[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 43 ไม่เข้าใจข้อแรก

        เจียงหนานเรียนภาษาอังกฤษจนดึกดื่น!

        แต่วันรุ่งขึ้นก็ตื่นมาอย่างสดชื่นกระปรี้กระเปร่า!

        เขาได้รับข้อความจากจงอิ๋งเสวี่ยและเซี่ยเหยาทาง WeChat

        อิ๋งเสวี่ย: [เจียงหนาน สู้ ๆ นะ อย่าลืมกินไส้กรอกหนึ่งชิ้นกับไข่สองฟองตอนกลางคืนล่ะ!]

        ต้องกินไส้กรอกก่อน แล้วค่อยกินไข่!

        มันจะเป็น loo!

        แต่ถ้ากินไข่หนึ่งฟองก่อน แล้วค่อยกินไส้กรอกต่อด้วยไข่อีกฟอง มันก็จะกลายเป็น olo สินะ? 

        หืม?

        รู้สึกแปลก ๆ ยังไงชอบกล!

        เจียงหนานตอบกลับไป: [ไว้ใจฉันเถอะ!]

        สังหารหมาป่า: [แล้วขนมของฉันล่ะ?]

        เจียงหนานกลอกตาและส่งรูปยาเม็ดความงามรุ่งโรจน์ให้เธอไป!

        สังหารหมาป่า: [หวานมากเลยใช่ไหม?]

        เจียงหนาน: [เดาดูสิ]

        สังหารหมาป่า: [...]

        การสอบปลายภาคเริ่มแบ่งห้องสอบตั้งแต่ตอนเช้า!

        เพื่อนนักเรียนมองดูห้องสอบที่ตัวเองถูกจัดไว้และรีบติดต่อคนที่อยู่ห้องสอบเดียวกัน

        พวกเขาจัดตั้งทีมปฏิบัติการฉุกเฉินขึ้นมา…

        และร่วมมือกันปฏิบัติการ!

        สำหรับการสอบ เจียงหนานไม่กังวลเลยสักนิด!

        นี่คือความมั่นใจในฐานะเด็กเรียนเก่ง!

        ใครบางคนเอ่ยถามเขา “เจียงหนาน! นายอยู่ห้องสอบเบอร์อะไรเหรอ?”

        เจียงหนานเลิกคิ้ว “ห้องสาม มีอะไรเหรอ?”

        “โอ้โห! บังเอิญจัง! ฉันก็ห้องสามเหมือนกัน! เจียงหนาน นายกระหายน้ำไหม? ฉันมีชาแดงนะ!”

        “นี่ต้องเป็นโชคชะตาแน่ ๆ! ฉันก็ห้องสามเหมือนกัน! เจียงหนาน ฉันเลี้ยงข้าวกลางวันเอง!”

        “มาสิ ฉันจะนวดไหล่ให้นายเอง!”

        ในชั่วพริบตา โต๊ะเรียนของเจียงหนานก็มีคนมารุมล้อมเต็มไปหมด ทุกคนทำสีหน้าประจบประแจงอย่างเต็มที่!

        เจียงหนานแสดงสีหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร “ไม่ต้องห่วง! พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ ปล่อยให้ฉันจัดการเถอะ!”

        ประโยคนี้ทำให้พวกเขาหัวเราะเสียงดังขึ้น!

        ยืนยันแน่นอนแล้ว!

        เจียงหนานมีชื่อเสียงในด้านการเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยม!

        และเขายังถือเป็นตัวประหลาดในชั้นเรียนหลิงอู่อีกด้วย!

        หลี่เซียงมองไปที่เจียงหนานซึ่งถูกรุมล้อมด้วยดวงดาวมากมายขณะที่เย้ยหยันเขาอยู่ในใจ!

        ครั้งนี้เขาตั้งใจเรียนอย่างหนัก!

        ก็เพื่อจะเอาชนะเจียงหนานในวิชาสามัญ!

        หลังจากนั้นในถ้ำวิญญาณทะเลสาบเทียนฉือ เขาจะทำให้อีกฝ่ายอับอายขายหน้า! เป็นการโจมตีแบบสองด้าน!

