Demonlord online ราชาอสูรสะท้านโลก

   ศิลาหันไปมองตามเสียงเรียกของหญิงสาวด้วยสีหน้าครุ่นคิดแววตาแสดงถึงอารมณ์ที่หลากหลาย  

   สาวเบื้องหน้าของเขานั้นกำลังเดินเคียงมากับชายหนุ่มซึ่งหญิงสาวน่าจะมีอาชีพนักรบ เธอสวมชุดเกราะสีดำตัดลายสีแดงในมือขวาถือง้าวด้ามจับสีดำใบมีดสีเงินที่ด้ามจับมีอักษรเวทมนต์เขียนขึ้นทั่วด้ามจับ

   หญิงสาวผู้มีใบหน้าคมคายผมสีดำสนิทถูกรัดไม่ให้ปลิวไปในสายลม หากจะบอกว่าหญิงสาวมีความงามไม่แพ้กับฟ้าครามก็ว่าได้ ส่วนชายหนุ่มนั้นมีอาชีพนักธนูชุดเกราะสีทองหุ่นบึกบึนใบหน้าคมเข้มทั้งสองเดินยิ้มให้กับศิลามาแต่ไกล   

    แต่ทว่าศิลาที่ยืนจ้องทั้งสองนั้นเริ่มมีสีหน้าปั้นยากขึ้นทุกขณะก็ไอ้ชายหญิงคู่นี้มั่นช่างมีใบหน้าคล้ายกับคนที่เขารู้จักอย่างดีเสียเหลือเกินก่อนจะเอ่ยดังลั่น

   “น...นีท! ออเกลแต่ว่าทำไม”

  ศิลาพูดเสียงติดขัดพร้อมกับทั้งสองเดินมาถึงพอดีก่อนที่ชายหนุ่มจะกอดคอศิลาทางด้านซ้ายมืออย่างสนิทสนม

   “ไงไอ้เสือ คิดว่าพวกฉันจะจำแกไม่ได้หรอฟร่ะแหม่ทำเป็นบอกไม่เล่นเกมเอาสะเป็นบอสพ่อเลยนะเอ่ง”

   “นายปิดบังพวกฉันไม่ได้หลอกน่า

แล้วอีกอย่างในโลกนี้ฉันชื่อ อีฟส่วนออเกลชื่อ อดัม”

  หญิงสาวนีทเพื่อนสุดแสนสนิทของศิลาเอ่ยขึ้นต่อทันที

   “อ๋อ อืมขอโทษก็พวกนายบอกว่ามีค่ายE-Sport จะซื้อตัวพวกนายไปนี่หว่า”

  ศิลาพูดต่อทันทีความจริงเขาก็ไม่ได้อยากจะปิดบังเพื่อนทั้งสองแต่อย่างใดเพียงแต่ก็ไอ้ค่ายที่เพื่อนเขาจะไปเข้านั้นมันคือกิลด์สวรรค์สร้างที่เขามีปัญหาด้วยนี่สิ  เขาเลยไม่อยากให้เพื่อนทั้งสองเกิดปัญหาในโลกจริงหรือความไม่สบายใจ

   “เห่ยบนหัวพวกนายค่าหัว”

  ศิลาถึงกับตกใจเมื่อเห็นเพื่อนทั้งสองมีค่าหัว

  “อ๋อ นี่หรอพอดีว่าเจอกลุ่มคนที่มันพูดถึงเรื่องนายเสียหายแม่นี่เลยฆ่าทิ้งจากนั้นก็นัวกัน แล้วก็นะอย่างที่เห็น”

   อดัมพูดอย่างอ่อนใจก่อนที่เพิร์จและเหล่าพี่น้องสุราจะเดินมาสมทบ

   “เออ เดี๋ยวนะอดัม อีฟ นี่ฟ้าคราม”

   “แฟนพี่ศิค่ะ”

   ศิลายังพูดไม่ทันจบหญิงสาวก็ชิงตัดหน้าทันทีพร้อมกับประกาศเป็นเจ้าของมันเสียเลย เพราะผู้หญิงย่อมเข้าใจผู้หญิงนัยน์ตาของอีฟหรือว่านีท

