“เปล่านะคะท่านประธาน ยาก็แค่ห้ามไม่ให้คุณเยาวดีเข้าไปรบกวนท่านประธานตามคำสั่งเท่านั้น คุณเยาวดีเธอก็เข้ามาตบตียา”
“นี่แกไม่ต้องมาแก้ตัวนะย่ะ ไม่ให้เข้าก็บอกกันดีดีได้ ไม่ใช่วิ่งเข้ามาตบกันเลยอย่างนั้น”
“ใครตบใครก่อนย่ะ”
ทั้งสองเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร และก็คงจะมีการตบตีกันเกิดขึ้นอีก ถ้าเสียงเข้มๆของปริวัฒน์จะไม่ดังขึ้นอย่างหงุดหงิด
“พอเถอะ เลิกเถียงกันได้แล้วทั้งสองคน นี่พูดกันดีดีไม่ได้เลยหรือไง”
“ก็ วัฒน์ค่ะ”
เยาวดีพยายามจะชี้แจงทำความเข้าใจกับเขาต่อ แต่ชายหนุ่มก็รีบยกมือห้ามไว้เมื่อสายตาของเขามองเลยไปเห็นหญิงสาวอีกคนที่นั่งมองมายังทุกคนด้วยสีหน้าตื่นๆงงๆนั้น
“ผู้หญิงคนนั้นเข้ามานั่งอยู่ตรงนั้นั้แ่เมื่อไหร่”
เขาหันไปถามเลขาของตน
“มาเกือบสองชั่วโมงได้แล้วค่ะ เห็นบอกว่าจะมาหาท่านประธาน”
จรียาตอบเสียงสะบัดพร้อมกับตวัดสายตามองไปทางมาลาลินนิดหนึ่งอย่างไม่สนใจ แบบว่าเห็นเป็แค่ม้านอกสายตา
“แล้วทำไมคุณไม่แจ้งเข้าไปให้ผมทราบ”
ปริวัฒน์ทำเสียงดุใส่เลขาทันที ทำเอาเธอถึงกับอ้าปากค้างอย่างนึกไม่ถึงว่าผู้หญิงท่าทางเรียบๆเฉยๆอย่างนี้จะมามีความสำคัญอะไรต่อเขานักหนา
ชายหนุ่มแหวกทั้งสองสาวออกไปคนละทางแล้วเดินตรงเข้าไปหาหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่
“มานี่ดีกว่ามาลาลิน เข้ามาคุยกับผมข้างใน”
เขากล่าวกับหญิงสาวโดยตรง และเธอก็รีบลุกขึ้นทำให้ถูกอีกสองสาวจ้องมองมาด้วยสายตาอย่างจะแผดเผาผู้เปรียบได้กับตาอยู่ที่คว้าพุงปลาเพียวๆไปกินให้ไหม้เป็จุล
“วัฒน์ค่ะ”
เยาวดีพยายามจะประท้วงให้เขาเห็นความสำคัญของเธอ
“คุณกลับไปก่อนเถอะเยาวดี วันนี้ผมไม่ว่างจริงๆ”
ปริวัฒน์รีบบอกกับหญิงสาวซึ่งก็เป็อีกหนึ่งในจำนวนคู่ควงอันนับไม่ถ้วนของตน
“ธุระของคุณคือผู้หญิงคนนี้งั้นหรือคะ ?”
เยาวดีขึ้นเสียงสูงปรี้ดถามเขา ก่อนหันไปจ้องหน้ามาลาลิน อย่างเอาเื่ ทำให้ปริวัฒน์ต้องรีบดึงแขนของมาลาลินมาแล้วผลักเข้าไปในห้องก่อนอย่าง้าจะปกป้อง ก่อนจะหันมากล่าวกับเยาวดีด้วยเสียงเข้มงวดจริงจัง
“กรุณาเคารพสิทธิส่วนตัวของผมด้วยนะเยาวดี”
เท่านั้นเองหญิงสาวก็ทำท่าว่าจะร้องกรี้ดออกมาด้วยความขัดใจทำให้ชายหนุ่มที่รู้ทันต้องรีบปรามเอาไว้
“อย่าให้ผมได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของพวกคุณอีกเป็อันขาด ไม่งั้นผมจะเรียกยามให้ขึ้นมาลากเอาตัวออกไปทั้งสองคน”
กล่าวจบเขาก็เดินเข้าห้องไปแล้วปิดประตูตามอย่างไม่้าจะสนใจทั้งสองสาวนั้นอีก
“ผู้หญิงคนนั้นเป็ใครย่ะ ดูท่าทางคุณวัฒน์จะให้ความสำคัญกับมันมากเหลือเกิน”
เยาวดีหันมากระชากเสียงถามจรียาด้วยความอยากรู้เื่ของคู่ต่อกรคนใหม่ที่แม้จะดูเงียบๆหงิมๆแต่จากท่าทางของปริวัฒน์แล้วก็แสดงให้เห็นได้ว่าหล่อนผู้นั้นมาแรงไม่ใช่เล่น
“จะไปรู้หรือย่ะ ถ้ารู้ฉันก็คงไม่ปล่อยให้หล่อนนั่งรออยู่อย่างนั้นจนถูกท่านประธานออกมาดุเอาหรอก”
จรียาตอบเสียงสะบัดก่อนเดินไปกระแทกตัวนั่งลงที่โต๊ะทำงานของตนอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