จุติเทพกระบี่

        การต่อสู้ดำเนินต่อไปอีก 2 คู่ เพื่อหาผู้ชนะ 2 คนเข้ารอบตามหลิวอี้

        หลิวอี้นั่งจิบชาอย่างสบายใจ เขารู้สึกว่าวันนี้เขามีโชค ที่นั่งของหลิวอี้สามารถมองเห็นองค์หญิงจ้าวได้อย่างชัดเจน เขานั่งมองนางตาไม่กระพิบ

        องค์หญิงนางรับรู้ได้ว่ามีคนแอบมองนาง แต่พวกเขาเพียงแค่แอบมอง เวลาที่นางสบตากับคนอื่นๆพวกเขาจะหลบสายตาของนาง แต่กับ หลิวอี้ เขาไม่ได้หลบสายตานาง แต่เขากับจ่องมองนางไปทั่วร่างกาย ทั้งส่วนบน ส่วนล่าง ทำให้นางรู้สึกรังเกียจหลิวอี้เป็นอย่างมาก นางถึงขั้นปลดปล่อยจิตสังหารออกมา

        หลิวอี้รับรู้ได้ว่านางไม่พอใจที่เขาจ่องมองนางแต่มีหรือที่เขาจะสนใจเขายังคงจ่องมองนางเหมือนเดิม

        จักรพรรดิเห็นการกระทำของหลิวอี้เขารู้สึกไม่พอใจอยู่บ้างและเขายังมีอีกหนึ่งความรู้สึกก็คือ ตอนนี้ในสนามประลองเริ่มการต่อสู้แต่หลิวอี้ที่เข้าร่วมการประลองกลับไม่ได้มองในสนามประลอง เขาไม่ได้ศึกษาคู่ต่อสู้ของเขาแม้แต่น้อย เขาเอาแต่จ่องมองบุตรตรี บางครั้งถึงขั้นน้ำลายไหลออกมา

        การประลองจบลงทั้งสองสนามและเป็นไปตามคาด จางหยวนเป็นผู้ชนะ

        “ต่อไปจะเป็นการจับฉลากเหมือนเดิม จะมีหนึ่งคนได้เข้าไปรอในนัดตัดสิน”

        ผู้คนต่างก็ร้องตะโกนให้หลิวอี้จับเป็นคนสุดท้ายเพราะคนส่วนมากอยากจะเห็นเขาพ่ายแพ้ หนึ่งในนั้นคือผู้ดูแลร้านค้าสกุลจาง เขาหวังให้หลิวอี้พ่ายแพ้ เพราะถ้าหากว่าหลิวอี้ได้เขาไปในรอบสุดท้ายเขาจะต้องเสียหินกำเนิดปราณให้กับชายหนุ่มที่มาลงเดิมพันไว้ข้างหลิวอี้เป็นจำนวนมากแน่นอน หากเป็นเช่นนั้นเขาจะถูกผู้นำตระกูลลงโทษอย่างหนัก

        ทั้งสามคนหยิบลูกบอลขึ้นมาคราวนี้หลิวอี้ได้จับเป็นคนสุดท้าย จางหยวนและชายอีกคนหยิบลูกบอลส่งให้ผู้ดูแล

        ชายคนแรกได้ขึ้นไปต่อสู้บนเวที

        “เจ้าคิดว่าเขาจะมีโชคอีกหรือไม่”จักรพรรดิพูดกับผู้ติดตามของเขา

        “ผู้น้อยคิดว่าโชคของเขาใช้ไปหมดแล้วขอรับ”

        ผู้คนต่างก็คิดว่าหลิวอี้ใช้โชควาสนาไปหมดแล้วและในรอบนี้พวกเขาน่าจะได้เห็นหลิวอี้ต่อสู้

        “หลิวอี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”เสียงของผู้ชมต่างก็ร้องตะโกนขึ้นมา

        หลิวอี้รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

        “คุณชายจางหยวนคือคนที่ 2 ที่จะขึ้นประลองบนเวที หลิวอี้คือผู้ที่ผ่านเข้ารอบ”เสียงของผู้ดูแลดังขึ้น

        เสียงร้องตะโกนที่ดังขึ้นมาในตอนแรกหายไปทันที ผู้ดูแลร้านค้าสกุลจางถึงกับเข่าทรุดลง ลูกน้องของเขาถึงกับต้องรีบพยุงเอาไว้

        องค์จักรพรรดิยังตกตลึงเหมือนกับทุกคน ตอนแรกเขายังคิดว่าหลิวอี้ใช้โชคของเขาไปหมดแล้วแต่ตอนนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น

        “น่าสนใจ ช่างน่าสนใจจริงๆ”เสียงของจักรพรรดิดังขึ้นมา

        องค์หญิงยังคงไม่สนใจไม่ว่าจะเป็นใครสุดท้ายพวกเขาจะต้องพ่ายแพ้นางอยู่ดี

        จางหยวนรู้สึกหงุดหงิดแต่ก็ดีใจเล็กน้อย เพราะยังไงเขาจะได้ต่อสู้กับหลิวอี้ในรอบสุดท้ายแน่นอน

        “เริ่มการประลองได้”เสียงผู้ดูแลสนามดังขึ้น

        เสียงเชียร์ข้างสนามก็ดังขึ้นตามมา การต่อสู้เป็นไปด้วยความดุเดือด คู่ต่อสู้ของจางหยวนเป็นผู้มีพลังระดับ     จอมยุทธ์ขั้นสูงเหมือนกันกับเขา ชายคนนี้มาจากทวีปซี เขาไม่มีสำนัก ชื่อว่าตงหยาง

        ทุกคนที่เข้าร่วมชมการประลองยังรู้สึกแปลกใจเพราะชายหนุมคนนี้สามารถต่อสู้กับจางหยวนได้สู้สียิ่งนัก

        จางหยวนรู้สีกว่าเขาถูกกดดันอยู่ตลอดเวลาและพลังปราณของเขาลดลงรวดเร็วมากเหมือนกับว่ามันถูกดูดออกไป แต่ชายคนที่ต่อสู้กับเขากับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จางหยวนจึงตัดสินใจที่จะรีบจบการต่อสู้ในครั้งนี้

        จางหยวนพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วเขาหวังจะใช้กระบวนท่าในครั้งนี้จบการต่อสู่

        เยี่ยนฟางนางเดินมานั่งข้างหลิวอี้ตั้งแต่ก่อนที่การประลองของจางหยวนจะเริ่มขึ้น นางพยายามที่จะยั่วยวนหลิวอี้ด้วยการนั่งแนบชิดติดกับเขา

        การกระทำของเยี่ยนฟางมีหรือที่หลิวอี้จะไม่ชอบเขานั่งแนบชิดกับนางบางครั้งมือของหลิวอี้ยังไปโอบเอวของนางด้วย แต่สายตาของเขากับจ่องมองไปยังองค์หญิงและบางครั้งก็จ่องมองเยี่ยนฟาง

        สิ่งที่หลิวอี้กระทำล้วนอยู่ในสายตาของจักรพรรดิทั้งหมด ยิงเขาเห็นเยี่ยนฟางเข้าใกล้หลิวอี้เขายิ่งสนใจในตัวของหลิวอี้มากขึ้นไปอีก เพราะเขารู้ดีว่าเยี่ยนฟางนางไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อนต่อให้เป็นบนเกาะลอยฟ้าก็ตาม