นั้นเวลามองศิลามันแฝงไปด้วยแววตาลึกซึ้งเธอจึงต้องชิงประกาศตัวเสียก่อน

   “สวัสดีครับผมอดัมเป็นเพื่อนไอบ้านี่ตั้งแต่จำความได้”

   อดัมแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการทันที

   “หึ แขนนายไม่ว่างอีกแล้วสินะเอาเถอะฉันอีฟค่ะเราสามคนรู้จักกันมาตั้งแต่จำความได้แล้ว”

   “ฉันฟ้าครามค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักฝากดูพ่อตัวดีด้วยนะค่ะ”

  ฟ้าครามพูดพร้อมกับสายตาเชือดเฉือนใส่ศิลา

  “เพิร์จนายไหวน่ะ ดูอาการนายจะ”

  ศิลาหันไปถามเพิร์จด้วยความเป็นห่วงอย่างจริงจังยามนี้สีหน้าของชายหนุ่มทั้งซีดเผือดเม็ดเหงื่อไหลไม่หยุดออกมาท่วมหน้า จากนั้นทั้งหมดก็นั่งคุยกันล้อมรอบกองไฟเพื่อรอเหล่าสหายเกิด   

   ทำให้บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยผู้คนนั่งจับวงคุยกันอย่างออกรสชาติแต่ศิลายังไม่ให้ฉลองแต่อย่างใดเพราะเขาอยากให้มากันพร้อมหน้าเสียก่อนซึ่งอาชญากรบางคนก็มาช่วยคัดเลือกไอเท็มที่ศิลาเอาออกมากอง

   “ฉันปวดหัวมากเลยมัน...มันแบบจะว่าไงล่ะเหมือนมีเสียงคนเป็นพันดังกังวาลอยู่ในหัว”

  เพิร์จตอบพร้อมกับยกน้ำขึ้นดื่มซึ่งเข้าดื่มน้ำไปทั้งหมดสิบกว่ากระติกในพริบตา

   “พี่ศิ ตอนเปลี่ยนเป็นมารแรกๆก็เป็นแบบเพิร์จหรอค่ะ”

  ฟ้าครามถามศิลาด้วยความสงสัยซึ่งพวกน้ำแข็งโซดาแสงโสมอดัมอีฟเองก็มีสีหน้าสงสัยเช่นกัน

   “อืมมันไม่ใช่แค่ช่วงแรกๆหลอกนะแต่ตอนนี้มันก็ยังดังกังวาลอยู่ในหัวอยู่เลยมันดังตลอดเวลานั่นแหละยกเว้นตอนเราหลับ”

   ศิลาพูดพร้อมกับเอานิ้วชี้ไปที่หัวของเขา

   “คุณศิลาทำยังไงกับเสียงนั่นครับ”

  โซดาเอ่ยถามก่อนจะมองไปยังเพิร์จไม่แปลกเพราะทั้งโลกจริงและในเกมเพิร์จเป็นทั้งเพื่อนและเจ้านายของพวกเขาในเวลาเดียวกัน

   “ฟังไปเลื่อยๆเดี๋ยวก็ชิน มันคล้ายเกมที่เล่นกับจิตใจจิตใจพังทลายเราก็แพ้ แต่ที่สำคัญนะเพิร์จนายต้องตระหนักไว้เสมอว่านายเป็นใคร และนี่คือโลกจำลอง”

   ศิลาตอบเล่นเอาทุกคนยิ่งมีสีหน้า

งุ่นงงแต่เพิร์จนั้นรู้ดียามนี้เขาเริ่มแยกแยะไม่ออกแล้วว่าโลกไหนคือโลกจริงก็เพราะทั้งไอ้ความสมจริงและเสียงที่มันกังวาลในหัวเขานี่แหละ

   จากนั้นก็มีอีกหนึ่งหนุ่มและหนึ่งสาวเดินเข้ามาทักทายศิลาจนเขานั้นต้องตาโตในทันที

   “สวัสดีครับพี่ศิลา”

