลับและทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง เขาก็เหลือบมองไปที่องค์ชายเหยาอู่เจียงผู้เป็นลูกชายกำลังสบตาเขาด้วยแววตาซึ่งเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาแรงกล้า


    “เสด็จพ่อลูกต้องการเข้าไปเป็นศิษย์ของนิกายเทพกระบี่!” องค์ชายเหยาอู่เจียงกล่าวด้วยความแน่วแน่เด็ดขาด


    “อู่เจียง เจ้า...” เมื่อเห็นว่าลูกชายตั้งใจแน่วแน่ ฮองเฮาเย่หวงซู่จึงหันมามองฮ่องเต้เหยาว่านหลี่ผู้เป็นสามี ที่ยังไม่อาจตัดสินใจได้ชั่วขณะหนึ่ง


    เดิมทีนางคิดว่าบุตรชายพูดจาเหลวไหล เนื่องจากหลับใหลมานาน แต่เมื่อลองสืบค้นดูกลับกลายเป็นว่าสิ่งที่ลูกชายบอกเล่านั้นมีอยู่จริง


    “อู่เจียงเจ้าอย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นไป”


    “บิดามิได้คัดค้านเรื่องที่เจ้าจะไปนิกายเทพกระบี่ แต่เพื่อความปลอดภัยของเจ้า บิดาจะตรวจสอบดวงชะตาของเจ้าผ่านแผ่นภาพขุนเขาธารา หากไม่มีอันตรายใด ๆ ต่อเจ้า พอก็จะไม่เหนียวรั้งเจ้าไว้”


    ฮ่องเต้เหยาว่านหลี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว


    “เป็นวิธีที่ดี” ฮองเฮาเย่หวงซู่รีบพยักหน้า


    อย่างไรก็ตามเมื่อได้ยินสามีเอ่ยถึงการตรวจดวงชะตาผ่านแผนภาพขุนเขาธารา ใบหน้าอันแสนงดงามของฮองเฮาเย่หวงก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ


    เนื่องจากแผนภาพขุนเขาธาราของราชวงศ์ว่านชุ่นถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์


    ไม่เพียงแต่สามารถหยุดยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้นกับราชวงศ์ได้เท่านั้น แต่ยังสามารถทำนายชะตาฟ้า ลิขิตสวรรค์ได้อีกด้วย


    ย้อนกลับไปในอดีต ฮ่องเต้เหยาว่านหลี่ได้ใช้แผนภาพขุนเขาธาราทำนายเอาไว้ว่าราชวงศ์จิ่วหลี่จะแอบแย่งชิงวาสนาขององค์ชายเหยาอู่เจียง ซึ่งก็เป็นจริงดังคำทำนาย


    ......


    เมื่อฮ่องเต้เหยาว่านหลี่โบกสะบัดมือ บรรยากาศกดขี่ข่มเหงครอบงำก็ปรากฏขึ้นภายในห้องโถง


    บรรยากาศที่ครอบงำดังกล่าวมาพร้อมกับแสงประกายระยิบระยับ ช่วยอึดใจต่อมาก็บังเกิดแสงเจิดจ้าและเผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของแผนภาพขุนเขาธารา


    แสงสีทองหมุนวนอยู่บนแผนภาพขุนเขาธารา เปล่งรัศมีเจิดจ้าลึกลับ ราวกับว่าทั้งโลกหล้าถูกบดบังด้วยแสงรัศมีของมัน


    แผนภาพขุนเขาธารา คือสมบัติประจำแผ่นดินของราชวงศ์ว่านชุน!


    ทันใดนั้นท้องฟ้าเหนือพระราชวังก็สาดส่องประกายแสงสีทอง สัตว์ศักดิ์สิทธิ์นานาชนิดก็มารวมตัวกัน สุริยัน จันทรา ดารา ขุนเขา แม่น้ำ ลำธาร พฤกษารุกขชาติ ค่อย ๆ เคลื่อนกะพริบทีละจุด


    ภายใต้บารมีของเหล่าเชื้อพระวงศ์และฮ่องเต้แต่ละรุ่น ทำให้แผนภาพขุนเขาธาราทรงพลานุภาพอันยิ่งเช่นนี้


    ไม่เพียงแต่หยุดยั้งหายนะที่จะเกิดกับราชวงศ์ว่านชุน ยังสามารถทำนายชะตาฟ้าลิขิตได้ นอกจากนี้ยังเป็นศาสตราวิเศษที่ผสมผสานการรุกและรับไว้ด้วยกัน


    ฮ่องเต้เหยาว่านหลี่สงบนิ่ง ทอดมองแผนภาพขุนเขาธาราที่ลอยคว้างอยู่ภายในห้องโถง จากนั้นก็ยกมือขึ้นโบกสะบัดปลายนิ้ว


    เปิด!


