วารีไร้บัว

    ตอนที่ 14 มาดีได้ มาร้ายเสีย

         รู้สึกจะกำเริบเอาใหญ่หมู่นี้ อัฐกาลเรียกร้องให้สนองเรี่ยราดมุมระเบียงยังไม่เว้น ตะวันเขย่งค้ำราวเหล็กรับท่วงท่าหรือว่าเครียดจัด จึงมักมาลงกับเธอที่พร้อมเสมอ     “ที่รัก ๆ”ครางพ่นเหมือนโดนเชือด     “ไม่ไหวแล้วนะ คุณอัฐ”หงุดหงิดไม่ใช่ไม่เสร็จ เพรา...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