ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 29

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

Day 5

หลายวันก่อนหน้านี้แดดค่อนข้างแรงทำให้กลุ่มผู้หญิงจึงไม่อยากลงไปเล่นในทะเล

แต่วันนี้มีเมฆมากพวกเธอจึงใส่ชุดว่ายน้ำและลงไปเล่นน้ำทะเลกัน

ส่วนพวกผู้ชายก็นั่งดูอยู่บนชายหาดแบบตาไม่กะพริบ

ในขณะนั้นเองเครื่องมือสื่อสารของกลุ่มเด็กเนิร์ดก็ดังขึ้น

หนึ่งในกลุ่มเด็กเนิร์ด : " พ่อกูบอกว่า พายุจะเข้าวะ "

กลุ่มผู้ชาย : " ลูกใหญ่ไหมวะ "

หนึ่งในกลุ่มเด็กเนิร์ด : " พายุลูกใหญ่เอาเรื่องเลย เต็นท์เอาไม่อยู่แน่ "

เม็ก : " 'งั้นก็ต้องหาที่หลบ "

กลุ่มผู้ชาย : " ไปหลบในถ้ำก่อนแล้วกัน "

เมื่อรู้ข่าวล่วงหน้า กลุ่มผู้ชายก็รีบเก็บของและกลุ่มผู้หญิงที่เล่นน้ำทะเลอยู่ก็ถูกเรียกให้ขึ้นฝั่งเพื่อมาเก็บของ

ถ้ำที่พวกกลุ่มผู้ชายไปสำรวจมีทางเข้าถ้ำก็อยู่ใต้หน้าผา

ซึ่งตรงทางเข้าถ้ำเป็นพื้นที่กว้างขนาดใหญ่มากพอที่จะให้พวกเขาทุกคนเข้าไปหลบพายุได้

วันนี้กลุ่มผู้หญิงต้องเป็นคนทำอาหาร ส่วนพวกผู้ชายออกไปเอาไม้ที่มีอยู่มาสร้างเป็นกำแพงกันลม

เนื่องจากทางเข้าถ้ำมันใหญ่มาก จึงมีลมจากด้านนอกพัดเข้ามาตลอด

วันนี้จบลงไปโดยที่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรมากมายนัก พายุพัดถล่มเกาะตั้งแต่ช่วงเที่ยงวัน

เมื่อถึงช่วงกลางดึกพายุก็พัดผ่านเกาะนี้ไปแล้ว พวกผู้ชายที่ยังมีแรงเหลืออยู่

ก็ออกไปสำรวจรอบๆ เกาะในยามค่ำคืนในขณะที่กลุ่มผู้หญิงหลับไปแล้ว

Day 6

หลังจากพายุผ่านพ้นไป อากาศรอบเกาะก็แจ่มใส ทำให้กลุ่มผู้หญิงลงไปเล่นน้ำทะเลต่อจากวันที่แล้ว

กลุ่มผู้ชายเองก็ไม่ได้มีอะไรทำมากนัก เพราะวันพรุ่งนี้ก็เป็นวันกลับบ้านแล้ว

ด้วยสาเหตุนี้ทำให้กลุ่มผู้หญิงชวนกลุ่มผู้ชายมาเล่นน้ำทะเลกับพวกเธอ

มีบางส่วนใจกล้ามากพอที่จะไปเล่นน้ำกับพวกเธอ แต่บางส่วนที่ใจไม่กล้าก็ได้แค่นั่งดูอยู่บนชายหาด

พวกเขาเล่นน้ำกันตลอดทั้งวันจนถึงช่วงเย็น

ในช่วงเย็นกลุ่มผู้ชายบางส่วนก็เข้าไปในป่าเพื่อทำอะไรบางอย่าง หลังจากเตรียมการเสร็จ

พวกที่เข้าไปในป่าก็เรียกกลุ่มผู้ชายที่เหลือให้ตามเข้าไป พวกเขาได้สร้างแท่นโดดน้ำขึ้นมาใหม่

