ในความมืดมิดซีซาลองใช้ทักษะอ่านความคิดของสิ่งมีชีวิต
"ช่วยด้วย" "เจ็บปวดเหลือเกิน" "ข้าหนาว" "ข้าหิว อยากกินเลือด" "ไปตายซะ"
เสียงที่ได้ยินเป็นเสียงของคนหลายคน ส่วนใหญ่เป็นเสียงแห่งความโกรธแค้น
"เสียงพวกนี้คือพวกที่ตายในความมืดมิดหรือเปล่านะ"
เมื่อความมืดมิดผ่านพ้นไป ซีซายกเลิกทักษะกลายเป็นหิน
ซีซาคิดจะไปหาโซอี้แต่ลืมขอที่อยู่โซอี้ จึงไปหามาสเตอร์ที่บ้านแทน
ซีซากดกริ่งเรียกอยู่นานไม่มีใครตอบกลับจึงถือวิสาสะ เทเลพอร์ตเข้าไปในบ้าน
ไม่มีใครอยู่ในบ้าน ซีซาเดินหาทุกที่ก็ไม่เจอรวมทั้งในหลุมหลบภัย
เมื่อไม่พบใครซีซาจึงเทเลพอร์ตออกมานอกบ้าน
ไม่มีใครออกมาเดินนอกบ้าน
"หรือว่าทุกคนจะไปที่อื่นกันนะ"
"EDI นายลองสแกนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดรอบ ๆ บริเวณนี้ที"
ซีซามองไปรอบ ๆ ให้ EDI สแกน
"ไม่พบสิ่งมีชีวิตของมนุษย์ในรัศมี 100 เมตร"
ซีซาเดินสำรวจหมูบ้านไปเรื่อย ๆ
ของทุกอย่างในหมู่บ้านยังทำงานปกติ ทั้งเสาสตราโตสเฟียร์ แสงไฟจากป้ายร้านค้า
ซีซาเดินมาหยุดที่ร้าน 'รับออกแบบเสื้อผ้า อาวุธและเครื่องป้องกัน'
ไม่มีใครอยู่ในร้าน มีเพียงสินค้าต่าง ๆ ทั้งชุด อาวุธ วางโชร์บนตู้กระจกและตามผนัง
"สวัสดีครับคุณลูกค้า" โฮโลแกรมภายภาพพนักงานขายชายขึ้นมา
"โปรดยืนยันตัวตนการเข้ารับบริการครับ" เสียงจากโฮโลแกรม
"ต้องยืนยันตัวตนยังไงครับ" ซีซาถาม
มีลำแสงฉายมาที่ซีซาตั้งแต่หัวจรดเท้า
"ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในพื้นที่ โปรดออกไปภายใน 3 นาที มิเช่นนั้นจะใช้มาตราการขั้นเด็ดขาด"
สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นพร้อมไฟหมุนสีแดงขึ้นมารอบ ๆ
ซีซาไม่อยากมีปัญหาจึงออกจากร้าน
จากการเดินเข้าร้านต่าง ๆ ทุกร้านจะเหมือนกันหมด ไล่ให้ออกมา
ไม่ว่าซีซาจะเดินไปที่ไหนก็ไม่พบคนอื่น เหมือนที่นี่เป็นเมืองร้าง
ซีซาจึงเปลี่ยนมาบินสำรวจ แต่ก็ไม่พบใคร
"ผู้คนหายไปไหนกันหมดนะ"