กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่ห้าสิบสี่ Shoe is on other foot

Existential Crisis ความกังวลเกี่ยวกับความหมายของชีวิตและอิสรภาพและทางเลือกของเรา

“อาจารย์ดมิธรี่เคยได้ยินคำว่า Existential Crisis มาบ้างไหมครับ?”

ผมเอ่ยถามเพื่อให้พวกเราไม่ตึงเครียดกันเกินไป

อาจารย์ดมิธรี่พยักหน้า ส่วนคนอื่นมองกันอย่างสนใจ

“มันเป็นเรื่องของความกังวลเกี่ยวกับทางเลือก การตัดสินใจ อิสรภาพและการคงอยู่ของเรา ซึ่งคนปรกติก็มีความคิดเช่นนี้อยู่แล้ว และยิ่งพวกเราที่รู้ว่าคำทำนาย เทพเจ้าและโลกหลังความตายมีจริง คงเป็นเรื่องไม่แปลกที่พวกเราจะเครียดเรื่องนี้กันได้ง่าย อันที่จริงผมชื่นชมแอนนาอยู่มากๆ”

แอนนาเลิกคิ้วแต่ก็แอบยิ้มอยู่ที่เลโอนาร์ดชม

“เธอพยายามกลายเป็นเชียร์ลีดเดอส์อีกครั้ง แม้เธอจะเป็นสเลเยอร์ก็ตาม นั่นคือทางเลือกของเธอที่จะเป็นเชียร์ลีดเดอส์ แม้ว่าจะโดนคำทำนายพวกนี้ทำให้เครียดก็ตาม การเลือกของเรานั่นล่ะครับ คือสิ่งที่จะกำหนดชะตากรรมของเรา”

แอนนนายิ้มเล็กน้อย

“และผมอยากเห็นเธอตอนทำท่ากระโดดโลดเต้นบนฟ้าด้วย เจ้าแอนดรูกับแฮงก์นั้นชอบถ่ายวีดีโอของพวกเชียร์ลีดเดอส์มาก”

แอนนา วิลโล่และ แม้แต่เทเลอร์ก็ค้อนผมตาเขียว

พวกเธอไม่เข้าใจว่าในยุคที่อินเตอร์เน็ตยังไม่แพร่หลาย ภาพพวกนี้อาจจะเป็นสิ่งปลอบประโลมใจและงานอดิเรกไม่กี่อย่างที่ทำให้พวกนี้สนใจมากกว่าจะสร้างชิปล้างสมองหรือปืนเลเซอร์น้ำแข็ง

“โอเค ผมผิดเอง ประเด็นก็คือ หากผมไม่คิดอย่างนี้ก็เท่ากับว่าที่ผมบอกแอนนาก่อนหน้านี้คือคำโกหก shoe is on the other foot เมื่อรองเท้าตกใส่เท้าอีกข้าง ผมก็ยังตอบเหมือนเดิม “

เปรี๊ยะเปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

สายตาของผมและร่างกายมีไฟฟ้าออกมา ทำให้วิลโล่ ถอยห่างออกไปอีกเล็กน้อย

แต่แอนนากับเทเลอร์ไม่เป็นอะไร

นี่น่าจะแสดงว่าวิลโล่คือสายเมจมากกว่าสายนักสู้ล่ะนะ

และราวกับกระแสไฟฟ้ามีญาณรับรู้ มันตอบสนองต่อคำพุดของผม ซึ่งก็คงไม่เกินความจริงไปสักเท่าไร หากโลกนี้มีเทพสายฟ้าอยู่จริงๆล่ะก็นะ

คุณโธมัสจ้องผมอย่างครุ่นคิด

“เธอวางแผนจะทำอะไรหรือเลโอนาร์ด?”

ผมสูดลมหายใจลึกๆและถอนหายใจ มันเสี่ยง แต่มีอย่างไหนไม่เสี่ยงบ้างล่ะ

“อย่างที่ผมชวนอาจารย์ดมิธรี่ ผมคิดว่าผมจะชวนแอนดรูว์กับแฮงก์มาช่วยผมด้วย”

มันคือการตัดสินใจอย่างแน่วแน่

แต่ทุกคนส่ายหัว

“โธ่ นึกว่าอะไร ทำหน้าจริงจังอยู่ตั้งนาน”