ตอนที่ 15: ไวรัสกลายพันธุ์: การตอบโต้ของเชื้อโรค
เสียงสัญญาณเตือนภัยในห้องปฏิบัติการ B3 ดังกึกก้องและถี่ระรัวกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา หน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลางฉายภาพโครงสร้างรหัสพันธุกรรมของเชื้อไวรัสในร่างผู้ป่วยกลุ่มใหญ่ที่กำลังเปลี่ยนลำดับเบสและปรับรูปทรงของโปรตีนหนาม (Spike Protein) อย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตา!
"ลุงเกริกคะ! เชื้อไวรัสกำลังเกิดการกลายพันธุ์ฉับพลัน (Rapid Mutation) ในระดับอัตราเร่งค่ะ!" กานต์รายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก มือเร่งคีย์บอร์ดวิเคราะห์รหัสพันธุกรรมใหม่ "โครงสร้างโปรตีนหนามของมันเปลี่ยนสถิตยศาสตร์ประจุไฟฟ้า (Electrostatic Charge) จากเดิมที่เป็ประจุบวก เปลี่ยนเป็ประจุลบสลับบวกแบบกะพริบถี่ เพื่อสะท้อนคลื่นแม่เหล็กความถี่ 7.83 Hz ของเราออกไปทั้งหมดค่ะ!"
"ไม่เพียงแค่นั้นครับคุณเกริก!" ดร.พิชิต เสริมด้วยใบหน้าซีดเผือด "การเปลี่ยนประจุฉับพลันของมัน ทำให้ก้อนตะกอนไวรัสจับตัวกันแน่นขึ้นกว่าเดิมถึงสามเท่า มันกำลังสร้างคราบชีวภาพ (Biofilm Guard) มาห่อหุ้มคลัสเตอร์เอาไว้ คลื่นสั่นะเืระดับไมครอนเดิมของเรากระทบไม่ถึงตัวมันแล้ว!"
"ในทางวิศวกรรม..." พลเอ่ยขึ้นพลางเกร็งแขนสู้กับกระแสคลื่นรบกวนที่ปะทุขึ้นในระบบ "นี่มันเหมือนเชื้อโรคกำลังอัปเกรดระบบเกราะป้องกันตัวเอง (Armor Upgrade) เพื่อต้านทานหัวสว่านของเราเลยครับหัวหน้า!"
"มันไม่ได้อัปเกรดเกราะธรรมดา พล..." เกริกยืนมองภาพการเปลี่ยนแปลงของไวรัสบนหน้าจอด้วยสายตาเรียบเฉยแต่ทอประกายแหลมคม "มันกำลังใช้หลักการ 'Dynamic Frequency Hopping' หรือการโดดสลับความถี่ประจุไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้เราจับทิศทาง resonance ของมันได้"
"แล้วเราจะทำยังไงดีคะลุงเกริก?!" กานต์ถามอย่างร้อนใจ "ถ้าเราไม่สามารถสลายคราบชีวภาพหุ้มไวรัสสายพันธุ์ใหม่นี้ได้ ผู้ป่วยกลุ่มใหญ่ทั่วประเทศจะเกิดภาวะอวัยวะล้มเหลวเฉียบพลันภายในไม่กี่ชั่วโมงนี้แน่!"
"ถ้ามันโดดสลับความถี่หนี... เราก็จะไม่ไล่ตามทีละความถี่" เกริกเอ่ยเสียงต่ำและทรงพลัง "แต่เราจะใช้ 'Broadband Frequency Sweep' หรือการปล่อยคลื่นกวาดสเปกตรัมความถี่แบบปูพรม!"
"คลื่นกวาดสเปกตรัมแบบปูพรม?!" ดร.พิชิต อุทาน "นั่นหมายถึงการปล่อยคลื่นครอบคลุมั้แ่ความถี่ต่ำยันความถี่สูงพร้อมกันในมิลลิวินาที! การทำแบบนั้นต้องใช้พลังงานเหนี่ยวนำมหาศาล และ้าการประสานจังหวะที่เป๊ะปุ่มระดับนาโนวินาทีเลยนะครับ!"