   ชายหนุ่มผู้มาใหม่เอ่ยทักทายอย่างสุภาพ ซึ่งผู้มาใหม่นั้นแต่งกายด้วยชุดหนังสีดำลายมังกรสีแดงมันเป็นมังกรแบบจีนตัวยาวใบหน้าตี๋หวานทั้งคู่

  “อ่าวน้องชายจีวอนกับน้องสาวจีวู

แต่ว่าไอ้ตัวเลขค่าหัวก็แสดงว่า”

  ศิลาพูดเสียงหม่นๆ เพราะชายหนุ่มนามจีวอนนั้นคือเด็กหนุ่มแสนร่าเริงฉะฉานการค้าขายซึ่งเขามักจะไปอุดหนุนชายหนุ่มตลอดด้วยการเหมาน้ำยาปราณน้ำยาจิตทั้งร้าน

   “พอดีมีปัญหาผมเลยกระซวกไม่เลี้ยงจนเป็นอาชญากรนี่แหละครับ”

จีวอนนั่งลงเข้าร่วมวงสนทนาเล่าถึงเหตุการณ์ต่างๆโดยมีน้องสาวจีวูนั่งข้างๆ  

   “อึก อืออออ”

  เสียงสระอื่นดังขึ้นเมื่อศิลามองไปก็พบเข้ากับอดัมเพื่อนซี้ของเขาที่กำลังร้องไห้เห็นใจชายหนุ่มจีวอนที่พบเจอเรื่องต่างๆ

   “ดีแล้วน้องชายมาอยู่กิลด์พี่ทำตามใจชอบได้เลย”

  ศิลาพูดพร้อมกับจับไหล่ของชายหนุ่มซึ่งจีวอนและจีวูถูกฆ่าไปคนละสามครั้งโดยการตกหลุมพรางของ

กิลด์ริซาดหรือก็คือถูกฆ่าด้วยลูกน้องของบูรพา

   “ศิลนายเจอเธอหรือยัง”

  อีฟพูดเสียงหม่นเล็กน้อยซึ่งศิลาเองก็รู้ว่าอีฟนั้นหมายถึงใคร

  “เจอแล้วล่ะ เจอทั้งอาโนและพลัมไม่ต้องห่วงเรื่องมันจบไปแล้ว”

  ศิลาตอบพร้อมกับมองไปยังฟ้าครามที่นั่งอยู่ข้างๆโดยบนตักของหญิงสาวคือสดายุตัวน้อยถัดไปคือสัมพาทีและซุนหงอคง

   “ฉันหมายถึงในโลกจริง”

  คำพูดของอีฟทำเอาฟ้าครามคิ้วกระตุกวาบๆก่อนจะหรี่สายตาลงหันไปมองศิลาฉายแวว ว่าหากพ่อท่านตอบไม่ดีแม่มีโวยแน่นอน

   “ไม่เลยเรื่องนั้นเธอก็รู้นี่ว่าฉันแยกทางกับพลัมได้สองปีแล้วทำไมต้องเจอกันอีกแถมนิสัยของฉันถ้าตัดแล้วก็ตัดเลย”

  คำพูดของศิลาทำเอาฟ้าครามถอนหายใจวูบทำสดายุมองตาปริบๆด้วยความสงสัยก่อนจะตามมาด้วยสัมพาทีและซุนหงอคงที่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

  “ฉันรู้นิสัยแกดีศิล แต่ที่นายไม่รู้คือทั้งพลัมและอาโนเข้าร่วมกับค่ายเกม Adva-esport และทางค่ายเกมนั้นกำลังตามหาตัวผู้เล่นศิลาฉันคิดว่าอีกไม่นานเธอคงจะมาหานาย”

  คำพูดของอดัมทำเอาศิลาหน้าซีดไปชั่วขณะขนาดเพื่อนเขาทั้งสองที่ไม่เคยเจอหน้าเขาในเกมมาก่อนแค่เห็นหน้าเขาผ่านการถ่ายทอดสดในสงครามเกาะเริ่มต้นยังจำได้ว่าคือเขา