        ฉันจะปล่อยให้นายเหิมเกริมไปอีกสักพัก!

        การสอบครั้งแรกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!

        เจียงหนานกำลังเดินไปที่ห้องสอบของตัวเอง…

        ก่อนจะเจอเข้ากับร่างที่ใหญ่โตของอู๋เหลียงในทางเดิน!

        เขาผูกผ้าสีแดงที่หัว ด้านบนมีตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวเขียนเอาไว้!

        ‘แข็งแกร่ง! แข็งแกร่ง! แข็งแกร่ง!’

        ไม่ได้เจอกันสองสามวัน ถึงกับใส่แว่นตาแล้ว!

        ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้มัวแต่เล่นสนุกและตั้งใจเรียนอย่างหนักมาโดยตลอดเลยสินะ

        เมื่อใส่แว่นตากรอบดำเข้าไป…

        อีกฝ่ายก็ดูเป็นนักเรียนที่คร่ำเคร่งสุด ๆ!

        “เป็นยังไงบ้าง? คิดว่าจะติดท็อปทรีได้หรือเปล่า?”

        อู๋เหลียงดันแว่นตา ขณะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ!

        เขาตบอกตัวเองแล้วพูดกับเจียงหนาน “พี่ใหญ่! ไม่ต้องห่วง! ฉันมั่นใจว่าจะทำได้แน่ ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของฉันทั้งหมด!”

        เจียงหนานตกตะลึง!

        ว้าว?

        มั่นใจขนาดนี้เชียวเหรอ? ดีเลย! สมกับที่ฉันเลือกนายจริง ๆ!

        “ได้! ฉันจะรอข่าวดีจากนาย ถ้าสอบติดท็อปทรี ฉันจะให้รางวัลใหญ่กับนาย!”

        เจียงหนานทุบอกอู๋เหลียงเบา ๆ แล้วเดินเข้าห้องสอบของตัวเอง!

        ก่อนจะต้องตกใจที่พบว่าถังเชียนหย่าก็อยู่ในห้องสอบเดียวกันกับเขาด้วย

        เจียงหนานยิ้มและทักทายเธอ!

        ภายใต้สายตาเข้มงวดของอาจารย์คุมสอบทั้งสอง การสอบก็เริ่มขึ้น!

        เจียงหนานกรอกคำตอบลงในกระดาษคำตอบอย่างบ้าคลั่ง

        ทำเอาดินสอ 2B ของเขาเกือบจะมอดไหม้!

        ในข้อสอบวิชาภาษา ไม่ถึงสามสิบนาทีเจียงหนานก็สามารถเขียนเรียงความจนเสร็จได้!

        ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเพื่อนร่วมชั้นทุกคน!

        เขาลุกขึ้นและส่งกระดาษคำตอบ!

        ทำยังไงได้ ก็ฉันมั่นใจขนาดนี้!

        โคตรเท่!

        อวดดีสุด ๆ!

        เพื่อนร่วมชั้นในห้องสอบต่างคิดในใจ!

        นายเป็นเครื่องพิมพ์มนุษย์หรือไง?

        ทำข้อสอบวิชาภาษาในเวลาไม่ถึงสามสิบนาที?

        [แต้มความคับแค้นจากโจวฉีเหลียง 666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากหวังซิน 888 แต้ม!]

        ...

        รายการแต้มความคับแค้นที่เดือดพล่านอย่างบ้าคลั่งทำให้เจียงหนานรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก!

        ไม่มีปัญหา!

        นี่แหละคือผลลัพธ์ที่ต้องการ!

        ต้องฉวยโอกาสนี้สะสมแต้มความคับแค้นเอาไว้!

        ในขณะที่เขากำลังจะออกจากห้องสอบนั้น…

        อาจารย์คุมสอบก็เอ่ยทักขึ้น “เธอจะไปไหน?”

        “กลับไปนั่งที่นั่งของเธอซะ! ระหว่างการสอบไม่อนุญาตให้ออกจากห้องสอบก่อนเวลา!”

        เจียงหนานกะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง

        เด็กหนุ่มนั่งอยู่ตรงที่นั่งของตัวเองอย่างเบื่อหน่าย แต่ก็สนุกไปกับแต้มความคับแค้นที่ส่งมาเป็นระยะ ๆ!

        เขารู้สึกดีใจมาก!

        แต่ก็เบื่อมากเช่นกัน เจียงหนานจึงมองไปรอบ ๆ และพบกับเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมาย!

        บางคนเขียนสูตรลัดไว้ที่ฉลากขวดน้ำ

        บางคนเขียนไว้ที่กล่องดินสอ บางคนก็ถึงกับเขียนไว้ที่มือ!

        นั่นช่างเป็นการแสดงความสามารถพิเศษที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!

        นอกจากนี้ เจียงหนานยังพบเทพอีกคนหนึ่งที่แทบไม่น่าเชื่อ เขาใช้นิ้วเคาะโต๊ะเพื่อส่งคำตอบด้วยรหัสมอร์ส!

        มีนักเรียนเจ็ดแปดคนที่เงี่ยหูฟังและคำนวณครู่หนึ่ง ก่อนจะเขียนคำตอบอย่างบ้าคลั่ง

        เจียงหนานมองดูแล้วก็รู้สึกไร้คำพูด!

        ถ้ามีความสามารถขนาดนี้ก็ตั้งใจเรียนหนังสือหน่อยสิ!

        เพื่อช่วยให้พวกเขาเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง!

        เจียงหนานจึงลงมือช่วยอย่างเต็มใจ!

        สำหรับเรื่องแบบนี้!

        เจียงหนานไม่เคยลังเลใจเลย!

        เขาใช้นิ้วเคาะลงบนโต๊ะอย่างเป็นจังหวะ...

        เพื่อนหลายคนที่เงี่ยหูฟังอยู่ตกใจขึ้นมาทันที!

        เอ๊ะ?

        เสียงนี้ฟังดูรัวกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด!

        จังหวะนี้...บางทีนี่อาจจะเป็นวิธีแก้ปัญหาของโจทย์ข้อนี้ก็ได้!

        หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ใครคนหนึ่งก็หันหลังกลับมามองโดยบังเอิญ!

        สิ่งที่เห็นคือ เจียงหนานเองก็กำลังเคาะโต๊ะอยู่เหมือนกัน!

        เขามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าเศร้าโศก!

        ก่อนจะมองดูโจทย์ที่ตัวเองทำไปได้ครึ่งหน้า...

        และเกือบจะพ่นเลือดออกมาอย่างแรง!

        ให้ตายสิ!

        นายจะคิดอะไรก็คิดไปสิ!

        แต่อย่ามาเคาะโต๊ะไปด้วยจะได้ไหม!

        เพื่อนร่วมชั้นพวกนั้นเกือบจะเป็นบ้ากันไปแล้ว!

        เจียงหนานมองดูรายการแต้มความคับแค้นที่กำลังอัพเดตอย่างบ้าคลั่ง

        อืม!

        อย่าลืมตั้งใจเรียนล่ะ!

        เขาเหลือบมองไปทางด้านข้างโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็เห็นถังเชียนหย่าที่นั่งอยู่เฉียงเขาไปด้านหลัง!

        ใบหน้าที่งดงามเต็มไปด้วยความตึงเครียด!

        ในขณะที่อาจารย์ผู้คุมสอบหันหลัง เธอก็ยื่นมือเล็ก ๆ ลงไปใต้โต๊ะ!

        แล้วดึงกระโปรงสั้นของเธอขึ้นมาเล็กน้อย

        ผลก็คือ เจียงหนานเห็นตัวอักษรเล็ก ๆ สีดำเต็มไปหมดบนขาของเธอ!

        เธอแอบมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะเริ่มทำข้อสอบ!

        ถังเชียนหย่าดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตาของเจียงหนาน

        ใบหน้าที่งดงามของเธอแดงก่ำราวกับแอปเปิ้ลสุก ก่อนจะแลบลิ้นใส่เจียงหนาน!

