หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

        มือของหยางเทียนอวี้สั่นไปมาเพราะข้างในแหวนมิตินั้นมีกองศิลาพลังหยางและสมุนไพรล้ำค่านับล้าน​แต่ในตอนนั้นเองที่สายตาของหยางเทียนอวี้ไปเขอกับแหวนมิติอีก 2 วงที่อยู่ข้างใน หยางเทียนอวี้นำแหวทั้งสองวงออกมาตรวจสอบก็ถึงกับอดไม่ได้ที่จะหอบหายใจออกมา

        "เกิดอะไรขึ้น ทำไมเจ้าถึงแสดงสีหน้าแบบนั้น"ซีคุ่ยกล่าวด้วยความอยากรู้

        "หยางจื่อเก็บเกี่ยวได้เท่าไหร่" เหยาจีเองก็กล่าว

        "ศิลาพลังหยาง 2 ล้านก้อนกับสมุนไพรล้ำค่าอีกหลายแสนต้น"

หยางเทียนอวี้กล่าว

        สิ้นเสียงของหยางเทียนอวี้ในตาของซีคุ่ย เมิ่งต้วน และเซียนสวรรค์คนอื่น ๆต่างก็ตื่นตระหนกและอ้าปากค้างซีคุ่ยที่ได้ยินราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างกายของซีคุ่ยสั่นไปมาราววกับจะล้มทั้งยืน

        "ฮะ ฮ่า ฮ่า ซีโหวได้หินศิลาพลังหยางนับพัน แต่เจ้าเด็กนั่นได้นีบล้าน ฮ่าฮ่า ข้าไม่รู้จะพูดอะไรอีกเเล้ว" ซีคุ่ยกล่าวเหมือนคนสติไม่ดี

        เหล่าเซียนสวรรค์ต่างก็มองมาที่หยางเทียนอวี้ด้วยสายตาอิจฉาด้วยทรัพยากรที่มากมายมหาศาลเช่นนี้สามารถให้กำเนิดเซียนสวรรค์เพิ่มก็ไม่ใช่เรื่องหยางอีกต่อไป

        "ข้ามองพวกมันให้ท่านและตระกูล" หยางจื่อกล่าว

        หยางเทียนอวี้แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาสายตาของหยางเทียนอวี้หรี่ลงและจ้องมองไปยังจี้หยกที่คอของหยางจื่อสายตาของหยางเทียนอวี้เปล่งประกายเจิดจ้า

        "จื่อเอ๋อ พ่อขอดูจี้หยกของลูกได้หรือไม่"หยางเทียนอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

        หยางจื่อกลอกตาไปมาและส่ายหน้า

        "ข้าคงจะไม่สามารถให้ท่านดูได้เพราะสร้อยนี้ท่านแม่มอบให้ข้านอกจากข้าและท่านแม่ไม่มีผู้ได้สามารถใช้งานได้"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้มใสสื่อ

        "ไม่ต้องห่วงข้าสามารถใช้ได้แน่เพราะไม่ว่ายังไงข้าก็คือพ่อของเจ้า"หยางเทียนอวี้กล่าว

        หยางจื่อได้แต่ยิ้มอย่างบิดเบี้ยวก่อนจะส่งจี้หยกให้หยางเทียนอวี้ด้วยสีหน้าขมขื่นหยางเทียนอวี้ทำการตอบสอบดูก่อนที่เหงื่อจะเริ่มใหลเต็มใบหน้า

        "เท่าไหร่ เจ้าเด็กนั่นมีอีก้ท่าไหร่"ซีคุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว

        "ท่านไม่รู้จะดีกว่า ไม่อย่างงั้นท่านอาจจะหัวใจวายตายก็ได้"หยางเทียนอวี้กล่าว

        "บัดซบ อ๊ากกกกกกก" ซีคุ่ยกรีดร้องโหยหวนด้วยความอิจฉา

        จากคำกล่าวของหยางเทียนอวี้สมบัติในจี้หยกจะต้องมากกว่าในแหวนมิติทั้งสามวงอย่างน้อย 2เท่า นี่ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะหอบหายใจออกมา

        "ไม่แปลกใจเลยที่เจ้ากล้ายกสมบัติภายในแหวนมิติให้ข้าที่แท้เจ้าก็เก็บส่วนมากเอไว้ เจ้านี่ชั่งเหมือนกับแม่ของเจ้าจริง ๆ"หยางเทียนอวี้กล่าว

        "ท่านไม่กลัวว่าข้าจะไปฟ้องท่านแม่หรอกรึ"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

        หยางเทียนอวี้มีเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าก่อนที่จะก้มลงมากระซิบข้างหูหยางจื่อ

        "ลืมๆมันไปซะ ข้าจะไม่ยุ่งกับของที่อยู่ข้างในจี้หยกของเจ้า"หยางเทียนอวี้กล่าว

        หยางจื่อยิ้มออกมาอย่างมีชัยด้วยศิลาพลังหยางที่ตนมีหยางจื่อไม่กลัวเรื่องขาดแคลนทรัพยากรในอนาคต

        "แบบนี้มันไม่ยุติธรรมนิพวกเจ้ารู้วิธีการเก็บเกี่ยวแต่จงใจปิดบังเอาไว้แค่พวกเจ้าทำให้คนอื่น ๆแทบไม่ได้อะไรเลยแถมยังมีคนที่ตกตายอีกด้วย"ชายชราจากตระกูลจินกล่าว

