กลับสู่ยอดเขาหลานอวิ๋นหมอกหนาปกคลุมความลับ สำนักสงบแต่คลื่นใต้น้ำปั่นป่วนไม่สงบ หึงหวงคำสาปตามติดิญญาสองดวงยิ่งผูกแน่น รักต้องห้ามนี้ จะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางกั้น
อาจารย์ฉี๋หลิงกับศิษย์ต้องห้าม (The Forbidden Martial Arts)
“หนึ่งััคือจุดเริ่มต้นของคำสาปหนึ่งการคือจุดจบของชะตา”
หลังจากเก็บดอกบัวิญญาได้กลุ่มเดินทางกลับสู่สำนักเทียนหลานอวิ๋นในสภาพอ่อนล้าแต่ปลอดภัยฉี๋หลิงเดินนำหน้าโดยมีเย่หยวนเดินชิดติดตลอดทางจื่ออวิ๋นและหลี่เฉิงเดินตามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เมื่อถึงประตูสำนักผู้เฒ่าผู้เฒ่าต่างออกมาต้อนรับฉี๋หลิงส่งรายงานภารกิจแต่เก็บดอกบัวิญญาไว้ในหยกส่วนตัว
เย่หยวนถูกเรียกตัวไปพักผ่อนที่หอศิษย์แต่ค่ำคืนนั้น ฉี๋หลิงก็ส่งสัญญาณเวทย์เรียกเขาไปยังเรือนส่วนตัวทันที
“ข้าไม่อยากรอ”ฉี๋หลิงดึงตัวเย่หยวนเข้ามากอดทันทีที่ประตูปิด “ระหว่างทางกลับข้าเห็นเ้าพูดกับจื่ออวิ๋นสองสามคำ”
ฉี๋หลิงไม่รอช้าเขาผลักเย่หยวนลงกับโต๊ะไม้จันทน์ในห้องหนังสือ กดหน้าลงกับพื้นโต๊ะเย็นแล้วรูดชุดออกหมด ร่างกายที่ยังมีรอยจากถ้ำถูกเปิดเผยใหม่
“เ้าจะต้องเรียนรู้... ว่าแม้แต่สายตาเดียวข้าก็ไม่ยอมให้” เขากัดที่หลังและสะโพกของเย่หยวนแรงๆ จนเืซึม
เย่หยวนครางเสียงสั่น “อาจารย์...ข้าไม่ได้ทำอะไร... อ๊าา!”
ฉี๋หลิงสอดนิ้วเข้าไปด้านหลังหลายนิ้วกระตุ้นอย่างรุนแรงและเร็ว แล้วแทนที่ด้วยความใหญ่โตของตนเองกระแทกเข้าไปสุดลึกในคราวเดียวโดยไม่ปรานี
เขากระแทกแรงและรวดเร็วมือตบบริเวณสะโพกแดงฉานทุกครั้งที่ดันสุด “ครางชื่อข้า... ดังๆ”
เย่หยวนน้ำตาไหลพรากร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความเ็ปปนความสุขสมที่ถูกกระตุ้นซ้ำๆ “อาจารย์ฉี๋หลิง...ข้าเป็ของท่าน... อ๊าาาา!”
ฉี๋หลิงดึงผมเย่หยวนให้เงยหน้าแล้วจูบดูดริมฝีปากอย่าง ลิ้นพันกันดุเดือด ขณะที่สะโพกยังกระแทกไม่หยุด
พลังหยกิญญาไหลเวียนทำให้แต่ละััลึกซึ้งถึงิญญา เย่หยวนรู้สึกเหมือนถูกทั้งกายและจิต
ทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดหลายครั้งฉี๋หลิงปล่อยความร้อนเข้าไปภายในจนล้นทะลัก เย่หยวนหมดแรงสิ้นเชิง
หลังจบฉี๋หลิงอุ้มเขาไปนอนบนเตียง กอดไว้แน่นและลูบผม “ข้าจะไม่ให้ใครมาแย่งเ้าได้อีก”
วันต่อมาในสำนัก ข่าวลือเริ่มแพร่สะพัดศิษย์บางคนสงสัยความใกล้ชิดระหว่างอาจารย์ฉี๋หลิงกับเย่หยวน คุณหนูตระกูลหลิว(คู่หมั้นของฉี๋หลิง) ส่งคนมาสืบข่าว
จื่ออวิ๋นเข้าไปหาเย่หยวนที่ลานฝึก “เสี่ยวหยวนเ้าต้องบอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเ้ากับอาจารย์”
เย่หยวนหลบตา “ไม่มีอะไร... พี่จื่ออย่าถามอีก”
หลี่เฉิงก็แอบส่งจดหมายถึงเย่หยวนด้วยความห่วงใย
ฉี๋หลิงที่แอบสังเกตอยู่ไกลดวงตาเข้มขึ้นอีกครั้ง
ค่ำคืนนั้นการลงโทษครั้งใหม่รออยู่ที่เรือนอาจารย์
พิเศษท้ายตอน
เย่หยวนนอนหลับในอ้อมแขนฉี๋หลิงด้วยใบหน้าที่อ่อนล้าแต่พอใจขณะที่คุณหนูหลิวกำลังยืนมองเรือนส่วนตัวจากไกลด้วยสายตาเ็าจื่ออวิ๋นและหลี่เฉิงเริ่มรวมตัวกันเพื่อสืบหาความจริงคำสาปหยกิญญาส่องแสงแ่เบาใต้ชุดของทั้งคู่ราวกับกำลังหัวเราะกับชะตาที่กำลังจะปั่นป่วน
ข่าวลือแพร่สะพัดดุจไฟป่าหึงหวงยิ่งทวีคูณ คู่หมั้นและศิษย์พี่ กลายเป็เงามืดตามติด
ศิษย์ยอมจำนนในอ้อมกอดิญญาถูกตรึงไว้แน่น พายุแห่งความลับ... กำลังก่อตัวเหนือสำนัก
..สุสาส์นราคะ...