เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ฮั่วเฉินซีกับเหอหลี่น่ากลับจากตระกูลฮั่ว ข่าวใหญ่จากทุกแพลตฟอร์มทำให้ตระกูลฮั่วกลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง
“พี่เขย พี่สะใภ้ พวกคุณดูสิ คนตระกูลฮั่วจะหน้าด้านเกินไปแล้ว” จางฟานผลักประตูห้องทำงานเข้ามาพร้อมกับหน้าจอมือถือที่เปิดค้างไว้ “พวกเขาประกาศว่าจะจัดงานเลี้ยงฉลองการแต่งงานให้พี่กับพี่สะใภ้ที่โรงแรมในเครือฮั่วกรุ๊ป แล้วพวกเขายังให้ข่าวไปแล้วว่าพี่เขยคือเ้าของรุ่ยจื้อเทคโนโลยี ส่วนพี่สะใภ้คือที่ปรึกษาทางการเงินของริชคอร์ปอเรชัน พวกเขาคิดจะใช้ชื่อเสียงของพวกพี่สร้างความน่าเชื่อถือให้กับฮั่วกรุ๊ปสินะ เหอะ...ทำไมพวกเขาไม่นึกถึงตอนที่ไล่พี่ออกจากบ้านแล้วก็เรียกคืนหุ้นทั้งหมดของฮั่วกรุ๊ปกลับคืนไปบ้าง ตอนนั้นถ้าไม่ใช่พี่ไปสมัครแข่งขันชิงแชมป์แฮกเกอร์โลก แล้วทุกวันนี้จะมีรุ่ยจื้อเทคโนโลยีเกิดขึ้นไหม”
“งานเลี้ยงจะจัดขึ้นเย็นนี้ใช่ไหม” ฮั่วเฉินซีถาม จากนั้นเขาก็หันไปยิ้มให้ภรรยา “แล้วคุณล่ะที่รัก คุณอยากไปร่วมงานเลี้ยงฉลองที่พวกเขาจะจัดให้เราไหม”
“ไปสิคะ พวกเขาจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้เราทั้งทีเราจะไม่ไปได้ยังไง” เหอหลี่น่ายิ้มให้สามี “ว่าแต่คุณเถอะค่ะที่รัก คุณไม่อยากมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้พวกเขาสักหน่อยเหรอคะ”
“หา! พวกพี่เป็อะไรกันไปแล้วเนี่ย ไหนบอกว่าจะไม่นับญาติกับคนตระกูลฮั่วแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าพวกพี่กลับไปร่วมงาน ทุกคนก็ต้องคิดว่าพวกพี่ยังเป็คนของตระกูลฮั่วอยู่น่ะสิ” จางฟานพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ “พี่ชาย! พี่ลืมไปแล้วเหรอว่าพวกเขาเคยทำอะไรกับพี่ไว้บ้าง ส่วนพี่นะพี่สะใภ้ พี่ลืมไปแล้วเหรอว่าฮั่วเฉินหยวนกับโจวเชี่ยนเชี่ยนทำอะไรไว้กับเหอกรุ๊ป”
“นายจะโมโหไปทำไม เื่ในอดีตฉันไม่เคยลืมอยู่แล้ว อีกอย่างฉันก็มีแผนอยู่ในใจแล้วเหมือนกัน” ฮั่วเฉินซีหมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปทางจางฟาน “ตอบฉันมาว่านายมองเห็นอะไร”
“นี่ไม่ใช่โดรนอัจฉริยะที่เราเขียนคำสั่งควบคุมจากระยะไกลเพื่อใช้เคลียร์เส้นทางให้รถพยาบาลไปถึงที่เกิดเหตุในเวลาอันรวดเร็วเหรอครับ” จางฟานยิ้มกว้างเมื่อเข้าใจเจตนา “พี่คิดจะใช้โดรนตัวนี้ถ่ายทอดสดภายในงานออกมาใช่ไหม”
“ก็ไม่ใช่พวกนายหรอกเหรอที่เสนอว่าให้โดรนตัวนี้บันทึกและเผยแพร่วิดีโอกลับมายังศูนย์ควบคุมแบบเรียลไทม์ได้ ถือว่าครั้งนี้เป็การทดสอบระบบก่อนจะเอาไปนำเสนอร่วมกับแผนการประมูลก็แล้วกัน” ฮั่วเฉินซียกยิ้มที่มุมปาก “แต่ในเมื่อศูนย์ควบคุมยังไม่มี เราก็จำลองวิธีการด้วยการยืมเนื้อที่บนแพลตฟอร์มในการเผยแพร่ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ”