แล้วเหตุใดหญิงสาวที่เคยใช้ใจดวงเดียวกันอย่างลึกซึ้งจะจำเขาไม่ได้

   “อีกอย่างนะศีล เจ้าของค่ายE-sport

ที่อาโนและพลัมไปเข้าก็คือ

 Si-Groupadvance นายน่าจะจำชื่อบริษัทนี้ได้ดีกว่าใครนะ”

   คำพูดของอดัมทำเอาศิลาถึงกับชะงักไปวูบพร้อมกับสีหน้าตึงเครียดถึงขีดสุด

  “พ่อของอาโนเป็นเจ้าของงั้นสินะ”

  ศิลาพูดมือขวากำแน่นถึงขีดสุดฟันกัดแน่นจนฟ้าครามต้องยื่นมือมาจับมือข้างนั้นของศิลาที่ศิลาเครียดนั่นก็เพราะSi-Groupadvance ชื่อหน้าตัวย่อมันก็บอกชัดเจนอยู่แล้วว่ามันเป็นชื่อย่อมาจากชื่อของศิลา นั่นคือบริษัทของพ่อกับแม่ของเขาที่ถูกซื้อไปนั่นเอง

  “เอาเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด พ่อแม่ฉันสร้างตัวจากศูนย์ขึ้นมาได้ฉันเองก็ต้องทำได้”

  ศิลาตอบเสียงเรียบโดยที่เขาเองก็ไม่ทราบเลยว่าอดีตบริษัทของพ่อและแม่ของเขานั้นกำลังถูกเทคร์ออฟจากตระกูลอัลไซส์ 

   “ขอเวลาสักครู่นะครับ”

  เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนหันไปก็พบเข้ากับพนักงานของระบบชุดสูทสีดำใบหน้าสะอาดหล่อเหลายืนยิ้มให้ศิลาก่อนจะก้มหัวให้กับหญิงสาวข้างกายของเขาเล็กน้อยด้วยความเคยชิน

   “แหม่สวัสดีครับครั้งนี้จะมารีดไถอะไรผมอีก”

   ศิลาตอบด้วยร้อยยิ้มซึ่งเข้ารู้อยู่แล้วว่าอีกสักพักคนของธนาคารจากระบบจะต้องมาเรื่องการสร้างเมืองและพนักงานที่มาหาเขานั่นก็คือชายหนุ่มนามรีโด้เจ้าเก่าที่พอเข้าได้ครองเมืองแกรนด์แวสปุ๊บหมอนี่ก็ประกาศไปทั่วโลกปั๊บ  

    ซึ่งรีโด้นั้นกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ในมือถือเอกสารหลายเเผ่นที่ชายหนุ่มยิ้มนั้นก็เพราะยิ่งเขาสูบเงินจากศิลาได้มากเท่าไหร่โบนัสประจำปีของเขาจะต้องพุ่งพรวดอย่างไม่ต้องสงสัย

   “หื่ม!...อย่าพูดแบบนั้นสิครับผมล่ะแสนจะดีใจที่ได้ทำธุรกิจกับคุณศิลาอีกครั้ง ก่อนที่คุณจะขึ้นไปนั่งเก้าอี้สูงสุดนะครับ”

   รีโด้ตอบด้วยรอยยิ้มสร้างความงงให้กับทุกคนสีหน้าสงสัยแต่ทว่ามีเพียงศิลารีโด้ฟ้าครามเท่านั้นที่รู้ในความหมายเพราะหญิงสาวนั้นนั่งหน้าแดงฉานอย่างปิดไม่มิด

   “ผมเข้าเรื่องเลยนะครับ”

  รีโด้เอ่ยพร้อมกับนั่งลงยื่นเอกสารให้ศิลาเซ็น นั่นคือเอกสารถือครองเมือง

   “อ่ะ! อดัมนายเอาไป”

  แต่ศิลากลับยื่นให้กับอดัมแบบหน้าตาเฉยสร้างความตกใจให้รีโด้และจีวูจีวอนเป็นอย่างมากซึ่งเพิร์จและเหล่าสุรานั้นไม่ได้ตกใจเพราะครั้งหนึ่งเขาก็เคยถูกศิลายัดเยือดให้เป็นเจ้าเมืองมาแล้ว และพวกเขาก็คิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

