ตอนที่ 39
หลังจากที่ม้าไม้ได้ทำศึกกับทางตะวันตกอยู่สักระยะนึง เขาก็สามารถเอาชนะกองกำลังของฝ่ายตรงข้ามได้ทำให้ทำลายการป้องกันทางด้านขวาของดินแดนตะวันตกราบเป็นหน้ากลองแต่ผลลัพธ์นี้ก็แรกมาด้วยการบาดเจ็บสาหัสของม้าไม้ทำให้ตัวเขาต้องถอยออกมาจากแนวหน้าและทำเพียงสั่งให้ลูกน้องโจมตีพื้นที่ต่างๆเพื่อสร้างความวุ่นวายต่อไป
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
หลังจากที่ให้ซากุระไปจัดการทำลายพืชพันธุ์ทางการเกษตรแล้วซีโร่ก็เตรียมที่จะดำเนินแผนต่อไปต่อ
แน่นอนว่าซีโร่ได้กำชับให้ซากุระทำอย่างลับๆ
เพื่อที่พวกชาวบ้านจะได้คิดว่าเป็นเพียงภัยพิบัติตามธรรมชาติไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรา
แบบนั้นจะได้ทำให้พวกเราทำงานได้ง่ายขึ้น
“ส่วนเรา.....ไปปลดปล่อยรุ่นพี่กันดีกว่า”
ซีโร่วาดวงจรเวทก่อนจะเคลื่อนย้ายหายไป
พรึ่บ
.
.
ตำหนักเหมันต์
สถานที่ที่อยู่ทางฝั่งตะวันออกของทวีปแอตแลนติส
ซึ่งเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยความหนาวเหน็บจนถึงขั้นติดลบ
มีสองสิ่งซึ่งอยู่ในสถานที่แห่งนี้
คือกองกำลังเหมันต์ ซึ่งเป็นกองกำลังลึกลับแห่งดินแดนตะวันออก ซึ่งมีความเชี่ยวชาญเวทย์น้ำแข็งและการผนึก
คนภายนอกรู้เพียงแต่ว่ามีกองกำลังที่แข็งแกร่งอย่างมากอยู่ในสถานที่แห่งนี้แต่ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงได้ปักหลักอยู่ในสถานที่แห่งนี้ทั้งที่สถานที่ที่แหมาะกับเวทย์ธาตุน้ำแข็งก้ยังมีอีกหลายที่
แน่นอนเหตุผลที่แท้จริงคือการผนึกสิ่งมีชีวิตในตำนานที่สร้างความหวาดกลัวเมื่อ100ปีก่อน
ใช่
หายนะ
ผู้ได้รับพรจากเทพธิดาเพื่อให้มาทำลายล้างโลกใบนี้
ซี่ๆๆๆ
ปรากฏวงเวทย์บริเวณหนึ่งของดินแดนนี้ขึ้นมา
“วงจรเวทย์คือพื้นฐานของวงเวทย์”
“เมื่อเชี่ยวชาญย่อมสามารถสร้างวงเวทย์ชนิดต่างๆได้เช่น วงเวทย์เคลื่อนย้าย”
ปรากฏชายหนุ่มในชุดเอสกิโมเดินออกมา
ใช่แล้วเขาก็คือตัวเอกที่ไม่ค่อยเหมือนตัวเอก!!
ซีโร่!
“คิดถูกจริงๆที่ใช้จิ้งจกจักรกลเวทย์ให้มาวางวงจรเวทย์ไว้ก่อน”
มองซ้าย
มองขวา
มองข้างหน้า.....
แม่งเอ้ยยยยย
มีแต่น้ำแข็ง!!
ถึงมันจะสวยก็เถอะ
“แล้วเราจะหารุ่นพี่เราเจอได้ยังไงกันว่ะ??”
เฮ้อ ข้อมูลที่หามาได้ก็มีแค่สถานที่แต่ว่าเรื่องที่ถูกผนึกตรงไหนนั้นไม่มีบอกอะไรเลย
“โอ๊ะหรือเราจะไปเค้นเอาจากพวกตำหนักเหมันต์ดี??”
ระหว่างที่ตัวเขากำลังคิดหาวิธีอยู่...
หือ??
นี่มัน....ออร่า....
ออร่าแห่งความโกลาหล!!
บักฟายเอ้ย!
ลืมได้ไงว่ะว่าพวกหายนะมันสัผัสถึงกันได้!!
รุ่นพี่ตูมาช่วยเอ็งแล้วววววว
.
.
ณพื้นที่การเกษตรที่ใหญ่ที่สุดของภาคกลาง
“เอาล่ะแผนการขั้นแรกเริ่มได้”
ซากุระปล่อยตั๊กแตนชนิดพิเศษให้บินเข้าไปในทุ่งนา
ตั๊กแตนภัยพิบัติเขียว
สิ่งมีชีวิตในตำนานที่ครั้งนึงเคยทำให้ทั่วทั้งทวีปเกิดความอดอยากครั้งใหญ่
จนทำให้จำนวนประชากรลดลงถึง40%
เนื่องด้วยการขาดอาหารและสงครามแย่งชิงทรัพยากรจึงทำให้จำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว
“เอาล่ะฝันร้ายได้เริ่มขึ้นแล้ว”
ซากุระหัวเราะเบาแต่น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความน่าขนลุก