“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ผมกับจิ้งจิ้งจะอยู่ที่ออฟฟิศเพื่อรอดูพวกพี่ถ่ายทอดสดบรรยากาศภายในงานออกมาก็แล้วกัน” จางฟานอารมณ์ดีขึ้นในทันที ก่อนที่จะเดินออกไป จางฟานไม่ลืมที่จะหันมายิ้ม “ผมจะไม่ถามหรอกนะว่าพี่จะถ่ายทอดอะไรออกมาให้เราดู เพราะผมคิดว่าครั้งนี้ตระกูลฮั่วคงไม่กล้าไปนับญาติกับใครมั่วๆ อีกแน่”
ฮั่วเฉินซีมองไปที่ภรรยา “ครั้งนี้นอกจากผมจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าผมกับตระกูลฮั่วไม่เกี่ยวข้องกัน ผมยังจะโชว์หลักฐานให้ทุกคนได้เห็นอีกด้วยว่าโครงการเครือข่ายอัจฉริยะที่ฮั่วเฉินหยวนรับผิดชอบเป็โครงการที่เขาขโมยแนวความคิดของผมไป ฉะนั้นเื่ที่ฮั่วเฉินหยวนช่วยโจวเชี่ยนเชี่ยนใส่ร้ายเหอกรุ๊ปคงต้องรอไว้ก่อน คุณไม่โกรธผมใช่ไหม”
เหอหลี่น่าเดินไปนั่งลงบนตักสามี “ไม่โกรธหรอกค่ะ เพราะเสร็จจากการประมูล ฉันว่าจะชวนคุณไปที่เมืองหยางิเพื่อไปหาพี่ิฮุ่ยกับพี่เหมยลี่อยู่เหมือนกัน ริชคอร์ปอเรชันอยากทำข้อตกลงเื่การรับซื้อผลิตผลทางการเกษตรทุกชนิดจากไร่ของพวกเขาส่งเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตระดับพรีเมียมที่กำลังจะเปิดตัวน่ะค่ะ เพราะฉะนั้นเื่ของโจวเชี่ยนเชี่ยนเราค่อยจัดการทีหลังก็ได้”
“ตกลง ถึงตอนนั้นผมจะช่วยคุณจัดการกับหล่อนเอง ว่าแต่พี่ิฮุ่ยมีซินฟาซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะยอมส่งสินค้าให้บริษัทคู่แข่งทำไม”
“เื่นั้นเป็ความลับทางธุรกิจ ฉันบอกคุณไม่ได้หรอกค่ะ” เหอหลี่น่าจุมพิตไปที่ริมฝีปากของสามีเบาๆ “ที่รักคะ คุณจะไม่บอกฉันหน่อยเหรอว่าของขวัญที่คุณเตรียมให้พวกเขามันคืออะไร”
“คุณยังมีความลับได้เลย ผมก็ต้องมีความลับได้เหมือนกันสิ” ฮั่วเฉินซีจุมพิตภรรยาคืนกลับไป “เอาไว้คืนนี้คุณก็จะรู้เอง รับรองว่าคุณต้องได้ดูเื่สนุกๆ แน่”
ภายในงานเลี้ยงถูกจัดงานขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ นักธุรกิจที่มาร่วมงานต่างรุมล้อมไปที่คุณปู่ฮั่วกับคุณพ่อฮั่ว
‘คุณท่านฮั่วโชคดีจริงๆ ที่มีหลานชายและหลานสะใภ้ที่เก่งขนาดนี้ ถ้าฮั่วกรุ๊ปมีโครงการน่าสนใจก็อย่าลืมตระกูลสวีนะครับ’
‘ผมได้ยินข่าวลือมาไม่น้อยว่าฮั่วกรุ๊ปอาจถอนตัวจากการเข้าร่วมประมูลโครงการเครือข่ายอัจฉริยะ ที่แท้ก็อยากจะเปิดโอกาสให้หลานชายได้แสดงฝีมือสินะครับ’
‘รุ่ยจื้อเทคโนโลยีเป็บริษัทในเครือฮั่วกรุ๊ปใช่ไหมครับ’
‘ไม่ใช่แค่คุณท่านฮั่วที่ดีใจ แต่คุณฮั่วเองก็คงจะภูมิใจมากเลยใช่ไหมครับที่มีลูกชายคนโตเก่งกาจขนาดนี้ ลูกชายคนรองก็คงจะมีความสามารถไม่แพ้กันใช่ไหมครับ’
‘จะว่าไป ก่อนหน้านี้ฮั่วกรุ๊ปกำลังมองหาที่ปรึกษาทางการเงิน คราวนี้คงไม่ต้องไปหาใครแล้วใช่ไหมครับ ในเมื่อมีหลานสะใภ้เป็ถึงที่ปรึกษาทางการเงินของริชคอร์ปอเรชัน ความสามารถขนาดนี้คงไม่ต้องไปจ้างใครแล้ว’