        "ใช่เเล้วพวกข้าคงต้องขอคำอธิบายจากพวกเจ้าหน่อยไม่อย่างงั้นพวกเจ้าก็ต้องชดเชยให้พวกเรา"ชายชราจากตระกูลฉางกล่าว

        กลุ่มของหยางจื่อขมวดคิ้วลงในทันทีเห็นได้ชัดว่าชายชราเหล่านี้คิดจะขอส่วนแบ่งจากพวกเขา

        "ทำไมท่านไม่ไปถามหลานชายของท่านที่วิ่งหนีเอาตัวรอดในตอนที่อสูรอัคคีระดับนักบุญสวรรค์ปรากฏตัวออกมาละ"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

        "ใช่เเล้ว ในตอนที่พวกเรารวมกลุ่มกันต่อสู้แต่หลานของพวกท่านกลับนำคนวิ่งหนีเอาตัวรอดโดยไม่สนใจใคร แล้วพวกท่านยังมีหน้ามาหาว่าข้าไม่ยุติธรรมเหอะช่างน่าขัด"หว่านเจียงอี้กล่าวอย่างไม่เกรงกลัว

        "เเล้วมันยังไงในเมื่อพวกข้าไม่แข็งแกร่งพอที่จะสู้กับอสูรอัคคีตนนั้นพวกข้าก็ต้องวิ่งหนีมันเป็นเรื่องปกติ"จินสุ่ยกล่าว

        "ใช่เเล้วเป็นพวกเจ้าที่รู้วิธีการเก็บเกี่ยวสมุนไพรเหล่านั้นแต่กลับไม่บอกพวกเรา"ฉางกันกล่าว

        "นี่พวกเจ้าโง่หรืออย่างไร ในตอนนั้นพวกเจ้าหนีเราไปเองเพราะงั้นหลังจากที่พวกเราสังหารอสูรอัคคีตนนั้นลงได้ก็เหลือเพียงแค่พวกเรา 5คน และเมื่อพวกเรารู้วิธีการเก็บเกี่ยวสมุนไพรแล้วพวกเราจะบอกพวกเจ้าได้อย่างไร หรือเจ้าจะบอกว่าให้พวกเราออกตามหาพวกเจ้าทีละกลุ่มและบอกวิธีการเก็บเกี่ยวหย่างงั้นรึน่าขันมีแต่คนโง่นั่นแหละที่ทำแบบนั้น" หลิวเฟยกล่าวอย่างเสียดสี

        "นี่......" ฉางอันและจินสุ่ยต่างก็พูดไม่ออก

        ใช่เเล้วไม่มีใครโง่พอที่จะสละเวลาอันมีค่าไปวิ่งตามหาคนอื่นที่ไม่รู้ไปอยู่ที่ใหนและบอกเคล็ดลับการกับเกี่ยวในครั้งนี้ให้คนอื่นรู้หรอก

        "แต่อย่างน้อยพวกเจ้าก็ควรจะชดเชยให้กับรุ่นเยาว์ที่ตายไปโดยการแบ่งสมบัติที่เจ้ามี30% มาให้พวกเรา" ชายชราจากตระกูลฉางกล่าว

        "ตูม!!!!"

        พลังปราณมหาศาลของทั้ง4 พลันระเบิดขึ้น เมิ่งต้วน เหยาจี หยางเทียนอวี้และหญิงชราที่เป็นอาจารย์ของหลิวเฟย พันแสดงสีหน้าเย็นชาและก้าวไปข้างหน้า

        "ถ้าเจ้ายังไม่เลิกทำตัวไร้ยาง ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือน"เมิ่งต้วนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนาวเหน็บ

        "คิดว่าพวกเราโง่หรืออย่างไรด้วยข้ออ้างที่ไร้ยางอายของพวกเจ้าตคิดจะมาขอส่วนแบ่งจากพวกเรา ฝันไปเถอะ"เหยาจีกล่าวอย่างเย็นชา

        "ถ้าคิดกันจะปล้นกันโต้งๆแบบนี้ก็เข้ามา" หยางเทียนอวี้กล่าว

        เจดีย์วิญญาณของทั้ง4 คนปรากฏกระจายความรุนแรงเจดีย์วิญญาณของหยางเทียนอวี้เต็มไปด้วยพลังของวายุอัสนีของเมิ่งต้วนเต็มไปด้วยพลังแห่งดวงดาว ของเหยาจีเป็นเปลวเพลิง ของหญิงชราเป็นสายฟ้า

        พลังของทั้ง4 กดดันกลุ่มของชายชราจากตระกูลจินและฉางจนต้องหน้าซีดเซียนสวรรค์คนอื่น ๆก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่งพวกเขารู้ดีว่าตนไม่ใช่คู่มือของทั้ง 4คน ถึงแม้หยางเทียนอวี้จะเป็นเพียงแค่เซียนสวรรค์ขั้นที่ 1 แต่พลังของเขาก็สามารถเทียบได้กับเซียนสวรรค์ขั้นที่ 2 ทำให้ไม่มีใครกล้าดูแคลนหยางเทียนอวี้เลย

        "ลืมๆมันไปซะ ถ้าพวกเจ้าไม่อยากชดเชยให้กับคนที่ตายไปก็ไม่เป็นไร"ชายชราจากตระกูลจินกล่าว

        พวกเขาไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับกองกำลังทั้ง4 นี้ไม่อย่างงั้นสิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือความพินาศ

        --------------------------------------------------------------------------------