Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 99

เหนื่อย

                ตุบ.....

                ร่างของชายชราร่อนลงมาบนพื้นอย่างแผ่วเบาราวกับมีสายลมคอยรองรับตลอดเวลาแม้จะดูเป็นตาแก่ท่าทางไม่แข็งแรงแต่ดาบที่ใช้สังหารแมงมุมตัวเมื่อครู่ก็เป็นของจริงไม่ผิดแน่

                “ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะได้เจอคนหนุ่มสาวฝีมือดีๆแบบนี้ได้ทั้งที่กะจะเข้าไปนั่งดูงานเทศกาลเท่านั้นแท้ๆ”ชายชราหัวเราะออกมาก่อนจะมองไปด้านหลังตนเองมีน มีความเร็วระดับหนึ่งแต่ก็ยังตามความเร็วของชายชราไม่ทันทั้งๆที่ชายชราคนนั้นกำลังวิ่งไปด้วยท่าทีสบายๆแท้ๆ

                “ตามมาได้ทันจริงๆด้วยนะแม่หนู”ชายชราเห็นมีนตามมาทันก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจตอนนี้ทั้งมีนทั้งชายชราออกมานอกเมืองเป็นที่เรียบร้อยแล้วแถมยังออกมาอยู่บนเนินเขาด้านนอกอีกต่างหากตลอดเส้นทางมีทั้งอุปสรรคและสิ่งกีดขวางมากมายทำเอามีนที่พยายามไล่ตามมาลำบากไม่น้อย

                “ที่นี่ที่ไหนคะ”มีนถามออกมาขณะพักหายใจเพราะมีนเดินทางมาด้วยการวาร์ปก็เลยไม่เคยออกมานอกเมืองไบเนอร์มาก่อนการตามชายชรามาในครั้งนี้นับเป็นการออกนอกเมืองไบเนอร์เลยก็ว่าได้

                “ที่นี่งั้นเหรอ ที่นี่คือที่อยู่อาศัยของภูตแห่งสายลมไงล่ะ”ชายชรายิ้มบางๆออกออกมาก่อนจะพามีนเดินไปบนเนินเขาด้วยท่าทีผ่อนคลายเพราะเมื่อครู่มีนกำลังพักก็เลยไม่ได้มองว่ารอบข้างเป็นเช่นไรแต่พอตอนนี้ได้มองตามที่ชายชราบอกแล้วกลับพบว่ารอบข้างนั้นเต็มไปด้วยเนินเขาและหน้าผาอย่างกับเป็นจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวแต่...ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดคงไม่ใช่เรื่องสถานที่แต่เป็นก้อนสีเขียวอ่อนเรืองแสงที่กำลังลอยไปมาอยู่บนท้องฟ้าต่างหาก

                “เจ้าพวกนี้คือภูตลมเป็นเหล่าบริวารของเทพแห่งสายลม”ชายชราว่าพลางเดินเข้าไปยืนตรงริมหน้าผาแต่ทันทีที่ชายคนนั้นเดินเข้าไปใกล้ เหล่าภูตลมก็ลอยเข้ามาหาชายชราเหมือนกับสัตว์เลี้ยงที่เข้าไปรุมล้อมเจ้านายตอนกลับบ้านไม่มีผิด

                “โลกนี้มีเทพแห่งลมด้วยเหรอคะ”มีนขมวดคิ้วด้วยท่าทีประหลาดใจก็เทวรูปบนเกาะเริ่มต้นมีเพียง 4 รูป ต่อให้นับเทวรูปของคราวเข้าไปก็มีแค่ 5ทำให้มีนที่ไม่ได้รู้ข้อมูลอะไรก็เลยไม่ทราบว่ามีเทพแห่งลมอยู่

                “มีสิ เทพแห่งลมเป็นหนึ่งในเทพที่อยู่ภายใต้ท่านไอซิสเทพแห่งความเร็วโดยตัวข้านั้นเป็นผู้ศรัทธาของท่านเทพแห่งลมยังไงล่ะ”ชายชราพูดขณะที่ก้อนแสงกลมๆกำลังลอยอยู่รอบๆตัว