กลุ่มผู้ชาย : " สร้างแท่นโดดน้ำมาทำไมวะ จะกลับบ้านอยู่แล้ว "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " นั้นไม่ใช่แท่นโดดน้ำ แท่นประหารต่างหาก "

กลุ่มผู้ชาย (ที่ได้แฟนบนเกาะ) : " ซวยแล้วไง กูหนีดีกว่า " เริ่มวิ่งหนี

กลุ่มผู้ชาย : " อย่าหนีนะ โว้ย!! " วิ่งไล่ตาม

กลุ่มผู้ชาย (ที่ได้แฟนบนเกาะ) วิ่งหนีไปได้ไม่ไกลก็โดนวิ่งไล่จับกลับมาเหมือนเดิม

กลุ่มผู้ชาย : " ประธานชายโสดมาด้วย แต่ผู้พิพากษาไม่ได้มาด้วย ใครจะเป็นแทน "

โทรุ : " ผู้พิพากษาไม่ได้มาด้วย เดียวกูเป็นเอง "

กลุ่มผู้ชายตั้งศาลพิพากษาอยู่บนหน้าผาเหนือทะเลสาบ ในช่วง 6 วันที่ผ่านมา

ได้มีกลุ่มผู้ชายบางคนได้แฟนบนเกาะนี้ พวกเขาจึงต้องได้รับโทษที่ผิดคำสัญญา

ผู้พิพากษา : " เอาละ มีอะไรจะแก้ตัวไหม ผู้ต้องหา "

ผู้ต้องหา : " มึงก็ตามจีบไมเด้นอยู่ไม่ใช่หรือโทรุ มึงต้องโดนด้วยสิ "

ประธานชายโสดชั้นปี 4 : " พวกมึงกล่าวหาผู้พิพากษาได้ไง อยากรับโทษเพิ่มหรือไง "

เหล่าลูกขุน : " แค่ตามจีบ แต่ยังจีบไม่สำเร็จ ดังนั้นยังไม่นับว่ามีแฟน "

ผู้พิพากษา : " เนื่องจากผู้ต้องหาลบหลู่ผู้พิพากษา เราจะตัดสินโทษโดยไม่ฟังข้อแก้ตัว " ทุบค้อนลงพื้น

เหล่าลูกขุน : " เฮ้!! เฮ้!! เฮ้!! จับพวกมันโยนลงไปเลย "

กลุ่มผู้ชายได้จับพวกที่ได้แฟนบนเกาะมัดมือมัดเท้าและโยนลงไปในทะเลสาบที่อยู่ด้านล่าง

หลังจากนั้นกลุ่มผู้ชายทุกคนก็โดดลงทะเลสาบตามไปช่วยเพื่อนที่โดนมัดมือมัดเท้า

เมื่อเล่นสนุกจบพวกเขาก็เดินทางกลับจุดกางเต็นท์

Day 7

วันนี้เป็นวันเดินทางกลับ เรือจะมารับพวกเขาในช่วงเที่ยง ทำให้ยังพอมีเวลาอยู่บนเกาะอีกสักพัก

หลังจากเก็บกวาด เม็กลากโทรุและนีโร่ไปคุยกับไมเด้นเรื่องการแข่งแบบทีมจะเริ่มในเทอมที่ 3

เม็กตามข่าวเรื่องกฎการแข่งตั้งแต่ได้คุยกับไมเด้นตั้งแต่รอบก่อนแล้ว (ตอนที่ 17)

ไมเด้น : " จะคุยที่นี่เลยเหรอ แต่ฉันยังหาคนมาลงแข่งด้วยไม่ได้เลยนะ นายหาคนได้แล้วหรือไง "

เม็ก : " ฉันหาได้แค่ นีโร่เนี่ยแหละ นีโร่มันจะเอาด้วย "

