ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ไม่นานนัก เมื่อได้เห็นร่างที่คุ้นเคย แก้มของนางก็แดงระเรื่อโดยไม่ได้ตั้งใจ ตอนอยู่ในป่าที่สาบสูญก็สองครั้งแล้ว ยังไม่รวมถึงเมื่อคืนที่ถังฮวนช่วยนางเป็นครั้งที่สาม ภายใต้ความร้อนที่ลุกโชน สติสัมปชัญญะของนางก็มึนงง ตั้งแต่เริ่มจนจบนางไม่รู้ว่าถังฮวนช่วยนางได้อย่างไรเมื่อรู้สึกตัวในตอนเช้านางพบว่าแม้อาการบาดเจ็บจะถูกรักษา ทว่าผ้าคลุมหรือชุดชั้นในล้วนถูกถอดออกจนหมดนางจินตนาการได้เลยถึงคืนที่อยู่ในถ้ำกลางป่า จะต้องถูกเจ้าสารเลวถังฮวนนั่นเห็นหมดทุกอย่างแล้วแน่ๆ! เมื่อนึกถึงภาพเช่นนั้น ใบหน้านางร้อนผ่าวและขวยเขินทว่านางไม่ได้เกลียดถังฮวน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถานการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะร่างกายของนางเอง!
“อิ๋งงงง~!” (นี่ๆ~!) เสียงเรียกทำให้ซานซานรู้สึกตัว นางชำเลืองมองเห็นเสี่ยวเปาเดินไต่ไปบนโต๊ะแล้วเริ่มเทเหยือกไวน์ผลไม้เข้าปากแม้ว่าจะเป็นไวน์ผลไม้ แต่ก็ทำให้เมาได้ เสี่ยวเปาเซซ้ายเซขวา โอนเอนไปมา ตา หู รูจมูกมีสีแดงระเรื่อสักพักมันก็เต้นเป็นจังหวะ เดินหน้าถอยหลัง ส่งเสียงทางจมูก “เมาละสิท่า?” ซานซานอดหัวเราะไม่ได้ แล้วจับมันเข้าไปในถุงผ้า เสียงสั่นสะเทือนข้างนอกทำให้นางสนใจ ผู้คนมากมายกำลังส่งเสียงเซ็งแซ่รอบๆ จัตุรัส เสียงดังสะท้านปานเสียงภูเขาถล่มและสึนามิ นางเงือกแถวหนึ่งวิ่งขึ้นไปบนเวทีสูงทางด้านเหนือแล้วพวกเขาก็นั่งลงอย่างต่อเนื่องพวกนางคือสิ่งที่ดึงดูดเสียงโห่ร้องของทุกคนโดยรอบ แต่พวกนางล้วนมีขนาดตัวโตมหึมา "ดูนั่นสิ ดู...นั่นคือท่านอาโอบะ และผู้อาวุโสมู่หยุน ซึ่งทั้งสองท่านว่ากันว่าเป็นปรมาจารย์ขั้นสูง""อ่อ แล้วทำไมผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งสามของเมืองนู่ลั่งถึงอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?" "นี่เมืองนู่ลั่งนะ เมื่อมีการแข่งขันนักหลอม ผู้นำตระกูลตระกูลทั้งสามจะไม่ปรากฏตัวได้ยังไง?"“ทั้งคู่ดูเหมือนจะเป็นขุนพลที่เพิ่งจะถอนตัวออกจาก ‘สองอาณาจักร’ เป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง" "ชายชราคนนั้นเป็นใครกันน่ะ? คนที่อยู่ในชุดสีขาวข้างๆ เขาก็ดูแปลกมากเลยนะ"
"เจ้าไม่รู้จักพวกเขาเหรอ โง่เง่าจริงๆ คนที่สวมชุดขาวเป็นปรมาจารย์ที่เยาว์วัยที่สุดของทวีปจี่หยวน ท่าน ปี้ชิงหายากมากที่เขาจะออกมาข้างนอกสักครั้ง โดยปกติแล้วท่านมักอยู่ในเมืองเทียนจู้ส่วนชายชราท่านนั้นเป็นปรมาจารย์รุ่นก่อนนาม กูยี เป็นผู้ดูแลศาลาเฉินปิงคนก่อนของเมืองนู่ลั่ง”
“ไม่น่าเชื่อเลย กูยี เหรอ? มีปรมาจารย์นักหลอมถึงสองคนในงานแข่งขันรายการนี้เลยเหรอ?”
"..." ผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนพูดคุยกันรอบๆ จัตุรัส ด้านซ้ายของเวที สายตาของถังฮวนเปลี่ยนเป็นหม่นหมองเมื่อเขาเห็นชายวัยกลางคนที่มีตัวอักษรจีนอยู่บนเวที เขาดูสง่างามมาก ถ้าถังฮวนคิดถูก ชายคนนั้นคือ ถังเทียนเหริน ผู้นำตระกูลถังถึงแม้ว่าภายในใจของถังฮวนไม่มีสิ่งใดค้างคากับเขาหลังจากได้ครอบครองร่างนี้แต่ก็ยังมีความทรงจำเดิมของถังฮวนน้อยอยู่ ทั้งยังได้ครอบครองสิทธิ์ของถังฮวนน้อยด้วย
แน่นอนว่าเขาย่อมเกลียดมัน! "ทุกคนเงียบ!"ร่างสูงในชุดสีเขียวเดินขึ้นไปบนเวที นางช่างดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหล นี่คือผู้ดูแลศาลาเฉินปิงคนปัจจุบันของเมืองแห่งนี้ 'อาโอบะ'เสียงของนางไม่ดังนักแต่ได้ยินชัดเจน ด้วยท่วงท่าราวเทพธิดาจุติจากสรวงสวรรค์ของนางเสียงอึกทึกต่างๆ รอบตัวสงบลงในทันที!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 53 การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 53 การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้