                “แต่ว่า...เวลาของข้ามันใกล้จะหมดลงแล้วข้าก็เลยอยากจะหาผู้สืบทอดสักคน”ชายชราขยับร่างกายเล็กน้อยพวกภูตลมก็ลอยออกจากตัวก่อนจะกลับไปล่องลอยอยู่บนอากาศเหมือนเดิม

                “แล้ววันนี้ข้าก็ได้พบแม่สาวที่มีความสามารถพอที่จะรับช่วงต่อจากข้าได้”ชายชรายื่นมือมาทางมีนก่อนที่กระแสลมจะพันไปรอบๆตัวมีนเหมือนกำลังจะชักชวนอะไรบางอย่าง

                ติ๊ง!!!

                ระหว่างกำลังสับสนอยู่นั้น อยู่ๆที่หน้าต่างระบบของมีนก็มีหน้าต่างเด้งขึ้นมาหน้าต่างนั้นระบุว่ามีนได้รับโอกาสทดสอบเพื่อเปลี่ยนอาชีพเป็น ผู้ศรัทธาแห่งสายลมอาชีพระดับตำนานที่หาได้ยากยิ่ง โดยอาชีพนี้มีจำกันในเกมได้เพียง 12 คนเท่านั้น

                “ว่าไงล่ะแม่หนู เจ้าอยากจะทดสอบดูหรือเปล่า”ชายชราถามด้วยท่าทียิ้มแย้มการรับพลังของเทพแห่งลมนั้นเป็นโอกาสที่หาได้ยากแม้การทดสอบจะไม่ง่ายแต่หากสามารถทดสอบจนผ่านได้ผลลัพธ์ก็ย่อมน่าพอใจอย่างแน่นอนยิ่งกับผู้เล่นด้วยแล้วคงไม่มีใครยอมทิ้งโอกาสแบบนี้ไปแน่ๆ

                “ขอโทษค่ะ...”มีนก้มหัวลงก่อนจะบอกขอโทษออกมาเสียอย่างนั้นเล่นเอาชายชราถึงกับชะงักไปเลย

                “ขะขอ....ปรึกษาคนรู้จักก่อนได้หรือเปล่าคะ”ไม่ใช่การปฏิเสธคำชักชวน แต่เป็นการขออนุญาตอย่างนั้นหรอกหรือแต่ยังไม่โดนปฏิเสธก็ทำให้ชายชราโล่งใจขึ้นมาหน่อยได้แต่พยักหน้ายอมให้มีนติดต่อกับคนที่ว่าตามสบาย

                “ว่าไง”หลังจากกดระบบสื่อสารเพื่อติดต่อไปหากวีแล้วเสียงของกวีก็ดังมาจากทางปลายสายอย่างรวดเร็ว

                “พี่กวี....พอดีว่าตอนนี้มีนมาเปลี่ยนอาชีพค่ะแต่เพราะอาชีพที่พี่กวีเลือกให้ยังไม่สามารถเปลี่ยนได้ก็เลยยังไม่ได้เปลี่ยน”มีนพูดอ้อมไปอ้อมมาด้วยท่าทีลังเลสำหรับผู้เล่นปกติอาจจะเข้าใจแต่สำหรับมีนที่เพิ่งจะได้เล่นเกมแล้วนั้นกลับกำลังสับสนว่าต้องทำอย่างไรดี

                “ใจเย็นๆตอนนี้มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ”กวีถามด้วยท่าทีสงสัยปกติมีนเป็นคนขี้เกรงใจไม่ค่อยได้ติดต่อมาทางระบบสื่อสารหรอก

                “คือว่า...อาชีพระดับตำนานเนี่ย....ดีหรือเปล่าคะ?”มีนถามพลางเกาแก้มด้วยท่าทีเขินๆเธอไม่รู้นี่ว่าระดับตำนานกับระดับทั่วไปมันห่างกันแค่ไหน

                “.............”แต่ถึงมีนจะถามคำถามออกไปแล้วกวีกลับไม่ตอบคำถามในทันทีเหมือนปกติเสียอย่างนั้น นี่เธอพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอ

                “ฮะๆๆ ขอโทษทีผมลืมไปกว่ามีนเพิ่งจะเล่นเกมนี่นะ”กวีหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้เพราะมีนฝีมือดีมากแถมเรียนรู้ได้ไวก็เลยลืมไปเลยว่าเธอเป็นผู้เล่นใหม่อะไรที่อยู่ในระดับพื้นฐานอย่างระดับต่างๆแบบนี้ก็คงไม่รู้หรอกปกติแล้วได้ยินว่าอาชีพระดับตำนานคงดีใจจนตัวลอยไปแล้วแต่มีนกลับติดต่อมาถามว่ามันคืออะไรซะได้

                “เอ๊ะ..ขอโทษค่ะมีนทำผิดอะไรหรือเปล่า”มีนได้ยินกวีหัวเราะก็ทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าตนทำผิดหรือทำถูกกันแน่

                “เปล่าครับผมแค่หัวเราะตัวเองเท่านั้นเองอาชีพระดับตำนานถ้าเป็นอาชีพที่ใช้ดาบที่มีนถนัดได้ก็เปลี่ยนได้เลยครับรับรองว่ามันต้องดีกว่าจอมดาบลมกรดที่เป็นแค่อาชีพลับแน่ๆ”กวีตอบทั้งๆที่ยังไม่หยุดหัวเราะหลายวันมานี้กวีใช้สมองอย่างหนัก ทั้งแผนเมืองการ์กันทั้งแผนหว่านล้อมองค์จักรพรรดิ พอเจอเรื่องของมีนเข้าไปก็ผ่อนคลายลงไม่น้อยเลย

                “คุณปู่คะ อาชีพนี้ใช้ดาบได้หรือเปล่าคะ”มีนหันไปถามชายชราผู้เป็นNPCเสียอย่างนั้นทำเอาชายชราเองก็ได้แต่กะพริบตาปริบๆแล้วพยักหน้าออกไป

                “เอ่อดูเหมือนจะใช้ดาบได้ค่ะพี่กวีมีนควรจะเปลี่ยนเลยหรือเปล่า”มีนถามพลางทำท่าลังเลออกมาการเปลี่ยนอาชีพนั้นมีผลกับตัวละครมาก แถมเพราะเพิ่งเคยเล่นเกมครั้งแรกตัวละครนี้ก็เลยสำคัญกับมีนมากทีเดียว

                “ถ้ามีนชอบก็เปลี่ยนเลยครับถ้าเป็นอาชีพไม่ดีละก็ผมจะหาทางทำให้มันเก่งเอง”กวีว่าพลางรับปากจะช่วยเหลือมีนออกไปอย่างมั่นใจอาชีพต่างๆภายในเกมบางอาชีพก็ดูไร้ประโยชน์อย่างอาชีพผู้ปัดเป่าของไอช่าเองก็ไม่ค่อยเป็นที่นิยมนักเพราะเวทรักษาค่อนข้างน้อยแต่สำหรับกวีแล้วมันมีค่ามากและอาชีพอื่นๆเองก็มีทั้งอาชีพที่ต่อสู้ไม่ได้แต่กลับทำประโยชน์อย่างอื่นได้มากมายเหมือนกันไม่ว่าจะเป็นอาชีพแบบไหนขอเพียงใช้ให้ถูกจังหวะก็ทำให้เกิดผลดีได้ทั้งนั้น

                “ค่ะ....”มีนยิ้มออกมาบางๆก่อนจะมองไปทางชายชราอาชีพนี้...จะดีหรือไม่ก็ไม่ทราบแต่หากกวีรับปากแบบนั้นมีนถึงได้วางใจที่จะเปลี่ยน

                “พี่กวี”ก่อนที่กวีจะวางสายไปมีนก็เรียกหากวีขึ้นมาเสียก่อน ปกติมีนไม่ค่อยกล้าทักกวีเท่าไหร่นานๆถึงจะได้ใช้ระบบสื่อสารกันแบบนี้สักทีเสียด้วย

                “เรื่องเมืองหลวง....เหนื่อยหรือเปล่าคะ”มีนยิ้มบางๆออกมาก่อนจะถามคำถามกับกวีด้วยท่าทีเป็นห่วงมีนไม่ค่อยรู้เรื่องที่กวีทำนักตอนนี้ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่ากวีเป็นอย่างไรบ้างหรือวางแผนอะไรไว้แต่ที่รู้ๆก็คือกวีคงต้องใช้สมองอย่างมากแน่ๆ