ไมเด้น : " แล้วนายลากโทรุมาด้วยทำไม "

เม็ก : " กฎใหม่ของการแข่งแบบทีม บังคับต้องมีตัวสำรองนะสิ "

การแข่งแบ่งทีมต้องมีสมาชิกในทีมอย่างน้อย 3 คนขึ้นไปและมากสุดคือ 10 คน

กฎใหม่บังคับว่าต้องมีตัวสำรองเพื่อให้จำนวนคนในทีมตอนลงแข่งมีอย่างน้อย 3 คน

ในกรณีที่สมาชิกทีมหลักมีไม่พอสำหรับลงแข่ง

ไมเด้น : " จะให้โทรุเป็นตัวสำรองสินะ ..................... จะไม่เป็นปัญหาใช่ไหม "

ไมเด้นมีความกังวลเกี่ยวกับที่โทรุจะลงเป็นสำรอง เพราะเธอคิดว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ดูแลโทรุอยู่

ต้องไม่เห็นด้วยแน่ๆ และมันจะกลายเป็นปัญหาในภายหลัง

เม็ก : " แค่ตัวสำรองไม่มีปัญหาหรอก "

ไมเด้น : " ตามใจพวกนายเลยแล้วกัน ถ้างั้นก็มี ฉัน เม็ก และ นีโร่สินะ "

เม็ก : " เธอรู้รายละเอียดการแข่งแล้วหรือยัง "

ไมเด้น : " แค่นิดหน่อย เพราะยังหาคนไม่ได้ก็เลยยังไม่ได้ดูรายละเอียด "

การแข่งจะถูกจัดขึ้นที่ Fate Military School และสนามที่ใช้แข่งจะเป็นสนามพิเศษ

ที่ไม่เหมือนการแข่งแบบเดียว สนามแข่งแบบเดียวเป็นแค่สนามวงกลมโล่งๆ

แต่สนามการแข่งเป็นทีมจะเป็นครึ่งทรงกลมคว่ำ ภายในจะมีเทคโนโลยีจำลองภาพเสมือนจริง

และมีการตกแต่งสนามภายในให้มีลักษณะที่ไม่เหมือนกันในแต่รอบการแข่ง

มีสิ่งกีดขวาง อาคาร ต้นไม้และอื่นๆ อีกมาก รวมถึงยังมีการควบคุมสภาพอากาศภายในสนามด้วย

ไมเด้น : " ไม่คิดเลยว่าจะมีแบบนั้นด้วย "

เม็ก : " ฉันบอกเธอแล้ว จะเลิกก็ไม่ว่าหรอกนะ เพราะยังมีเรื่องที่เธอต้องรู้อีก "

การแข่งแบบทีมถูกจัดมานานมากแล้วและแชมป์ของทุกปีคือ Fate Military School สาขา Marine

พวกเขาได้อันดับ 1และ 2 ตลอดทุกปีตั้งแต่การแข่งถูกจัดตั้งขึ้น

เม็ก : " บอกตามตรงนะ ฉันเล็งแค่สิทธิพิเศษที่ทำให้ผ่านเทอม 3 ได้โดยไม่ต้องสอบ "

ไมเด้น : " นายคุยกับอาจารย์มาแล้วสินะ เอางั้นก็ได้เอาแค่นั้นก็พอ "

ก่อนหน้านี้เม็กได้คุยกับอาจารย์ว่า ถ้าพวกเขาสามารถผ่านเข้ารอบไปจนถึงครึ่งทางของการแข่งได้

อาจารย์จะให้พวกเขาผ่านเทอมสามได้โดยไม่สอบ ไมเด้นเองก็คิดแบบเดียวกันหลังจากได้ยินเรื่องที่เม็กพูด

การไปติดอันดับ TOP 3 คงจะเป็นไปไม่ได้สำหรับทีมที่พึ่งถูกตั้งขึ้น

ทั้งสี่คนนั่งคุยจนถึงตอนที่เรือมารับพวกเขากลับบ้านในช่วงเที่ยง

ในขณะที่อยู่บนเรือ กลุ่มผู้ชายก็บ่นว่าพวกเขามีเวลาอยู่ที่นี่น้อยไปหน่อย

และมีเรื่องที่อยากทำบนเกาะอยู่มาก เพราะปกติแล้วพวกเขาจะอยู่นานกว่านี้

.