    แสงสีทองพวยพุ่งออกมาจากปลายนิ้ว จมหายเข้าไปในแผนภาพขุนเขาธาราราวกับสายอัสนีฟาดผ่า


    เปรี้ยง!


    แสงสีทองเจิดจ้าปะทุขึ้นจากแผนภาพขุนเขาธารา


    ในเวลาเดียวกันความเร็วของการเคลื่อนที่ของแผนภาพขุนเขาธาราเพิ่มสูงขึ้น พร้อมกับบรรยากาศลึกลับยากหยั่งถึงที่ปะทุออกมาจากแผ่นภาพ


    “รอสักครู่ แผนภาพขุนเขาธาราจะวิเคราะห์ข้อมูลของนิกายเทพกระบี่ในไม่ช้า เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นรายละเอียดจะปรากฏขึ้นบนแผนภาพ” ฮ่องเต้เหยาว่านหลี่เหลือบมองแล้วกล่าว


    แม้ว่าองค์ชายเหยาอู่เจียงจะสัมผัสได้ถึงพลังลึกลับ และคำชี้แนะจากเจ้านิกายว่าให้ไปที่นิกายเทพกระบี่ และนี่อาจเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่สำหรับเขา


    ถึงกระนั้นฮ่องเต้เหยาว่านหลี่ก็ยังอยากค้นหาข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับนิกายเทพกระบี่ก่อน


    ดังคำกล่าวที่ว่า : นำความผิดพลาดมาเป็นบทเรียน เพื่อไม่ให้ทำผิดซ้ำสอง


    เขาเคยประมาทมาแล้วครั้งหนึ่ง จนทำให้ปราณวาสนาของลูกชายถูกราชวงศ์จิ่วหลี่ช่วงชิงเอาไป ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมประมาทอีกต่อไป


    ฮองเฮาเย่หวงซู่ที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกไม่สบายใจสักเท่าใด นางกำมือแน่นลุ้นระทึกกับคำทำนายที่จะเกิดขึ้น จ้องมองแผนภาพขุนเขาธาราตาไม่กะพริบ ด้วยกลัวว่าคำทำนายจะออกมาในด้านเลวร้าย


    องค์ชายเหยาอู่เจียงก็ไม่ต่างจากมารดาของตนเอง เขานอนป่วยอยู่บนเตียงกำหมัดแน่นด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า มองดูแสงสีทองเปล่งประกายออกมาจากแผนภาพขุนเขาธารา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในบรรดาพวกเขาทั้งหมด องค์ชายเหยาอู่เจียงกำลังลุ้นระทึกมากที่สุด


    เดิมทีเขามีร่างมังกร มีปราณวาสนาไร้ที่สิ้นสุด แต่ถูกขโมยแย่งชิงไปก่อนจะโตเสียอีก เขาจะมีความสุขไปได้อย่างไร?


    ในความทรงจำ มันทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานมาอย่างต่อเนื่อง ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดอย่างยากอธิบาย


    ทว่ายามนี้


    โอกาสได้มาถึงแล้ว มันคือความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ถวิลหาแม้ในยามหลับฝัน โอกาสเกิดใหม่อยู่ใกล้แค่เอื้อม


    ถ้าเขาสามารถทำตามคำชี้แนะของเสียงปริศนา จะสามารถเข้าสู่นิกายเทพกระบี่ได้อย่างราบรื่น ตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดจากความสิ้นหวัง ก้าวไปบนเส้นทางฝึกตนได้อีกครั้ง


    อีกไม่นานเขาจะสามารถครอบครองราชวงศ์จิ่วหลี่ ในฐานะของบุรุษผู้แข็งแกร่ง สยบทุกอย่างได้ด้วยฝ่ามือเดียว


    เขาอยากจะทวงคืนช่วงเวลาสิบหกปีที่สูญเสียไป เขาต้องการตอบแทนองค์ชายจิ่วหลี่ให้สาสมกับที่บังอาจช่วงชิงวาสนาของเขาไป เขาอยากกระทืบมันให้จมธรณี ให้มันได้รู้ซึ้งว่าสิ่งที่มันครอบครองอยู่ในตอนนี้หาใช่ของมัน แม้มันจะแย่งชิงความสำเร็จไปได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่สุดท้ายมันก็ต้องแพ้ตัวจริงอย่างเขา


    ปัจจุบันหัวใจของเขาเต้นรัวราวกับกลองศึก ฝ่ามือชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ เนื่องจากกลัวว่าภาพที่แผนภาพขุนเขาธาราจะฉายออกมาจะเป็นเรื่องเลวร้าย


    ......