                “เหนื่อยงั้นเหรอ....”กวีได้ยินคำถามก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่งเรื่องแบบนี้กวีทำจนเคยชินไปแล้วไม่คิดด้วยซ้ำว่าเหนื่อยหรือไม่แถมคนรอบกายยังมีแต่คนที่เชื่อใจแล้วก็สนับสนุนการกระทำของตนเองครั้งนี้ก็เลยเพิ่งจะมีคนพูดแบบนี้เป็นครั้งแรก

                “ค่ะ....ถ้าเป็นคนปกติละก็ต้องมีเหนื่อยบ้างไม่ใช่เหรอคะ”มีนถามพลางยิ้มเจื่อนๆออกมาทำไมกวีถึงพูดเหมือนเจอเรื่องประหลาดเข้าล่ะ

                “งั้นเหรอเหนื่อยสินะ....ไม่ต้องห่วงหรอกตอนนี้ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี ถ้าเหนื่อยละก็จะพักก็แล้วกัน”กวีหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะมองเข้าไปในห้องพักที่เปิดเช่าในเมืองหลวงตอนนี้ขุนนางส่วนใหญ่ที่ตระกูลดีแลนรู้จักก็พูดคุยกับพวกกวีหมดแล้วถ้าต้องเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิก็คงไม่โดนไล่ต้อนมากนัก แถมกวียังพาไอช่ามาด้วยแม้จะไม่ได้หวังผลจากไอช่าได้แน่นอนแต่ความดวงดีของไอช่าก็ทำให้กวีมีหวังมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว

                “งั้น...อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ”มีนได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทีโล่งอกแต่เพราะเป็นคนไม่ค่อยคุยกับคนอื่นเลยได้แต่บอกให้กวีดูแลสุขภาพเท่านั้นเองแม้จะเป็นในเกมก็ตาม

                “ขอบใจมากเรื่องอาชีพก็พยายามเข้าล่ะ ผมหวังในตัวมีนอยู่นะ”กวีตอบก่อนจะวางสายไปส่วนมีนก็ได้แต่อมยิ้มน้อยๆก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับชายชราตรงหน้าเสียที

                “สนใจข้าได้แล้วสินะ”ชายชราพูดด้วยท่าทีงอนๆเพราะโดนมีนเมินใส่ตั้งนานอยู่ๆก็เอาแต่คุยกับใครก็ไม่รู้แถมยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างกับกำลังหวานแหววกับคนรักเสียอีก

                “เอ๊ะขอโทษค่ะ”พอรู้ว่าตัวเองทำอีกฝ่ายรอมีนก็รีบขอโทษทันทีแต่ชายชราก็ไม่ได้โกรธอะไรจริงๆและไม่คิดจะต่อว่าอะไรมีนด้วย

                “เอาล่ะเจ้าจะรับการทดสอบหรือเปล่า”ชายชราถามพลางจ้องไปทางมีนด้วยท่าทีจริงจัง

                “ค่ะ รบกวนด้วยค่ะ”มีนพยักหน้าช้าๆก่อนจะตกลงรับเควสเปลี่ยนอาชีพผู้ศรัทธาแห่งลมในทันทีเธอจะต้องผ่านเควสให้ได้ เพื่อจะให้มีประโยชน์กับกวีมากขึ้น

                วูบ!!

                “ดี....งั้นมาเริ่มกันเลย”ชายชรายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจแต่เพียงพริบตาเดียวกระแสลมรอบตัวมีนก็เริ่มแรงขึ้นอย่างกับพายุกำลังจะเริ่มก่อตัว

                ตูม!!

                ระหว่างมีนกำลังพยายามฝืนไม่ให้ตัวเองโดนพายุพัดตัวเองไปร่างของมังกรตัวหนึ่งก็ร่วงลงมาอยู่เบื้องหน้ามีนพอดิบพอดียิ่งวินาทีที่มันกางปีกทั้ง 8 ข้างออกมาสายลมก็ยิ่งรุนแรงขึ้นจนมีนต้องถอยออกไปหลายต่อหลายก้าว