"พล! กานต์! ดร.พิชิต! เตรียมตัวประสานระบบ!" เกริกสั่งการฉับไว "กานต์และ ดร.พิชิต คุมอัลกอริทึมการสวีปความถี่ในซอฟต์แวร์ Macro Network! ส่วนฉันกับพล จะรับหน้าที่เป็ตัวขับแรงดันคลื่นสเปกตรัมผ่านฝ่ามือ!"
"รับทราบครับ/ค่ะ!" ทุกคนขานรับอย่างพร้อมเพรียง
เกริกสูดลมหายใจเข้าลึก เร่งกระแสพลังชี่กงจากจุดตันเถียนสอดประสานเข้ากับคอยล์แม่เหล็กสแกนเนอร์ สายทองแดงที่ข้อเท้าส่องแสงสปาร์กประจุไฟประกายวาบ! ฝ่ามือทั้งสองข้างของเกริกและพลเริ่มสั่นะเืด้วยความถี่ที่แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากช้าไปเร็วและกลับมาช้าอย่างต่อเนื่อง!
*วูบ... วี้ด... วูบ... วี้ด...*
คลื่นแม่เหล็กชีวภาพแบบกวาดสเปกตรัมพุ่งผ่านสายไฟเบอร์ออปติก กระจายออกสู่เครื่องสแกนเนอร์ปลายทางทั่วประเทศ! คลื่นพลังงานปูพรมเข้าปะทะกับกลุ่มก้อนไวรัสกลายพันธุ์ ไม่ว่ามันจะเปลี่ยนประจุหนีไปที่ความถี่ใด คลื่นสเปกตรัมที่กวาดผ่านก็พุ่งเข้าชนความถี่เรโซแนนซ์ของมันเข้าอย่างจังทุกครั้ง!
*เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!*
บนหน้าจอมอนิเตอร์ คราบชีวภาพ (Biofilm Guard) ที่ห่อหุ้มไวรัสกลายพันธุ์เกิดการแตกร้าวและะเิสลายตัวออกในระดับโมเลกุล! โปรตีนหนามที่พยายามกะพริบเปลี่ยนประจุถูกคลื่นสเปกตรัมเข้าล็อกตำแหน่งจนลัดวงจร ไม่สามารถจับตัวเกาะผนังหลอดเืได้อีกต่อไป!
"สำเร็จแล้วครับ!" ดร.พิชิต ะโออกมาด้วยความสะใจ "เกราะชีวภาพของไวรัสกลายพันธุ์ถูกทลายลงหมดแล้ว! คลัสเตอร์ไวรัสสลายตัวกลายเป็ซากโมเลกุลจิ๋วที่ถูกระบบภูมิคุ้มกันปกติกำจัดได้แล้วครับ!"
"ค่าออกซิเจนและสัญญาณชีพของผู้ป่วยทั่วประเทศเริ่มตีกลับขึ้นสู่แถบสีเขียวแล้วค่ะ!" กานต์ยิ้มกว้างด้วยความโล่งอก
เกริกลดมือลง ถอนหายใจยาวผ่อนคลายพลังงาน ใบหน้าฉายแววครุ่นคิด "การตอบโต้ของไวรัสกลายพันธุ์ถูกระงับไว้ได้... แต่มันยังไม่จบแค่นี้"
ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็แผดร้องขึ้น! ระบบประสาทอัตโนมัติของผู้ป่วยหลายรายเกิดการกระตุกอย่างรุนแรง กราฟคลื่นสมองและชีพจรผันผวนอย่างบ้าคลั่ง!
"ลุงเกริกคะ! เกิดอะไรขึ้นไม่รู้ค่ะ!" กานต์ร้องเสียงสั่น "ระบบประสาทซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติกของผู้ป่วย จู่ๆ ก็ลัดวงจรพร้อมกัน!"
เกริกมองหน้าจอด้วยสายตาเครียดเข้ม "การลัดวงจรของระบบประสาทอัตโนมัติสินะ... เตรียมตัวให้พร้อมทุกคน ในตอนต่อไปเราต้องรับมือกับ 'การลัดวงจรของระบบประสาทอัตโนมัติ'!"
156K