   “เดี๋ยวจะบ้าไง”

   อดัมรีบปฏิเสธทันควันพร้อมมื้อไม้เป็นระวิงแต่ก็ถูกศิลายัดเยือดจนได้เพราะเหตุผลคือเขายังต้องเดินทางค่าใช้จ่ายทั้งหมดศิลาเป็นคนออกให้ทั้งสิ้น

  “NPC ช่างค่าจ่างคนละ 1,000 เหรียญทองต่อวันแพงหูฉีก”

  ศิลาเอ่ยขึ้นเมื่อมองดูเอกสารต่างๆและรูปแบบพิมพ์เขียวของเมือง

   “หากจะสร้างเมืองให้เสร็จภายในหนึ่งอาทิตย์ต้องใช้NPCช่างกี่คนครับ”

   ศิลาถามรีโด้ก่อนที่ชายหนุ่มจะดีดเครื่องคำนวนอย่างรวดเร็ว

   “หนึ่งหมื่นคนครับ”

   “งั้นผมจ่างNPCช่างหนึ่งหมื่นห้าพันคนครับ”

   ศิลาตอบสิ่งนั้นทำเอาทุกคนอึ่งไปตามๆกันพร้อมกับเกิดคำถามภายในใจว่าเงินในไอเท็มบล็อกของศิลามันมีมากถึงขนาดไหนกันค่าครองเมืองก็ปาเข้า30,000,000 ยังไม่รวมถึงค่าอุปกรณ์ที่ต้องหาซื้อมาสร้างเมืองอีกแถมศิลายังสั่งเอาเฉพาะผลึกเวทมนต์เท่านั้นในการสร้างสิ่งปลูกสร้างต่างๆของเมือง รวมถึงจ่างผลึกเวทมนต์นั้นต้องผ่านการลงอาคมทุกก้อนยิ่งทำให้มันแพงมากเป็นเท่าตัว

   “ส่วนกำแพงเมืองเดี๋ยวผมสร้างเอง”

   “ได้ครับแล้วคุณศิลาจะให้ชื่อเมืองนี้ว่าเมืองอะไรครับ”

  รีโด้ตอบเพราะการครองเมืองเจ้าของเมืองต้องตั้งชื่อให้กลับเมือง

   “เมืองอาคม”

   ศิลาตอบอย่างไม่รังเรเพราะเขาต้องการให้เมืองแห่งนี้เป็นกำแพงเหนือที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งมันจะถอดแบบมาจากเมืองมนตราแต่เมืองแห่งนี้นั้นจะพิเศษกว่าคือทหารทุกคนต้องใช้พลังปราณและพลังจิตได้

   “ครับ ยินดีที่ได้ทำธุระกิจครับผมขอตัว”

  จากนั้นรีโด้ก็กลับไปพร้อมรอยยิ้มแต่ศิลาต้องเหลือเงินเพียง50,000เหรียญทองเท่านั้นยากทั้งหมด 98,000,000 เหรียญทองเรียกได้ว่ากลับมายกจกคล้ายกับตอนเริ่มเกมอีกครั้ง

   “น้องจีวอนทำน้ำยาฟื้นพลังจิตพลังปราณได้สินะ”

   ศิลาหันไปถามจีวอนทันที

   “ครับ! ผมช่วยเต็มที่พี่สั่งมาได้เลยครับ”

    “ขอบใจงั้นพี่ไม่เกรงใจล่ะนะ อดัมอีฟ สองคนคอยคุมเมืองไว้นะจีวอนจีวูพี่ขอให้เธอทั้งสองอยู่เมืองอาคม คอยผลิตน้ำยาคืนปราณน้ำยาคืนจิตเพื่อทำให้เมืองอาคมเป็นศูนย์การซื้อขายน้ำยาคืนปราณน้ำยาคืนจิต แต่แน่นอนส่วนแบ่งจากการขาย40% น้องสองคนเอาไป”

   “ขอบคุณมากครับพี่ของคุณจริงๆ”

  ซึ่งจีวอนและจีวูไม่สามารถกลับไปเป็นพ่อค้าแม่ค้าได้อีกแล้วเนื่องจากมีค่าหัว