        เด็กหนุ่มรีบหันหลังกลับไปทันที!

        อืม...

        อย่ามองในสิ่งที่ไม่สมควร! อย่ามองในสิ่งที่ไม่สมควร!

        การสอบภาษาอังกฤษวิชาที่สอง!

        เจียงหนานไม่ได้ทบทวนมากนักและเขาก็ทำข้อสอบเสร็จอย่างรวดเร็วอีกครั้ง!

        แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ส่งกระดาษคำตอบก่อนเวลา!

        ส่งไปก็ออกจากจากห้องสอบไม่ได้อยู่ดี!

        ในตอนนั้นเอง ลมอ่อน ๆ บางเบาก็พัดโชยผ่านมา

        กระดาษโน้ตเล็ก ๆ ยับยู่ยี่ปลิวลงมาบนโต๊ะของเขา!

        เยี่ยมมาก!

        การใช้พลังวิเศษสายวายุส่งกระดาษโน้ตไปได้สวย!

        เก่งมาก! เก่งจริง ๆ!

        หวังผิงขยิบตาให้เจียงหนานอย่างบ้าคลั่ง!

        เจียงหนานเปิดกระดาษโน้ตออก ด้านในมีตัวหนังสือเขียนไว้อย่างชัดเจน!

        [เทพหนาน ช่วยฉันที! ขอร้องล่ะ!]

        เจียงหนานหยิบปากกาขึ้นมาแล้วเขียนคำตอบทั้งหมดลงบนกระดาษโน้ตเล็ก ๆ!

        จากนั้นก็ฉวยโอกาสตอนที่อาจารย์ผู้คุมสอบไม่ทันสังเกต…

        ส่งกระดาษกลับไปด้วยการดีดนิ้ว!

        หวังผิงเห็นคำตอบที่เต็มไปหมดบนกระดาษโน้ตก็ดีใจจนแทบคลั่ง เขารีบลอกคำตอบลงในกระดาษคำตอบอย่างบ้าคลั่ง!

        เขาปลอดภัยแล้ว! แน่นอนว่าจะลืมพวกพ้องไม่ได้!

        ภายใต้สายลมแผ่วเบา กระดาษโน้ตเล็ก ๆ แผ่นนี้ผ่านมือคนไปนับไม่ถ้วน!

        หลังจบการสอบ หวังผิงและคนอื่น ๆ ก็เข้ามาล้อมรอบเจียงหนานพร้อมกับนวดไหล่ให้!

        “เจียงหนาน สุดยอดมาก! ฮ่า ๆ! ครั้งนี้ฉันรอดแล้ว!”

        “สุดยอดไปเลย เทพหนานของพวกเรา!”

        เจียงหนานหัวเราะ “ไม่เป็นไร! ไม่เป็นไร!”

        อยู่ ๆ หวังผิงก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้

        “จริงสิเจียงหนาน ข้อสอบเหมือนจะขาดไปข้อนึงนะ! ข้อสุดท้ายไม่ได้ทำเหรอ?”

        อีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดเสริม “ถึงฉันจะไม่เข้าใจ แต่ข้อสุดท้ายก็ดูยากมากเลย!”

        เจียงหนานหัวเราะ “ไม่! ข้อสุดท้ายฉันทำแล้ว!”

        หวังผิงทำหน้าสงสัย “งั้นทำไมยังขาดอีกข้อล่ะ?”

        เจียงหนานตอบช้า ๆ “ฉันไม่เข้าใจข้อแรก…”

        หวังผิงขมวดคิ้ว

        อะไรนะ?

        ข้อแรก?

        ข้อแรกเนี่ยนะ!

        พวกเราทุกคนเริ่มทำจากข้อแรกกันทั้งนั้น!

        สรุปว่าทำผิดหมดเลย?

        ทำไม่ถูกเลยสักข้องั้นเหรอ?

        [แต้มความคับแค้นจากหวังผิง  999 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากโจวหง  666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจาก…]