ณ ปราสาทรอยด์แห่งดินแดนเมอร์ราเคิลส์
“นายท่านเกเบรียลกลับมาแล้วรีบเข้าข้างในเถอะ” จอร์นผู้รับใช้คนสนิทกล่าวต้อนรับพร้อมช่วยถอดฮู้ดออก
“มีใครสงสัยหรือถามหาข้าบ้างมั๊ย”
“ไม่มีขอรับนายท่านพวกนั้นรื่นเริงใจอยู่ในงานเลี้ยง ไม่มีใครสงสัยอะไร วันนี้ก็จับทาสมนุษย์มาสังเวยอีกเช่นเคยท่านอย่าเข้าไปเลยจะดีกว่า’’
“กรี๊ดดดดด ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยข้าที ข้ายังไม่อยากตาย”เสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือดังมาจากในห้องโถงปราสาท
“พวกนั้นป่าเถื่อนเกินไปแล้ว”เกเบรียลเตรียมวิ่งไปตามเสียง
“อย่าเข้าไปยุ่งเลยนายท่าน”จอร์นขวางเอาไว้
“จะไม่เข้ามาช่วยหน่อยเหรอ”เสียงเรียบๆดังขึ้นมาจากข้างหลังทั้งเกเบรียลและจอห์นหันกลับไปมอง ภาพที่เห็นคืุ์ผู้หญิงโดนลากมาตามพื้นทั้งที่เือาบเต็มตัว
“เดม่อนคิดจะทำอะไรหน่ะ”
“ก็แค่สนุกไปกับมันเองงานเลี้ยงก็ต้องมีเกมส์สิ แล้วยัยมนุษย์นี่ก็แพ้เกมส์วิ่งไล่จับ โดนจับได้ก็ต้องโดนจัดการไม่ถูกรึไง”เดม่อนพูดพลางแสยะยิ้ม
“นางเป็แค่มนุุษย์อ่อนแอจะไปชนะแกได้ยังไง”
“โหยโกรธจนตัวสั่นเชียวทำเอาข้าหมดสนุกเลยอ่ะ งั้นก็เลิกเล่นละกัน”พูดจบเดม่อนก็กัดคอผู้หญิงคนนั้น พร้อมทั้งดูดเืไปจนเกือบหมดจากนั้นก็โยนร่างทิ้งลงไปที่พื้น เกเบรียลได้แต่ยืนมองการกระทำตรงหน้าอย่างคับแค้นใจ
“นี่ปล่อยวางบ้างเถอะ ได้มีชีวิตะทั้งที แต่มัวแต่ใจอ่อนอยู่แบบนี้เมื่อไหร่จะแข็งแกร่งได้ล่ะ”เดม่อนเข้ามาประชิตตัวเกเบรียลแล้วเอามือตบบ่า
“อย่ามาแตะตัวข้าแกมันปีศาจ”เกเบรียลผลักมือเดม่อนออก
“ปากดีนักนะแกก็ไม่ต่างจากฉันนักหรอก ว่าแต่แกหายไปไหนมาเหรอเหมือนเพิ่งกลับมาจากที่ไหนสักที่นึงรึเปล่าน้า ท่านพ่อถามหาแกอยู่นะงานฉลองวันเกิดท่านทั้งทีไม่คิดจะมาร่วมสนุกเลยรึไง”เดม่อนทำหน้าหยั่งเชิง
“ข้าจะไปไหนมันก็เื่ของข้า”เกเบรียลเดินหนี
“เด็กนั่นโตมาอย่างดีเลยนี่ แล้วพลังก็เหลือล้นซะด้วย เล่นงานอบิเกลของข้าซะยับเลยถ้าพวกาุโหรือท่านพ่อรู้เื่ที่เ้าเข้าไปช่วย คงจะจบไม่สวยแแน่”คำพูดของเดม่อนทำให้เกเบรียลหยุดเดิน
“อย่ามายุ่งเื่ของข้า”เกเบรียลประชิดตัวเดม่อนแล้วผลักชนกระแทกกำแพง
“เล่นเเรงซะด้วย”เดม่อนพูดพลางผลักตัวออก
“จะเป็ยังไงน้าถ้านางรู้ความจริงว่าแกคือต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวของนางโดนผนึกทั้งตระกูล อยากเห็นตอนนางอาละวาดไล่ฆ่าแกตอนรู้ความจริงเร็วๆจังโดนหักหลังแบบนั้น คงเ็ปไม่น้อย”เดม่อนยิ้มให้เกบรียลอย่างมีเลสนัย
“มีเื่อะไรกันเหรอนายท่านทั้ง2”บารอนหนึ่งในขุนนางาุโออกมาดูสถานการ์ณหลังได้ยินเสียงเอะอะ
“ไม่มีอะไรหรอกท่านบารอนแค่พี่น้องคุยกันหน่ะ แต่ข้ากำลังจะไปละล่ะ”เดม่อนพูดขึ้น ฝั่งเกเบรียลเดินกลับไปอีกทางโดยไม่พูดอะไรโดยมีจอร์นเดินตามไปด้วย