    ห่างไกลออกไปหลายพันลี้


    ณ ยอดเขาเทียมสวรรค์ นิกายเทพกระบี่


    ในแผนภาพขุนเขาธารา วาสนามังกรทองกำลังหลับอย่างสบาย ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นแสงสีทองจำนวนมหาศาลปะทุขึ้นอย่างกะทันหัน


    ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง ดวงตาสีทองอันแสนสง่างามก็แผ่ความน่าเกรงขามราวกับท้องนภากำลังถล่มทลายออกมาในทันที อำนาจสยบไร้ขอบเขตระเบิดออกมาจากร่าง


    ร่างมังกรยาวกว่าแสนจั้งพุ่งทะยานออกมาจากม่านหมอกในแผนผังดาราโจวเทียน เหินทะยานอยู่เหนือนิกายเทพกระบี่ เศียรมังกรขนาดใหญ่โผล่ออกมาอย่างภาคภูมิ


    ดวงตาสง่างามน่าเกรงขามเหลือบมองไปทางราชวงศ์ว่านชุ่นที่อยู่ห่างไกลหลายหมื่นลี้ พ่นลมหายใจเหมือนดังมนุษย์ออกมา


    มังกรทองสะบัดหาง พุ่งทะยานกลับเข้าสู่แผนผังดาราโจวเทียน จากนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสงบ


    ...


    ในช่วงเวลาเดียวกัน


    ตัดภาพมายังราชวงศ์ว่านชุ่น ณ ห้องโถงพระราชวัง


    แผนภาพขุนเขาธารากำลังหมุนด้วยความเร็วสูง พยายามประมวลข้อมูลของนิกายเทพกระบี่


    ทันใดนั้นก็มีเสียงขาดดังขึ้น


    ฉับพลันก็บังเกิดรอยฉีกบนแผนภาพขุนเขาธารา!!!


    ทันใดนั้นแสงอันเจิดจ้าก็ค่อย ๆ หรี่ลง


    แผนภาพขุนเขาธาราดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสัตว์อสูรที่น่าสะพรึงกลัว จึงหยุดหมุนในชั่วพริบตา ระหว่างที่สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว


    "นี่มันอะไร?"


    "เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่?"


    "เกิดรอยขาดบนแผนภาพขุนเขาธารา?"


    ดวงตาของฮ่องเต้เหยาว่านหลี่เบิกกว้าง อ้าปากค้างตกตะลึงกับสิ่งที่เกิด ราวกับว่ากำลังก่นด่าสาปแช่ง


    ผ่านไปชั่วระยะหนึ่ง เขาก็เรียกสติกลับคืนมา


    "เฮ้อออ~"


    "นิกายเทพกระบี่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงใดกัน? ด้วยพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัว ถึงขนาดทำให้แผนภาพขุนเขาธาราฉีกขาด!?"


    "ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!!!"


    แผนภาพขุนเขาธาราหายใจไม่ทั่วท้อง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ


    อย่างที่รู้ว่าแผนภาพขุนเขาธาราเป็นสมบัติประจำแผ่นดิน ที่สืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นในราชวงศ์ว่านชุน ซับซับวาสนาและการถือครองจากฮ่องเต้องค์ก่อน ๆ พลังของมันเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก ไม่มีทางที่จะถูกทำลายลงได้อย่างง่าย ๆ เช่นนี้?


    หากเป็นอดีตเขาคงพูดได้อย่างเต็มปากว่า ภายในอี้เฉิงไม่มีพื้นที่ใดที่แผนภาพขุนเขาธาราไม่สามารถทำนายได้


    อาจจะเป็นไปได้ว่านิกายเทพกระบี่ไม่ได้ทรุดโทรมเกือบล่มสลายเช่นดั่งผู้อื่นกล่าวขาน ทั้งยังมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวจนทำให้แผนภาพขุนเขาธาราเกิดรอยฉีกขาด ซ้ำยังทำให้มันรู้สึกหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้?


    มันช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!


    แม้แต่สำนักนิกายใหญ่บางสำนักก็ยังไม่มีพลังอำนาจเช่นนี้


    หรือแผนภาพขุนเขาธาราไม่ได้ใช้งานมานาน วันนี้จึงทำงานผิดพลาด?


    ฮ่องเต้เหยาว่านหลี่รู้สึกสับสนอยู่ครู่หนึ่ง

    คล้ายกับเรื่องสำนักเทพเปย์ศิษย์ ที่คุณอ่าน