คุณปู่ฮั่วกับคุณพ่อฮั่วยืนยิ้มเมื่อได้รับคำชม นานเท่าไหร่แล้วที่พวกเขาไม่มีคนมาล้อมหน้าล้อมหลังอย่างประจบเอาใจแบบนี้ ผิดกับฮั่วเฉินหยวนที่ดื่มไวน์เข้าไปไม่รู้กี่แก้วเพื่อจะกลบความอิจฉา
ทันทีที่ฮั่วเฉินซีกับเหอหลี่น่าเดินเข้ามาในงาน สปอร์ตไลท์ส่องไปที่พวกเขาเพื่อนำทางให้พวกเขาเดินขึ้นบนเวทีโดยมีคุณปู่ฮั่วกับคุณพ่อฮั่วยืนรออยู่ แต่เมื่อฮั่วเฉินซีกับเหอหลี่น่าเดินขึ้นไปบนเวที พวกเขากลับไม่ได้ไปยืนอยู่ตรงกลาง พวกเขาย้ายไปยืนอยู่ฝั่งซ้ายของเวที จากนั้นจอโปรเจคเตอร์ก็มีการฉายภาพวิดีโอ
‘แกลงนามในหนังสือตัดสัมพันธ์ฉบับนี้ซะ ต่อจากนี้แกกับตระกูลฮั่วจะไม่เกี่ยวข้องกันอีก รวมถึงหุ้นของบริษัทฮั่วที่อยู่ภายใต้ชื่อของแกจะถูกเรียกคืนทั้งหมด’
ทันทีที่คลิปวิดีโอแรกเล่นจบ หน้าจอโปรเจคเตอร์ก็ปรากฏภาพหนังสือตัดสัมพันธ์ที่มีลายเซ็นของคุณปู่ฮั่ว ลายเซ็นคุณพ่อฮั่ว รวมถึงลายเซ็นของฮั่วเฉินซีปรากฏอยู่บนนั้นครบทุกคน เสียงในห้องจัดเลี้ยงเงียบลงจนแม้แต่เสียงลมหายใจก็ยังไม่ได้ยิน
“ฮั่วเฉินซี! แกรีบปิดหน้าจอไปเดี๋ยวนี้” คุณพ่อฮั่วะโขึ้น
“จะรีบให้ผมปิดมันลงไปทำไมล่ะครับ” ฮั่วเฉินซีขอไมค์จากเ้าหน้าที่ จากนั้นเขาก็หันหน้าไปหาแขกที่มาร่วมงาน “ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมแสดงความยินดีกับการแต่งงานของผมกับภรรยา และผมก็อยากจะขอบคุณคุณท่านฮั่วกับคุณฮั่วที่จัดงานให้เราอย่างยิ่งใหญ่เช่นกัน บางทีที่พวกเขาจัดงานเลี้ยงให้ผมคงเพราะเห็นใจที่ผมไม่มีญาติก็ได้มั้งครับ”
“แกพูดอะไร! ฉันเป็พ่อของแกนะ”
ฮั่วเฉินซีไม่สนใจว่าบิดาจะโมโหตนเองขนาดไหน เขายังยกไมค์ขึ้นพูดด้วยท่าทางสบายๆ “แขกผู้มีเกียรติทุกท่านครับ นอกจากผมอยากจะขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน ผมยังจะใช้โอกาสนี้บอกกับทุกคนว่าผมกับตระกูลฮั่วไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ต่อกัน ซึ่งก็เป็ไปตามความประสงค์ของคุณท่านฮั่วกับคุณฮั่วที่พวกเขาเคยให้ผมลงนามในหนังสือตัดความสัมพันธ์ไปเมื่อหลายปีก่อน เพราะฉะนั้นเื่ที่ทุกคนเข้าใจว่ารุ่ยจื้อเทคโนโลยีเป็บริษัทในเครือของฮั่วกรุ๊ปก็ไม่เป็ความจริงเช่นกัน”
ภายในห้องจัดงานเลี้ยงยังคงเงียบกริบ สุดท้ายกลายเป็คุณปู่ฮั่วที่เป็ฝ่ายพูด “ฮั่วเฉินซี! ฉันให้โอกาสแกกลับเข้าตระกูลก็เพราะยังเห็นแก่ความสัมพันธ์ แต่แกกลับทำให้ฉันขายหน้า ฉันก็อยากจะเห็นว่าถ้าไม่มีตระกูลฮั่วอยู่เื้ั แกกับบริษัทเน่าๆ ของแกยังจะไปรอดอยู่ไหม รวมถึงงานประมูลโครงการแกก็อย่าหวังว่าแกจะได้มันไป” คุณปู่ฮั่วมองไปที่แขกที่มาร่วมงาน “ผมขอประกาศออกไปตรงนี้ว่าฮั่วเฉินซีกับตระกูลฮั่วไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกัน ไม่ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา ตระกูลฮั่วของเราจะไม่รับผิดชอบไม่ว่ากรณีใดๆ”
เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง ซึ่งคุณปู่ฮั่วกลับเข้าใจไปว่าทุกคนคงใกับคำประกาศของตน แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงของฮั่วเฉินหยวนที่ะโขึ้นด้วยความไม่พอใจ เขาก็หันกลับไปมองที่จอโปรเจคเตอร์ ทันทีที่เห็นคลิปวิดีโอและเอกสารทุกอย่างที่ปรากฏ คุณปู่ฮั่วก็แทบจะยืนไม่อยู่ “ให้ทุกคนออกจากงานไปเดี๋ยวนี้! แล้วใครก็ได้ รีบปิดภาพบนหน้าจอนี้ไปเสีย”
“ไม่มีประโยชน์หรอกครับ เพราะั้แ่ที่ผมก้าวเท้าเข้ามาในงาน ผมก็ถ่ายทอดสดบรรยากาศภายในงานออกไปทุกแพลตฟอร์มแล้ว ตอนนี้ไม่ใช่แค่ทุกคนในเมืองกวางิจะรู้ว่าผมกับตระกูลฮั่วไม่มีความสัมพันธ์กัน แต่ทุกคนยังรู้ด้วยว่าโครงการเครือข่ายอัจฉริยะที่พวกคุณกำลังจะนำไปเสนอในงานประมูลล้วนเป็ข้อมูลที่ผมทำไว้ั้แ่สมัยที่ผมยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย
หลังจากนี้ฮั่วกรุ๊ปของพวกคุณคงถูกหลายหน่วยงานเข้าตรวจสอบถึงที่มาของหลายๆ โครงการที่พวกคุณได้ลงทุนไปแล้ว ผมหวังว่าฮั่วเฉินหยวนหลานชายและลูกชายสุดที่รักของพวกคุณจะตอบคำถามกับคนเ่าั้ได้ และผมก็หวังว่าฮั่วกรุ๊ปยังจะรักษาความยิ่งใหญ่ต่อไปได้นะครับ”
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮั่วกรุ๊ปถูกหลายหน่วยงานเข้าตรวจสอบความโปร่งใสในการดำเนินกิจการ โครงการความร่วมมือจากหลายที่ที่ดำเนินงานอยู่ก็ต้องระงับโครงการเพื่อรอการตรวจสอบเช่นกัน ฮั่วเฉินหยวนก็ถูกมหาวิทยาลัยตรวจสอบถึงผลงานวิชาการและโปรเจคที่เขาทำระหว่างเรียนอย่างละเอียด ดีที่การตรวจสอบออกมาไม่พบว่าฮั่วเฉินหยวนได้กระทำความผิด ทางมหาวิทยาลัยจึงไม่ได้ถอนคืนใบปริญญาบัตรของเขา
ฮั่วกรุ๊ปจึงอาศัยเื่นี้เป็ข้อแก้ตัวว่าโครงการเครือข่ายอัจฉริยะเป็ความร่วมมือของฮั่วเฉินซีกับฮั่วเฉินหยวนที่ทำร่วมกันก่อนที่ฮั่วเฉินซีจะถูกขับออกจากตระกูล เพราะฉะนั้นก็ไม่ถือว่าฮั่วเฉินหยวนขโมยผลงาน
แม้ฮั่วกรุ๊ปจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาความน่าเชื่อถือ แต่เมื่อมีข่าวออกไป หุ้นของบริษัทก็ยังตกลงอย่างต่อเนื่อง คณะกรรมการและผู้ถือหุ้นต่างออกมาเรียกร้องให้ฮั่วเฉินหยวนรับผิดชอบ อย่างน้อยก็ต้องให้ฮั่วเฉินหยวนลาออกจากทุกตำแหน่งในบริษัท
แต่ท่ามกลางความตึงเครียดในที่ประชุม ฮั่วเฉินหยวนกลับให้คำสัญญาว่าเขาจะทำให้หุ้นของฮั่วกรุ๊ปกลับมามีราคาอีกครั้ง และเขายังประกาศว่าเมื่อเขาแต่งงาน เขาจะดึงโครงการความร่วมมือจากตระกูลโจวมาช่วยกู้คืนสถานการณ์ให้ได้ คณะกรรมการและผู้ถือหุ้นจึงให้โอกาสเขาได้นั่งอยู่ในตำแหน่งกรรมการบริหารอีกครั้ง
487