“อย่าเพิ่งไปนายท่านเดม่อนดาร์คลอร์ดให้มาตามท่าน”
“ได้เดี๋ยวข้าเข้าไป”เดม่อนรับคำ
ณ ห้องประชุมปราสาทรอยด์
“มาแล้วเหรอลูกข้า”ดาร์กลอร์ดพูดขึ้น
“ท่านพ่อเรียกข้ามีเื่อะไรให้ข้ารับใช้”เดม่อนถามกลับ
“เ้านี่มันรู้งานผิดกับน้องเ้าที่ไม่ได้เื่สักอย่าง เมื่อกี้มีพวกาุโมารายงานว่าหัวใจนั่นเปล่งแสงขึ้นมาได้อีกครั้งนางเด็กนั่นใช้พลังได้จริงๆ ทั้งกองทัพอสูรที่ส่งไป ทั้งอบิเกลต่างแพ้ราบคาบเราน่าจัดการให้สิ้นซากั้แ่วันนั้น จะได้ไม่เป็เสี้ยนหนามมาถึงตอนนี้”
“ต่อให้กำจัดนางไปยังไงซะพลังนั่นมันก็เลือกเ้าของใหม่อยู่ดี ข้าว่าเราลองเจรจาเผื่อนางจะเปลี่ยนใจมารับใช้เรา แบบนั้นจะเป็ประโยชน์มากกว่าเืนางเพิ่มพลังได้ไม่จำกัด แล้วยังไม่ฤทธิ์ทำลายล้างสูง ถ้าได้นางมาเป็พวกเผ่าพันธุ์อื่นคงยอมแพ้เราหมด’’
“เ้าพูดมามีเหตุผลแต่การหว่านล้อมคงยากสักหน่อย เราทำกับครอบครัวนางขนาดนั้น ตอนนี้คงมีแต่คิดจะจัดการข้าล่ะมั้งไหนจะพวกกำลังซ่องสุมที่ไปสนับสนุนนางอีก ถือเป็ศัตรูชั้นดีเลยทีเดียว”
“เรามีตัวประกันคือร่างของครอบครัวนางที่โดนผนึกไว้นางคงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ส่วนเื่หว่านล้อมก็แค่บอกถึงตัวการที่ทำให้เกิดเหตุการ์ณนั้นขึ้น นางอาจมองท่านพ่อเปลี่ยนไป”
“นี่เ้าจะให้ข้าโยนความผิดให้เกเบรียลงั้นเรอะ”
“นี่เป็เพียงหนทางที่ข้าเสนอขึ้นแล้วแต่ท่านจะพิจารณาว่ามันคุ้มค่าหรือไม่”
“ข้าชอบความเด็ดเดี่ยวของเ้ามากจริงๆตัดได้แม้กระทั่งพี่น้อง แบบนี้สิถึงจะเป็ผู้นำได้ งั้นเอาตามที่เ้าว่าก่อนหากเจรจาไม่เป็ผล ก็ค่อยเล่นบทแรงก็แล้วกัน ยังไงซะนางก็ต้องกลับมาที่ปราสาทบ้านของนางแค่ส่งคนดูไว้ห่างๆก็พอ อย่าเพิ่งทำอะไร”ดาร์กลอร์ดพูดด้วยสีหน้าพึงใจ
“รับทราบ”พูดจบเดม่อนก็เดินออกมาจากห้อง โดยที่มีบารอนยืนเฝ้าอยู่บางรองโค้งคำนับให้เล็กน้อย
“หากมีอะไรให้ข้าช่วยเหลือท่านบอกข้าได้ทุกเื่เลยนะนายท่าน ยังไงซะอนาคตท่านก็ต้องได้เป็ผู้นำสืบต่อจากพ่อของท่านอย่างแน่นอน”บารอนพูดเยินยอเพื่อเเสดงความภักดีแต่ก็เพื่อเป็ประโยชน์ต่อตนเองในภายภาคหน้า
“ได้สิ”เดม่อนตอบรับพร้อมเดินจากไปด้วยสีหน้าเอือมระอาเพราะรู้ธาตุแท้ของบารอนอยู่แล่วว่าเป็พวกจิ้งจกเปลี่ยนสีพลันหันไปเห็นหลังคนวิ่งอยู่ไกลๆน่าจะเป็อีกคนที่มาแอบฟังการสนทนาของเดม่อนกับดาร์คลอร์ดเดม่อนจึงรีบวิ่งไปขวางไว้
“ว่าแล้วเชียวจะมีใครชอบสอดส่องไปมากกว่าเ้าคงไม่มีอีกแล้ว จอร์น”
“นายท่านพูดเื่อะไรข้าเพียงแค่เดินผ่านมาแถวนี้”จอร์นรีบแก้ตัว
“เอาเถอะไปบอกนายเ้าแล้วกันว่าเตรียมตั้งรับให้ดี ศึกครั้งนี้จะยิ่งใหญ่อลังกาล 555แค่คิดก็สนุกละ”เดม่อนพูดพลางหัวเราะ แล้วก็เดินจากไป
355K