.

.

.

(เดินทางกลับบ้าน)

.

.

.

.

โทรุ : " พอถึงบ้านก็ว่างเลย ทำอะไรดีละเนี่ย "

เมื่อมาถึงบ้านและได้นอนพักไปหนึ่งวัน มือถือของโทรุดังขึ้นเป็นแม่ของโทรุโทรเข้ามา

แม่ของโทรุ : " มาช่วยงานแม่ที่โรงพยาบาลหน่อยสิจ๊ะ เดียวให้ค่าขนมเพิ่ม "

โทรุ : " ...........เออ........เอางั้นก็ได้ครับ "

โทรุไม่ค่อยอยากไปสักเท่าไร แต่พอคุณแม่บอกว่าจะให้ค่าขนมเพิ่มโทรุจึงตอบตกลง

โดยปกติแล้วทางโรงพยาบาลคงไม่ให้ผู้ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปในส่วนการทำงานของโรงพยาบาล

แต่เป็นเพราะแม่ของโทรุเป็นหมอที่มีอำนาจของโรงพยาบาลทำให้ไม่มีใครกล้าขัดใจเธอสักคนเดียว

แม่ของโทรุพาโทรุเข้าห้องผ่าตัดพร้อมกับนักศึกษาแพทย์ที่อยู่ในการดูแลของเธอ

สิ่งที่แม่ของโทรุทำคือการผ่าตัดสมองไปพร้อมๆ กับสอนเรื่องการผ่าตัดที่กำลังทำอยู่ด้วย

กลุ่มนักศึกษาแพทย์ที่อยู่ในห้องผ่าตัดเป็นคนค่อยช่วยเหลือในการผ่าตัด

ส่วนโทรุก็แค่ค่อยส่งอุปกรณ์ให้กับแม่เท่านั้น

พยาบาล : " คุณหมอ การผ่าตัดครั้งต่อไปในอีก 1 ชั่วโมง "

แม่ของโทรุ : " ช่วยเลื่อนให้เป็นสองชั่วโมงหน่อยนะ ฉันจะไปกินข้าวกับลูกซะหน่อย "

พยาบาล : " ................... ได้ค่ะ "

หลังจากการผ่าตัดครั้งนี้เสร็จสิ้น แม่ของโทรุก็ชวนโทรุออกไปด้านนอกเพื่อหาอะไรกิน

แม่ของโทรุ : " ในห้องผ่าตัดได้เรียนรู้อะไรบ้างล่ะ "

โทรุ : " แม่ต้องการอะไรจากเด็ก ม.ปลายเนี่ย ผมพึ่ง ม.ปลาย เองนะ "

แม่ของโทรุ : " งั้นหลังจากนี้ไปร้านหนังสือกับแม่หน่อยละกันนะ "

โทรุ : " หนังสือเต็มบ้านแล้วนะแม่ยังจะซื้อเพิ่มอีกเหรอ "

แม่ของโทรุ : " ก็แม่อยากได้นี่น่า พาแม่ไปซื้อหน่อยสิ "

แม่ของโทรุพาโทรุมานั่งกินข้าวอยู่ในห้าง ในระหว่างที่อยู่ด้วยกันสองคน

แม่ของโทรุจะสอนเรื่องเกี่ยวกับการแพทย์ต่างๆ ให้กับโทรุ

หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสองคนก็ไปเดินดูหนังสือในร้านหนังสือ

_______________________________จบตอน__________________________________